Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σεφέρη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σεφέρη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 12 Ιουλίου 2016

Μάθημα Παιδείας από τη Βουλή των Εφήβων στον Φίλη. Το βίντεο κι ένα ποίημα από παλιά.

Αυτό το ποίημα είναι γραμμένο πιο παλιά
και είχα δημοσιεύσει εδώ και την
Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016
Σαν ένα δέντρο, αν κοπεί ή αν το ξεριζώσεις
Σα δέντρο είναι η γραφή κι οφείλεις να τη σώσεις.
Γεννήθηκαν στη γλώσσα μας τόσες ωραίες σκέψεις 
και τώρα εσύ μικρόνοα θέλεις να καταστρέψεις.

Αρθρογραφείς φιλολογείς μια θεωρία νέα: 
δεν έχει σύνδεση καμιά η νέα με τ΄ αρχαία
κι όσο φτωχαίνει η γλώσσα μας τόσο και θα πληθαίνουν
και «δάνεια» πιο εύκολα στη γλώσσα μας θα μπαίνουν.

Απ΄ τη μανία την πολύ να εκσυγχρονιστούμε
στο τέλος ξένη και νεκρή τη γλώσσα μας θα πούμε.
                                          Πάν Καρτσωνάκης
Υ.Γ: Αφιερώνεται σε όλους και κυρίως αυτούς 
που έχουν δημόσιο  λόγο και που τόσο αβασάνιστα
 εισάγουν ξένες λέξεις αμετάφραστες δίχως να μπουν
 στον κόπο να εξετάσουν αν θα μπορούσαν
 να χρησιμοποιήσουν κάποια
 από την τόσο πλούσια Ελληνική.
Όπως επίσης και αυτό το ποίημα 
του μεγάλου μας ποιητή 
Κωνσταντίνου Πέτρου Καβάφη
 με την πρόβλεψη ότι 
κάτι αυτό και κάτι τα «Γκρίκλις» 
οσονούπω θα τα καταφέρουν.
 Ποσειδωνιάταις τοις εν τω Τυρρηνικώ κόλπω 
το μεν εξ αρχήςΈλλησιν ούσιν εκβαρβαρώσθαι Τυρρηνοίς
 ή Pωμαίοις γεγονόσι και τήν τε φωνήν μεταβεβληκέναι,
 τά τε πολλά των επιτηδευμάτων, άγειν δε μιάν τινα αυτούς
 των εορτών των Ελλήνων έτι και νυν, 
εν η συνιόντες αναμιμνήσκονται των αρχαίων ονομάτων τε
 και νομίμων, απολοφυράμενοι προς αλλήλους 
και δακρύσαντες απέρχονται.
                      AΘΗΝAΙΟΣ


Την γλώσσα την ελληνική οι Ποσειδωνιάται
εξέχασαν τόσους αιώνας ανακατευμένοι
με Τυρρηνούς, και με Λατίνους, κι άλλους ξένους.
Το μόνο που τους έμενε προγονικό
ήταν μια ελληνική γιορτή, με τελετές ωραίες,
με λύρες και με αυλούς, με αγώνας και στεφάνους.
Κ’ είχαν συνήθειο προς το τέλος της γιορτής
τα παλαιά τους έθιμα να διηγούνται,
και τα ελληνικά ονόματα να ξαναλένε,
που μόλις πια τα καταλάμβαναν ολίγοι.
Και πάντα μελαγχολικά τελείων’ η γιορτή τους.
Γιατί θυμούνταν που κι αυτοί
 ήσαν Έλληνες —Ιταλιώται έναν καιρό κι αυτοί·
και τώρα πώς εξέπεσαν, πώς έγιναν,
να ζουν και να ομιλούν βαρβαρικά
βγαλμένοι — ω συμφορά! — απ’ τον Ελληνισμό.
Κωνσταντίνος Καβάφης
Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 
1877-1923, Ίκαρος 1993 
οσονούπω θα τα καταφέρουν.
«Δεν έχω δει ποτέ μου δέντρο και φυτό να επιβιώνει χωρίς τις ρίζες του
 κι έτσι η νέα ελληνική γλώσσα δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τα αρχαία» 
επισήμανε μαθητής λυκείου -Τα αρχαία ελληνικά δεν είναι ζωντανή γλώσσα
 απάντησε ο υπουργός και επέμεινε σε ουδετερόθρησκα σχολεία..
  Την σφοδρότερη κριτική για τις προωθούμενες αλλαγές στο δημόσιο σχολείο 
δέχθηκε ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης και αυτό γιατί τα «πυρά» 
δεν προήλθαν από τους βουλευτές της αντιπολίτευσης 
αλλά από τα μέλη της Βουλής των εφήβων που είναι μαθητές λυκείου.
  Κατά την διάρκεια του κοινοβουλευτικού ελέγχου οι έφηβοι βουλευτές
 αμφισβήτησαν ευθέως την πολιτική Φίλη επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι 
τα αρχαία ελληνικά αποτελούν βάση για την σωστή γνώση των νεοελληνικών,
 πως η πρωινή προσευχή και οι παρελάσεις πρέπει να διατηρηθούν
και πως τα θρησκευτικά αποτελούν «εθνικό κεφάλαιο». 
Ωστόσο, ούτε και αυτή την φορά ο κ. Φίλης φάνηκε να αμφιβάλλει 
για την ορθότητα των ενεργειών του και βάλθηκε να νουθετεί τους μαθητές 
επισημαίνοντάς τους μεταξύ άλλων ότι τα αρχαία ελληνικά
 δεν είναι «ζωντανή γλώσσα» και πως απαιτούνται «ουδετερόθρησκα σχολεία».
  «Πρέπει να δώσουμε έμφαση στη λογοτεχνία και τη ζωντανή γλώσσα» 
είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός για να προσθέσει «όποιος δεν γνωρίζει 
αρχαία ελληνικά δεν σημαίνει ότι δεν μιλάει καλά την ελληνική γλώσσα... 
............να μιλήσουμε με βάση παιδαγωγική και όχι ιδεολογική». 

