Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026
Ο λογαριασμός μιας νέας ενδεχόμενης αυταπάτης θα επιστρέψει στο πολλαπλάσιο.
Κατερίνα Γαλανού
Οι ΕΛΑΣίτες του Τσίπρα δολώνουν τη νέα ψαριά εύπιστων και αφελών.
Ο μόνος τρόπος για να κατανοήσουμε τι στο καλό περιλαμβάνει
το οικονομικό σχέδιο του Αλέξη Τσίπρα για την «αναδιανομή» από
τους υπερπλούσιους και τις επιχειρήσεις στους «φτωχούς» είναι
να μιλήσει, και σχετικά σύντομα, ο κ. Γιώργος Χουλιαράκης.
Είναι ο αφανέστερος των τεχνοκρατών και διαχρονικά στο πλευρό
του Τσίπρα, ο άνθρωπος που αναζητούσαν αγωνιωδώς οι εκπρόσωποι
της Τρόικας στους διαδρόμους των Βρυξελλών κάθε φορά που
κατέφθανε για διαπραγμάτευση η αντιπροσωπεία των…
επαναστατημένων της Πρώτης Φοράς Αριστεράς και μάλλον
ο μόνος που καταλαβαίνει προχωρημένα οικονομικά.
Η κυρία Μαριζέτα Αντωνοπούλου, ο Χάρης Αθανασιάδης και
ο αναπληρωτής εκπρόσωπος της ΕΛ.Α.Σ., Κώστας Νυφούδης, που
ανέλαβαν, έμπλεοι άγνοιας και ασυναρτησίας, να εξηγήσουν
πώς θα γίνει η αναδιανομή του πλούτου, είναι απλώς τα δολώματα
της νέας «ψαριάς» των εύπιστων και των αφελών.
Ο κ. Νυφούδης υποστήριξε πρόσφατα ότι από 1.500 ΑΦΜ που
δηλώνουν άνω των 900.000 ευρώ στην Εφορία θα αντλήσουν
4 δισ. ευρώ για να τα μοιράσουν σε όσους δυσκολεύονται
στο σούπερ μάρκετ. Ο κ. Αθανασιάδης, εκ της χορείας
των πανεπιστημιακών του κόμματος Τσίπρα, ενημέρωσε ότι στόχος
του κόμματος είναι να αντληθούν έως 600 εκατ. ευρώ τον χρόνο από
\τη φορολόγηση όσων έχουν σκάφη, αυτοκίνητα, επιχειρήσεις και ακίνητα.
Η κυρία Αντωνοπούλου, από πλευράς της, με τρόπο κωμικοτραγικό
όρισε τους «υπερπλούσιους» που θα κυνηγήσουν αλύπητα οι ΕΛ.ΑΣίτες:
όσους ζουν σε διαμερίσματα με πισίνα, κάποιους που ζουν σε ένα
νέο ξενοδοχείο κάπου στην Αθήνα και όσους διαθέτουν αυτά τα κότερα
που πηγαίνουν πολύ γρήγορα.
Ο υπερπλούτος δεν τρομάζει από τις ασυναρτησίες των νεόκοπων
αριστερών αναδιανεμητών, που αγνοούν, όπως οι προκάτοχοί τους,
τα στοιχειώδη. Όμως πάλλονται τα αυτιά και τα αισθήματα ανθρώπων
που πράγματι δυσκολεύονται σε ένα περιβάλλον αυξημένου
πληθωρισμού και δυσκολιών και είναι έτοιμοι να ψηφίσουν για να ψοφήσει
το κότερο και η πισίνα του υπερπλούσιου.
Να θυμώσουν, να μπουρδουκλώσουν και να παγιδεύσουν τη λογική
σκέψη κανονικών ανθρώπων στοχεύουν οι νέοι «αναλώσιμοι»
του κυρίου Τσίπρα, πριν ο ίδιος εμφανιστεί στη ΔΕΘ
του Σεπτεμβρίου για το δημοκοπικό remake του παλιού
Προγράμματος της Θεσσαλονίκης που έγινε η παγίδα
για το τρίτο μνημόνιο, τη φοροκαταιγίδα και τον εμπαιγμό.
