Σαν άνεμος ελεύθερος να νιώσω λίγες ώρες

Να δραπετεύσω στ όνειρο στα σύννεφα να πάω

σε κορυφές απάτητες σε δάση και σε λόγγους

σε ακρογιάλια και νησιά, στα κύματα απάνω

όπως πετάνε τα πουλιά και όπως ο αέρας.

Κι όταν θα έλθει η στιγμή, απ’ το κορμί, να φύγω

θα ήθελα σαν τα πουλιά να γίνω έστω λίγο.

Σαν άνεμος ελεύθερος να νιώσω λίγες ώρες

έστω και σαν ψευδαίσθηση στερνή επιθυμία.

Αυτή μου την ψευδαίσθηση «ταΐζω» με τους στίχους

κι όπως πολλοί, στην ποίηση, βρήκα το «καταφύγιο».

                                    Πάν Καρτσωνάκης

Οι κάπηλοι σφετεριστές θα μείνουν θεόγυμνοι

Έτσι όπως είναι οι πληγές, στο σώμα μας σημάδια

που άφησαν κι ας πέρασε πολύς καιρός, ενθύμια 

αδιάψευστα τεκμήρια, πειστήρια εγκλημάτων

που στο κορμί σου έγιναν Ελλάδα και τα κρύβουν. 

Αλλά το φως με τις σκιές δεν γίνεται να κρύψεις

και δεν μπορείς να πολεμάς με δόγμα τις αλήθειες.

Ο σπόρος που ‘πεσε στη γη αργεί μα θα βλαστήσει

μόλις θα βρει κατάλληλες συνθήκες και θ’ ανθίσει.

Οι κάπηλοι και ψεύτικοι σφετεριστές θα μείνουν

θεόγυμνοι και πιθανόν τότε να καταλάβουν. 

                              Πάν Καρτσωνάκης

Στην αγάπη δεν υπάρχουν δρόμοι έτοιμοι......

Στην αγάπη δεν υπάρχουν δρόμοι έτοιμοι,

 τους φτιάχνεις εσύ.

Αν είσαι καλός, πού ‘ναι οι οχτροί σου;

Θηρίο τον λένε τον άνθρωπο. Κολοκύθια.

 Ποιο θηρίο, μωρέ; Έχει το θεριό μαχαίρια; 

Φκιάνει σκοτώστρες και τουφεκάει; 

Θηρίο… Βρισιά για τα θεριά!

Η πρώτη κραυγή του ανθρώπου είναι το κλάμα.

Από ‘κει και πέρα, οι άνθρωποι 

ή παραμένουν άνθρωποι

 και κλαίνε ή γίνονται τέρατα, 

και κάνουν τους άλλους να κλαίνε.

Όλοι είμαστε άνθρωποι.

 Άνθρωποι που ήρθαμε για να φάμε

 όχι μόνο το μέλι αλλά και το κεντρί.

Μενέλαος Λουντέμης, 1912-1977

Έλληνας συγγραφέας

Λευκή κουρτίνα μοναχά είναι αυτό που βλέπεις

Δεν έχει πόρτες και κλειδιά ο χώρος της αγάπης

ούτε υπάρχουν μυστικά για να βρεις ευτυχία.

Λευκή κουρτίνα μοναχά είναι αυτό που βλέπεις

που πάνω της προβάλλονται όλες οι δυσκολίες.

Μόνο μια κίνηση απλή πρώτη φορά να κάνεις 

να το πιστέψεις μέσα σου και θα βρεθεί ο τρόπος

κι όσο κρατήσει η στιγμή, απόλαυση θα είναι

κι αν θα ναι δευτερόλεπτα ευγνώμων πρέπει να ‘σαι.

Υπάρχουν σκέψου άνθρωποι, στιγμή δεν έχουν νοιώσει

έστω και στο ελάχιστο αγάπη κι ευτυχία.

                                  Πάν Καρτσωνάκης

Πολλές φορές με ρώτησαν γιατί δεν τραγουδάω

Κανείς δεν είναι λεύτερος ψευδαίσθησή μας είναι.

Λεύτεροι μόνο οι τρελοί, οι καλλιτέχνες, είναι

σαν τραγουδούν ελεύθερα και στα κλουβιά τους σπάνε

τα σίδερα της λογικής και κόντρα στο συμφέρον.

