Κυριακή, 8 Ιουλίου 2018

Με 3 φωτογραφίες και 2 ποιήματα αντί για καληνύχτα.

Για την ψυχή έχουν γραφτεί πάρα πολλές απόψεις
κάποιοι την θέλουν σαν πουλί κι άλλοι σαν πεταλούδα.
Υπάρχουν βέβαια κι αυτοί που λένε δεν υπάρχει,
κι ‘ναι απλά ενέργεια της ύλης των εμψύχων.

Εγώ δεν είμαι φυσικός και ούτε επιστήμων
με υποθέσεις συνεχώς το συζητώ με φίλους
να βρούμε μια απάντηση σ’ αυτήν την απορία
αν η ζωή μας δηλαδή μοναδική δεν είναι.

Ωραίο θα ταν όνειρο πολύ απλά να ήταν
κι όπως ξυπνάμε ν’ άρχιζε και η ζωή μας πάλι.
                                 Καρτσωνάκης Πάν
Οι αναμνήσεις έρχονται ντυμένες με εικόνες,
κάποιες φορές μια μουσική αρκεί να τις ξυπνήσει
άλλες φορές και μια οσμή, μια γεύση,  μια κουβέντα
κι όμως στον ύπνο έρχονται σαν όνειρα ντυμένες.

Πολλές φορές στον ύπνο μας τα όνειρά μας είναι
όχι στιγμές που ζήσαμε μα ζήσαν κάποιοι άλλοι.
Είναι οι μνήμες που βαθιά κρύβονται στο μυαλό μας
κληρονομιά στα κύτταρα οι μνήμες των προγόνων.

Στα όνειρά μας κάποτε ανοίγονται οι πόρτες
και οι νεκροί μερίδιο έχουν απ’ τις ζωές μας.
                         Πάν  Καρτσωνάκης

2 σχόλια :

Giannis Pit είπε...

Λοιπόν Παν,
στο έχω ξαναπεί. Σαν διαβάζω ποιήματά σου μαζί με κάποιες υπέροχες εικόνες σου, γεμίζει η ψυχή μου ομορφιά και γαλήνη. Αυτές σου τις αναρτήσεις τις ρουφάω σαν νέκταρ να το ξέρεις.
Την καλησπέρα μου.

Pan Kartsonakis είπε...

Καλησπέρα φίλε Γιάννη.
Να 'σαι καλά. Ειλικρινά χαίρομαι.