Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κορίνθιους. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κορίνθιους. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2025

Ο ΝΤΡΑΜΕΡ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ (αφιερωμένο στον Τ.Ν)

Ο ντράμερ παίζει με ρυθμό
που βγαίνει απ την ψυχή του
Για να απολαύσει το κοινό
την  groovy μουσική του. 

Λάμψεις χορεύουν γύρω του
με κάθε άγγιγμα του
και με πιατίνια και ραβδια 
κομμάτια απ την καρδιά του 

Είναι η ψυχή της μπάντας του
αέρας και οδηγός της
και με τον κάθε χτυπο του
μαρκάρει τον  παλμό της

Σαν παίζει πανω στην σκηνή 
όλοι χειροκροτάνε
ανθιζουν συναισθήματα
τα χέρια τους κουνάνε 

Baker, Rich και Ringo Starr 
μαγεύουν το κοινό του
και οι οπαδοί χορεύουνε 
στον δυνατό σκοπό τους
              Γεωργία Κόλλια

Πέμπτη 20 Μαΐου 2021

Καληνύχτα κι εύχομαι να ....... φυσήξει μόνο όμορφα όνειρα!

Υπάρχουν γύρω μας παντού, εικόνες για τα μάτια
αλλά υπάρχουν και αυτές που «βλέπει» το μυαλό μας
κι αυτές κυρίως γίνονται εντέλει εμπειρίες
που εισχωρούν πολύ βαθιά στο ασυνείδητό μας.

Οι μυρωδιές, οι μουσικές, εν γένει οι αισθήσεις
όπως ας πούμε η αφή συμβατικές προσφέρουν 
πληροφορίες σχετικά μ’ αυτό που όλοι ζούμε
γιατί ο κόσμος είν’ αλλιώς κι ενδόμυχα μονάχα
τον καταγράφει το μυαλό στα κύτταρά μας μέσα.  

Η μνήμες άφθαρτες παντού ολόγυρά μας είναι
απ’ όσους έζησαν εδώ που πρόγονοί μας ήσαν
στις πέτρες και στον άνεμο, στα χόρτα, στα λουλούδια
αλλά και στα τραγούδια τους που λένε τα ποτάμια
τα φύλα που θροΐζουνε και μες τις ιστορίες.
                                  Πάν Καρτσωνάκης

 

Τετάρτη 10 Μαρτίου 2021

Καληνύχτα φίλοι μου, από το διαδίκτυο. (2 φωτογραφίες)

Όπως πολλοί στην ομορφιά, του κόσμου, νοιώθουν δέος
να κυριεύει το μυαλό και όλο τους το σώμα
έτσι κι ο φόβος στα στοιχειά, της φύσης, πλημμυρίζει 
αντίστοιχα, τον άνθρωπο, αδύναμος μπροστά τους. 

Θεός θα νοιώσεις άνθρωπε παράλογες ελπίδες
τους φόβους σου όταν μπορείς έστω να ξεπεράσεις
κι όχι απλά ελεύθερος που ‘πε ο Καζαντζάκης
που κέρδισε και δίκαια, στο πάνθεον μια θέση.

Όλο το σύμπαν μέσα μας κι εμείς ούτε μια σκόνη.
Αυτό αν νοιώσεις μοναχά πιο άνθρωπος θα γίνεις. 
                                        Πάν Καρτσωνάκης

Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2021

Μάλλον έχουμε μόνο την ψευδαίσθηση ότι επιλέγουμε.

Λένε πως ο άνθρωπος έχει ελεύθερη βούληση,
αλλά αυτό, μάλλον δεν ισχύει απόλυτα.
Μας λένε πως επιλέγουμε,
αλλά μάλλον έχουμε μόνο την ψευδαίσθηση ότι επιλέγουμε.
Κάπως διαφορετικά γίνεται η επιλογή.
Σε επιλέγουν, δεν επιλέγεις.
Δεν επιλέγεις τους φίλους σου, την ή τον  σύντροφό σου,
την εργασία σου, τις ασχολίες σου δεν επιλέγεις γενικά.
Ναι, όπως ακριβώς δεν επιλέγεις το τόπο που θα γεννηθείς, 
το χρώμα των ματιών σου, της επιδερμίδας σου, το ύψος σου…….