Μοιάζω με κείνα τα πουλιά που στα κλουβιά τους μέσα

δεν κελαηδούν από χαρά, μα ο λυγμός τους μοιάζει

θρήνος που έχει ψεύτικο ερωτικό κουκούλι

για τη ζωή που χάνεται μες το κλουβί τους τώρα.

Πολλές φορές με ρώτησαν γιατί δεν τραγουδάω

κι όταν οι άλλοι τραγουδούν ποτέ μου δε χορεύω.

                                    Πάν Καρτσωνάκης

Η αγάπη δεν έχει καμία άλλη επιθυμία εκτός απ την εκπλήρωσή της.

Όταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την,

μόλο που τα μονοπάτια της είναι τραχιά κι απότομα.

Κι όταν τα φτερά της σε αγκαλιάσουν, παραδώσου,

μόλο που το σπαθί που είναι κρυμμένο ανάμεσα

στις φτερούγες της μπορεί να σε πληγώσει.

Κι όταν σου μιλήσει, πίστεψε την,

μόλο που η φωνή της μπορεί να διασκορπίσει

 τα όνειρά σου

σαν το βοριά που ερημώνει τον κήπο...

Σα δεμάτια σταριού σε μαζεύει κοντά της

Σε αλωνίζει για να σε ξεσταχιάσει  σε κοσκινίζει

για να σε λευτερώσει από τα φλούδια σου

σε αλέθει για να σε λευκάνει, σε ζυμώνει

ώσπου να γίνεις απαλός.

Και μετά σε παραδίδει στην ιερή φωτιά της

για να γίνεις ιερό ψωμί για του Θεού το Άγιο Δείπνο.

Όλα αυτά θα σου κάνει η αγάπη, για να

μπορέσεις να γνωρίσεις τα μυστικά της καρδιάς σου!

Αλλά...αν απ το φόβο σου γυρέψεις μόνο την

ησυχία της αγάπης κ την ευχαρίστηση της αγάπης...

τότε θα ήταν καλύτερα για σένα, 

να σκεπάσεις την γύμνια σου

και να βγεις έξω απ το αλώνι της αγάπης, και να σταθείς

στον χωρίς εποχές κόσμο όπου θα γελάς,

αλλά όχι με ολάκερο το γέλιο σου

και θα κλαις άλλα όχι με όλα τα δάκρυα σου.

Η Αγάπη δεν δίνει τίποτα παρά μόνο τον εαυτό της

και δεν παίρνει τίποτα παρά απ τον εαυτό της.

Γιατί η αγάπη αρκείται στην αγάπη...

Όταν αγαπάς δεν θα πρεπε να λες

Ο Θεός είναι στην καρδιά μου..

    Αλλά μάλλον.....

''εγώ βρίσκομαι μέσα στην καρδιά του Θεού''.

Και μην πιστέψεις ότι μπορείς να κατευθύνεις

την πορεία της αγάπης, γιατί η αγάπη αν σε βρει άξιο

θα κατευθύνει εκείνη την δική σου πορεία.

Η Αγάπη δεν έχει καμία άλλη επιθυμία

εκτός απ την εκπλήρωσή της.

Χαλίλ Γκιμπράν

Αυτούς που ο Μινώταυρος τους έτρωγε...

Θρησκευτικός συμβολισμός εγώ πιστεύω ήταν,

κυρίως, ο Λαβύρινθος, που έπρεπε την λύση

να βρει κι από την έξοδο να βγει κανείς μονάχος.

Σ’ αυτήν του την προσπάθεια η μύηση γινόταν.

Αυτούς που ο Μινώταυρος τους έτρωγε εντέλει 

ήταν οι επικίνδυνοι εχθροί του καθεστώτος.

Μα φυσικά Μινώταυρος σαφώς και δεν υπήρχε 

όπως τον περιγράφουνε ανθρωποφάγο τέρας.

Το τέρας ήταν οι πιστοί φρουροί του καθεστώτος

Ιερατείο του ναού που ήταν εξουσία. 

                             Πάν Καρτσωνάκης

Το θηρίο που ποτέ δεν εγκατέλειψε τον άνθρωπο.

Ο πόλεμος ήταν ανέκαθεν ο τρόπος 

που το θηρίο ήξερε να επιβιώνει.

Το θηρίο που ποτέ δεν εγκατέλειψε τον άνθρωπο.

Για να μην τρομάζουν όμως οι άνθρωποι 

το έντυναν με όμορφα και πολύχρωμα ρούχα

ούτως ώστε να φαντάζει όμορφο,

κι έτσι περήφανο και κορδωτό το παρουσίαζαν

στα μάτια των έφηβων κυρίως.

Αυτών δηλαδή που θα έτρωγε ο Μινώταυρος. 

Από τους χρόνους των παραμυθιών 

και των ηρωικών κατορθωμάτων 

των προγόνων τους οι άνθρωποι πολεμούσαν.

Έγραφαν και μουσικές και στίχους

 για ντύσουν το θηρίο κι έκαναν γιορτές

 και παρελάσεις για να τιμήσουν τους νεκρούς.

Φυσικά, αυτοί που αμύνονταν για την πατρίδα,

και την υπεράσπιση της γης των προγόνων τους  

δεν είχαν άδικο

αλλά και οι άλλοι εφεύρισκαν ιδανικά  

για τους πολέμους τους.

Πότε μιλούσαν για εκπολιτισμό των βαρβάρων,

 πότε για την δημοκρατία

 ενάντια στον ολοκληρωτισμό 

ή την προσφορά βοήθειας  στους συμμάχους τους

 και άλλοτε για μια Ελένη.

               Πάν Καρτσωνάκης

ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ της Γεωργίας Κόλλια.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ 

Η ελληνική γλώσσα, σήμερα 9 Φεβρουαρίου

 έχει την τιμητική της.

Μια πλούσια γλώσσα,ποιητική και γεμάτη ιστορία.

Το μεγαλείο της ελληνικής μας γλώσσας πέρα 

από τον Όμηρο (Οδύσσεια, Ιλιάδα), 

τον Σολωμό (Ύμνος εις την ελευθερίαν)  

αξιόλογους ποιητές και συγγραφείς, από φέτος 

και κάθε 9 Φεβρουαρίου θα γιορτάζεται 

από όλο τον κόσμο με τιμή και περηφάνια.

Αποφάσισα και εγώ με τον προσωπικό μου τρόπο

  να τιμήσω την ελληνική γλώσσα. 

Ζήτησα από λίγους φίλους μου να γράψουμε 

την αγαπημένη μας λέξη 

και να τις ενώσω όλες σε ένα ποίημα. 

Παρ'όλο που πιστεύουμε ότι απομακρυνόμαστε 

συναισθηματικά ο ένας από τον άλλον φάνηκε τελικά

 πως όλοι αναζητάμε την εγγύτητα και την αμεσότητα.

Τα αποτελέσματα το δείχνουν ξεκάθαρα 

(κανείς εκτός από εμένα δεν γνώριζε τι είχε επιλέξει ο άλλος) 

ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ

 (Ντίνα Τσώλη, Βασιλική Κατσιγεώργη)

ΑΝΘΡΩΠΙΑ (Ελένη Βούρου)

ΦΟΙΝΙΞ ( Τάσος Ναστούλης)

ΘΑΛΑΣΣΑ ( Άντζελα Δελή)

ΕΡΩΤΑΣ (Κατερίνα Βαλιάκου)

ΑΓΑΠΗ (Γεωργία  Θεοδωσοπούλου)

ΑΓΚΑΛΙΑ (Σόφη Παπουτσή)

ΚΑΡΔΙΑ ( Γεωργία Κόλλια) 

ΩΔΗ  ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ 

Φαντάσου να γινότανε 

όλος ο κόσμος μια αγκαλιά, 

μια αγκαλιά σαν θάλασσα 

γαλήνια και πλατιά. 

Φαντάσου να φανέρωνε 

λέξεις, τις πιο μεγάλες 

που να φωλιάζουν στην καρδιά 

σαν δροσερές ψιχάλες 

Κάθε της κύμα να έφερνε 

όλους μας πιο κοντά

και τις ψυχές να γέμιζε

με αγάπη και ανθρωπιά 

Λέξεις να είχε μέσα της

του κάλλους και του ωραίου 

έρωτας και ενσυναίσθηση

σαν κύματα του Αιγαίου 

Αρχαία  γλώσσα ελληνική,

γλώσσα μου δοξασμένη 

σαν φοίνιξ αναδύεσαι

σε όλη την οικουμένη. 

            Γεωργία Κόλλια.