Πέμπτη 27 Αυγούστου 2026

Ο Κώστας, ο Γιώργος, ο Αντώνης, ο Αλέξης και το καλώδιο…

Θανάσης Μαυρίδης
Η ηλεκτρική διασύνδεση Ισραήλ - Κύπρου - Ελλάδας 
περνάει από την Κάσο. 
Εκεί που η Τουρκία θεωρεί ότι προσβάλλονται ζωτικά της συμφέροντα. 
Οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις είναι εκείνες που έχουν 
επιτρέψει στην Τουρκία να σκέπτεται με αυτόν τον τρόπο. 
Τέσσερις πρώην πρωθυπουργοί είναι εν ζωή. 
Δεν θα ήταν θαυμάσια κίνηση να εκδώσουν ένα κοινό κείμενο στήριξης
 της ελληνικής κυβέρνησης σε αυτήν τη δύσκολη περίσταση; 
Να στηρίξουν τη χώρα τους δηλαδή!

Μπορούν να μας πουν τι έχουν κάνει εκείνοι επί των ημερών τους 
για να βάλουν την Τουρκία στη θέση της.
 Οι δύο εξ αυτών συμμετέχουν στο club του Καπνεργοστασίου
 και έχουν την άποψη ότι ο Μητσοτάκης είναι… ενδοτικός. 
Θα περιμέναμε ένα κοινό κείμενο στήριξης της ελληνικής κυβέρνησης. 
Αυτής που τόλμησε…

Αυτό θα ήθελαν και οι ίδιοι να συμβεί αν βρισκόντουσαν στη θέση 
του κ. Μητσοτάκη. Κι είναι αυτό που μετράει
 στις σχέσεις μας με την Τουρκία.
 Οι σιγουρατζήδες Τούρκοι θα κτυπήσουν όταν το εσωτερικό μέτωπο 
στην Ελλάδα τους «υποσχεθεί» μια ρωγμή στην άμυνά της χώρας. 
Να θυμηθούμε ότι τα Ίμια και ο Έβρος συνέβησαν πάνω σε
 κυβερνητική αλλαγή. Ακριβώς επειδή στην Ελλάδα η συνέχεια
 του κράτους είναι το ζητούμενο και συνήθως μια κυβερνητική αλλαγή
 απαιτεί χρόνο προσαρμογής. Όχι της κυβέρνησης με το κράτος, 
αλλά του κρατικού μηχανισμού με την εκάστοτε κυβέρνηση.

Είναι καιρός, λοιπόν, να διαλύσουμε αυτά τα… στερεότυπα.
 Να κάνουμε για μια φορά αυτό που κάνουν άλλοι πολιτικοί 
στον πολιτισμένο κόσμο. Οι πρώην πρωθυπουργοί συντάσσονται 
με την κυβέρνηση, θέλοντας να δείξουν ότι σε περίοδο κρίσης 
παραμερίζουν όλοι τις κομματικές τους διαφορές και υπηρετούν 
τον ίδιο σκοπό. 
Θα μου πείτε ότι αν αυτό ήταν το αυτονόητο και στην Ελλάδα 
δεν θα είχε καν τολμήσει η Τουρκία να φτάσει ως εδώ, να μας ζητάει
 την άδειά της για να βγούμε στην αυλή του σπιτιού μας.

Είναι σαφές ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια μεγάλη κρίση 
με απρόβλεπτες διαστάσεις. Η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει πίσω. 
Μία τέτοια εξέλιξη θα σηματοδοτήσει μια εποχή Φιλανδοποίησης 
της Ελλάδας. 
Έχει ενδιαφέρον να μας πουν οι φίλοι και εταίροι μας Γερμανοί, Ισπανοί 
και Ιταλοί τι σκέπτονται σχετικά.
 Θα θέλαμε να μας πει η Ευρώπη πώς θα αντιμετωπίσει αυτήν
 την αδιανόητη επιθετικότητα της Τουρκίας απέναντι σε δύο μέλη 
της ΕΕ, την Ελλάδα και την Κύπρο. 
Μάλλον θα περιμένουμε αρκετά.
 Γι αυτό και οι όποιοι σχεδιασμοί μας δεν στηρίζονται πλέον αποκλειστικά
 και μόνο στο δεδομένο ότι είμαστε μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
 Αυτά δεν μας έχουν βοηθήσει στο παρελθόν, 
δεν θα μας βοηθήσουν ούτε τώρα. 
Αυτή είναι άραγε η … ενδοτικότητα Μητσοτάκη; 
Το γεγονός ότι αύξησε την αμυντική ικανότητα της χώρας και δεν 
στηρίχτηκε στην ελεημοσύνη των Ευρωπαίων; 
Έχουν ξεχάσει οι πρώην πρωθυπουργοί τι τους έλεγαν οι Ευρωπαίοι 
ομόλογοί τους όταν τους ανέφεραν τα προβλήματα με την Τουρκία:
 Ότι πρέπει να καθίσουμε σε ένα τραπέζι
 με τους Τούρκους και να τα βρούμε…

Τι θα γίνει; Θα πάρει κάποιος την πρωτοβουλία για μια πραγματικά 
ενωτική κίνηση ή θα εξακολουθούν να αναζητούν τρόπους
 για να ρίξουν τον Μητσοτάκη;
Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@liberal.gr
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν     
αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.   
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.

Αντί για δικό μας σχόλιο:
Το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ 
αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα έργα ηλεκτρικών διασυνδέσεων
 παγκοσμίως, πρωτοπορώντας στην πόντιση καλωδίων 
σε βάθος 3.000 μ. και καινοτόμου τεχνολογίας σταθμών
 μετατροπής (High Voltage Direct Current).
Η υλοποίηση του έργου αυτού, που διακρίνεται για την υψηλή 
οικονομική και γεωπολιτική του αξία, θα οδηγήσει σε δραστική
 μείωση των εκπομπών CO2, ενώ παράλληλα τα εθνικά δίκτυα 
τόσο της Κύπρου όσο και εν συνεχεία του Ισραήλ 
θα αποκτήσουν μια πράσινη, αξιόπιστη, αμφίδρομη διασύνδεση
 με την Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη.

Μπιφτέκια και σαλάτα σήμερα, για μεσημεριανό. (4 φωτογραφίες)



Δευτέρα 24 Αυγούστου 2026

Κόρινθος-σήμερα: Ο μεγάλος πεζόδρομος-ποδηλατόδρομος ήδη χρησιμοποιείται αν και δεν έχει ολοκληρωθεί. (2 φωτογραφίες)



Σκάκι στο Αιγαίο, με πιόνια από χαρτί.

Κώστας Στούπας
Στο Αιγαίο οι μεγάλες ανατροπές ποτέ 
δεν έγιναν με σχεδιασμούς επί χαρτών.
 Τα νησιά του Βορείου Αιγαίου τα εξασφάλισε το θωρηκτό «Αβέρωφ»,
 όταν «μεθ' ορμής ακαθέκτου…» απέκλεισε το «Χαμιδιέ» 
και τον υπόλοιπο τουρκικό στόλο πίσω από τα Στενά των Δαρδανελλίων.

Τα Δωδεκάνησα προέκυψαν μετά τη νίκη των συμμάχων της Ελλάδας 
επί των δυνάμεων του Άξονα, που εξανάγκασε την Ιταλία
 να τα παραχωρήσει.

Η μισή Κύπρος δεν χάθηκε επειδή η Τουρκία την ενέταξε σε κάποιο
 θαλάσσιο πάρκο, αλλά όταν οι «Χατζηαβάτηδες» 
της στρατιωτικής χούντας προσπάθησαν πραξικοπηματικά
 να επιβάλουν το ανδρείκελό τους, τον Σαμψών, χωρίς να έχουν
 εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις για να αντιδράσουν 
στην τουρκική εισβολή — αναγκάζοντας τον Καραμανλή να πει πως
 «η Κύπρος κείται μακράν», για να μη διακινδυνεύσει 
και κάποιο άλλο νησί.