Πριν από έναν χρόνο, στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο μιας custom made
εμφάνισής του (συνέδριο Economist), ο πρώην πρωθυπουργός
ευαγγελίστηκε ένα διαφορετικό δημοσιονομικό μείγμα που, όπως είπε,
θα διορθώνει τις αδικίες στην κατανομή των φορολογικών βαρών,
θα ενισχύει τη βιώσιμη ανάπτυξη και θα εξασφαλίζει
τη σταθερή μείωση του δημοσίου χρέους.
Θα πετύχει τον τριπλό αυτό στόχο κυνηγώντας κότερα που τρέχουν
γρήγορα στα χέρια των υπερπλουσίων, οι οποίοι θα κληθούν παράλληλα,
ανεξάρτητα από την πηγή του εισοδήματός τους, να στηρίξουν
τον τόπο με μια Πατριωτική Εισφορά. Ο εισηγητής του σχεδίου
διεκδικεί τουλάχιστον βραβείο Νόμπελ στα Οικονομικά.
Θέτοντας τη φορολόγηση των επιχειρήσεων και των ακινήτων
στο δισκοπότηρο του οικονομικού σχεδίου, εκτός από το να δημιουργεί
ψευδαισθήσεις και αυταπάτες σε έναν κόσμο που τράβηξε άγριο κουπί
για να βγει από τις προηγούμενες, επιδιώκει να προκαλέσει
σύγχυση και αβεβαιότητα.
Γίνεται σχεδόν μάταιος ο αντίλογος για το τι πραγματικά πληρώνει
μια ελληνική επιχείρηση σε φόρους πριν φτάσει
στη φορολόγηση του μερίσματος.
Το πιο εύληπτο επιχείρημα παραμένει η διαρκής υπόμνηση Μητσοτάκη
πως σε καμία χώρα και οικονομία δεν μπορούν να σταθούν
επιχειρήσεις χωρίς εργαζόμενους και εργαζόμενοι χωρίς επιχειρήσεις.
Και όταν αρχίζουν να εξαντλούνται οι αυτοσχεδιασμοί για την…
αναδιανομή, οι παραγωγικές επενδύσεις τρέχουν να φύγουν
γρηγορότερα από τα γρήγορα κότερα των υπερπλουσίων,
τους οποίους θα φορολογήσουν τα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ.,
ώστε να φάνε με χρυσά κουτάλια όλοι οι Έλληνες.
Πριν από κάμποσους μήνες ο Αλέξης Τσίπρας διακήρυξε ότι η χώρα
έχει ανάγκη από ένα αναπτυξιακό σοκ.
Προς το παρόν, σοκαριστικά είναι η ασχετοσύνη και η δημοκοπία
που αποπνέουν τα νέα στελέχη και ο προεδρικός αριβισμός που αφήνει
χώρο σε όλα τα ζιζάνια…
Ως προς τη φορολογία των ακινήτων που επεξεργάζεται
το επιτελείο Τσίπρα για να μαζέψει χρήμα για τη… βιώσιμη
ανάπτυξη, από την κυβέρνηση ας προτρέψουν απλά τα νοικοκυριά
να συγκρίνουν τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ του 2019 με τα σημερινά.
Να κάνουν τη σούμα όσων ευρώ δεν βγήκαν από την τσέπη τους
στη διάρκεια αυτών των ετών. Σκεπτόμενοι ότι το επιτελείο Τσίπρα
κάνει τις ασκήσεις επί χάρτου των ακινήτων στο προνομιακό
γραφείο του στη Λ. Αμαλίας, με θέα
τον Εθνικό Κήπο - πόσο άραγε το ενοίκιο - και ότι
ο λογαριασμός μιας νέας ενδεχόμενης… αυταπάτης
θα επιστρέψει στο πολλαπλάσιο.
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν
αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.
Καθαριστήριον «Τα ΕΛΤΑ»
Δημήτρης Καμπουράκης
Προ ημερών χτύπησε το κουδούνι του σπιτιού μου, άνοιξα,
και έκπληκτος είδα να στέκεται στην εξώπορτα μου ο ιδιοκτήτης
του καθαριστηρίου της γειτονιάς μου.
Έχει το μαγαζί του στον κεντρικό δρόμο του δήμου και επί χρόνια,
κάθε αρχή σεζόν, του πάω τα κοστούμια μου για φρεσκάρισμα.
Τον κοίταξα χαζά.