«Δεν έχω δει ποτέ μου δέντρο και φυτό να επιβιώνει χωρίς τις ρίζες του κι έτσι 
η νέα ελληνική γλώσσα δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τα αρχαία»
 του επισήμανε έφηβος βουλευτής καταχειροκροτούμενος
 από τους υπόλοιπους αλλά ο κ. Φίλης όχι μόνο παρέμεινε ανένδοτος
 αλλά άρχισε να μιλά για διχαστικές αντιλήψεις:
 «Το θέμα της αρχαίας γλώσσας μην το αντιμετωπίζετε ιδεολογικά. 
Η πλειοψηφία δεν μιλαει αρχαία αλλά νοιώθει βαθιά Έλληνας. 
Τα παιδιά σήμερα είτε διδάσκονται αρχαία είτε όχι δεν μιλούν καλά την ελληνική».
  Εξίσου αιχμηρή κριτική ήρθε και για την κατάργηση των θρησκευτικών. 
Ενας από τους μαθητές είπε στον υπουργό Παιδείας: 
«Καταργώντας τη χριστιανική παιδεία και τις παρελάσεις στρέφεστε
 εναντίον του λαού και της εθνικής μας ταυτότητας». 
«Δεν μπορεί να υπάρξει εθνική ταυτότητα χωρίς δημοκρατία. 
Δεν υπάρχουν πιο Έλληνες ανάμεσα στους Έλληνες.
 Δεν υπάρχει περιούσιος λαός.
 Είμαστε όλοι Έλληνες δημοκράτες» απάντησε ο κ. Φίλης για να συνεχίσει:
 «Λέτε δεν σέβομαι το έθνος και την ταυτότητά μας με αυτά που λέω. 
Όμως είναι λάθος αυτή η άποψη. Είναι λάθος ο διχασμός. 
Δεν θα πάμε ποτέ μπροστά όταν αμφισβητούμε ο ένας τον άλλον».
  «Υπάρχουν παιδιά που δεν παρελαύνουν, είναι λιγότερο Έλληνες; 
Υπάρχουν παιδιά που δεν πανε για προσευχή, είναι λιγότερο χριστιανοί; 
Μακριά από εμάς το στοιχείο της επίδειξης θρησκευτικότητας ή ελληνικότητας…
 Δεν θέλουμε το σχολείο να είναι κατηχητικό. 
Θέλουμε ένα σχολείο ουδετερόθρησκο». 
protothema.gr

Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2014

Είναι κάποιες νύχτες που τα όνειρα βγαίνουν στους δρόμους.

Είναι κάποιες νύχτες 
που τα όνειρα βγαίνουν στους δρόμους
και ψάχνουν απεγνωσμένα κάπου να μπουν
για να δώσουν την παράστασή τους
και να γίνουν αναμνήσεις
 γιατί έτσι θα αποκτήσουν υπόσταση.
Ψάχνουν μανιωδώς έως το πρωί.
Αν δεν τα καταφέρουν
τα βρίσκει το φως της μέρας
ταλαιπωρημένα, κουρασμένα, απελπισμένα
και τα εξαφανίζει.
Είναι σα να μην υπήρξανε ποτέ.
Κάπως έτσι γίνεται και με τις επιθυμίες
που δεν τόλμησαν εκείνη 
την κατάλληλη, τη μαγική στιγμή,
δεν εκφράστηκαν στην ώρα τους
κι έμειναν απραγματοποίητες 
για μια ολόκληρη ζωή.
Ανεκπλήρωτοι πόθοι.
Έτσι απλά εξαφανίστηκαν
και είναι σαν κάτι που δεν υπήρξε ποτέ.
Πάν Καρτσωνάκης

Παρασκευή 17 Μαΐου 2013

Λίγο ακόμα, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα!