Όλα ή σχεδόν όλα θεωρώ ότι υπάρχουν και κινούνται 
μέσα σε κάποιες ράγες, 
έτσι όπως περίπου κινείται ένα τρένο.
Όποτε ξεφεύγεις από αυτές, πολύ απλά εκτροχιάζεσαι.
Εκτροχιάζεσαι ή κάνεις την υπέρβαση.
Αλλά κι αυτό, μέσα στα κύτταρά σου δεν φώλιαζε;
                                        Πάν Καρτσωνάκης




 

Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2021

Αυτοί, οι αιθεροβάμονες, θέλω να είναι οι δικοί μου φίλοι.

Είναι κάποιοι άνθρωποι που δεν μεγαλώνουν ποτέ.
Δεν ωριμάζουν, όπως συνήθως λένε, 
κι ούτε ποτέ τους κατασταλάζουν.
Παραμένουν περίεργοι σαν παιδιά κι αναποφάσιστοι.
«Ανοικτοί» για να δεχτούν κάθε τι το νέο 
ακόμη κι αν αυτό φαίνεται τρελό εκ πρώτης όψεως.
Έχουν μια δική τους οπτική για τον κόσμο
και ψάχνουν να βρουν σχέσεις, 
συσχετισμούς και αιτιολογίες
σε ότι συμβαίνει γύρω τους.
Ακόμη κι όταν όλα φαίνονται απλά
σίγουρα  και λογικά 
αυτοί ψάχνουν να βρουν το παράδοξο
το ανεξήγητο. 
Αυτό που αλλάζει την λογική ροή 
της ρουτινιάρικης εξέλιξης.
Τις περισσότερες φορές δεν τα καταφέρνουν
 και κουρασμένοι, ίσως και απογοητευμένοι
 κάποιοι πέφτουν στο κενό.
 Χάνονται στους δαιδαλώδεις λαβυρίνθους
 ή καίγονται σαν τις πεταλούδες στο φως της λάμπας.

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που ζουν 
ανάμεσα στο σήμερα και το παρελθόν τους 
ισορροπώντας 
πάνω σε μια τεντωμένη σκέψη για το μέλλον.
Ζουν ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα.
Θρέφονται με τις επιθυμίες, τα θέλω και τα όνειρα.
Ζουν μέσα στην ομίχλη των ονείρων τους
σαν Δον Κιχώτες.
Ζουν και μεγαλώνουν μέσα σε κάποιο παραμύθι
σκαρφαλώνοντας σε φασολιές που χάνονται ανάμεσα στα σύννεφα.
Ζουν, περιμένοντας ένα φιλί που θα τους μεταμορφώσει σε βατράχια
λόγω του ότι αυτοί ένοιωθαν ανέκαθεν πρίγκιπες. 

Αυτοί, οι αιθεροβάμονες
όπως κάποιοι τους χαρακτηρίζουν
θέλω να είναι οι δικοί μου φίλοι.
Πάν Καρτσωνάκης

Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2021

Ναι,γίνεται μα σπάνια αρκεί να το θελήσεις.

Μας θρέφουν τρύπια όνειρα, φαντάσματα ελπίδες 
και παραμύθια που παιδιά, μας είχανε ταΐσει.
Έχουν ριζώσει μέσα μας κι αν πας να ξεριζώσεις
με λογική, τα κόκαλα, μπορεί να ‘χουν τρυπήσει.