Τι ζητούσε στην πόρτα μου;
Δεν θυμόμουν να είχα κάποιο ρούχο μου στο μαγαζί του.
Αφήστε που τα καθαριστήρια δεν κάνουν διανομή,
πάμε από κει και τα παίρνουμε. Για να βεβαιωθώ ότι είχα καταλάβει
σωστά, κοίταξα το ημιφορτηγό του στον δρόμο.
Έγραφε πάνω Stegno. Άρα αυτός ήταν.
Αντιλήφθηκε αυτός την έκπληξη μου και χαμογέλασε.
«Κάνω διανομή και για τα ΕΛΤΑ» μου είπε παραδίδοντας μου
ένα δεματάκι, «αλλά δεν συμφέρει. Μπελάς, θα τα παρατήσω».
Θυμάστε υποθέτω τον τεράστιο ντόρο του περασμένου Νοεμβρίου, όταν
τα ΕΛΤΑ είχαν ανακοινώσει αναδιάρθρωση με το κλείσιμο
158 ταχυδρομικών καταστημάτων
στα οποία δεν πατούσε άνθρωπος.
Θυμάστε σύσσωμη την αντιπολίτευση να ουρλιάζει ότι
η ανάλγητη κυβέρνηση διαλύει τις δημόσιες ταχυδρομικές υπηρεσίες
για προωθήσει τις ιδιωτικές εταιρείες ταχυμεταφορών.
Θυμάστε κάτι γερόντια που έβγαιναν μισοδακρυσμένα στα κανάλια
κι έλεγαν ότι το ταχυδρομείο έδινε ζωή στο χωριό τους, ότι εκεί
πλήρωναν την ΔΕΗ και την ΕΥΔΑΠ και ότι με το κλείσιμο
του διαλύεται ο κοινωνικός ιστός της ταλαίπωρης ελληνικής επαρχίας.
Τρομαγμένη από την φασαρία η κυβέρνηση πήρε πίσω
την «αναδιάρθρωση», έμειναν ανοικτά και ευτυχισμένα τα άδεια
ταχυδρομικά καταστήματα, να στηρίζουν τον κοινωνικό
ιστό χωριών και κωμοπόλεων.
Κι επειδή για να μείνουν ανοικτά πληρώνονται μισθοί,
νοίκια, λογαριασμοί, λειτουργικά, μας βάζουν τα ΕΛΤΑ
3 εκατομμύρια ευρώ μέσα κάθε μήνα.
Τα οποία πληρώνουμε όλοι εμείς.
Κομματάκι ακριβός ο κοινωνικός μας ιστός.
Στο μεταξύ, γράμματα και δέματα συσσωρεύονται
στις αποθήκες τους σε τόσο τεράστιες ποσότητες,
που είναι αδύνατο να διεκπεραιωθούν.
Όποιος κάνει το λάθος να στείλει προσκλήσεις γάμου μέσω ΕΛΤΑ,
οι παραλήπτες παίρνουν το φάκελο λίγο πριν την βάφτιση του παιδιού.
Οπότε κατέφυγαν στην μίσθωση υπηρεσιών διάφορων εξωτερικών
συνεργατών, εξ ου και ο ιδιοκτήτης του τοπικού καθαριστηρίου
που χτύπησε την πόρτα μου. Ήταν μια κάποια λύση πλην μεγάλη
πρόοδος δεν υπήρξε, έτσι διαβάζω.
Εμ, όταν ο ιδιώτης προσλαμβάνει μέσα σε μισή μέρα, τα ΕΛΤΑ
θέλουν –λέει- μήνες για να φτιάξουν μια σύμβαση
με εξωτερικό συνεργάτη. Το αιώνιο δημόσιο.
Οι δε franchisers διαμαρτύρονται ότι είναι μικρή προμήθεια τους
μπροστά στον όγκο της δουλειάς που καταλαβαίνουν
εκ των υστέρων, οπότε παραιτούνται κάθε τόσο.
Κι ύστερα χρειάζονται μήνες για την αντικατάσταση τους.
Κάνοντας μια απέλπιδα προσπάθεια η διοίκηση να αυξήσει
την διανομή ώστε να φύγουν τα λιμνάζοντα δέματα
από τις αποθήκες τους, κάλεσε τους διοικητικούς υπαλλήλους
του Οργανισμού να βοηθήσουν στη διανομή.