«Ὁ τόπος μας εἶναι κλειστός, ὅλο βουνὰ
 ποὺ ἔχουν σκεπὴ τὸ χαμηλὸ οὐρανὸ μέρα καὶ νύχτα. 
Δὲν ἔχουμε ποτάμια δὲν ἔχουμε πηγάδια
 δὲν ἔχουμε πηγὲς μονάχα λίγες στέρνες, 
ἄδειες κι᾿ αὐτές, ποὺ ἠχοῦν καὶ ποὺ τὶς προσκυνοῦμε.
 Ἦχος στεκάμενος κούφιος, ἴδιος με τὴ μοναξιά μας 
ἴδιος με τὴν ἀγάπη μας, ἴδιος με τὰ σώματά μας. 
Μᾶς φαίνεται παράξενο ποὺ κάποτε μπορέσαμε
 νὰ χτίσουμε τὰ σπίτια τὰ καλύβια καὶ τὶς στάνες μας. 
Κι᾿ οἱ γάμοι μας, τὰ δροσερὰ στεφάνια
 καὶ τὰ δάχτυλα γίνουνται αἰνίγματα ἀνεξήγητα 
γιὰ τὴ ψυχή μας. 
Πῶς γεννήθηκαν πῶς δυναμώσανε τὰ παιδιά μας;
Ὁ τόπος μας εἶναι κλειστός. 
Τὸν κλείνουν οἱ δυὸ μαῦρες Συμπληγάδες. 
Στὰ λιμάνια τὴν Κυριακὴ 
σὰν κατεβοῦμε ν᾿ ἀνασάνουμε βλέπουμε 
νὰ φωτίζουνται στὸ ἡλιόγερμα σπασμένα ξύλα 
ἀπὸ ταξίδια ποὺ δὲν τέλειωσαν
 σώματα ποὺ δὲν ξέρουν πιὰ πῶς ν᾿ ἀγαπήσουν».
......................................................
Στίχοι του Γιώργου Σεφέρη


Λίγο ακόμα
θα ιδούμε τις αμυγδαλιές ν' ανθίζουν
τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο
τη θάλασσα να κυματίζει
λίγο ακόμα,
να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα . . 
Γιώργος Σεφέρης

Ἀπὸ τότες πόσες φορὲς πέρασε 
μπροστὰ στὰ μάτια μου μιὰ γυναίκα, 
ποὺ τῆς ἀπόμειναν μονάχα τὰ μαλλιά, τὰ μάτια, 
τὸ στῆθος καὶ τίποτε ἄλλο,
 γοργόνα ταξιδεύοντας στὸ πέλαγο, 
κι ἀνάμεσό τους κυκλοφοροῦσε τὸ φρέσκο ἀεράκι,
 σὰ γαλάζιο αἷμα.
Στίχοι του Γιώργου Σεφέρη

Διόλου δεν έφυγαν
Αναπνέουν ακόμη εδώ.
Σαν τα λουλούδια την Άνοιξη.
Υπάρχει το άρωμά τους.
Αγριολούλουδα που επιμένουν.

Τι και αν ρήμαξαν τα σπίτια τους,
βεβήλωσαν τα ιερά τους,
έσπασαν τ αγάλματα με τη μορφή τους
κι έκαψαν τα γραφτά τους.
Υπάρχουν ακόμη εδώ!

Γκρέμισαν κι έφεραν στο έδαφος
 τους ιερούς ναούς τους.
Ξερίζωσαν τη θύμησή τους;

Όχι δεν έφυγαν ποτέ από τη χώρα τους.
Υπάρχουν πάντοτε στη γη που τους ξεγέννησε.
Διόλου δεν έφυγαν κυνηγημένοι.
Αναπνέουν ακόμη.
Το άρωμά τους υπάρχει ακόμη εδώ.
Όσες γενιές και να περάσουν.

                     Πάν Καρτσωνάκης

Έχουν μνήμες οι πέτρες.
         Των κεραμικών τα όστρακα
και των μαρμάρινων γλυπτών τα θραύσματα
                   λένε ιστορίες.
       Έχουν οξειδωθεί με αναμνήσεις
        και οι αιώνες έχουν, επάνω τους, σταλάξει ιστορίες 
         που κανείς, σωστά, δεν μπορεί να διαβάσει
       παρεκτός ποιητές και αλαφροΐσκιωτοι
          σαλιγκάρια και  πεταλούδες
          κανένας άλλος καλλίτερα.

         Έχουν μνήμες οι πέτρες ... ...
         Έτσι όπως και τα κύτταρα.

             Καρτσωνάκης Πάν
                      2009

Τα όνειρά τους πάντα έσπερναν, 
οι ποιητές, στον κόσμο 
πασπαλισμένα αίματα, ελπίδες μα και ψέμα.
Με λέξεις μόνο έχτιζαν, 
τον κόσμο τους και ζούσαν 
στοές τριγύρω σκάβοντας, τούνελ για να ξεφύγουν.
Ισορροπούν οι ποιητές, 
ακροβατούν στο τώρα,
 βυθίζονται μες τη στιγμή
 και πέφτουνε στο μέλλον…. 
Καρτσωνάκης Πάν 2009
The poets always sow their dreams in the world, 
sprinkled them with blood, 
hope but with a lie as well.
They built their world, just with words 
and lived by digging stoas around,
 and escape tunnels.
The poets keep balanced acrobating on present,
 sinking in the moment and fall in the future ....
kartsonakis Pan 2009