Ξερίζωμα και κάψιμο κάποιοι μας συμβουλεύουν
μα οι ουλές για πάντοτε θα δείχνουν τα σημάδια.
Μα γίνεται με τα παλιά, τα υλικά, να χτίσεις
καινούργιο οικοδόμημα και μέσα του να ζήσεις;

Ναι, γίνεται μα σπάνια αρκεί να το θελήσεις.
Μα θέλει γενναιότητα, με αρετή και τόλμη.
                              Πάν Καρτσωνάκης                            

Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2021

Λένε πολλά γι αυτήν, οι άνθρωποι, αρνητικά κυρίως.

Παίζει κι απόψε σαν παιδί κι εγώ ‘μαι μαγεμένος
την καμαρώνω σαν θεά ολόλαμπρη με στέμμα
να ντύνεται με σύννεφα να γδύνεται και πάλι
παίζει κρυφτό με δανεικό, το φως της, απ’ τον ήλιο.

Λένε πολλά, οι άνθρωποι, αρνητικά κυρίως
επιρροή πως άσκησε στις μάγισσες μεγάλη
και μυστικά πως έκρυβε, στην σκοτεινή πλευρά της. 
Στους κύκλους της μετρούσανε, οι άνθρωποι, τον χρόνο

Αρχόντισσα που λάτρεψαν  οι ποιητές και όσοι
ερωτευμένοι έδωσαν και όρκους στην Σελήνη.
                                        Πάν Καρτσωνάκης

Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2020

Σε πολλούς από σας θα συμβαίνει να κάνετε παρόμοιες σκέψεις.

Σε πολλούς από σας θα συμβαίνει να κάνετε παρόμοιες σκέψεις.
Συνήθως αυτό συμβαίνει κάποιες από τις μικρές ώρες 
και ειδικά όταν χαλαρώνουμε και λίγο προτού να μας πάρει ο ύπνος.
Σκέφτομαι, πως το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου είναι παρελθόν. 
Δεν έχω δυστυχώς, την ευχέρεια  να περιμένω πολλά πλέον.
Ά, όχι, να μην νομίζετε ότι  έχω κάποια διάθεση  να κάνω
αυτό που λένε, απολογισμό των πεπραγμένων μου.
Διόλου δεν έχω, αλλά το μυαλό, όπως βλέπετε, έχει.
Κάποιες φορές λειτουργεί αυτόνομα  
δεν υπακούει και ταξιδεύει άναρχα.
Στριφογυρίζει  παρά την όποια μας επιθυμία 
με αυτόματο πιλότο, θα έλεγα, σε σκηνές του παρελθόντος.
Προσπαθώ μάταια να το πείσω
 πως ότι και συμπέρασμα να βγάλει, είναι ανώφελο.
Ότι έγινε, λάθος ή σωστό, πολύ απλά έγινε.
Τώρα πλέον τίποτε δεν αλλάζει.
Δεν μπορούμε να ταξιδέψουμε στον χρόνο
 όπως στην ταινία Back to the future.
                            Πάν Καρτσωνάκης

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2020

Εγωιστές, αλόγιστα, γι αυτούς είναι παιχνίδι.

Υπάρχει κάπου το κλειδί καρδιές που ξεκλειδώνει.
μα δυστυχώς είναι πολλοί που έχουν αντικλείδια.
Όμως δεν έχουν ηθική, συχνά τους κάνουν χρήση.
Εγωιστές, αλόγιστα, γι αυτούς είναι παιχνίδι. 

Αυτοί λοιπόν οι πονηροί, που έχουν αντικλείδια
και λευτερώνουν τις καρδιές, εντέλει τις πληγώνουν
καθώς ανυπεράσπιστες, ορθάνοιχτες αφήνουν
στο έλεος κακόβουλων, ανθρώπων, να ματώνουν.

Γι αυτό παιχνίδια με καρδιές ποτέ σου να μην κάνεις
γιατί τα τραύματα καρδιάς ποτέ δεν επουλώνουν. 
                                         Πάν Καρτσωνάκης

 

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2020

Τις νύχτες με πανσέληνο αν έχει ησυχία.

