Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2019

Δείτε Πώς Στήνουν Ψεύτικες Φωτογραφίες Με Νεκρά Παιδιά Στο Χαλέπι.

Θύματα του πολέμου στη Συρία υπάρχουν. 
Και είναι εκατοντάδες χιλιάδες. 
Μεταξύ αυτών άμαχοι και γυναικόπαιδα.
Αυτό όμως δεν δικαιολογεί την προπαγάνδα των «μετριοπαθών» τζιχαντιστών 
(που υποστηρίζονται από την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία
 και κάποιες χώρες της Δύσης) να αναρτούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
 ψεύτικες φωτογραφίες νεκρών παιδιών.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το TRIBUNE δημοσιεύει ντοκουμέντα αυτής
 της κοροϊδίας που συντονίζονται από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα
 και τον ένοπλο βραχίονά της, την Αλ Κάιντα.

Στις δύο πρώτες φωτογραφίες μπορείτε να δείτε τα κοτόπουλα που σφάχτηκαν,
 για το αίμα, και τον πιτσιρικά που ύστερα ξάπλωσε και έπαιξε τον πεθαμένο.
Στις επόμενες εικόνες πραγματικά έχουμε να κάνουμε με κινηματογραφική παραγωγή. 
Το μικρό κορίτσι αφέθηκε στα επαγγελματικά χέρια 
για να φωτογραφηθεί με σκισμένο αποτρόπαια τον λαιμό της.
Υπάρχουν και περιπτώσεις που όταν δεν υπάρχει εύκαιρο παιδί να παίξει 
τον ρόλο δανείζονται και πλάνα από βίντεο κλιπ. Όπως το ακόλουθο:

Τελικά,μάγκες ένα μάθημα πρέπει να πάρουμε όλοι μας από την υπόθεση αυτή.

Μόνο όσοι πιστεύουν στο δίκιο του αγώνα τους
όσο μάταιος και να φαίνεται εκ πρώτης όψεως..........
..................δεν μπορεί παρά στο τέλος θα βγουν νικητές 
κι αν μην τι άλλο (ανεξαρτήτως αποτελέσματος)
θα έχουν την ικανοποίηση ότι δεν τα παράτησαν
και δεν ηττήθηκαν αλλά το πάλεψαν ως το τέλος.

Δυο οικογένειες σε κάθε χωριό. (Άρθρο γνώμης)

Του Δημήτρη Καμπουράκη
«Ούτε σε τρία νησιά σαράντα χιλιάδες άτομα, ούτε μια μεγάλη πόλη
 που θα τους έχει όλους μαζί, ούτε μουσουλμανικά γκέτο στις φτωχογειτονιές 
της Αθήνας, ούτε ξερονήσια που θα τους ξωπετάξουμε και θα τους αφήσουμε. 
Αφού ούτε πίσω στην πατρίδα τους γυρίζουν, ούτε στην Ευρώπη 
πρόκειται να πάνε, μία είναι η λύση: Δυο οικογένειες σε κάθε ελληνικό χωριό.
 Υποχρεωτικά.» 
Αυτή είναι η λύση του μεταναστευτικού που προτείνει ο περιπτεράς μου.

Θα μου πείτε πως μεταξύ τυρού και αχλαδιού, ο καθένας από μας γίνεται 
εύκολα Κουμουτσάκος ή Μουζάλας και πιστεύει ότι έχει την λύση
 του μεταναστευτικού στο τσεπάκι του.
 Δεν αντιλέγω, απλώς επισημαίνω το γεγονός ότι ο μέσος Έλληνας ασχολείται 
πλέον με την ουσία του μεταναστευτικού αφήνοντας στην άκρη
 τους εύκολους αφορισμούς και τις υπεραπλουστεύσεις του πρώτου καιρού. 
Πριν από πέντε χρόνια, η κοινή γνώμη ήταν διχασμένη με μια κάθετη γραμμή 
που χώριζε αυτούς που έλεγαν «εξαφανίστε τους» κι αυτών που φώναζαν
 «δεν πειράζουν κανέναν, είναι αδέρφια μας».

Τώρα πλέον, οι μεν συνειδητοποίησαν ότι τα ανθρώπινα λεφούσια 
δεν εξαφανίζονται έτσι εύκολα, οι δε κατανόησαν πως τα «αδέρφια»
 σέρνουν μαζί τους κάποια αξεπέραστα προβλήματα 
με τα οποία δεν μπορούμε να παίζουμε. 
Οι μεν αντιλήφθηκαν ότι τα ηρωικά εθνικοπατριωτικά λόγια ή ο θυμός
 δεν δίνουν τελικά καμιά μακροπρόθεσμη λύση στο πρόβλημα,
 οι δε συνειδητοποίησαν ότι ανεξαρτήτως των δικών τους «αδερφικών» 
συναισθημάτων, η πλειοψηφία των μεταναστών δεν έχει καμιά διάθεση
 να δει τους Έλληνες ως αδέρφια.

