Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026
Μια ειλικρινής ερώτηση:Ποιος θα είχε όφελος από ένα τέτοιο ναυάγιο;
Κάνε το όπως ο Μητσοτάκης
Θανάσης Μαυρίδης
Μια ειλικρινής ερώτηση: Θα ήθελε ο κ. Καραμανλής ή ο κ. Σαμαράς
να έχουν πάει στην Άγκυρα και να έχουν θέσει τα εθνικά θέματα
με τον τρόπο που τα έθεσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης;
Κάτι κουμπαριές θυμάμαι.
Ούτε ο κ. Σαμαράς, ούτε ο κ. Καραμανλής έθεσαν στον Τούρκο Πρόεδρο
το θέμα της απειλής πολέμου από την Τουρκία.
Οι «παλαιότεροι» δεν αποδείχτηκαν «σοφότεροι» του κ. Μητσοτάκη.
Αποδείχτηκαν, όμως, επιπόλαιοι, καθώς έφαγαν αμάσητες
«πληροφορίες» που αποδείχτηκαν αναληθείς και επιζήμιες για τη χώρα.
Υπήρξαν κάποιοι που θέλησαν να ακυρώσουν το ταξίδι
του κ. Μητσοτάκη στην Άγκυρα.
Το ερώτημα είναι για ποιο λόγο.
Ποιος θα είχε όφελος από ένα τέτοιο ναυάγιο.
Σίγουρα όχι η Ελλάδα.
Η Ελλάδα, όπως αποδείχτηκε και από το ταξίδι, έχει κάθε λόγο
να συζητά και να προσπαθεί να διατηρήσει μια κατάσταση ηρεμίας
στις σχέσεις των δύο χωρών.
Υπογράψαμε κάποιες συμφωνίες.
Μετά από μία τέτοια συνάντηση πάντα υπογράφονται συμφωνίες.
Άλλες προχωράνε, άλλες όχι.
Ποιος θυμάται σήμερα τις 25 συμφωνίες που υπέγραψε
ο κ. Σαμαράς στην Κωνσταντινούπολη το 2013; Κανείς!
Όπως και δεν θυμάται κάποιος τον κ. Σαμαρά να θέτει θέμα
για την απειλή πολέμου από την Τουρκία.
Δεν το θυμάται επειδή ο κ. Σαμαράς δεν το έκανε.
Το έκανε ο κ. Μητσοτάκης.
Και θα τον κατηγορήσουμε για … ενδοτισμό;
Δεν έχουμε εμπιστοσύνη στην Τουρκία.
Δεν πιστεύουμε ότι χτες συνέβη κάτι διαφορετικό από όσα συμβαίνουν
τα τελευταία πενήντα χρόνια. Η Τουρκία έχει την πολιτική της.
Έχει την στρατηγική της και δεν θα την αλλάξει για χάρη κάποιου.
Αυτό που καταλαβαίνει, όμως, η Τουρκία είναι η ισχύς.
Ο κ. Ερντογάν έκανε το γνωστό σόου στην συνάντηση
των Αθηνών με τον κ. Παυλόπουλο, επειδή τον έπαιρνε να το κάνει.
Και θα το κάνει όσες φορές του επιτραπεί στο μέλλον.
Σε αυτόν ή στον όποιον διάδοχό του.
Δεν έχουν τόση σημασία τα πρόσωπα, η πολιτική παραμένει η ίδια.
Αυτό που έχει αλλάξει είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης αύξησε
την αμυντική ικανότητα της χώρας και ταυτόχρονα ενίσχυσε
τις στρατηγικές συνεργασίες της Ελλάδας
με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.
Ο Κάθετος Διάδρομος, τον οποίον κάποιοι ζήτησαν δημοσίως
να ακυρωθεί, είναι αυτό που υποχρέωσε τον κ. Ερντογάν
να είναι πιο προσεκτικός.
Όχι οι λεονταρισμοί του club του καπνεργοστασίου
και των ρωσόφιλων ακροδεξιών.
Το συμφέρον των δύο λαών, της Ελλάδας και της Τουρκίας, είναι
η στενή συνεργασία των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου.
Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι στην Ελλάδα.
Είναι στην στρατηγική της Τουρκίας να καταστεί ηγέτιδα δύναμη
στο σουνιτικό Ισλάμ.
Δεν είμαστε αφελείς να πιστεύουμε ότι άλλαξε χτες πολιτική.
Για να αλλάξει πολιτική η Τουρκία θα πρέπει να ηττηθούν
οι στρατηγικές της επιλογές.
Μέχρι τότε εμείς θα πρέπει να συνεχίσουμε να κάνουμε τη δουλειά μας.
Όπως ακριβώς την έκανε ο κ. Μητσοτάκης.
Έτσι θα πρέπει να συνεχίσουν και οι διάδοχοί του στο μέλλον.