Όταν τα λούζει με το φως, τις νύχτες το φεγγάρι
ξυπνούν από τον λήθαργο τ’ αγάλματα για λίγο.
Ρίχνουν ματιές ολόγυρα στους κήπους, στις πλατείες.
Κάτι σαν θαύμα γίνεται το νοιώθουν όμως λίγοι. 

Οι ποιητές το νοιώθουνε και οι ερωτευμένοι.
Μα πιο πολύ εκστατικοί νοιώθουν την παρουσία,
την συντροφιά τους και πολλοί που άστεγοι κοιμούνται
και νυχτοπούλια που ποτέ πάνω τους θα καθίσουν. 

Τις νύχτες με πανσέληνο αν έχει ησυχία
μπορεί, αν είμαι τυχερός, ν’ ακούσω την φωνή τους. 
                   Πάν Καρτσωνάκης

Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2020

Θα σου μιλώ για σιωπές και τούτον τον χειμώνα....

Θα σου μιλώ για σιωπές της πέτρας στο ποτάμι
έτσι καθώς γλυκολαλιά της δίνει το νεράκι
όταν τις νύχτες λούζονται νεράιδες τραγουδώντας
και μαγεμένοι βάτραχοι, αδίκως περιμένουν. 

Θα σου μιλώ για σιωπές και τούτον τον χειμώνα
δίπλα στο τζάκι μοναχός χαζεύοντας ενθύμια
και πότε-πότε γράφοντας μηνύματα και στίχους
που κι όμως ξέρω τελικά  ποτέ δεν θα σου στείλω. 

Θα σου μιλώ για σιωπές της πέτρας στο σκοτάδι
τις νύχτες τις αφέγγαρες που τριγυρνούν νεράιδες. 
                                  Πάν Καρτσωνάκης

Δευτέρα 31 Αυγούστου 2020

.........το μηδέν και τ’ άπειρο, αιώνια μαλώνουν.

Πάνω στην άμμο έγραψα και το ‘σβησε το κύμα
το όνομά της, μια καρδιά και το δικό μου δίπλα.
Μόνο το βέλος έλειπε σκέφτηκα πριν το βάλω
αν όντως είναι μια πληγή, ο έρωτας ή όχι.

Έφτιαξα κάστρο και ψηλά κάρφωσα μια σημαία
ολόλευκη, ναι σαν κι αυτήν ανακωχή που κάνουν.
Αυτό το φωτογράφισα στο messenger στο στέλνω
να δεις ότι το χιούμορ μου δεν το ‘χασα ακόμη. 

Είναι αλήθεια, άρχισα σαν μυρωδιά να νοιώθω
πως το μηδέν και τ’ άπειρο, αιώνια μαλώνουν. 
                                     Πάν Καρτσωνάκης


 

Τρίτη 18 Αυγούστου 2020

Ξέρουν πως θα πεθάνουνε αυτό το καλοκαίρι.

-Άκου στα δέντρα, μου ‘λεγες, πως κλαίνε τα τζιτζίκια
Ξέρουν πως θα πεθάνουνε αυτό το καλοκαίρι.
-Αυτό 'ναι το τραγούδι τους δεν είναι μοιρολόι
μα κάλεσμα στα θηλυκά μήπως και ζευγαρώσουν. 

-Όχι, μην γίνεσαι πεζός σαν ποιητής να βλέπεις
αυτά ‘ναι πλάσματα που ζουν στο χώμα τόσα χρόνια
και χαίρονται ελάχιστα, τον έρωτα, τον ήλιο
βγάζουν φτερά μα θλίβονται, ξέρουν πως θα πεθάνουν.

