Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ομορφιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ομορφιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026

Να ψάχνεις, μάταια μπορεί, μα θα ‘χεις την ελπίδα..

Ψάχνω να βρω τον «άνθρωπο», πως έλεγε, μας είπαν
μα όχι πόσοι σήμερα το ίδιο λένε, ψάχνουν
χωρίς ωστόσο να τον βρουν αφού με λάθος τρόπο
ψάχνουν τον «άνθρωπο» κι αυτοί όπως κι ο Διογένης.

Αν θέλεις «άνθρωπο» να βρεις με άλφα κεφαλαίο
θα κάνεις πρώτα κάθαρση, όπως κι ο Διογένης.
Τότε μονάχα και μπορεί, δικαίωμα να έχεις 
να ψάχνεις, μάταια μπορεί, μα θα ‘χεις την ελπίδα.

Αιώνες τώρα τριγυρνά σκιά, ο Διογένης
κι ακόμη ψάχνει μάταια τον «άνθρωπο» που να βρει.
                       Πάν Καρτσωνάκης

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2026

Η ΑΞΊΑ ΤΟΥ ΦΙΛΙΟΥ........από την Γεωργία Κόλλια

Πόσο αξίζει ενα φιλί;
Πόσο αξίζει,πόσο;
θα δώσω όσο - όσο
τα χείλη σου να νοιώσω. 

Αυτά τα χείλη που αγαπώ
να τα γευτώ, να τα αισθανθώ
μου πήραν την καρδιά μου
και όλα τα όνειρά μου. 

Τα μεθυσμένα σου φιλιά
όλου του κόσμου τα φλουριά
έγω θέλω να δώσω
γα να τα ξσνανοιώσω 

Στου δωματίου την σιωπή
χάθηκα δίχως αφορμή
Χίλιες φωτογραφίες
παλιές μας ιστορίες.
    Γεωργία Κόλλια

Τρίτη 11 Αυγούστου 2026

Οι κάπηλοι σφετεριστές θα μείνουν θεόγυμνοι

Έτσι όπως είναι οι πληγές, στο σώμα μας σημάδια
που άφησαν κι ας πέρασε πολύς καιρός, ενθύμια 
αδιάψευστα τεκμήρια, πειστήρια εγκλημάτων
που στο κορμί σου έγιναν Ελλάδα και τα κρύβουν. 

Αλλά το φως με τις σκιές δεν γίνεται να κρύψεις
και δεν μπορείς να πολεμάς με δόγμα τις αλήθειες.
Ο σπόρος που ‘πεσε στη γη αργεί μα θα βλαστήσει
μόλις θα βρει κατάλληλες συνθήκες και θ’ ανθίσει.

Οι κάπηλοι και ψεύτικοι σφετεριστές θα μείνουν
θεόγυμνοι και πιθανόν τότε να καταλάβουν. 
                              Πάν Καρτσωνάκης

Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026

Λευκή κουρτίνα μοναχά είναι αυτό που βλέπεις


Δεν έχει πόρτες και κλειδιά ο χώρος της αγάπης
ούτε υπάρχουν μυστικά για να βρεις ευτυχία.
Λευκή κουρτίνα μοναχά είναι αυτό που βλέπεις
που πάνω της προβάλλονται όλες οι δυσκολίες.

Μόνο μια κίνηση απλή πρώτη φορά να κάνεις 
να το πιστέψεις μέσα σου και θα βρεθεί ο τρόπος
κι όσο κρατήσει η στιγμή, απόλαυση θα είναι
κι αν θα ναι δευτερόλεπτα ευγνώμων πρέπει να ‘σαι.

Υπάρχουν σκέψου άνθρωποι, στιγμή δεν έχουν νοιώσει
έστω και στο ελάχιστο αγάπη κι ευτυχία.
                                  Πάν Καρτσωνάκης

Παρασκευή 22 Μαΐου 2026

En el sueño la mente en mundos viaja Μέσα στον ύπνο το μυαλό σε κόσμους ταξιδεύει.

