Με λέξεις μόνο έχτιζαν, τον κόσμο τους και ζούσαν στοές τριγύρω σκάβοντας, τούνελ για να ξεφύγουν. Πάν Καρτσωνάκης "Οι Ποιητές"
Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2026
Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026
Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2026
Εισαγωγές
Δημήτρης Καμπουράκης
Μιας λοιπόν και εξεγέρθηκαν οι Γάλλοι, είναι υποχρεωτικό
να εξεγερθούμε κι εμείς.
Τι είμαστε δηλαδή εμείς;
Μούλικα;
Κι αφού οι Ισπανοί έστησαν αντίσκηνα στις πλατείες τους,
υπάρχει αναπόδραστη η ανάγκη να γεμίσουμε τσαντίρια
και τις δικές μας. Αμ στο Μιλάνο;
Πώς γίνεται εκεί να λεηλατούν μαγαζιά την πλατεία Ντουόμο,
και τα δικά μας στην Ερμού ή την Σταδίου να κορδώνονται
αλώβητα περιμένοντας πελάτες;
Καλά, η Αλβανία μας έχει κυριολεκτικά ρίξει στ’ αυτιά
κι είναι ντροπή μας.
Εκεί έχουν κάψει ίσα με δέκα δημόσιες υπηρεσίες, ενώ εδώ
δεν έχει ανάψει ούτε αναπτήρας Bic σε κρατικό κτίριο. Αίσχος.
Οπότε move your Greek asses και εξεγερθείτε τώρα.
Άιντε παλιορεμάλια του καναπέ.
Σηκωθείτε και κάντε επιτέλους την επανάσταση.
Στην ανάγκη, απλώς αντιγράψτε το θρυλικό 2011.
Τότε που εμφανίστηκε στην πλατεία Πουέρτα δε Σολ το πανό
που έγραφε
«¡Shhh... Silencio, que no despertemos a los griegos!»
(Σσσς… κάντε ησυχία, μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες!),
μεταφέρθηκε η εικόνα μέσω fb και –θιγμένοι εμείς- φτιάξαμε
μέσα σε ένα τριήμερο τέτοιο ντόπιο κίνημα αγανακτισμένων,
που θα το ζήλευε ακόμα και η Πασιονάρια
μέσα στα ντουζένια του ισπανικού εμφυλίου.
Θυμάστε που στις 25 Μαΐου 201, αναρτήθηκε στο Σύνταγμα
πελώριο κιτρινοκόκκινο πανό που έγραφε
«''ESTAMOS DESPIERTOS ! QUE XORA ES ?
YA ES HORA DE QUE SE VAYAN !''
(Είμαστε ξύπνιοι! Τι ώρα είναι; Ήρθε η ώρα να φύγουν!».
Δεν ξέρω ποιο ντόπιο αστροπελεκημένο επαναστατικό μυαλό
σκέφτηκε τότε την ασυνάρτητη απάντηση στους Ισπανούς,
πάντως από κει ξεκινήσαμε για να δούμε στην εξουσία
τους Τσιπρο-Καμένους, τους Βαρουφακο-Λαφαζάνηδες,
τις Θεανω-Κωνσταντόπουλες
και τους Χαϊκαλο-Παπαγγελόπουλους.
Εισαγωγής εκ της Ιβηρικής ήταν το Κίνημα των Αγανακτισμένων.
Ε, αφού ξέρουμε την συνταγή,
γιατί να μην την ξαναεφαρμόσουμε;
Πειράματα θα κάνουμε τώρα;
Στο κάτω-κάτω, όλα τα εισάγουμε.
Και πετρέλαια, και όπλα, και αυτοκίνητα, και κινητά, και ρούχα,
και λεμόνια, και πιπεριές.
Οπότε που βλέπετε το κακό να εισάγουμε και τις εξεγέρσεις μας;
Διότι αν πάμε να φτιάξουμε δικιά μας επανάσταση, θα καταλήξει
σαν το ελληνικό αυτοκίνητο.
Από την δεκαετία του ’60 το σχεδιάζουμε και το βάζουμε
στην γραμμή παραγωγής, αλλά στους δρόμους μας δεν το είδαμε.
Μούφα οι μάστορες και οι επαναστάτες μας.
