Σάκης Μουμτζής
Είναι προφανές πως η ρηματική διακοίνωση
της Γαλλίας προς την Τουρκία είχε ενημερωτικό
χαρακτήρα, όπως ακριβώς και με την Αίγυπτο.
Και αδειοδοτούσες χώρες
ήταν η Ελλάδα και η Κύπρος.
Η θεσμική και μετρημένη στάση των αρχηγών
της αντιπολίτευσης μετά την ενημέρωσής τους
από τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη
αποδεικνύει πως τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν
όπως τα παρουσίασε εξ αρχής
η ελληνική κυβέρνηση.
Το ερευνητικό σκάφος συνεχίζει τις εργασίες του
με τη συνοδεία ελληνικών φρεγατών.
Τι έμεινε τελικά από όλη αυτή την υπόθεση;
Πρώτον: Η Τουρκία εκτέθηκε με όλους τους χειρισμούς της
από την αρχή. Οι απειλές της δεν έπιασαν τόπο καθώς βρήκαν
απέναντί τους ένα σύνολο κρατών τα οποία ήθελαν να
προχωρήσει το συγκεκριμένο έργο, αγνοώντας
τις μαξιμαλιστικές θέσεις της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι ΗΠΑ,
το Ισραήλ, η Αίγυπτος, το Μπαχρέιν, τα ΗΑΕ, στάθηκαν
στο πλευρό της διεθνούς νομιμότητας.
Η διπλωματική - πολιτική ήττα της Τουρκίας είναι δεδομένη,
διότι πέραν όλων των άλλων αγνοήθηκε παντελώς
το τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Έφτασε στο σημείο η Τουρκία να εκδίδει NAVTEX τις οποίες
ουδείς λαμβάνει υπ' όψη, αφού είναι ουσιαστικά
ανυπόστατες και η «συναίνεση» που παρείχε στο έργο
ουδέποτε της ζητήθηκε. Φυσικά, μέχρις ότου ολοκληρωθεί
η αποστολή του Abeille Marengo - περί τα μέσα
Μαρτίου 2027 - πολλά μπορούν να συμβούν, όμως με βάση
τα μέχρι σήμερα δεδομένα η πατρίδα μας έχει
το πάνω χέρι. Και στην ολοκλήρωση του έργου
συμφώνησε και ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Δεύτερον: Εκτέθηκαν όσοι μίλησαν για εθνική μειοδοσία
και για «Πρέσπες του Αιγαίου».
Δεν είναι η πρώτη φορά που όλοι αυτοί οι υπέρ - πατριώτες
πιστεύουν αυτά που διακινεί η τουρκική πλευρά.
Κάθε τουρκική «επιτυχία» μεταφράζεται ακαριαία σε ήττα
για την ελληνική κυβέρνηση, μια και αυτός είναι
ο αντικειμενικός τους στόχος. Γιατί το κάνουν αυτό;
Διότι επάνω σε αυτό το σκηνικό έχουν κτίσει ολόκληρο
το αφήγημά τους και συνακόλουθα
και την πολιτική καριέρα τους.
Από δίπλα ή από εμπρός, και οι γνωστές γραφίδες οι οποίες
κάθε τόσο βλέπουν και προβλέπουν εθνικές
παραχωρήσεις και καταστροφές.
Το ερώτημα είναι: με την εξέλιξη των γεγονότων, με αυτά
που είδαν το φως της δημοσιότητας, θα ζητήσουν
μια συγγνώμη από τους πολίτες;
Θα κάνουν την αυτοκριτική τους για τις ανοησίες που έλεγαν
και έγραφαν επί τόσες ημέρες; Ή μήπως θα συνεχίσουν
να γελοιοποιούνται επιμένοντας σε ισχυρισμούς
που διαψεύσθηκαν;
Είναι τόσο μικρόψυχοι ώστε να μην μπορούν να παραδεχθούν
μια ελληνική διπλωματική - πολιτική επιτυχία;
Διότι για να συνασπισθούν όλα τα προαναφερθέντα κράτη
γύρω από τη διεθνή νομιμότητα χρειάστηκε κινητοποίηση
τόσο του ίδιου του πρωθυπουργού όσο και
του υπουργού Εξωτερικών.
Αντιλαμβάνομαι τις δυσκολίες που υπάρχουν σε πολιτικούς
να παραδεχθούν ότι έσφαλλαν. Να παραδεχθούν πως αυτή
η κυβέρνηση έκανε όσα δεν έκαναν
όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
Και τώρα να ψάχνουν στο παρά πέντε να βρουν ένα άλλο
πιο πειστικό αφήγημα.
Ας μιλήσουν καλύτερα για τον …λιγνίτη.
ΥΓ. Το άρθρο αυτό δεν αφορά
τους πουτινόφιλους - «πατριώτες».
Αυτοί βρέξει - χιονίσει κάνουν τη δουλειά τους.
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν
αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.