En el sueño la mente en mundos viaja
sin normas de lògica, leyes de física
Puedes volar como los pájaros y con las ferias lucrative
y cuando te sientes acorralado te despiertas poco antes de morir.

Así como de repente te despiertas, nuestra mente huye 
quisiera que mi cuerpo pudiera hacer lo mismo.
Y unos dicen que puede y en otros mundos va
porque aunque el cuerpo parece perecedero, 
no  es sino el vehìculo en este viaje terrenal.

Incluso en Odisea de Ulises ve y reconoce, 
en el Hades, a amigos y conocidos entonces el Ulises.
                           Pan Kartsonakis
Την απόδοση, στην Ισπανική γλώσσα
έκανε η καθηγήτρια φιλόλογος των Ισπανικών.
                                  Γεωργία  Κόλλια

Μέσα στον ύπνο το μυαλό σε κόσμους ταξιδεύει 
δίχως κανόνες λογικής, της φυσικής τους νόμους.
Μπορείς πετάς σαν τα πουλιά και με θεριά παλεύεις
κι όταν στριμώχνεσαι ξυπνάς λίγο προτού πεθάνεις.

Όπως ξυπνώντας ξαφνικά ο νους μας δραπετεύει
θα ήθελα το σώμα μου το ίδιο να μπορούσε
και κάποιοι λένε το μπορεί και σ’ άλλους κόσμους πάει
 γιατί το σώμα το φθαρτό που φαίνεται δεν είναι
παρά το όχημα σ’ αυτό το γήινο ταξίδι. 

Ακόμη και στον Όμηρο βλέπει κι αναγνωρίζει,
στον Άδη, φίλους και γνωστούς τότε ο Οδυσσέας.
                                    Πάν Καρτσωνάκης

Κυριακή 19 Απριλίου 2026

Ματαίως όμως τελικά, δεν βρέθηκε μια λύση.

Ένα σημάδι, σφράγισμα, πάνω στο σώμα έχω
μα τώρα το συνήθισα, ούτε που το προσέχω
και τόσα χρόνια ύστερα το ξέχασα που νέος
ντρεπόμουν και το έκρυβα, δεν γνώριζα βεβαίως
ούτε γιατί γεννήθηκα με τούτο το σημάδι
ούτε γιατί προσπάθησε με αγιασμό και λάδι
η μάνα μου πολλές φορές, με εξορκισμούς να σβήσει.

Ματαίως όμως τελικά, δεν βρέθηκε μια λύση.

Ένας μου πρόγονος εκεί, στα βάθη της Ασίας
μόνιμος κάτοικος τρελός, ήταν  της ουτοπίας.
Μα τότε άλλες εποχές, ήταν και όπως λένε
τους ποιητές «πετροβολούν» και τώρα δεν τους καίνε.
                                     Πάν Καρτσωνάκης

Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2026

ΤΑ ΘΕΛΩ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ της Γεωργίας Κόλλια..

Μαμά:"Όταν θα μεγαλώσει
θα παντρευτεί με  ηθοποιό"
.........αποσιωπώ.

Μπαμπάς:"Όταν θα μεγαλώσει 
θα παντρευτεί με πλούσιο"...
...αποσιωπώ

Θεία:" Όταν θα μεγαλώσει 
θα κάνει πολλά παιδιά"..
...με απορία την κοιττω
 και δεν μιλώ.

Θείος:" Θα κλέψει και καρδιές 
με τέτοια ομορφιά"...
σωπαινω και απορώ.

Πολλά ζητάνε όλοι αυτοί
μα ούτε για μια στιγμή 
δεν κάθισαν να μου μιλήσουν,
ούτε καν να με ρωτήσουν,
"Τι θες αγάπη μου εσυ;
να γίνεις στην ζωή αυτή;"

Ε ,πια δεν θα το  ανεχτώ
να ακούω και να μην μιλώ
ήρθε η ώρα να το φωνάξω
τα σχέδια τους να τους χαλάσω
Όταν λοιπόν θα μεγαλώσω 
σε όλους σας θα το δηλώσω:

"Σε αυτή την σύντομη ζωή
Θα είμαι ΕΓΩ και όχι ΕΣΥ."
          Γεωργία Κόλλια

Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2025

ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗ: ποίημα της Γεωργίας ΚΟΛΛΙΑ.

