Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2021

Κόρινθος: Σε λάθος μέρος ψάχνετε.....κορίτσια! (5 φωτογραφίες)



Κόρινθος: Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Ούτε 3 μέτρα απόσταση ο κάδος! (4 φωτογραφίες)

Φυσικά και αυτά τα σκουπίδια θα προστεθούν 
στα υπόλοιπα που είναι πίσω από το παγκάκι.
Υ.Γ: Αυτά, που φαίνονται πίσω από το παγκάκι, 
ίσως και να συμπλήρωσαν μήνα εκεί.

Κόρινθος: Καλημέρα και καλή μας εβδομάδα. (6 φωτογραφίες)






Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2021

Μα για πόσο ....αφελείς, μας θεωρούν;


 

Μετάλλαξη Όμικρον: Τι γνωρίζουμε μέχρι στιγμής – Τι ισχύει για τα εμβόλια.

Οι εταιρείες Pfizer, Moderna και Novavax έχουν ήδη ανακοινώσει 
ότι εργάζονται ταχύτατα ώστε να εξακριβώσουν αφενός
 την αποτελεσματικότητα των εμβολίων τους απέναντι στο νέο στέλεχος 
Όμικρον και αφετέρου να τα προσαρμόσουν κατάλληλα ώστε
 να προσφέρουν ισχυρή προστασία έναντι του νέου στελέχους.
Συμπερασματικά, το νέο στέλεχος Όμικρον του SARS-CoV-2 εγείρει σοβαρές 
ανησυχίες ως προς το δυναμικό μετάδοσης, επαναλοίμωξης καθώς και διαφυγής
 της προστασίας που προσφέρουν τα εμβόλια.
 Σαφή δεδομένα σε σχέση με τα ανωτέρω θα είναι διαθέσιμα εντός 
των επομένων τεσσάρων εβδομάδων, αναφέρουν οι Καθηγητές του ΕΚΠΑ.

Σε αυτό το πλαίσιο, προσθέτουν, κρίνεται ακόμα πιο αναγκαίος ο εμβολιασμός 
με την τρίτη αναμνηστική δόση για την επίτευξη της μέγιστης προστασίας 
από τη σοβαρή νόσο COVID-19, καθώς και η συνεχής επαγρύπνηση 
για τον έγκαιρο εντοπισμό και απομόνωση των κρουσμάτων προκειμένου
 να ανακοπεί η αλυσίδα μετάδοσης.
 Επιπλέον, σημειώνουν, η αύξηση των εμβολιασμών στις αναπτυσσόμενες
 χώρες πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα των ανεπτυγμένων κρατών 
και των διεθνών οργανισμών. Η πλειοψηφία των ειδικών σημειώνει ότι 
ακόμα και στην πιθανότητα επιβεβαίωσης των πλέον δυσμενών σεναρίων, 
δεν θα επιστρέψουμε στην αρχική κατάσταση της πανδημίας.

Καλή μας όρεξη! (2 φωτογραφίες)



 

Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2021

Αυταρχισμός ή διάλογος;

Γράφει η Αντιγόνη Βογιατζή – Ζακούρα 
Πρόεδρος Συνδέσμου Φιλολόγων Κορινθίας

No dark sarcasm in the classroom 
Teachers, leave the kids alone 
Pink Floyd, The wall
Η ανθρωπότητα έχει διανύσει αμέτρητα μίλια για να μπορούν άνθρωποι,
 λαοί και ομάδες να συνυπάρχουν ειρηνικά μεταξύ τους και να λύνουν
 με τον ήρεμο διάλογο κάθε πρόβλημα που κατ’ ανάγκη ανακύπτει 
στις καθημερινές τους σχέσεις.
 Κι έχει χυθεί πολύ αίμα στα κολαστήρια και στους δρόμους 
για να μπορούν οι μικροί να διαφωνούν ελεύθερα και να διεκδικούν
 απ’ τους μεγαλύτερους τον σεβασμό που τους πρέπει.
 Κι έχει, επίσης, ξοδευτεί πολύ μελάνι πάνω σ’ εκατομμύρια σελίδες 
παπύρων και τόμων βιβλίων για να διδαχθούν οι άνθρωποι 
την αγάπη και να την καταστήσουν επιθυμητό κανόνα ζωής τους.

