Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014

Έντεκα εκατομμύρια «εγώ» δεν μπορούν να κάνουν ένα «εμείς»;

Η Ελλάδα είναι μια ευλογημένη χώρα 
με καταραμένους κατοίκους.
Το αληθινό καθεστώς της χώρας είναι 
η «ατομικοπατριωτική φεουδαρχία». 
Ο κάθε Έλληνας όταν λέει «πατρίδα» εννοεί 
τον εαυτό του και την οικογένειά του. 
Είμαστε μερικά εκατομμύρια «χαμένες πατρίδες».
Έντεκα εκατομμύρια «εγώ»
 δεν μπορούν να κάνουν ένα «εμείς».
Οι άλλοι λαοί έχουν ιδιοσυγκρασία, οι Έλληνες
 έχουν ιδιοσυγκρουσία: όλοι εναντίον όλων.
Οι Έλληνες επινόησαν τη Δημοκρατία για να μπορούν 
να συγκρούονται έχοντας ένα πολιτικό άλλοθι.
Ένας λαός με έμφυτο τον ιμπεριαλιστικό φασισμό
 του Εγώ δεν δικαιούται να ομιλεί για Δημοκρατία.
 «Ξέρεις ποιος είμ’ εγώ, ρε;!».
Ο Έλληνας θέλει να κάνει πάντα του κεφαλιού του 
και μετά να πληρώνει με τα κεφάλια των άλλων.
Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι, 
από αρχαιοτάτων χρόνων, ο χειρότερος εχθρός 
του Έλληνα είναι ο Έλληνας, θα έχουμε κάνει 
ένα μεγάλο βήμα αυτογνωσίας κι εξέλιξης.
Η βασικότερη απόδειξη ότι καταγόμαστε 
από τους αρχαίους Έλληνες είναι η διαπίστωση 
ότι κι εκείνοι τρώγονταν σαν τα σκυλιά.
Από τα διάφορα κρίσιμα περιστατικά
 και τις καταστροφές της Ιστορίας μας βγαίνει
 το συμπέρασμα ότι η πολιτική είναι μια πολύ 
σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στους Έλληνες.
Είμαστε σαν μια αθλητική ομάδα με εξαιρετικούς 
παίκτες, αλλά δίχως πνεύμα ομαδικότητας 
και με κακούς προπονητές.
Είμαστε παγκόσμιοι πρωταθλητές στα αυτογκόλ
 και φορτώνουμε πάντα τις ευθύνες 
της ήττας στη διαιτησία.
Το γεγονός ότι, παρ’ όλα τα αναρίθμητα αυτογκόλ
 συνεχίζουμε να υπάρχουμε ακόμη ως χώρα, 
σημαίνει ότι μάλλον «ο Θεός της Ελλάδος» υπάρχει.
Μυστηριωδώς τα θετικά
 χαρακτηριστικά του Έλληνα 
(δημιουργικότητα, εργατικότητα,
άμιλλα, συλλογικότητα) 
ενεργοποιούνται κυρίως όταν ζει 
σε ξένη χώρα και τα αρνητικά 
(εγωκεντρισμός, παραβατικότητα, 
οκνηρία, ζηλοφθονία)
 όταν ζει στη χώρα του.
Νεοελληνικό αίνιγμα: Η τσογλανοποίηση του ατόμου 
οδήγησε στη μπαχαλοποίηση της κοινωνίας, 
ή η μπαχαλοποίηση της κοινωνίας οδήγησε
 στην τσογλανοποίηση του ατόμου; 
Με επιστημονική ορολογία, μάλλον υπήρξε
 «κλειστός βρόγχος ανατροφοδότησης».
Η Ελλάδα (μεταξύ άλλων πολλών και θαυμαστών)
 είναι και η χώρα με τις ατελείωτες ουρές. 
Ουρές, παντού ουρές,
 ίσως γι’ αυτό νομίζει ότι είναι γάτα.
Στην Ελλάδα, ούτε τα χρήματα είναι λύση. 
Μεγάλα ποσά θα φεύγουν σε διευκολύνσεις 
και σε λαδώματα, οι υπάλληλοί σου
 θα σε καταριούνται νυχθημερόν πεπεισμένοι
 ότι τους εκμεταλλεύεσαι, 
οι γνωστοί σου θα σε φθονούν και θα κάνουν έφοδο 
στο εξοχικό σου, θα χαλάς τη Φερράρι σου 
στους κωλόδρομους, θα είσαι στο στόχαστρο 
των πάσης φύσεως «επαναστατών»… Μια φρίκη…
Ο «πατριωτισμός και η αγάπη 
για την ελευθερία των Ελλήνων» συνοψίζεται 
ως εξής: «Γιατί να αφήσουμε να μας καταστρέψουν
 οι ξένοι, αφού μπορούμε 
να καταστραφούμε και μόνοι μας;».