Οπότε στήστε σκηνές σήμερα στο Σύνταγμα
(κάλεσμα φοιτητικών συλλόγων), κάντε πανεκπαιδευτικό αύριο
στην ίδια πλατεία (κάλεσμα ΔΟΕ, ΟΛΜΕ), δεν μπορεί του κερατά,
κάτι θα γίνει, θα εδραιωθεί η εισαγόμενη εξέγερση.
Θα βοηθήσουν και οι μπάχαλοι, που πρώτα θα τα κάνουν
μαντάρα για να ‘χουν εικόνες εξέγερσης οι τηλεοράσεις
κι ύστερα (όταν σπάσουν τα μαγαζιά) οι διοργανωτές
θα τους πουν προβοκάτορες της Ασφάλειας,
οπότε όλα θα κλείσουν όπως πρέπει.
Άντε παιδιά μας εσείς εξεγερμένα, αν υπάρχει ακόμα κανένας
ανθρωπάκος που δεν έχει φοβηθεί από την διεθνή
και ευρωπαϊκή αναταραχή, φροντίστε να τον τρομοκρατήσετε.
Κάντε δώρα στον Μητσοτάκη…
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν
αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.
Με δάκρυα στα μάτια βλέπω τους φτωχούς Γάλλους μαθητές.....
Με δάκρυα στα μάτια βλέπω τους φτωχούς
Γάλλους μαθητές να μαζεύουν από τον
δρόμο ρούχα, για να μπορέσουν να
ζεσταθούν στο ανήλιαγο υπόγειο στο οποίο
ζουν με την άρρωστη μανούλα τους.
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα κείμενα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν
αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.
Και μετά θα κλαψουρίζουν όλοι για το φίδι που βγήκε από το αυγό του.
«Και στα δικά μας»
Γιάννης Σιδέρης
«Ένα πρωί θ’ ανοίξω την πόρτα και θα χαθώ/ με τ’ όνειρο
της επανάστασης/ μες την απέραντη μοναξιά των δρόμων
που θα καίγονται, μες την απέραντη μοναξιά
των χάρτινων οδοφραγμάτων…», έγραφε μια τραγική φιγούρα,
ποιήτρια και ηθοποιός, η οποία πίστευε υπαρξιακά
σε αυτά που έγραφε - και της οποίας το όνομα δεν χρειάζεται
να εμπλέξουμε σε ένα ιντερνετικό σχόλιο
τρέχουσας επικαιρότητας.
«Οι δρόμοι που θα καίγονται» είναι ο φαντασιακός πόθος κάθε
κατά δήλωση αριστερού, από τότε που έμαθε να παπαγαλίζει
τη φράση του Μαρξ ότι «η βία είναι η μαμή της ιστορίας».
Δεν αναφερόμαστε σε σοβαρούς διαβασμένους αριστερούς.
Αναφερόμαστε σε κάθε ανώριμο όποιας ηλικίας, που
νομίζει ότι η επανάσταση είναι τσαμπουκάς στους «μπάτσους»
και γιούργια να κάψουμε το μαγαζάκι κάποιου…
τρομερού αιμοπότη μεγαλοκαπιταλίστα, και να επαναφέρουμε
την κοινωνική δικαιοσύνη - όπως τη φαντάζονται.
Όπως π.χ. θυμάμαι, έναν ευαίσθητο στιχουργό που είχε
πάρει συνέντευξη από τον Αλέξη Τσίπρα πριν την πρωθυπουργία,
και έγραφε ότι είδε στα μάτια του αλήθεια και το μέλλον.
Και για την αλήθεια και το μέλλον στα μάτια του Αλέξη τον ψήφισε!
Ο ίδιος έγραφε ότι ευχόταν να γίνει μια «αναίμακτη επανάσταση»,
λες έχουν υπάρξει αναίμακτες επαναστάσεις
( ώσπου να έβλεπε κάποιο προσφιλές του πρόσωπο νεκρό
στο δρόμο και θα χανόταν ως δια μαγείας η ρομαντική
φαντασίωση της αναίμακτης επανάστασης).
Εξ αυτής της διαχρονικής φαντασίωσης που διακατέχει όσους
δηλώνουν αριστεροί, δεν χρειάζεται ποινικοποίηση
και κραυγές καταδίκης του αφελούς νεαρού που υπήρξε
γραμματέας της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, και τώρα είναι στέλεχος
της ΕΛΑΣ. Και ο οποίος δήλωσε με αφορμή τα επεισόδια
στη Γαλλία: «Αντε και στα δικά μας.
Να πάρει σειρά η Ελλάδα. Είμαστε κοντά».