Αρχίσαμε λοιπόν ως λαός, ο καθένας με τις αντιλήψεις του, να ψάχνουμε 
κάποια πιο δημιουργική λύση για την τύχη της καυτής πατάτας
 που βρέθηκε στην εθνική μας παλάμη. 
Πίσω από τα ενδιαφέροντα ή και ευτράπελα που ακούγονται στις συζητήσεις,
 υπάρχει πλέον η πεποίθηση ότι οι μετανάστες εγκλωβίστηκαν οριστικά 
στην χώρα μας, οπότε κάτι πρέπει να γίνει μ’ αυτούς. 
Ούτε πίσω θα γυρίσουν (κι ας προσπαθούν οι κυβερνήσεις),
 ούτε στην Ευρώπη θα περάσουν. 
Εδώ θα μείνουν. Άρα τι κάνουμε;

Ο περιπτεράς μου βρήκε αυτή την λύση.
 Έχουμε 6.000 χωριά, ας στείλουμε από δυο οικογένειες
 μεταναστών σε καθένα απ’ αυτά. 
Ούτε όλοι μαζί θα είναι για να γίνουν γκέτο, ούτε σοβαρή ζημιά μπορούν
 να κάνουν κάποιοι απ’ αυτούς που ίσως είναι επικίνδυνοι.
 Τα χωριά έχουν ανάγκη από εργατικά χέρια, σιγά-σιγά θα προσαρμοστούν. 
Στο τέλος-τέλος καλύτερα θα ζουν από την Μόρια ή το στρατόπεδο της Σάμου,
 όπου κάθε βδομάδα καίνε τα σπιτάκια τους κι έπειτα φωνάζουν 
πως θα πεθάνουν απ’ το κρύο στις σκηνές.

Θα γελάσετε κάποιοι από σας με την «λύση» του περιπτερά μου, 
θα προβάλλετε και χίλιες αντιρρήσεις ή ενστάσεις, πλην μάθαμε πια ότι 
στο μεταναστευτικό δεν υπάρχουν εύκολες συνταγές. 
Όποια λύση κι αν προκριθεί, θα σέρνει πίσω της προβλήματα και παρενέργειες. 
Αλλά κι αυτό που συμβαίνει σήμερα απλώς δεν είναι λύση, είναι η χρονική
 μετάθεση στο μέλλον της έκρηξης μιας βόμβας. 
Θαρρώ πως ήρθε ο καιρός και ωρίμασαν οι κοινωνικές συνθήκες 
για να κοιτάξουμε το θέμα κατάματα και να προτείνουμε λύσεις ουσίας, 
μακριά από συνθήματα. 
Με γνώση πως ό,τι κι αν επιλέξουμε, δεν θα φλερτάρει με την τελειότητα.
Απαραίτητη διευκρίνηση:
Όλα τα άρθρα γνώμης δεν εκφράζουν απαραίτητα 
και την δική μας άποψη αλλά 
τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν αφορμή
για διάλογο και μόνο.

Δεν κουράστηκαν να δολοφονούν την Ελένη Παπαδάκη;

Φωτογραφία: Αρχείο ΕΡΤ
Του Σάκη Μουμτζή
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού θεάτρου κ.Δ.Λιγνάδης έδωσε 
στην ισόγειο αίθουσα του θεάτρου REX το όνομα της ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη.

Ποια ήταν η Ελένη Παπαδάκη είναι γνωστό. 
Ποιοι και πότε την δολοφόνησαν επίσης είναι γνωστό.
Εκείνο που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι πως, κατά την συνήθη πρακτική 
των κομμουνιστικών κομμάτων της σταλινικής περιόδου, πριν εξοντωθεί 
βιολογικά ένας «ταξικός εχθρός», έπρεπε να εξοντωθεί ηθικά.

Και τον ρόλο αυτόν στην συγκεκριμένη περίπτωση της Ελένης Παπαδάκη 
τον είχαν αναλάβει τότε, τον Οκτώβριο του 1944
 οι ηθοποιοί οι προσκείμενοι στο ΚΚΕ.

Το περίφημο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών που, 75 χρόνια μετά, εντελώς 
ξεδιάντροπα, ζητεί την ανάκληση της απόφασης του κ.Λιγνάδη.

Βέβαια, δεν μπορούσε να κάνει κι αλλιώς το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών,
 καθώς το ΚΚΕ, που ως γνωστόν ελέγχει το ΣΕΗ, εξέδωσε οργισμένη
 ανακοίνωση κατά του κ.Λιγνάδη και της κυβέρνησης.
Αλήθεια, τι πονά το ΚΚΕ;
Είναι ιστορικό γεγονός πως ο τότε γραμματέας του Κόμματος, ο Ν.Ζαχαριάδης 
είχε καταδικάσει στην 12η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ ( Ιούνιος 1945) 
την δολοφονία, από την Πολιτοφυλακή, της διάσημης τραγωδού. 
Όπως επίσης καταδίκασε και τις δολοφονίες των καθηγητών του Πολυτεχνείου.
 Θεώρησε πως έβλαψαν την εικόνα του Κόμματος.

