Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2016

Συνένοχοι ακούσια σ ότι συμβαίνει είναι.

Λένε χρυσός η σιωπή και ίσως έχουν δίκιο
μα πότε δεν μας έχουν πει πρέπει να σιωπούμε
Γιατί αυτοί που δεν μιλούν κι ανέχονται  τα πάντα
συνένοχοι ακούσια σ ότι συμβαίνει είναι.

Υπάρχει και η λογική πως ότι δε μ’ αγγίζει
τρεις πιθαμές πιο μακριά κι εμένα δε με νοιάζει.
Μένουν λοιπόν αδιάφορη βουβή πλειοψηφία
τα συζητούν στα μουλωχτά μα την ουρά στα σκέλια.

Στα κοιμητήρια σιωπή πάντοτε βασιλεύει.
Δεν αντιδράνε οι νεκροί ατάραχοι για πάντα.
          Πάν Καρτσωνάκης
 Aζά καν ελκαλάμ μιν φάντα, ασσουκούτ μιν ζαχάμπ.
                                                Aραβική Παροιμία
«Είναι χρυσός η σιωπή και άργυρος ο λόγος.»
Τίς βέβηλος προέφερε τοιαύτην βλασφημίαν;
τίς χαυνωθείς Aσιανός παραιτηθείς εις μοίραν
τυφλήν, βωβήν, τυφλός, βωβός;
 Ποίος οικτρός παράφρων
ξένος τη ανθρωπότητι, την αρετήν υβρίζων, 
χίμαιραν είπε την ψυχήν, και άργυρον τον λόγον;
Το μόνον μας θεοπρεπές δώρημα, περιέχον
τα πάντα — ενθουσιασμόν, λύπην, χαράν, αγάπην·
εν τη ζωώδει φύσει μας ανθρώπινον το μόνον!
        Συ όστις τον αποκαλείς άργυρον, δεν πιστεύεις
το μέλλον, λύον την σιγήν, μυστηριώδες ρήμα.
Συ εν σοφία δεν τρυφείς, πρόοδος δεν σε θέλγει·
με την αμάθειαν — χρυσήν σιγήν — ευχαριστείσαι.
Νοσείς. Είν’ η αναίσθητος σιγή βαρεία νόσος,
ενώ ο Λόγος ο θερμός, ο συμπαθής, υγεία.
Σκιά και νυξ είν’ η Σιγή· ο Λόγος, η ημέρα.
Ο Λόγος είν’ αλήθεια, ζωή, αθανασία.
        Λαλήσωμεν, λαλήσωμεν — σιγή δεν μας αρμόζει
αφού εις το ομοίωμα επλάσθημεν του Λόγου.
Λαλήσωμεν, λαλήσωμεν — αφού λαλεί εντός μας
η θεία σκέψις, της ψυχής άυλος ομιλία. 
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
(Από τα Αποκηρυγμένα, Ίκαρος 1983) 

Δεν υπάρχουν σχόλια :