Παράλληλα προέβλεψε ότι τον Νοέμβριο μαθητές και φοιτητές
θα βγουν στους δρόμους.
Την ίδια φράση «Και στα δικά μας» ανέφεραν ως ευχή
και προσμονή χιλιάδες χρήστες των κοινωνικών δικτύων,
κάτω από φωτογραφίες με φόντο πυρπολημένα κτήρια
και λεηλατημένα καταστήματα. Και δεν ήταν όλοι
στην ηλικία του αφελούς νεαρού, αλλά και μεσήλικες
και τρίτης ηλικίας!
Ο νεαρός είναι μαθημένος στα εύκολα που τα θεωρεί «αγώνα».
Άλλωστε κάποιοι συνομήλικοί του σε κάθε διαδήλωση
το παίζουν «επανάσταση». Και μόλις τους μπουζουριάσει
η αστυνομία, τα κόμματα εκδίδουν αγανακτισμένες
ανακοινώσεις κάνοντας λόγο για αστυνομική αυθαιρεσία
και βία, ενώ αλληλέγγυοι δικηγόροι κινητοποιούνται
με την απαίτηση «αφήστε τα παιδιά».
Την ίδια προστατευτική και απαλλακτική στάση «για τα παιδιά»
κράτησε και ο Αλέξης Τσίπρας, αναφερόμενος στο νεαρό
στέλεχος του κόμματός του. Επιτέθηκε στον Άδωνι Γεωργιάδη
ο οποίος με αφορμή τη δήλωση έγραψε:
«Μην αυταπατάστε, θέλουν και επιδιώκουν το χάος διότι
μόνο σε αυτό ευδοκιμούν. Αυτό θα κριθεί στις εκλογές
που θα έρθουν, τίποτε άλλο».
Ήταν μια πολιτική δήλωση, καθαρά διαπιστωτική.
Άλλωστε η φράση για το «χάος που μόνο σε αυτό ευδοκιμούν»,
καθόλου δεν απείχε από τη γνωστή δήλωση
της Έφης Αχτσιόγλου ότι «η κανονικότητα ποτέ δεν ήταν
ευκαιρία για την Αριστερά». Ο υπουργός επικαλέστηκε
τις εκλογές, χωρίς καμιά χροιά επίκλησης εισαγγελικής
παρέμβασης, όπως έκαναν πολλοί άλλοι χρήστες
των κοινωνικών δικτύων, οι οποίοι ζητούσαν παρέμβαση
του εισαγγελέα για πρόκληση και πρόσκληση σε έκτροπα.
Και τι είπε για τη δήλωση του Άδωνι ο Τσίπρας;
Ότι ο «ανεκδιήγητος» Άδωνις «επιτέθηκε σε ένα νέο παιδί
της νεολαίας μας, της ΕΛΑΣ γιατί είπε ότι κάτι θα έρθει
και εδώ». Πάλι διαστρεβλωτικός. Το «νέο παιδί»
της νεολαίας του δεν είπε ότι κάτι θα έρθει και εδώ.
Το ευχήθηκε.
Η ευχή αυτή ήταν μια πολιτική δήλωση που κρίνεται
ως τέτοια, και δεν χρειάζεται καμιά ποινικοποίησή της.
Αλλά δεν χρειαζόταν και η πατρική προστασία Τσίπρα,
που διαστρέβλωσε τη δήλωση του στελέχους του
(πρωτοφανές για τον Αλέξη).
Σαφώς θα έρθουν και εδώ, αν και πιστεύουμε με λιγότερη
ένταση ως κακή αντιγραφή, επειδή υπήρξαμε πρωτοπόροι
και είδαμε τα αποτελέσματα. Τα ζήσαμε το 2008
και την περίοδο των αγανακτισμένων.
Αποτέλεσμα ήταν η άνοδος της ΧΑ και του Αλέξη
στην Πρωθυπουργία.
Και τότε… «είδαμε στα μάτια του την αλήθεια και το μέλλον».
Αν έρθουν εδώ με την ένταση της Γαλλίας,
απλώς θα ξαναβγάλουν από την πρώτη
Κυριακή τον Μητσοτάκη.
Πάλι καλά.
Στη Γαλλία οι μπάχαλοι θα φέρουν τη Λεπέν.
Και μετά θα κλαψουρίζουν όλοι για το φίδι
που βγήκε από το αυγό του.
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν
αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)