Σάκης Μουμτζής
Ουδείς αναντικατάστατος.
Αξίωμα της ζωής.
Όμως καλόν είναι να λέμε και το ονοματάκι αυτού που θα
αντικαταστήσει αυτόν που «δεν μπορεί», για να ξέρουμε πού
πάμε και τι μας γίνεται.
Επιλογές στα κουτουρού ή στα τυφλά δεν υπάρχουν στην
πολιτική και οι Κιγκινάτοι μάς έχουν τελειώσει εδώ και καιρό.
Τώρα αν κάποιοι, μαζί με τους παρατρεχάμενούς τους,
πιστεύουν ότι είναι όντως οι Κιγκινάτοι που θα τους καλέσουν
οι Έλληνες να σώσουν την Ελλάδα από τη χούντα Κούλη,
αυτοί απλώς έχουν ξεμωραθεί εντελώς.
Κουρκούτιασε το μυαλό τους, όπως έλεγε η Πόντια γιαγιά μου.
Συνεπώς το ερώτημα παραμένει και προφανώς δεν το θέτω
μόνο εγώ. Τίθεται εκ των πραγμάτων.
Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, εδώ ελλοχεύει ένας κίνδυνος.
Αν κάποιοι ανταποκριθούν σε αυτή την πρόκληση και
ψελλίσουν το όνομα που σκέπτονται, να πιάνει ο κόσμος
την κοιλιά του από τα γέλια μόλις θα ακούσει το όνομα αυτού
που «μπορεί». Και όχι τίποτα, αλλά θα «καεί»
και ο εκλεκτός τους, αν δεν είναι ήδη καμένος.
Πάντως, και εδώ θα συμφωνήσουμε όλοι νομίζω, από
τους αρχηγούς των κομμάτων που συμπεριλαμβάνονται στις
δημοσκοπήσεις, ουδείς απειλεί έστω κατ΄ελάχιστον
τη δημοτικότητα του Μητσοτάκη
και την καταλληλόλητά του για την πρωθυπουργία.
Άρα, αυτοί που δηλώνουν πως ο Μητσοτάκης «δεν μπορεί»,
έχουν κάποιον άλλον στο μυαλό τους που αυτός
«μπορεί», εκτός της τρέχουσας πολιτικής δραστηριότητας.
Έκανα μια σκέψη επ΄ αυτού, αλλά την απέρριψα αμέσως,
καθώς στερείται κάθε σοβαρότητος.
Φυσικά υπάρχουν «νούμερα» τα οποία πιστεύουν
στην έλευση του Μεσσία, ένα είδος νέων χιλιαστών
ή κάποιοι άλλοι, ακόμη μεγαλύτερα «νούμερα», που
ονειρεύονται μια νέα «εθνεγερσία» με άρωμα από το Μόσκοβο.
Και ο Μεσσίας ή ο νέος Κολοκοτρώνης που θα πάρει
το κεφάλι των προσκυνημένων, περιμένει το κάλεσμα
των πατριωτών με το όπλο παρά πόδα.
Αυτοί οι νέοι εθνοσωτήρες είναι μια κατηγορία μόνοι τους.
Τελικά, για να μην τα πολυλογώ, θέλω να συμφωνήσω
πως ο Μητσοτάκης «δεν μπορεί».
Όμως αυτό δε μου αρκεί και νομίζω ότι δεν αρκεί
και σε κανέναν εχέφρονα πολίτη.
Στις δημοκρατίες - και στην πατρίδα μας έχουμε μια από
τις καλύτερες δημοκρατίες, βλέπετε τι γίνεται στις άλλες
ευρωπαϊκές χώρες - για να φύγει ένας πρωθυπουργός, μόνον
ένας τρόπος υπάρχει: οι εκλογές.
Επομένως, με δεδομένο πως οι Τσίπρας, Ανδρουλάκης,
Βελόπουλος κλπ υστερούν δραματικά απέναντι στον Μητσοτάκη,
καλόν θα είναι αυτός που «μπορεί» να φτιάξει ένα κόμμα όχι
απλώς για να διώξει τον Μητσοτάκη, αλλά για να γίνει αυτός
πρωθυπουργός, με δεδομένο ότι η Ελλάδα
θα πρέπει να κυβερνηθεί.
Για αυτό: Όσοι θέλουν να γίνουν πρωθυπουργοί,
βγαίνουν μπροστά, το δηλώνουν και διεκδικούν
την ψήφο των πολιτών. Πρωθυπουργοί εξ αποκαλύψεως,
κρυμμένοι στο παρασκήνιο, θυμίζουν άλλες εποχές.
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν
αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
