Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

Φορώντας τα στολίδια της σηκώνεται χορεύει.

Λέξη δεν είπε ο άνεμος που ξενυχτά μαζί μου.
όλη τη νύχτα έκλαιγε σα σκύλος στην αυλή μου.
Δεν άνοιξα την πόρτα μου φοβάμαι τα σκοτάδια
γι αυτό κοιμάμαι την αυγή και ξενυχτώ τα βράδια.

Φωτογραφίες μας κοιτώ  που είχα ξεχασμένες
και προσπαθώ να θυμηθώ που είναι τραβηγμένες.

Η νύχτα σπέρνει όνειρα που το σκοτάδι θρέφει
με σιγουριά χαμογελά, με τσαχπινιά μου  γνέφει
κι όσο κοντεύει χαραυγή τόσο και αγριεύει.
Φορώντας τα στολίδια της σηκώνεται χορεύει.
Πάν Καρτσωνάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια :