Ο παππούς μου το έλεγε αριάνι και το τιμούσε δεόντως, ιδίως, τέτοια εποχή!(2 φωτογραφίες)

Δροσιστικό φυσικά, από το ψυγείο, γιαούρτι

την αραιώνετε με νερό και προσθέτετε προαιρετικά

 ψιλοκομμένα φύλλα δυόσμο.

Υ.Γ:Εγώ προσθέτω και ψιλοκομμένο φρέσκο σκόρδο.

Με δίχως σώμα και σκιά, σαν άρωμα μονάχα...

Ένα ταξίδι στο κενό, είναι ο θάνατός μας

κι εμείς δίχως το σώμα μας, σαν άρωμα μονάχα

που «ταξιδεύει» διαρκώς να σμίξει με το σύμπαν.

Κάποιοι το λένε και ψυχή και ίσως έχουν δίκιο.

Απ το σκοτάδι προς το φως και πάλι στο σκοτάδι.

Απ το μηδέν στο άπειρο, στη μέση η ζωή μας.

Σαν αστραπή που μια στιγμή φεγγοβολά και σβήνει

όση ζωή, πάνω στην γη, μας έλαχε μονάχα.

Με δίχως σώμα και σκιά, σαν άρωμα μονάχα

αλλά και δίχως όνειρα, φοβάμαι πως θα είναι.

                             Πάν Καρτσωνάκης

3 Φίλοι μου στην Θεσσαλονίκη. (Από μία παλιά φωτογραφία....5 εικόνες)

Φασόλια γίγαντες, λαγάνα, τυρί emmental και μαριναρισμένος γαύρος. (4 φωτογραφίες)

Κόρινθος: Πριν από 67 περίπου χρόνια, στην γειτονιά μου (5 εικόνες)

Η ανέμελη μπεκάτσα που βγαίνει να πάρει αέρα.

Δημήτρης Καμπουράκης

Ο Σαμαράς είναι έτοιμος να αναγγείλει το κόμμα του, 

η Καρυστιανού το ίδιο, ο Τσίπρας επίσης. 

Η πολεμική κρίση στη Μέση Ανατολή συνεχίζει να μαίνεται,

 η παγκόσμια οικονομία θα είναι ασταθής και επίφοβη

 για δυο χρόνια τουλάχιστον, ενώ η  κυβέρνηση βιώνει βαριά ήττα 

εξ αιτίας του πτυχίου του Μακάριου Λαζαρίδη.

 Ιδού μια αξιόπιστη πολιτική φωτογραφία της στιγμής,

 η οποία -αν σας ενδιαφέρει η γνώμη μου- αποδεικνύει ότι 

ως πολιτικό προσωπικό αλλά και ως λαός, μοιάζουμε

 με ανέμελη μπεκάτσα που εν μέσω κυνηγετικής περιόδου

 βγήκε στους ουρανούς να πάρει τον αέρα της.  

Το ‘χω ξαναγράψει και ορισμένοι με πήραν με τις πέτρες, 

αλλά δεν μ’ ενδιαφέρει, οπότε το επαναλαμβάνω. 

Όσοι έχετε δυνατότητα κρατήστε μετρητά, διότι η καινούρια κρίση

 βρίσκεται στην εξώπορτα μας και σκουπίζει 

τα παπούτσια της στο χαλάκι.

 Η προηγούμενη κρίση ξεκίνησε οικονομική και κατέληξε πολιτική, 

τούτη εδώ που έρχεται θα είναι ανάποδη. 

Θα ξεκινήσει πολιτική και θα καταλήξει οικονομική. 

Πάντως θα την φάμε στο κεφάλι και πολύ θα την χαρούμε.

Άντε, γιατί μπουχτίσαμε από πολιτική σταθερότητα

 και από ρυθμούς ανάπτυξης, πράγματα βαρετά και ανούσια. 

Εμείς οι Έλληνες είμαστε λαός της περιπέτειας και της έκπληξης, 

τα πολύ σταθερά και προγραμματισμένα τα σιχαινόμαστε. 