Ο Αίσωπος κι αυτός αλλιώς, το «είδε» το τραγούδι.
Σαν των γλεντζέδων άσματα κι ασώτων γλεντοκόπια. 
                          Πάν Καρτσωνάκης

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2020

Υπερνικούσαν λογική και φόβους τιμωρίας.


Ο παιχνιδιάρης έρωτας πολλές φορές μπελάδες
έτσι για διασκέδαση σκάνδαλα προκαλούσε.
Έκανε και πειράματα σ’ αταίριαστους ανθρώπους
τα ίδια βέλη έριχνε έτσι για να γελάσει.

Γι αυτό και η μητέρα του, συχνά, η Αφροδίτη
του έριχνε και παντοφλιές μήπως τον συνετίσει.
Μα βλέπεις τα γονίδια, δικά της και του Άρη,
Υπερνικούσαν λογική και φόβους τιμωρίας.

Φαντάσου όμως έρωτα με λογική μπακάλη
Ένα και ένα κάνουν δυο, νερόβραστα κρεμμύδια. 
                                Πάν Καρτσωνάκης
Η Αφροδίτη χτυπά τον γιο της Έρωτα με παντόφλα. 
Κόκκινο κεραμικό, 360 π.Χ.
Μουσείο Τάραντα
Η Αφροδίτη, αν και ήταν σύζυγος του Ηφαίστου,
 περιγράφεται και ως ερωμένη του Άρη, 
με τον οποίο φέρεται ότι απέκτησε τον Έρωτα, 
τον Δείμο και τον Φόβο.

Κυριακή 2 Αυγούστου 2020

Το πιο σημαντικό είναι αυτό που νιώθεις.


Ένα τραγούδι, μου ‘χες πει που αμυδρά θυμόσουν
να περιγράφει τρυφερά μια πόλη που εχάθει
το σπίτι του, το πατρικό, μια γειτονιά και φίλους
που ίσως δεν θα ξαναδεί και χρόνια περασμένα.

Ένα τραγούδι που ‘ψαχνες απεγνωσμένα να ‘βρεις 
μέσα στο διαδίκτυο  στο messenger να στείλεις.
μα δεν θυμόσουν ακριβώς, τον τίτλο, αλλά ούτε
έναν του στίχο ακριβώς, για να το εντοπίσεις.

Να μην θυμώνεις μάτια μου σου είχα πει θυμάμαι
γιατί το πιο σημαντικό είναι αυτό που νιώθεις. 
                        Πάν Καρτσωνάκης 

Κυριακή 7 Ιουνίου 2020

Εσύ κοιτάς την όμορφη σελήνη και ρεμβάζεις.....(Σημειωτέον ότι τότε ήταν η εποχή του ψυχρού πολέμου).

Εσύ κοιτάς την όμορφη σελήνη και ρεμβάζεις
και δεν φαντάστηκες ποτέ τον νου σου δεν τον βάζεις
σε μονοπάτια πονηρά πως ψέματα σου λένε
γιατί σου κρύβουν μυστικά, να μην γνωρίζεις θένε

Αθέατοι στην σκοτεινή πλευρά της ζούνε όντα
σαν τους ανθρώπους μοιάζουνε μα έχουνε προσόντα.
Κι όμως, υπάρχουν οπαδοί αυτής της θεωρίας,
πως μυστικά στα πλαίσια κάποιας συνωμοσίας.