Να λένε «κάνε το όπως ο Μητσοτάκης»!
Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@liberal.gr
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν
αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026
Θεωρώ λίγο απίθανο βέβαια να σκέφτεστε έτσι
Περπατώντας γοργά ή και αργά στην προκυμαία
ενδέχεται να σκέπτεστε διάφορα.
Θεωρώ λίγο απίθανο βέβαια να σκέφτεστε
αν υπάρχετε ή όχι.
Ναι, το γνωστό "to be or not to be"
ή αυτό του δικού μας ποιητή
«Υπάρχω, λες κι ύστερα δεν υπάρχεις»
κι έβαλε, εκεί στην Πρέβεζα,
τέρμα στην ζωή του.
Εάν πάντως σκέφτεστε οτιδήποτε
οφείλω να σας διαβεβαιώσω
πως εφόσον σκέφτεστε οτιδήποτε
είναι σίγουρο πως υπάρχετε
σύμφωνα με το πασίγνωστο
«σκέφτομαι, άρα υπάρχω».
Πάν Καρτσωνάκης
Labels:
αστέρια
,
γκράφιτι
,
δόγματα
,
Ελλάδα
,
Κορινθία
,
λιμάνι
,
λογοτεχνες
,
λογοτεχνία
,
ποιηματα
,
ποίηση
Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026
Μην καταντήσει το Κένταυρος όπως το Άρτεμις
Κώστας Στούπας
Επανεξοπλισμός, ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος και οικοδόμηση
εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας με εκβιασμούς, απεργίες
και νοοτροπίες ΔΕΚΟ της δεκαετίας του ’80 και του ’90 δεν γίνεται.
Η ιστορία του αντιαεροπορικού συστήματος
«Άρτεμις» είναι χαρακτηριστική.
Ένα ελληνικό σύστημα, αξιόμαχο για την εποχή του, που σε απεργιακή
κινητοποίηση κατέληξε να βγει από τις εγκαταστάσεις
και να στηθεί ως οδόφραγμα στην εθνική οδό. Σύμβολο παρακμής,
όχι βιομηχανικής πολιτικής.
Ο φόβος είναι ότι, αν δεν ληφθούν εγκαίρως μέτρα, το ίδιο
μοτίβο μπορεί να επαναληφθεί με το σύστημα «Κένταυρος» της ΕΑΒ.
Ένα ελληνικής τεχνολογίας anti-drone σύστημα που ήδη έχει
προσελκύσει διεθνές ενδιαφέρον και θα μπορούσε να αποτελέσει
εξαγώγιμο προϊόν υψηλής προστιθέμενης αξίας.
Η εικόνα της ελληνικής κρατικής αμυντικής βιομηχανίας
θα μπορούσε να βελτιωθεί ουσιαστικά, αν αποσαφηνιστεί
το ζήτημα της ιδιοκτησίας, της διοίκησης
και –κυρίως– των εργασιακών σχέσεων.
Το ερώτημα είναι σαφές: θα εξελιχθούν οι κρατικές αμυντικές
επιχειρήσεις σε κανονικές, ανταγωνιστικές εταιρείες
ή θα συνεχίσουν να λειτουργούν ως καταφύγια
πελατειακών δικτύων της κομματοκρατίας;
Τα γράφω αυτά διότι τις τελευταίες ημέρες επανέρχονται
κινητοποιήσεις στην ΕΑΒ, με αιχμή τη «διασφάλιση των κεκτημένων».
Την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση έξω
από το Υπουργείο Άμυνας, στο πλαίσιο στάσεων εργασίας και απεργιών
που ξεκίνησαν από την προηγούμενη εβδομάδα.
Με λίγα λόγια, εργαζόμενοι σε μία από τις πλέον προνομιούχες κρατικές
επιχειρήσεις –όπου η πρόσληψη συχνά
προϋποθέτει «μέσο»– απαιτούν όρους που οι εργαζόμενοι
στις ιδιωτικές αμυντικές εταιρείες δεν μπορούν ούτε να φανταστούν.
Αν υπήρξε κάποια βελτίωση τα τελευταία χρόνια, αυτή οφείλεται
στην αυξημένη εμπλοκή εργολάβων
και ιδιωτικών αμυντικών επιχειρήσεων.
Τα εξοπλιστικά προγράμματα ύψους €25 δισ. και τα ευρωπαϊκά
εργαλεία, όπως το SAFE εκατοντάδων δισ. ευρώ,
δημιουργούν τεράστιες προσδοκίες.
Οι κρατικοί συνδικαλιστές «μυρίζονται» χρήμα – και αντί
να επενδύσουν στην παραγωγικότητα και την καινοτομία,
καταφεύγουν στην παλιά, δοκιμασμένη μέθοδο: απεργίες και εκβιασμούς.