Υπάρχουν «καθαροί Έλληνες», 
αυτοί που πλένονται συχνά.
Οι Έλληνες δεν είναι εξωγήινοι επειδή κατάγονται
 από άλλον πλανήτη, οι Έλληνες είναι εξωγήινοι 
επειδή κατοικούν στον δικό τους πλανήτη.
Είναι εξωφρενικό πόσο μεγάλο είναι το ποσοστό 
των οπαδών του κομμουνισμού και του σοσιαλισμού 
σε έναν λαό που δεν έχει την παραμικρή κλίση 
γι’ αυτά τα καθεστώτα, λόγω αναρχοαυτόνομης φύσης.
Οι Έλληνες εννοούν τον κομμουνισμό/σοσιαλισμό 
ως εξής: Είμαι μόνιμος κρατικός υπάλληλος, 
εργάζομαι ελάχιστα ή καθόλου, παίρνω παχυλό μισθό, 
βγαίνω στη σύνταξη νωρίς, και στέλνω
 τον λογαριασμό στα υπόλοιπα κορόιδα. 
(Το εξωφρενικό είναι ότι πολλοί το πέτυχαν
 αυτό επί καπιταλισμού).
Είναι απίστευτο ότι στη μοναδική χώρα 
που βρίσκεται ουσιαστικά σε καθεστώς αναρχίας
 (το Κράτος είναι ανύπαρκτο, 
ο καθένας κάνει ό,τι θέλει), 
υπάρχουν αναρχικές οργανώσεις που φωνάζουν
 «Κάτω το Κράτος».
Ο Έλληνας κατέχει στην εντέλεια τον νόμο 
της ζούγκλας, γι’ αυτό είναι ένας αληθινός
 ζογκλέρ της επιβίωσης.
Κι ενώ οι αρχαιολογικοί μας χώροι 
είναι σκουπιδότοποι, τα Μουσεία μας
 αφύλακτοι στόχοι αρχαιοκάπηλων, διεκδικούμε
 μετά μανίας την επιστροφή 
των μαρμάρων του Παρθενώνα.
Επί σειρά δεκαετιών εμείς κάναμε ότι ψηφίζαμε
 με κίνητρο το συμφέρον της χώρας, κι εκείνοι
 έκαναν ότι κυβερνούσαν με γνώμονα το κοινό καλό. 
Μόλις ήρθε η κρίση και αυτή η αμοιβαία απάτη αποκαλύφθηκε,
 στραφήκαμε όλοι εναντίον 
όλων αναζητώντας τους βασικούς υπευθύνους 
στο εξωτερικό!
Επειδή δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού
 στην ανθρωπότητα, έχουμε την απαίτηση
 να μας πληρώνει μονίμως
 τον λογαριασμό του ηλεκτρικού.
Μιλάμε συνεχώς για το πόσο περήφανοι είμαστε
 για τους προγόνους μας, αντί να φροντίσουμε
 να κάνουμε περήφανους τους απογόνους μας.
Όντως, «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει», βρίσκεται
 μονίμως σε μια ημιθανή κατάσταση.
Αντί να κοκορευόμαστε ότι εμείς δώσαμε 
στην ανθρωπότητα τον πολιτισμό 
και τη Δημοκρατία, ας παραδεχτούμε 
ότι πάλι εμείς καταστρέψαμε και τον πολιτισμό 
και τη Δημοκρατία.
Αν δεν συνειδητοποιήσουμε πόσο άθλιοι είμαστε, 
δεν πρόκειται να γίνουμε ποτέ οι εκλεκτοί 
που νομίζουμε ότι είμαστε.
Η Ιστορία δείχνει, δυστυχώς, ότι ένας άσωτος λαός
 δεν σώζεται με τίποτα. 
Δημήτρης Χορόσκελης
Ο Διογένης στην Αρχαία Ελλάδα ... 
....έψαχνε άνθρωπο και σήμερα το ίδιο θα έκανε. 

Δεν υπάρχουν σχόλια :