Έχουν δυνάμεις, σε νικούν, με σκέψη απλά και μόνο
αθάνατοι, σαν τους θεούς και άτρωτοι στον πόνο. 
                                         Πάν Καρτσωνάκης 1974
Υ.Γ: Αφιερωμένο εξαιρετικά
 σε μια πανέμορφη γυναίκα, 
που αγάπησα στα φοιτητικά μου χρόνια
 και η οποία πίστευε ακράδαντα 
σε αυτήν την θεωρία που της «καρφώθηκε» 
περισσότερο μετά την υποτιθέμενη 
και πολυδιαφημισμένη, όπως μου έλεγε, 
προσσελήνωση των Αμερικάνων 
στην οποία και δεν πίστευε ότι έγινε πραγματικά,
Σημειωτέον ότι τότε ήταν η εποχή 
του ψυχρού πολέμου
και ο έντονος ανταγωνισμός μεταξύ
 των δύο υπερδυνάμεων του πλανήτη 
για την κατάκτηση του διαστήματος. 
Δεδομένου και του έντονου αντιαμερικανισμού
Η θεωρία αυτή είχε βρει πρόσφορο έδαφος
σε κάποιους κύκλους προοδευτικών της εποχής
 αλλά και...................................υποψιασμένων.
Η προσελήνωση του Apollo 11 το 1969 και τα βήματα του Νιλ Αρμστρονγκ 
στην επιφάνεια του φυσικού δορυφόρου της Γης αποτελούν ακόμη 
και σχεδόν 50 χρόνια μετά, ένα αγαπημένο θέμα 
συζήτησης-και αμφισβήτησης- για όσους λατρεύουν τις θεωρίες συνωμοσίας.

Κατά διαστήματα ξεπροβάλλουν νέες θεωρίες που προσπαθούν να ενισχύσουν
 την αβάσιμη άποψη πως ο άνθρωπος δεν περπάτησε ποτέ στη Σελήνη 
και πως οι εικόνες που προβλήθηκαν εκτυλίχθηκαν
 στο πλατό κάποιου...επίγειου στούντιο.

Κάποιοι λοιπόν, αναζήτησαν και ανέλυσαν στα αρχεία
 του Smithsonian National Air and Space Museum μαι φωτογραφία 
που δείχνει τη στολή και τις μπότες που φορούσε ο Νιλ Άρμστρονγκ
 κατά την πραγματοποίηση της αποστολής Apollo 11.


SMITHSONIAN NATIONAL AIR AND SPACE MUSEUM / NASA
Στην φωτογραφία εμφανίζεται και η σόλα της μπότας
 που φορούσε και από εκεί ξεκινούν τα προβλήματα.

Τα άτομα που αναζήτησαν την φωτογραφία, συνέκριναν τη σόλα
 της μπότας με φωτογραφία στην οποία εμφανίζονται 
τα πρώτα βήματα ανθρώπου στη Σελήνη. 
Και όπως είναι εμφανές η συγκεκριμένη σόλα από την στολή
 του αστροναύτη δεν μπορεί να έχει αφήσει αυτό το αποτύπωμα 
αφού δεν παρουσιάζει τις ίδιες ραβδώσεις.
Αφού λοιπόν το αποτύπωμα στη Σελήνη δεν ταιριάζει 
με την σόλα τότε όλα ήταν πράγματι ένα ψέμα;

Προφανώς και όχι!
Κατά πρώτον τόσο ο Άρμστρονγκ όσο και τα άλλα μέλη 
της αποστολής Apollo 11 φορούσαν μεν την συγκεκριμένη στολή
 που βλέπουμε στην φωτογραφία (Apollo / Skylab A7L spacesuit)
 είχαν όμως και πρόσθετο εξοπλισμό.
Συγκεκριμένα είχαν ειδικά επιπρόσθετα υποδήματα (overshoes)
 τα οποία φέρουν βαθιές γραμμώσεις που μοιάζουν με αυτές 
που άφησε ο Αρμστρονγκ στη Σελήνη.

Κατά δεύτερον, το αποτύπωμα με τον οποίο συγκρίνεται εν προκειμένω
 η μπότα του Άρμστρονγκ, δεν είναι καν του Άρμστρονγκ 
αλλά του αστροναύτη Μπαζ Όλντριν που υπήρξε ο δεύτερος άνθρωπος 
που πάτησε στη Σελήνη και ήταν επίσης μέλος της αποστολής Apollo 11.