Η κυβέρνηση οφείλει να δράσει πριν ό,τι αρχίζει να συμμαζεύεται
διαλυθεί ξανά στα εξ ων συνετέθη.
Χρειάζεται ένα καθαρό μοντέλο: κρατική συμμετοχή και στρατηγικός
έλεγχος, αλλά λειτουργία με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
Χωρίς μονιμότητες, χωρίς προνόμια, χωρίς πλαφόν
που ακυρώνουν την ανταγωνιστικότητα.
Όταν απαιτείται υψηλή εξειδίκευση από την εγχώρια ή διεθνή αγορά,
η επιχείρηση πρέπει να μπορεί να πληρώσει όσο χρειάζεται.
Και όταν κάποιος δεν αποδίδει, πρέπει να μπορεί να απομακρυνθεί.
Άλλος δρόμος εξυγίανσης δεν υπάρχει.
Το παράδειγμα της ΔΕΗ είναι απολύτως ενδεικτικό: από εταιρεία
στα όρια της χρεοκοπίας το 2019, εξελίχθηκε
σε ισχυρό περιφερειακό παίκτη.
Αυτός είναι ο δρόμος που οφείλει να ακολουθήσει
και η εγχώρια αμυντική βιομηχανία.
Αν οι σωστές αποφάσεις ληφθούν έγκαιρα, η ελληνική αμυντική
βιομηχανία μπορεί να μετατραπεί σε πραγματικό
πυλώνα οικονομικής και γεωπολιτικής ισχύος.
Αν όχι, θα μείνει άλλο ένα χαμένο παράθυρο σε μια εποχή
που δεν συγχωρεί αυταπάτες.
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν
αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.
Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026
Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026
Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2026
ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ της Γεωργίας Κόλλια.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
Η ελληνική γλώσσα, σήμερα 9 Φεβρουαρίου
έχει την τιμητική της.
Μια πλούσια γλώσσα,ποιητική και γεμάτη ιστορία.
Το μεγαλείο της ελληνικής μας γλώσσας πέρα
από τον Όμηρο (Οδύσσεια, Ιλιάδα),
τον Σολωμό (Ύμνος εις την ελευθερίαν)
αξιόλογους ποιητές και συγγραφείς, από φέτος
και κάθε 9 Φεβρουαρίου θα γιορτάζεται
από όλο τον κόσμο με τιμή και περηφάνια.
Αποφάσισα και εγώ με τον προσωπικό μου τρόπο
να τιμήσω την ελληνική γλώσσα.
Ζήτησα από λίγους φίλους μου να γράψουμε
την αγαπημένη μας λέξη
και να τις ενώσω όλες σε ένα ποίημα.
Παρ'όλο που πιστεύουμε ότι απομακρυνόμαστε
συναισθηματικά ο ένας από τον άλλον φάνηκε τελικά
πως όλοι αναζητάμε την εγγύτητα και την αμεσότητα.
Τα αποτελέσματα το δείχνουν ξεκάθαρα
(κανείς εκτός από εμένα δεν γνώριζε τι είχε επιλέξει ο άλλος)
ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ
(Ντίνα Τσώλη, Βασιλική Κατσιγεώργη)
ΑΝΘΡΩΠΙΑ (Ελένη Βούρου)
ΦΟΙΝΙΞ ( Τάσος Ναστούλης)
ΘΑΛΑΣΣΑ ( Άντζελα Δελή)
ΕΡΩΤΑΣ (Κατερίνα Βαλιάκου)
ΑΓΑΠΗ (Γεωργία Θεοδωσοπούλου)
ΑΓΚΑΛΙΑ (Σόφη Παπουτσή)
ΚΑΡΔΙΑ ( Γεωργία Κόλλια)
ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
Φαντάσου να γινότανε
όλος ο κόσμος μια αγκαλιά,
μια αγκαλιά σαν θάλασσα
γαλήνια και πλατιά.
Φαντάσου να φανέρωνε
λέξεις, τις πιο μεγάλες
που να φωλιάζουν στην καρδιά
σαν δροσερές ψιχάλες
Κάθε της κύμα να έφερνε
όλους μας πιο κοντά
και τις ψυχές να γέμιζε
με αγάπη και ανθρωπιά
Λέξεις να είχε μέσα της
του κάλλους και του ωραίου
έρωτας και ενσυναίσθηση
σαν κύματα του Αιγαίου
Αρχαία γλώσσα ελληνική,
γλώσσα μου δοξασμένη
σαν φοίνιξ αναδύεσαι
σε όλη την οικουμένη.
Γεωργία Κόλλια.
Εγγραφή σε:
Σχόλια
(
Atom
)























































