Στο παραθύρι μου  μπροστά
νοιώθω αστείρευτη χαρά
γιατί είναι όλα γιορτινά
φέγγουν λαμπιόνια στην σειρά 

Τρέχουν εδώ τρέχουν εκεί
οι άνθρωποι χουν γιορτή
αφού γεννήθηκε ο Χριστός 
και λούστηκε  η φύση φως

Τα μαγαζια όλα ανοιχτά,
τα πάρκα γέμισαν παιδιά
η πόλη ντύθηκε κομψά
σαν μία όμορφη κυρά.

Το βλέμμα στρέφω στον Χριστό 
στη φάτνη είναι σαν μωρό 
και δίπλα ζώα ένα σωρό
κάτω από τον έναστρο ουρανό

Ας ψαλουμε όλοι μαζί
γιατί είναι σήμερα γιορτή
είναι η νύχτα μαγική 
ας αγαλλιάσει η ψυχή

"Ωσσανά εν τοις υψίστης
  ουρανού και γης ο κτίστης". 
                Και εις έτη πολλά
            ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΟΛΛΙΑ

Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2025

Ψιτ, Αλέκο, ξαναδιάβασε την Οδύσσεια και για την επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη. Κάτι που δεν πρόσεξες!

Λοιπόν, δεν γνωρίζω με ποιο σκεπτικό
αποφασίστηκε αυτός ο τίτλος 
για το προσφάτως εκδοθέν βιβλίο σου
αλλά να σου θυμίσω, 
ότι ο Οδυσσέας δεν έφτασε στην Ιθάκη
επειδή τα κατάφερε 
αλλά διότι τον "λυπήθηκε" ο Αλκίνοος 
αλλά και που ίσως ήθελε να τον ξεφορτωθεί
διότι υποψιάστηκε πως η κόρη του Ναυσικά
ήταν τσιμπημένη μαζί του.
Διέταξε λοιπόν το πλήρωμα ενός από τα καράβια του
να τον πάνε στην Ιθάκη και μάλιστα 
τον μετέφεραν στην παραλία κοιμισμένο.
Στην περίπτωση τώρα την δική σου
έχεις καταλάβει ποιος παίζει τον ρόλο του Αλκίνοου;
Υ.Γ: Πάντως σε παραδέχομαι.
Όλους εκείνους τους συντρόφους σου
τους έβαλες στα ορεινά 
κι εκείνοι όχι μόνο το δέχτηκαν 
αλλά μάλλον και το ευχαριστήθηκαν.
Τώρα μένει, από εδώ και μπρος,
να αρχίσεις να σκοτώνεις μνηστήρες. 

Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου 2025

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΑΧΗ. ένα ποίημα της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΟΛΛΙΑ

Τις δυσκολίες της ζωής
μάθε να προσπερνάς
σε όσους πόνους κι αν βρεθεις
το γέλιο να σκορπάς 

Μην παραιτείσαι ούτε στιγμή
πολέμα κι όπου πάει
και ο,τι στην ζωή συμβεί
Θεός θα σε φυλάει. 

Και όταν  όλα πάνε στραβά
και η πίκρα όταν σε πιάνει
να ξέρεις η Παναγιά κοιττά
το θαύμα της να κάνει.

Σαν  νοιωσεις πάλι  μόνος σου
την προσευχή σου κάνε
εύκολος θα είναι ο δρόμος σου
οι Άγιοι βοηθάνε.

Δείξε λιγάκι υπομονή
πολέμησε γενναία
και όσο η ζωή είναι μουντή
εξ ίσου είναι κι ωραία
        ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΟΛΛΙΑ

 

Κυριακή 30 Μαρτίου 2025

Ζηλόφθονες κι ανασφαλείς τι κρίμα οι θεοί μας

Όταν ο Δίας έμαθε πως στους βωμούς επάνω
Οι ιερείς θα έψηναν τα σφάγια της θυσίας 
Εζήτησε τον ένοχο να μάθει, τον προδότη.
Ο Προμηθέας του ‘πανε τους δίδαξε την τέχνη.