Όσο για το που βρίσκονται αυτά τα ειδικά επιπρόσθετα υποδήματα;
 Σύμφωνα με την σχετική έκθεση της NASA 
οι αστροναύτες τα άφησαν στη Σελήνη.

Βέβαια, καμία από αυτές τις απαντήσεις δεν πρόκειται να πείσει
 έναν φανατικό οπαδό της συγκεκριμένης θεωρίας συνωμοσίας...

Και τέλος ένα δώρο στους απανταχού συνωμοσιολόγους.
 Το βίντεο από την προσσελήνωση του Άρμοστρονγκ που κρύβει 
ένα ακόμη αίνιγμα: Αφού στη Σελήνη δεν έχει αέρα 
πως η σημαία των ΗΠΑ κυματίζει; Ε;

Σύμφωνα με τους συνωμοσιολόγους, οι Αμερικάνοι έστησαν την κομπίνα,
 θέλοντας έτσι να κερδίσουν τους Σοβιετικούς στον «αγώνα δρόμου» 
για την κατάκτηση του διαστήματος. 
Ήταν τα χρόνια του ψυχρού πολέμου και κάθε πρωτιά, 
από ένα χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες μέχρι το πρώτο βήμα 
ανθρώπου στη σελήνη, είχε τεράστια κοινωνική και πολιτική σημασία. 
Σύμφωνα με κάποιους οι Αμερικανοί με την αποστολή στη Σελήνη 
παρέσυραν τους Σοβιετικούς σε πολυέξοδες έρευνες για να κερδίσουν
 στο αποκαλούμενο «πόλεμο των άστρων» και τους εγκλώβισαν 
σε έναν αδιέξοδο ανταγωνισμό που τους αποπροσανατόλισε. 
Ο λόγος, όμως, που οι θεωρίες συνωμοσίας διαδόθηκαν με μεγάλη ταχύτητα 
ήταν η δυσπιστία με τη οποία αντιμετώπισαν οι ίδιοι οι Αμερικάνοι 
την κυβέρνησή τους.
 Εκατομμύρια είχαν απογοητευτεί από τις στρατιωτικές απώλειες στο Βιετνάμ, 
αλλά και από τα πολιτικά σκάνδαλα, όπως το Γουότεργκεϊτ 
που έριξε τελικά την κυβέρνηση Νίξον....
Ο Οτο Μπίντερ, πρώην υπάλληλος της NASA, υποστήριξε ότι ορισμένοι κύκλοι
 (ανώνυμοι για ευνόητους λόγους) κατάφεραν να υποκλέψουν τις συνομιλίες
 της NASA με τους αστροναύτες.
 Τη στιγμή που βρίσκονταν οι αστροναύτες στην επιφάνεια της Σελήνης 
και μάζευαν δείγματα του εδάφους της, ο Αρμστρονγκ ακούστηκε να λέει:
 «Τι είναι αυτό; Πολύ θα ήθελα να μάθω!».
 Το διαστημικό κέντρο αντέδρασε αμέσως: «Τι συμβαίνει;.. (παράσιτα) 
Διαστημικό κέντρο καλεί «Απόλλων». Τι συμβαίνει;». «Απόλλων 11»: 
«Είναι μωρά, τεράστια μωρά… Δεν θα το πιστέψετε… 
Υπάρχει και άλλο διαστημόπλοιο εδώ… Στέκεται στην άκρη του κρατήρα… 
Στέκονται στην επιφάνεια της Σελήνης και μας παρατηρούν…». 
Κατά την άποψη του Μπίντερ, το παραπάνω τμήμα της συνομιλίας δεν δόθηκε
 ποτέ στη δημοσιότητα από τις επίσημες αρχές της NASA. 
«Χάρη στην τεχνολογική καθυστέρηση αναμετάδοσης 
των πέντε δευτερολέπτων, η παραπάνω συνομιλία λογοκρίθηκε»
 αναφέρει στο βιβλίο του «Τα μυστικά της Σελήνης» ο Don Wilson. 
Η δεύτερη ανεξακρίβωτη πληροφορία για τη συνάντηση του «Απόλλων 11» 
με εξωγήινους στη Σελήνη αναφέρει ότι τη στιγμή που το «Απόλλων 11»
 πλησίαζε τη Σελήνη, παρατήρησε επάνω στην επιφάνειά της 
τον σχηματισμό ενός ολόκληρου διαστημικού στόλου. 
Αστροναύτες: «Φαίνονται καθαρά.
 Είναι διαστημόπλοια παρατεταγμένα 
με τάξη αεροδρομίου στην άκρη του κρατήρα. 
Εφτασαν στη Σελήνη πριν από εμάς». 
Το διαστημικό κέντρο διέταξε τους αστροναύτες να κινηματογραφήσουν 
τα παράξενα αντικείμενα. 
Τα φιλμ δεν δόθηκαν ποτέ στη δημοσιότητα και το επεισόδιο δεν επιβεβαιώθηκε.