Αυτό που θέλω να επισημάνω, λοιπόν, είναι πως όσες φορές άλλαξαν
 τα σύνορα, είχε προηγηθεί η κλαγγή των όπλων.
Ό,τι παίζεται τώρα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, 
με τα καλώδια και τους θαλάσσιους χωροταξικούς σχεδιασμούς, 
είναι μια παρτίδα σκάκι.

Η Ελλάδα, με τη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο, 
κονιορτοποίησε το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ενώ με την παρουσία 
της Chevron νοτίως της Κρήτης διατύπωσε ευθαρσώς,
 και με πράξεις, τις προθέσεις της.

Έπειτα από δεκαετίες ακινησίας, άρχισε να προωθεί προσεκτικά
 τα πιόνια της. Κατέθεσε Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό,
 θεσμοθέτησε θαλάσσια πάρκα εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων. 
Ακολούθησε η συμφωνία με τους Γάλλους για τη συμμετοχή τους 
στην υλοποίηση του GSI, που θα διασυνδέσει ενεργειακά Ελλάδα, 
Κύπρο και Ισραήλ, στηρίζοντας έμπρακτα τις ελληνικές θέσεις 
για την υφαλοκρηπίδα και τις ΑΟΖ στην περιοχή.

Η Τουρκία απάντησε με δύο θαλάσσια πάρκα, στην περιοχή 
του Καστελόριζου και της Λήμνου. 
Η Ελλάδα αντέδρασε με την ένταξη του Αιγαίου στο Ειδικό Χωροταξικό 
Πλαίσιο για τις ΑΠΕ, που καθορίζει τους όρους χωροθέτησης
 ενεργειακών έργων και αποθήκευσης με ορίζοντα το 2050.

Η Άγκυρα απαντά συμμετρικά. Παρουσιάζει δικούς της χάρτες, 
ανακηρύσσει «εθνικά θαλάσσια πάρκα» και δηλώνει ότι 
οι ελληνικές πράξεις δεν παράγουν νομικά αποτελέσματα για την Τουρκία. 
Ταυτόχρονα επαναφέρει τη θεωρία των «γεωγραφικών σχηματισμών
 των οποίων η κυριαρχία δεν μεταβιβάστηκε στην Ελλάδα».

Όλες αυτές είναι κινήσεις πάνω στη σκακιέρα. 
Ενίοτε είναι κινήσεις εντυπωσιασμού, άλλοτε κρύβουν προσδοκίες.
Η ιστορία της οριοθέτησης των συνόρων στην περιοχή είναι αμείλικτη. 
Συνήθως τα σύνορα τα χαράζει το ατσάλι, όχι το μελάνι.
Οι χάρτες από μόνοι τους δεν αρκούν.

Η Ελλάδα, όποτε κέρδισε στο πεδίο, το πέτυχε με τη στήριξη 
των συμμάχων, που —για τους δικούς τους λόγους— είχαν εγκαταλείψει 
την Τουρκία. 
Γι' αυτό ας μη βιάζονται και ας μη θορυβούν
 οι πατριδέμποροι και οι υποστράτηγοι 
των πληκτρολογίων.
 Μια βεβιασμένη και απερίσκεπτη κίνηση
 μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή.

Αντί να φωνασκούν, ας φροντίζουν να διατηρούν τις καταθέσεις τους 
στην Ελλάδα και να καταβάλλουν τους φόρους που τους αναλογούν.
 Οι Belharra, τα Rafale, τα F-35 και οι «Ασπίδες του Αχιλλέα» 
δεν χρηματοδοτούνται με φασόλια — ούτε τα παράγωγά τους…
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν     
αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.   
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.