Συνεπώς, το θέμα θεωρείται ιστορικά πως έχει κλείσει για την Αριστερά, από τότε. 
Ήταν μια δολοφονία που καταδικάστηκε και από το Κόμμα.

Γιατί λοιπόν αντιδρά τόσο έντονα εν έτει 2019;
 Τι προσπαθεί να προστατέψει;
 Μήπως αντιλαμβάνεται πως με τέτοιες συμβολικές κινήσεις
 αποκαθηλώνεται σιγά-σιγά η ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς
 στον χώρο της Ιστορίας; 
Μήπως, έτσι, αμφισβητείται το προνόμιο του να έχει μόνον αυτό μαρτυρολόγιο;

Η Ελένη Παπαδάκη ήταν μια ηθοποιός η κλάση της οποίας αναγνωριζόταν 
από εχθρούς και φίλους.
 Και μέσα στο καλλιτεχνικό κύκλο οι εχθροί της ήταν πολλοί και ισχυροί. 
Διάσημες ηθοποιοί που την μισούσαν και ασημαντότητες που την φθονούσαν.

Σήμερα, ένας άνθρωπος του θεάτρου, έπραξε το αυτονόητο.
 Αυτό μάλιστα που καθυστέρησε να γίνει επί πολλές δεκαετίες.

Τίμησε την μεγάλη τραγωδό στον δικό της χώρο και είναι άξιος συγχαρητηρίων.

Όσον αφορά το ΚΚΕ και τις συνδικαλιστικές παραφυάδες του, ας αντιληφθούν 
πως δίνουν μια μάταιη μάχη οπισθοφυλακών. 
Δεν ζούμε πλέον στην δεκαετία του 80, όταν τα σωματεία τεχνικών
 που ήλεγχε το ΚΚΕ ματαίωναν τα γυρίσματα της ταινίας
 «Ελένη» του Γκατζογιάννη και οι ερυθροτραμπούκοι, λίγο αργότερα, 
εμπόδιζαν την προβολή της ταινίας στους κινηματογράφους.

Οι καιροί άλλαξαν.
Μια φορά δολοφόνησαν την Ελένη Παπαδάκη.
 Σήμερα να σωπάσουν.
 Ας μην επιχειρήσουν να την ξαναδολοφονήσουν.
Αντί για δικό μας σχόλιο:
Ο Μάνος Ελευθερίου το 2006 έγραψε το μυθιστόρημα η γυναίκα 
που πέθανε δύο φορές βασισμένο στη ζωή της Παπαδάκη. 
Ενώ το Εθνικό Θέατρο ανέβασε την παράσταση Για την Ελένη το 2016. 
Ο Πολύβιος Μαρσάν έγραψε την βιογραφία της 
Ελένη Παπαδάκη 
Μια φωτεινή θεατρική πορεία με απροσδόκητο τέλος.

Μην κάνετε μνημεία αν δεν μπορείτε να τα προστατεύετε.

Αυτό μου ήλθε στο μυαλό με αυτό 
που δήλωσε ο νέος Δήμαρχος Αθηναίων.

Για τους αδικοχαμένους από το απίστευτο μίσος 
 που τρέφουν κάποιοι στα σπλάχνα τους για όποιον 
έχει διαφορετική συμπεριφορά και κοσμοθεωρία
και είναι ικανοί αυτοί οι μισάνθρωποι να φτάνουν
 έως και στον φόνο δεν το σκέφτηκε;
Δεν του πέρασε καν  από το μυαλό;
Υ.Γ: Πυροσβέστης σε δίκη Marfin: 
Μας έλεγαν φύγετε από δω, θα σας κάψουμε κι εσάς...

Κάποιοι δεν έκρυψαν την δυσαρέσκειά τους για το βέτο στην ένταξη Σκοπίων και Αλβανίας στην Ε.Ε.




«Μπαρούτι» Η Σάμος: Λαθρομετανάστες Πιάνονται Στα Χέρια - Λουκέτο Στο Δημαρχείο

Κλειστές παραμένουν όλες οι υπηρεσίες του δήμου Ανατολικής Σάμου.
Διαμαρτύρονται οι κάτοικοι για τον υπερπληθυσμό.
«Πρόσφυγες» και Λαθρομετανάστες ζητούν να φύγουν από το νησί. 

Μαίνονται οι ταραχές στη Σάμο, με το hot spot του νησιού να θυμίζει 
νέο κολαστήριο, μετά τη Μόρια της Λέσβου, και τους πρόσφυγες
 και μετανάστες να κορυφώνουν τις αντιδράσεις τους εξαιτίας του καθεστώτος
 ασφυξίας στο οποίο έχουν εγκλωβιστεί. 
Οι κάτοικοι αντιδρούν, από την πλευρά τους, ζητώντας να μπει
 σε άμεση εφαρμογή το σχέδιο αποσυμφόρησης.

Λουκέτο μπήκε από το πρωί στο δημαρχείο της Σάμου ως διαμαρτυρία 
για τον υπερπληθυσμό προσφύγων και μεταναστών, 
με τις διαμαρτυρίες των νησιωτών να είναι έντονες.