Τρίτη 28 Απριλίου 2020

Μα είναι ζόρικο φαρί και λίγοι κάνουν ζάφτι.

Με τα φτερά σου Πήγασε, μαζί σου να πετάξω
πάνω στον Ακροκόρινθο μια μέρα μόνο θέλω.
Μα χαλινάρι που να βρω για να σε τιθασεύσω
γιατί σαι ζόρικο φαρί που λίγοι κάνουν ζάφτι.

Σαν ποιητής μπορεί ποτέ, να μην τα καταφέρω
Πολίτη να με κάνουνε «στων ιδεών την πόλι»
αλλά θα πάρω την χαρά που συ και μόνο δίνεις
σε όσους τα κατάφεραν μαζί σου να πετάξουν. 

Μα τώρα πια στον ουρανό, αστερισμός....μα μόνος
δίχως ιππέα, οι θεοί, σε κράτησαν κοντά τους. 
                            Πάν Καρτσωνάκης 
Ο Πήγασος (λατινικά: Pegasus, συντομογραφία: Peg)
 είναι αστερισμός που σημειώθηκε στην αρχαιότητα
 από τον Πτολεμαίο και ένας από τους 88 
επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής
 Αστρονομική Ένωση.
 Είναι αστερισμός του βόρειου ημισφαιρίου 
της ουράνιας σφαίρας, αμφιφανής στην Ελλάδα.

«Το Πρώτο Σκαλί»
Εις τον Θεόκριτο παραπονιούνταν
μια μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης·
«Τώρα δυο χρόνια πέρασαν που γράφω
κ’ ένα ειδύλλιο έκαμα μονάχα.
Το μόνον άρτιόν μου έργον είναι.
Aλλοίμονον, είν’ υψηλή το βλέπω,
πολύ υψηλή της Ποιήσεως η σκάλα·
κι απ’ το σκαλί το πρώτο εδώ που είμαι
ποτέ δεν θ’ ανεβώ ο δυστυχισμένος.»
Είπ’ ο Θεόκριτος· «Aυτά τα λόγια
ανάρμοστα και βλασφημίες είναι.
Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει
νά ‘σαι υπερήφανος κ’ ευτυχισμένος.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.
Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο
πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.
Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο
πρέπει με το δικαίωμά σου νά ‘σαι
πολίτης εις των ιδεών την πόλι.
Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι
και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν.
Στην αγορά της βρίσκεις Νομοθέτας
που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.» 
Κωνσταντίνος Καβάφης 
Η ποίηση για μια στιγμή κοιμήθηκε στα φτερά και γι’ αυτό ο Πήγασος 
δραπέτευσε προς το αιώνιο. 
Αλλά περνώντας είδε το κοιμισμένο νερό της πηγής και κατέβηκε 
να ξεκουράσει τη διψασμένη του καρδιά. 
Federico Garcia Lorca