Η Φραντζέσκα ανησυχεί!

Κώστας Στούπας

Η Francesca Albanese ανησυχεί πως η Ελλάδα «ισραηλοποιείται».

 Η ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ, σύμφωνα με το Al Jazeera, υποστηρίζει

 πως το Ισραήλ επέλεξε την Ελλάδα για να προωθήσει 

τις περιφερειακές του φιλοδοξίες και ότι θα εκμεταλλευτεί 

τους ελληνικούς φόβους και τις ανασφάλειες για να το πράξει. 

Η ίδια προειδοποιεί επίσης 

για μια ευρύτερη «ισραηλοποίηση» της Ευρώπης.

Τα ίδια φαίνεται να πιστεύουν για την Ελλάδα ο Ερντογάν 

και ο τουρκικός Τύπος, που βρίσκεται σε παράκρουση.

 Ανησυχούν ότι η Ελλάδα εξελίσσεται σε «προτεκτοράτο»

 του Ισραήλ, της Γαλλίας ή των ΗΠΑ…

Στην πραγματικότητα, έχουν παραφρονήσει, γιατί η Ελλάδα κάνει

 ό,τι μπορεί για να αποφύγει να γίνει προτεκτοράτο της Τουρκίας, 

στο πλαίσιο των νέων νεοοθωμανικών ονειρώξεων του «Σουλτάνου».

Κανένας από τους ανησυχούντες δεν βγήκε να εκδηλώσει δημόσια 

τις ανησυχίες του όταν ο Ερντογάν «αλυχτούσε» απειλητικά 

«θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά» ή όταν διεκδικούσε ΑΟΖ

 με τη Λιβύη, παραβιάζοντας τα δικαιώματα της Ελλάδας 

και των νησιών της, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

Οι φίλοι του Ερντογάν, του Πούτιν και άλλων τριτοκοσμικών

 δικτατόρων πάσχουν από την ίδια επιλεκτική μυωπία 

που χαρακτήριζε και τους φίλους της Σοβιετικής Ένωσης 

στις δυτικές δημοκρατίες: αγωνίζονταν για την ειρήνη 

υποστηρίζοντας τον αφοπλισμό της Δύσης, 

χωρίς να ζητούν τον αφοπλισμό της σοβιετικής δικτατορίας.

Τις θυμάστε τις «Επιτροπές Ειρήνης» του ΚΚ 

και τις «αποπυρηνικοποιημένες ζώνες» διάφορων γραφικών

 «κόκκινων» δημάρχων της επικράτειας;

Εκμεταλλεύονται τις πολιτικές ελευθερίες των δυτικών 

δημοκρατιών για να τις διαβρώσουν και να τις υποσκάψουν 

προς όφελος των δικτατόρων.

Η σύμπτωση των απόψεων του Ερντογάν, του Πούτιν, 

των φασιστικών καθεστώτων που εξουσιάζουν το Ιράν 

και των «μανδαρίνων» του Κόκκινου Δράκου δεν είναι τυχαία.

 Ούτε και η διάβρωση του ΟΗΕ είναι τυχαία.

Οφείλεται στην αλλαγή των ισορροπιών στο διεθνές σύστημα. 

Ο ΟΗΕ αντικατοπτρίζει τη σύνθεση των κρατών-μελών του. 

Τα τελευταία χρόνια, οι χώρες του λεγόμενου 

«παγκόσμιου Νότου» (Ασία, Αφρική, Λατινική Αμερική) 

έχουν αριθμητική υπεροχή. 

Αυτές συχνά έχουν διαφορετικά συμφέροντα από τη Δύση.

Στη Γενική Συνέλευση κάθε χώρα έχει μία ψήφο. 

Εκεί περνούν πιο εύκολα θέσεις που θεωρούνται «αντιδυτικές».

 Αντίθετα, στο Συμβούλιο Ασφαλείας οι δυτικές δυνάμεις

 διατηρούν ακόμη ισχυρό ρόλο μέσω του βέτο.

Επίσης, πολλοί οργανισμοί και θεσμοί του ΟΗΕ 

(π.χ. ειδικοί εισηγητές) εστιάζουν στα ανθρώπινα δικαιώματα

 και στο Διεθνές Δίκαιο, ασκώντας συχνά κριτική

 σε ισχυρές χώρες (ΗΠΑ, Ισραήλ, ΕΕ κ.λπ.). 

Δεν είναι αβάσιμη η κριτική ότι υπάρχει επιλεκτική

 ευαισθησία σε ορισμένα ζητήματα.

Ωστόσο, πρέπει να έχουμε υπόψη ότι υπάρχει διαφορά

 μεταξύ του ΟΗΕ ως οργανισμού και των «φωνών» μέσα σε αυτόν. 

Οι απόψεις των ειδικών εισηγητών δεν εκφράζουν

 πάντα τη θέση του συνόλου του ΟΗΕ.

Τα μέσα ενημέρωσης συχνά παρουσιάζουν αυτές τις απόψεις

 ως επίσημες θέσεις του ΟΗΕ. Δεν είναι πάντα έτσι…

Πηγή

Ποια είναι η γνώμη σας;

Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο

να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη

αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν

αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.

Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε. 

Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.