Οργίστηκε που φίλος του και σύμμαχος πριν λίγο
πρωτοβουλίες έπαιρνε δίχως να πάρει άδεια.
Τους δίδαξε κι άλλα πολλά του  είπαν οι ρουφιάνοι
και τώρα θα ‘ταν δυνατόν κι αυτοί θεοί να γίνουν. 

Ζηλόφθονες κι ανασφαλείς τι κρίμα οι θεοί μας
αυτούς που φέρνουνε το φως, της γνώσης, τιμωρούνε.
                                         Πάν Καρτσωνάκης

Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2025

Ιζήματα ανεκπλήρωτων υποσχέσεων επιστροφής.

Ανάμεσα στις σκουριασμένες ράγες
         των παλιών σιδηροδρομικών σταθμών
  που  από την εγκατάλειψη, έχουν χορταριάσει 
      κι έχουν αφίξεις κι αναχωρήσεις τρένων
               κάτι χρόνια να αναγγείλουν, 
                 ο επισκέπτης αν θα ψάξει 
           με προσοχή όμως μεγάλη και αγάπη 
                       και είναι τυχερός, 
                          θα ανακαλύψει 
          ανάμεσα στις πέτρες και τα σκουπίδια
          κάτι πολύτιμα πετράδια που γυαλίζουν. 

                              Είναι κάτι πέτρες 
που σταλαγματιά με τη σταλαγματιά έχουνε γίνει
                   από χιλιάδες δάκρυα χαράς
                         μα πιότερο της λύπης
             κι από βαλσαμωμένα λόγια αγάπης.
                        Τις έχουν σχηματίσει 
             τόσα λόγια, υποσχέσεις και φιλιά 
                    αναχωρήσεων κι αφίξεων 
                   απολιθώματα αναστεναγμών 
                      και προπαντός ιζήματα
        ανεκπλήρωτων υποσχέσεων επιστροφής. 
                              Πάν Καρτσωνάκης

Δευτέρα 6 Μαΐου 2024

Ανέκαθεν οι άνθρωποι ζούσανε μες τον φόβο

Σε ποιους θεούς τους φόβους τους οι άνθρωποι ξορκίζουν 
επένδυσαν τα όνειρα στήριξαν τις ελπίδες
απ την αρχή σαν ένιωσαν πως έχουν την ανάγκη
σε κάτι άλλο άφαντο και θείο να πιστέψουν.

Ανέκαθεν οι άνθρωποι ζούσανε μες τον φόβο
μια φυσική ανθρώπινη κι αυτή αδυναμία.
Ωστόσο κάποιοι πονηροί το πήρανε χαμπάρι
πως έχει μπόλικο ψωμί αυτή η ιστορία.

Έτσι οι μάγοι της φυλής έστησαν τους βωμούς τους
και άρχισαν οι προσευχές, θαύματα, και τάματα.
                                            Πάν Καρτσωνάκης

Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2023

Πέφτουν οι φράχτες που κρατούν τα ένστικτα, τις μνήμες.

Σαν τον αλήτη, το μυαλό, λογαριασμό δεν δίνει.
Εκτροχιάζεται συχνά και λεύτερο καλπάζει.
Δεν υπακούει σ’ εντολές σε νόρμες και κανόνες
σε λογικές που χαλινό και όρια του βάζουν.

Πέφτουν οι φράχτες που κρατούν τα ένστικτα, τις μνήμες.
Αυτές που ‘ναι στα κύτταρα, πολύ καλά κρυμμένες.
Μα προπαντός, στα όνειρα, διάπλατες ανοίγουν 
οι πύλες και ορμητικά χωρίς φραγμούς γιορτάζουν.