Μα η αγάπη, καθώς και η ανθρωπιά και η φιλία και η αλήθεια 
κι όλες οι ανεκτίμητες αξίες της ζωής, δεν έχει τέλος. 
Ανήκει στις απύθμενες έννοιες. 
Όσο ο άνθρωπος ζει και μπορεί να αισθάνεται τη φύση 
και την κοινωνία τριγύρω του, τόσο σκάβει βαθύτερα εντός του
 ψάχνοντας για περισσότερη αγάπη και περισσότερη ανθρωπιά. 
Μα αυτό που μας θλίβει και μας κάνει να κουνάμε μελαγχολικά 
το κεφάλι μας είναι που σήμερα, μέσα σ’ αυτόν το θρίαμβο 
της επιστήμης και της τεχνολογίας και μέσα στο άπλετο φως 
των ανθρωπιστικών σπουδών, κάποιοι συνάνθρωποί μας
 επιμένουν εκνευριστικά να μουντζουρώνουν τον θρίαμβο 
και να σβήνουν το φως. 
Και το πλέον λυπηρό είναι που οι άνθρωποι αυτοί ανήκουν 
στην επιστημονική κοινότητα. 
Και το αβάσταχτο είναι που κάποιοι απ’ αυτούς τους επιστήμονες 
φέρουν και τον βαρύ τίτλο του παιδαγωγού!

Δεν αμφιβάλλει κανείς πως η αίθουσα διδασκαλίας είναι μια 
προσωπική δοκιμασία του δασκάλου. 
Η γοητεία των παιδιών που τον κοιτάζουν στα μάτια είναι μια 
ανυπολόγιστη ευχαρίστηση και μια μεγαλοσύνη που ανάβει μέσα του
 μικρές πυρκαγιές και φυτεύει στην ψυχή του την ιδέα πως τίποτε
 ομορφότερο δεν υπάρχει στον κόσμο απ’ το βλέμμα του παιδιού, 
την αγάπη του και την επιθυμία του να μάθει και να γνωρίσει 
μέσω της μάθησης τη ζωή και τον εαυτό του. 
Γιατί ο άνθρωπος είναι αυτά που ξέρει κι αυτά που κάνει. 
Και ο δάσκαλος έχει στα χέρια του το παιδί για να το βοηθήσει 
ώστε να σχηματίσει μέσα του μια ικανοποιητική εικόνα
 του κόσμου, για ν’ αποκτήσει τη δική του ταυτότητα
 και να γίνει ο εαυτός του. 
Είναι μεγάλη η τιμή το λειτούργημα του δασκάλου.

Μέσα, ωστόσο, σ’ αυτή τη ζωντανή κοινωνία και επικοινωνία, 
λογικό και αναμενόμενο είναι να σημειώνονται εντάσεις. 
Είναι δεδομένο πως κάθε παιδί κουβαλά
 τη δική του ιστορία στο σχολείο. 
Δεν ανήκει μονάχα σ’ αυτό. 
Μα ταυτοχρόνως ανήκει και σε διάφορες άλλες ομάδες. 
Κι ο νους του συχνά περιφέρεται σ’ αυτές.
 Κι είναι αυτό που το κάνει να παραφέρεται. 
Μα ο δάσκαλος υπάρχει ακριβώς για να ισορροπεί το παιδί 
και να το αποφορτίζει.
 Κι είναι ανεπίτρεπτο να του φορτώνει 
και το βάρος του δικού του θυμού. 
Έχει πολλές φορές τονιστεί πως η πρώτη πράξη διδασκαλίας είναι 
το χαμόγελο του δασκάλου.
 Και το κυρίαρχο στοιχείο του λειτουργήματός του είναι
 η διαμόρφωση μιας ευχάριστης ατμόσφαιρας μέσα στην αίθουσα.

Δεν μπορούμε σήμερα να πορευόμαστε με ταχύτητες ποδηλάτου.
 Και δεν μπορούμε να προσερχόμαστε στη δουλειά μας 
με τα εργαλεία της εποχής του τροχού και του αρότρου. 
Δεν είναι ο δάσκαλος η αυθεντία ενός άλλου καιρού.

Και δεν κερδίζει -αντιθέτως το χάνει- το μέλλον με τον αυταρχισμό
 και τη βιαιότητα της απειλής και της τιμωρίας. 
Η δασκαλοκεντρική βαρβαρότητα της ιερής εξέτασης 
και του εκφοβισμού αποτελεί πλέον ένα οδυνηρό
 και καταδικασμένο στη συνείδηση της κοινωνίας παρελθόν.
 Ο αγέλαστος και ανέκφραστος δάσκαλος αποτελεί μια δραματική 
παραφωνία στη σχολική ζωή και τη μαθησιακή διαδικασία.

