Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026
Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026
Κόρινθος: Φυσικά και θυμόσαστε τον Κίμωνα.
Εδώ ποζάρει μπροστά, από ένα κομμάτι της εξαιρετικής συλλογής του
που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί, κάτι που επιθυμούσε και ο ο ίδιος
όπως μου έλεγε συχνά.
Υ.Γ: Δυστυχώς δεν υπήρξε ενδιαφέρον από την πολιτεία.
Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2026
ΑΓΑΠΗΣ ΣΠΟΡΟΣ της Γεωργίας Κόλλια..
Δεν μπορώ άλλο να αντέξω
Θέλω να φύγω Θέλω να τρέξω
νοιώθω σαν κούκλα από γυαλί
που μέρα νύχτα ακροβατεί.
Τούτος ο κόσμος δεν με σηκώνει
όσα κερδίζω γίνονται σκόνη
και είναι αλήθεια να απορείς
ποιο είναι το όριο της αντοχής.
Υπάρχει πείνα, υπάρχει πόνος
και κάθε ένας βαδίζει μόνος
πότε θα δούμε μια άσπρη μέρα
να πάρει η ζωή μας μια στάλα αέρα.
Σε αυτόν τον κόσμο της αδικίας
πολλοί διαλέγουν δρόμο κακιάς
μα εγώ διαλέγω της αρετής
και αν θελήσεις, με ακολουθείς.
Θέλω να πάω κόντρα σε όλα
φως και αγάπη κρατώ για "όπλα"
κι ένα χαμόγελο από άκρη σε άκρη
για να τους σβήνω το κάθε δάκρυ.
Έτσι είμαι εγώ και αυτό γυρεύω
αγάπης σπόρο παντού φυτεύω
έτσι όπως δίδαξε ο Χριστός
που είναι βοηθός μας μοναδικός.
Γεωργία Κόλλια
Labels:
αστερια
,
δημιουργία
,
Ελλάδα
,
Έλληνες
,
Κορινθία
,
λογοτεχνες
,
λογοτεχνία
,
ποιηματα
,
ποιηση
,
Ποιητές
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026
Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026
Δεν έμαθες από παιδί, μου έλεγες, φοβόσουν. No aprendiste de nin̈a, me decìas,que tenìas miedo..
Caminar descalza en la arena,recuerdo,
pero nunca en el mar habìas nadado.
No aprendiste de nin̈a, me decìas,que tenìas miedo
y ahora que creciste, que es muy tarde.
Por esto yo te molestaba te llamaba sirena
y aquello que temìas que era una fàbula
que decìa que en la tierra si sale una sirena,
si vuelve a entrar al mar ya no regresa atràs.
Que digan que te ahogaste, ya no les creo,
la barca cuando se hundió volviste a ser sirena.
Pan Kartsonakis
Την απόδοση, στην Ισπανική γλώσσα
έκανε η καθηγήτρια φιλόλογος των Ισπανικών.
Γεωργία Κόλλια
Να περπατάς ξυπόλητη στις αμμουδιές θυμάμαι
αλλά ποτέ στη θάλασσα δεν είχες κολυμπήσει.
Δεν έμαθες από παιδί, μου έλεγες, φοβόσουν
και τώρα που μεγάλωσες, πολύ αργά πως είναι.
Γι αυτό κι εγώ σε πείραζα σε φώναζα γοργόνα
και κείνο που φοβόσουνα πως ήταν ένας θρύλος
που έλεγε πως στην στεριά, σαν βγει μία γοργόνα
αν ξαναμπεί στη θάλασσα, πίσω δεν επιστρέφει.
Ας είπανε πως πνίγηκες, εγώ δεν τους πιστεύω
η βάρκα όταν βούλιαξε, ξανάγινες γοργόνα.
Πάν Καρτσωνάκης
Labels:
γκράφιτι
,
δεκαπεντασύλλαβος
,
εικαστικός
,
Θάλασσα
,
Κορινθία
,
κορινθος
,
Ποιήματα
,
ποιηση
,
Ποιητές
,
Hellas
Εγγραφή σε:
Σχόλια
(
Atom
)






