Μακάρι ένα όνειρο να ’ταν και η ζωή μας 
κι όταν ξυπνούσαμε, αυτό, να ‘ταν ο θάνατός μας.
                                       Πάν Καρτσωνάκης

Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2022

Δώστε όποια απάντηση εσείς θέλετε…μπορείτε;

Όποιος είναι έτοιμος να δει και έτοιμος να ακούσει
 ας κοιτάξει γύρω του προσεκτικά.
Ολόγυρά η φύση, μας διδάσκει με αγάπη και επιμονή 
από την πρώτη ημέρα που, ως παράσιτο, οριστικοποιήσαμε 
τη σημερινή μας μορφή, με την σπίθα εκείνη όμως 
που χρόνους αργότερα και όταν τιθασεύσαμε
τις άναρθρες κραυγές μας την ονοματίσαμε.
Εκείνη την σπίθα που υπήρχε μέσα στο μυαλό μας,
 την ονομάσαμε φιλάρεσκα λογική και ίσως όχι άδικα.
Αυτή η σπίθα είναι που μας έκανε ανήσυχους, 
να μη βολευόμαστε και να ορμάμε συνεχώς προς το άγνωστο και το νέο.
Αυτή η σπίθα μας έκανε να σπάμε τα πήλινα ποδάρια της παράδοσης 
και με τα φτερά της να πετάμε σε νέες ψηλότερες 
κι απάτητες πρωτύτερα κορυφές  με τρόπο ώστε
 να δημιουργούμε νέες και συνεχώς νέες παραδόσεις.
Αυτή η σπίθα, μας ξεχώρισε οριστικά από τα άλλα πλάσματα 
που συνοικούσαν τον πλανήτη και μας πρόσφερε 
ένα κυρίαρχο ρόλο πάνω του.
Τόσο κυρίαρχο που τώρα πια,  εδώ και μισό αιώνα περίπου, 
το ανθρώπινο είδος κομπάζει ότι μπορεί να προκαλέσει ακόμη
 και την εξαφάνισή του.
Ίσως και να το μπορεί.
Αλλά γιατί το κάνει τότε, θα αναρωτηθεί κάποιος. 
Δώστε όποια απάντηση εσείς θέλετε……..
Κλείνοντας το κείμενό μου αυτό, θα ήθελα έτσι απλά να πω ότι
 μόνο τα παράσιτα σκοτώνουν τελικά τον οργανισμό 
που πάνω του παρασιτούν.
Και αυτό γίνεται μόνο και όταν, δεν μπορούν να μάθουν
 να συμβιώνουν μαζί του.
Εντάξει, ας μην απελπιζόμαστε, θα υπάρχουν
 και άλλοι κατοικήσιμοι πλανήτες στον …. γαλαξία μας.
Υ.Γ: Φυσικά και πιστεύω ότι και τίποτε άλλο να μην κάνουμε
 που να επιταχύνει την διαδικασία ο πλανήτης 
θα μας ξεφορτωθεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
Άλλωστε έχω βάσιμες υποψίες πως δεν είμαστε 
 και ο πρώτος «πολιτισμός» που γνώρισε ο πλανήτης μας.
Όταν λέω ο πρώτος, αναφέρομαι σε αυτόν που μαθαίνουμε στα σχολεία.
Φιλικά, όπως πάντοτε.
Πάν Καρτσωνάκης

 

Κυριακή 6 Μαρτίου 2022

Κάθε χρονιά την καρτερώ, μετρώντας τις ημέρες κι αυτή.....μπουκάρει ξαφνικά!

Κουράστηκα, κάθε χρονιά, ενώ την περιμένω
αυτή να φτάνει ξαφνικά στον ύπνο να με πιάνει.

Έτσι απλά κι αθόρυβα οι μυγδαλιές  ανθίζουν
κι ολόγυρα οι μέλισσες τρελό χορό να στήνουν. 
Την άνοιξη δεν γίνεται κανείς να εμποδίσει
εκτός κι αν έχει δύναμη την γη να σταματήσει.