Δεν εξασφαλίζεται ο σεβασμός του μαθητή προς τον δάσκαλό του
 με κανονισμούς, εντολές και διοικητικές πράξεις. 
Εξασφαλίζεται με την καλοσύνη, την πραότητα, 
την ενθάρρυνση και, προπαντός, την αγάπη. 
Το κρίσιμο, λοιπόν, σταυροδρόμι μας είναι πια ένα: 
πώς θα μετατρέψουμε σε πράξη τη θεωρία της καλοσύνης και της αγάπης. 
Και το κυριότερο: πώς θα απομακρύνουμε το συντομότερο δυνατό 
απ’ το σχολείο τον αυταρχισμό και τον δάσκαλο που τον εκφράζει.
 Και ταυτοχρόνως πώς θα κάνουμε το πολύτιμο αγαθό 
της γνώσης και της παιδαγωγίας καρπό εύγευστο και ελκυστικό. 
Είναι στο χέρι μας.
Αρκεί να το συναισθανθούμε πρώτοι εμείς οι δάσκαλοι
 και να πετάξουμε από μέσα μας τον κακό εαυτό μας.

Kalash: Η άγνωστη ...«λευκή φυλή» του Πακιστάν!

Στα βουνά Χίντου Κους στο Πακιστάν, ζουν περίπου έξι χιλιάδες μέλη
 της φυλής Kalash, που μοιάζουν εμφανισιακά να είναι πολύ διαφορετικά 
από τους γείτονές τους. 
 Πολλοί έχουν ξανθά μαλλιά, γαλάζια μάτια και ανοιχτόχρωμη 
επιδερμίδα, πράγμα ιδιαιτέρως παράδοξο για το Πακιστάν!
Ισχυρίζονται ότι βρίσκονται στην περιοχή χιλιάδες χρόνια, 
ενώ ορισμένοι πιστεύουν ότι είναι απόγονοι του στρατού 
του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αν και η πραγματική 
εθνική προέλευσή τους δεν είναι ακόμη τεκμηριωμένη.
Έχουν εντελώς διαφορετικά ήθη και έθιμα από τους μουσουλμάνους 
και -το βασικότερο- είναι πολυθεϊστική φυλή, με εντελώς 
διαφορετική λαογραφία, η οποία παρουσιάζει 
σε πολλά ομοιότητες με την αρχαία Ελλάδα.

Ωστόσο, αν και δεν υπάρχει καμία γενετική συσχέτιση
 με κάποια ελληνική καταγωγή, οι Kalash σε καμία περίπτωση 
δεν κατάγονται ούτε από την Ανατολή ούτε από τη Νότια Ασία.
Η «λευκή φυλή» Kalash ζει στην περιοχή Desh Kalash, 
που σημαίνει «Τρεις Κοιλάδες των Kalash», και μιλούν
 τη δική τους γλώσσα Kalash. 
Δεδομένου ότι ο πληθυσμός τους
 είναι μικρός, δεν ανέπτυξαν σημαντική κουλτούρα, ενώ ένα ποσοστό
 της τάξης του 50% που ζει στις δύο από τις τρεις κοιλάδες
 έχει πλέον αφομοιωθεί στο Ισλάμ.
Η τρίτη κοιλάδα, γνωστή ως Birir, αποτελεί παραδοσιακό 
κομμάτι της φυλής Kalash.
 Στην πλειοψηφία τους οι περισσότεροι ασχολούνται με τη γεωργία, 
την κτηνοτροφία αιγοπροβάτων και τη μελισσοκομία,
 ζώντας μια ιδιαίτερα δύσκολη ζωή.
Σε μικρά σπίτια, οι πολυμελείς συνήθως οικογένειες στοιβάζονται 
ο ένας πάνω στον άλλον, με τον κίνδυνο της χολέρας και άλλων 
σοβαρών επιδημιών να παραμονεύουν σε κάθε τους βήμα. 
Οι Kalash προστατεύονται προς το παρόν από την κυβέρνηση 
του Πακιστάν, αλλά το μέλλον της φυλής τους είναι αβέβαιο…
Ευαγγελία Αναστασάκη | 14:16 - 9 Αύγουστος 2012
perierga.gr - Kalash: Η άγνωστη "λευκή φυλή" του Πακιστάν!
Δικό μας σχόλιο:
Όποιος αμφιταλαντεύεται 
για την καταγωγή των ΚΑΛΑΣ
καλό θα ήταν να διαβάσει ή να δει 
την κινηματογραφική ταινία:
"Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς" 
Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς (1888, πρωτότυπος τίτλος:
 The man who would be king) είναι μια νουβέλα 
του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ, που εξιστορεί το ταξίδι δύο Βρετανών
 τυχοδιωκτών στην Βρετανική Ινδία, οι οποίοι αναχωρούν 
για το Καφιριστάν, μια απόμακρη περιοχή του Αφγανιστάν, 
ώστε να κάνουν την τύχη τους.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