Εμείς θέλουμε να κοιμόμαστε το βράδυ και να μην ξέρουμε 

τι θα μας βρει το πρωί, δεν θέλουμε ζωή γραμμική 

και προβλέψιμη σαν κι αυτή που ζούμε σήμερα.  

«Κινδυνολογείς» θα μου πουν μερικοί-μερικοί.

 Εντάξει παιδιά, κινδυνολογώ.

 Ενώ εσείς που είστε μέσα στην τρελή χαρά βλέποντας δώδεκα κόμματα 

να μπαίνουν στον χορό (ίσως και στη Βουλή) θαρρείτε πως είστε 

οι λογικοί της υπόθεσης. Εγώ είμαι ο παράλογος επειδή λέω ότι

 η πολιτική αστάθεια και η ακυβερνησία 

θα μας χαντακώνουν σε χρόνο ρεκόρ. 

Ενώ εσείς που θριαμβολογείτε βλέποντας το κάθε ψώνιο 

και τον κάθε δήθεν οργισμένο Ασχετόπουλο να παριστάνει 

τον σωτήρα μας, είστε οι κανονικοί της υπόθεσης.

No problem. Αν η πλειοψηφία πεθύμησε μια διετία-τριετία δίχως 

άνθρωπο στο τιμόνι της χώρας, με γεια της με χαρά της. Δημοκρατία

 έχουμε, εκεί που μας οδηγούν οι περισσότεροι θα πορευτούμε. 

Απλώς κρατήστε κανένα μετρητό όσοι έχετε την δυνατότητα, γιατί

 δεν θα πρόκειται για βόλτα σε παιδική χαρά. 

Τότε να δείτε -μέσα σε συνθήκες χάους και πλήρους 

ακυβερνησίας- που θα πάνε τα νοίκια, το βοδινό ή η κιλοβατώρα. 

Για να χετε να πληρώνετε, το λέω… Οι υπόλοιποι, 

θα χαίρονται τουλάχιστον που επιτέλους τιμωρήθηκε ο Μακάριος.

Υ.Γ. Την ίδια περίοδο που ο Λαζαρίδης διοριζόταν παρατύπως 

επιστημονικός συνεργάτης στο υπουργείο Παιδείας, 

ο Πολάκης ως δήμαρχος ομολογούσε ότι διατηρούσε διπλά βιβλία

 στον δήμο Σφακίων. 

Του ενός το ηθικό ζήτημα παραμένει ζωντανό μετά από 20 χρόνια,

 του άλλου ουδέποτε υπήρξε θέμα. Σωστά;

Πηγή

Ποια είναι η γνώμη σας;

Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο

να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη

αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν

αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.

Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε. 

Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.

Σαλάτα μόνο, σήμερα και ζυμωτό ψωμάκι (2 φωτογραφίες)

Έβαλα βέβαια και λίγο κρίταμο, ελιές και 3 βολβούς

εκτός από αγγουροντομάτες και κρεμμύδι. 

Ματαίως όμως τελικά, δεν βρέθηκε μια λύση.

Ένα σημάδι, σφράγισμα, πάνω στο σώμα έχω

μα τώρα το συνήθισα, ούτε που το προσέχω

και τόσα χρόνια ύστερα το ξέχασα που νέος

ντρεπόμουν και το έκρυβα, δεν γνώριζα βεβαίως

ούτε γιατί γεννήθηκα με τούτο το σημάδι

ούτε γιατί προσπάθησε με αγιασμό και λάδι

η μάνα μου πολλές φορές, με εξορκισμούς να σβήσει.

Ματαίως όμως τελικά, δεν βρέθηκε μια λύση.

Ένας μου πρόγονος εκεί, στα βάθη της Ασίας

μόνιμος κάτοικος τρελός, ήταν  της ουτοπίας.

Μα τότε άλλες εποχές, ήταν και όπως λένε

τους ποιητές «πετροβολούν» και τώρα δεν τους καίνε.

                                     Πάν Καρτσωνάκης