Κάθε χρονιά την καρτερώ, μετρώντας τις ημέρες
κι αυτή μπουκάρει ξαφνικά  και μας τρελαίνει όλους
φορώντας ένα άρωμα μεθυστικό που φτάνει
ακόμη και σ' ανήλιαγα υπόγεια μες τις πόλεις.
                                 Πάν Καρτσωνάκης


 

Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2022

Απ’ τα υπόγεια του μυαλού ξυπνούν... τα όνειρά μας.

Μας οδηγούν σε μακρινά, τα όνειρα, ταξίδια
πότε σε τόπους γνώριμους και πρόσωπα οικεία
κι άλλες φορές σε άγνωστα, τοπία θα μας πάνε.   
………………………………………
Σε ανεξήγητες συχνά  μας βάζουν ιστορίες.

Αλλά υπάρχουν άνθρωποι εξήγηση που δίνουν
πολλές φορές συμβολικά τα όνειρά μας λένε
προφητικά και τάχα μου το μέλλον φανερώνουν.
……………………………………………
Δηλώνουν τάχα ειδικοί και κάποιοι τους πιστεύουν.

Εγώ πιστεύω πως βαθιά στης μνήμης τα πηγάδια
προγονικές, στα κύτταρα, ξυπνούν οι αναμνήσεις.
                                        Πάν Καρτσωνάκης

Τρίτη 4 Μαΐου 2021

Τα μυστικά της θάλασσας ξεχνιούνται στο ακρογιάλι.

Να νοσταλγείς τον τόπο σου ζώντας στον τόπο σου, 
τίποτα δεν είναι πιο πικρό.
Γιώργος Σεφέρης

Τα μυστικά της θάλασσας ξεχνιούνται στο ακρογιάλι.
Γιώργος Σεφέρης

Όπως δεν μπορείς να καταλάβεις το ψάρι,
 αν δεν είσαι ψάρι, ή το πουλί, αν δεν είσαι πουλί, 
έτσι δεν μπορείς να καταλάβεις τον μοναχό άνθρωπο, 
αν δεν είσαι μοναχός.
 Πώς να με καταλάβεις, λοιπόν, χρυσή μου;
(από την Αλληλογραφία Γιώργου και Μάρως Σεφέρη)

Ναυαγός στην γενέθλια πόλη. 
Κάθε φορά που ταξιδεύω σε θυμάμαι φευγάτη, 
μια σκιά, ένα άρωμα,
 παρουσία, αίσθηση δίπλα μου, κοντά μου, 
στο μυαλό μου αλλά και τόσο μακριά μου.
Κάθε φορά που ταξιδεύω 
λέω ψέματα στον εαυτό μου 
υποκρίνομαι. 
Είμαι αυτός που έσπασε το τσόφλι του 
ναυαγός στην γενέθλια πόλη. 
Υποδύομαι ρόλους περιηγητών, 
εξερευνητών
 και ταξιδεύω δίχως χάρτες και πυξίδα, 
προορισμό και χρονοδιαγράμματα. 
Κάθε φορά που ταξιδεύω 
μνημονεύω φίλους παιδικούς 
που έχουν πια πεθάνει
 πίνω το νερό της βροχής
 και τραγουδάω στιχάκια μονότονα παλιά 
και μισοξεχασμένα 
για μια πολιτεία που έχασα 
κερδίζοντας τον κόσμο.……. 
                       Καρτσωνάκης Πάν 

Castaway in the birth city.
Every time I travel I remember of you escaping, 
as a shadow, a perfume,
 a presence, I can feel you beside me,
 so close to me,in my mind, and so far away of me, 
by the same time.
Every time I travel I lie to myself, 
I pretend, 
I'm the one who broke his shell, 
a castaway in his birth city.
 I am acting roles of travelers, 
explorers and I travel without maps and compass, 
without destination and timetables. 
Every time I travel
 I remember of friends from my childhood 
that have passed away now, 
I drink the rainwater and sing monotonous old 
and almost forgotten lyrics
about a city that I lost 
while winning the world....... 
                      Kartsonakis Pan