Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Είναι μήνας διαβατήριος και αποκαθαρκτικός.

Ετυμολογία μήνα: Ο Φεβρουάριος παράγεται 
από το λατινικό ρήμα februare, που σημαίνει καθαίρω, 
αγνίζω, αποβάλλω τα καθάρματα.
Ο Φεβρουάριος προστέθηκε στο Ρωμαϊκό έτος σαν ο τελευταίος μήνας 
από τον Πομπίλιο Νουμά.
Είναι μήνας διαβατήριος και αποκαθαρκτικός.
 Το 153 π,χ. μεταφέρθηκε στη θέση που έχει σήμερα (δεύτερος μήνας του έτους), 
και σε αυτή τη θέση διατηρήθηκε και στο Γρηγοριανό ημερολόγιο. 
Στη διάρκειά του οι Ρωμαίοι διοργάνωναν τελετές καθαρμών και εξαγνισμών.
Η λατινική λέξη februa σημαίνει καθάρσιος-καθαρκτικός
 και το ουδέτερο πληθυντικού februa, σήμαινε όχι μόνο καθαρτήριος, 
αλλά και συγκεκριμένα ειδική γιορτή που γίνονταν τον μήνα Φεβρουάριο.
Ο μήνας λοιπόν που περιλάμβανε τους καθαρμούς ονομάστηκε Februarious mensis
 και μετά από παράλειψη του mensis (μήνας) έμεινε η λέξη Φεβρουάριος.
Η Άλκη Κυριακίδου-Νέστορος αναφέρει ότι ο Φέβρουος ήταν ο θεός των νεκρών
 και η Φεβρούα ήταν η θεά που επόπτευε τους καθαρμούς και τους εξαγνισμούς.
Ο μήνας Φεβρουάριος ήταν αφιερωμένος λοιπόν από τους Ρωμαίους στον εξαγνισμό 
και επιπρόσθετα, επειδή ήταν πολύ βροχερός τον είχαν αφιερώσει στον Ποσειδώνα.
Ο Φεβρουάριος αντιστοιχούσε προς τον αττικό μήνα Ανθεστηριώνα.
Με την καθιέρωση του Ιουλιανού ημερολόγιου (46 π.χ.)
 περιορίστηκαν οι μέρες του μήνα αυτού από 30 που ήταν ως τότε σε 29,
 και την εποχή του αυτοκράτορα Αυγούστου του αφαιρέθηκε μια ακόμη ημέρα, 
που προστέθηκε στον μήνα Αύγουστο προς τιμήν του Αυτοκράτορα.

Για να συντονιστεί το ημερολόγιο των 365 ημερών προς το ηλιακό έτος, 
καθιερώθηκε η αύξηση των ημερών του Φεβρουαρίου κατά μια, κάθε τέσσερα χρόνια.

Δεν υπάρχουν σχόλια :