Άλλος χαμός εκεί. «Εγώ προσλήφθηκα ως διοικητικός, όχι
ως ταχυδρόμος» είπαν εκείνοι και σήκωσαν επανάσταση.
Οι κλασικοί δημόσιοι υπάλληλοι. Στο μεταξύ, μήνας μπαίνει
μήνας βγαίνει, τα 3 εκατομμύρια ευρώ πληρώνονται
από το δημόσιο ταμείο.
Όταν τα γράφουμε αυτά, οι 3.100 υπάλληλοι των ΕΛΤΑ εξανίστανται
και φωνάζουν ότι έχουμε φαγωθεί να τους διώξουμε
από την δουλειά τους. Αμ δεν έχουμε τίποτα εναντίον τους, μια χαρά
άνθρωποι είναι. Τους αγαπάμε και τους υπολειπτόμεθα, αλλά όχι τόσο
ώστε να τους πληρώνουμε από την τσέπη μας.
Δεν είναι λίγα 36 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο που στοιχίζουν, έχουμε
καλύτερες ιδέες για να αξιοποιήσουμε τα λεφτά μας,
από να τους τα δίνουμε ως μισθό.
Οι ίδιοι υπονομεύουν το μέλλον τους, ας το αντιληφθούν
πριν είναι πολύ αργά γι αυτούς.
Μ’ αυτή την νοοτροπία που είναι διάχυτη μέσα στις δομές του,
το δημόσιο δεν μπορεί να αυτοδιορθωθεί και να αυτό-αναδιαρθρωθεί.
Δυστυχώς. Οι πολέμιοι κάθε ιδιωτικής δραστηριότητας
απαντούν «να μπορέσει», αλλά μέχρι εκείνο το «να μπορέσει» εμείς
πληρώνουμε και ξαναπληρώνουμε δίχως να βλέπουμε χαΐρι.
Θαρρείτε πως αν δούμε μια δημόσια υπηρεσία να προκόβει,
να μην παράγει ελλείμματα και να προσφέρει έργο, θα πούμε
«να κλείσει» ή «να δοθεί σε ιδιώτες»; Καθόλου.
Μια χαρά θα την επιβραβεύσουμε, και
ως παράδειγμα προς μίμηση θα την αναφέρουμε
για τους υπόλοιπους τομείς του δημοσίου.
Αλλά όταν ακουμπάμε 36 εκατομμύρια τον χρόνο, να μουγκαθούμε
προς χάρη του κοινωνικού ιστού, τάχαμου δήθεν;
Αντί να τα δίνουμε στα ΕΛΤΑ, ας μειώσουν δυο-τρεις μονάδες
την προκαταβολή φόρου στους μικρομεσαίους ή την εισφορά
αλληλεγγύης στους συνταξιούχους.
Καλύτερα δεν θα ναι;
Τώρα βέβαια, υπάρχουν εκείνοι που θα πουν «και τα ΕΛΤΑ
να πληρώνουμε, και την προκαταβολή φόρου να πληρώσουμε,
και την εισφορά αλληλεγγύης να μηδενίσουμε».
Εντάξει, αυτοί ας πάνε να ψηφίσουν Αλέξη, κι όταν
ξανατρακάρουν με την πραγματικότητα ας ματαξαναβγούν
στην πάνω-κάτω πλατεία να μουντζώνουν.
Τα ίδια λέει και ο Φάραντζ σήμερα στου Εγγλέζους.
Τους οδήγησε στο Brexit και τώρα που εισπράττουν τα τραγικά
επίχειρα της ανοησίας τους, εκείνος απαντά χασκογελώντας,
«δεν φταίει το Brexit που σας έλεγα εγώ, φταίτε εσείς
που δεν καταλάβατε τι εννοούσα και δεν το κάνατε σωστά».
Τώρα αλλάζουν πρωθυπουργούς σαν τα λερωμένα σώβρακα
και η βρετανική φτωχολογιά (που ψήφισε μαζικά Brexit)
μετράει τα ψιλά στην τσέπη της, καθότι μετά την απομάκρυνση
από το ταμείο ουδέν λάθος αναγνωρίζεται…
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν
αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)



















