Αν αγαπάς αληθινά τη φύση, θα βλέπεις την ομορφιά παντού...

Πιστεύω πως η νύχτα έχει πιο έντονα

 και πλούσια χρώματα από τη μέρα.

Αν και φτιάχνω τοπία, υπάρχουν πάντα μέσα τους ίχνη προσώπων.

Ονειρεύομαι ότι ζωγραφίζω και μετά ζωγραφίζω αυτό που ονειρεύομαι.

Προτιμώ να ζωγραφίζω ανθρώπινα μάτια παρά καθεδρικούς ναούς,

 όσο υπέροχοι κι αν είναι.

Πόσο δύσκολο είναι να είσαι απλός!

Προτιμώ να πεθάνω από πάθος παρά από βαρεμάρα.

Η ποίηση μάς περιστοιχίζει από παντού, αλλά, αλίμονο,

 το να τη γράψεις στο χαρτί δεν είναι τόσο εύκολο 

όσο το να την ατενίζεις.

Η καρδιά του ανθρώπου μοιάζει πολύ με τη θάλασσα:

 έχει τις καταιγίδες της, τις παλίρροιες και τα βάθη της.

 Έχει επίσης και τα μαργαριτάρια της.

Αν ακούς μια φωνή μέσα σου να σου λέει 

«δεν μπορείς να ζωγραφίσεις», 

τότε οπωσδήποτε να ζωγραφίζεις, και η φωνή θα σωπάσει.

Αν αγαπάς αληθινά τη φύση, θα βλέπεις την ομορφιά παντού.

Ο Βίνσεντ βαν Γκογκ (Vincent Willem van Gogh, 

προφορά στα ολλανδικά: Βίνσεντ φαν Χοχ) 

(30 Μαρτίου 1853 – 29 Ιουλίου 1890) ήταν Ολλανδός ζωγράφος. 

Εν ζωή, το έργο του δεν σημείωσε επιτυχία,

 ούτε ο ίδιος αναγνωρίστηκε ως σημαντικός καλλιτέχνης. 

Ωστόσο, μετά τον θάνατό του, η φήμη του εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα 

και σήμερα αναγνωρίζεται 

ως ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους όλων των εποχών.

Έπεα πτερόεντα. — Ιλιάδα Ε’ 871 Λόγια που πετάνε (και δεν έχουν καμιά αξία).

«Ανδρών γαρ επιφανέων πάσα γη τάφος.»

— Κάθε γη είναι τάφος για τους ένδοξους άνδρες.

(Ιλιάδα, Ζ' 146)

Είς οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης.

(ρήση του Έκτορα)

—  Ιλιάδα Μ’ 243

Άχθος αρούρης.

[Άχρηστο] βάρος πάνω στη γη.

(η φράση αρχικά αφορούσε τον περίλυπο Αχιλλέα)

—  Ιλιάδα Σ’ 104

Ποίον σε έπος φύγεν έρκος οδόντων;

Τι λόγος ξέφυγε από την οδοντοστοιχία σου;

(ο Δίας αντιδρώντας στην κατηγορία της Αθηνάς

 ότι εγκατέλειψε τον Οδυσσέα)

—  Ιλιάδα Δ’ 360

Ου Νέμεσις Τρώας και ευκνήμιδας Αχαιούς

τοιήδ’ αμφί γυναικί πολύν χρόνον άλγεα πάσχειν.

Αινώς αθανάτησι θεής εις ώπα έοικεν.

Δεν είναι κατηγόρια, όχι, για πλάσμα σαν κι αυτή /τόσο καιρό 

που σφάζουνται οι Αχαιοί κι οι Τρώες./Αλήθεια, αθάνατη θεά

 λες κι είναι σαν τη βλέπεις.

(σχόλιο των γερόντων της Τροίας, όταν είδαν την Ωραία Ελένη· 

το «Ου Νέμεσις» εξελίχθηκε σε παροιμιώδη φράση, 

δηλωτική θαυμασμού )

—  Ιλιάς Γ’ 156

Δημοβόρος βασιλεύς, επεί ουτιδανοίσιν ανάσσεις.

Λαοφάγε βασιλιά, κυβερνάς «ουτιδανούς».

(ο Αχιλλέας προς Αγαμέμνονα)

—  Ιλιάδα Α’ 231

Έπεα πτερόεντα.

Λόγια που πετάνε (και δεν έχουν καμιά αξία).

—  Ιλιάδα Ε’ 871

Μας κυβερνάει η Διεθνής των Αταλάντων.

Αρετές μας είναι τα ελαττώματά μας που τα παραδεχτήκαμε.

Στην Ελλάδα βλέπουμε μόνο τη δυσάρεστη 

και την αδύνατη πλευρά κάθε πράγματος.

 Όλοι ξέρουν το τι δε γίνεται και, ικανοποιημένοι

 με την απαισιόδοξη γνώμη τους, κατηγορούν κάθε άνθρωπο 

που έχει δράση και προσπαθεί να κάνει κάτι τι.

Οι Έλληνες δεν τρώνε όσο πεινάνε, αλλά όσο θα πεινούσαν

 οι κάτοικοι του Μεσολογγίου και του Σουλίου. 

Τρώνε εις μνήμην αυτών.

Τα έργα τέχνης που δείχνουν μη ολοκληρωμένα, 

τελειώνουν μόνα τους με τον καιρό.

Μόνο με παραμύθια κατακτώνται οι άνθρωποι.

Ένας Παπαδιαμάντης δεν υπάρχει στην Ευρώπη.

 Ένας Καβάφης πουθενά...

Μας κυβερνάει η Διεθνής των Αταλάντων.

Ο Γιάννης Τσαρούχης 

(Πειραιάς, 13 Ιανουαρίου 1910 – Αθήνα, 20 Ιουλίου 1989)

 ήταν σημαντικός Έλληνας ζωγράφος και σκηνογράφος. 

Τα πρώτα του έργα τα εξέθεσε το 1929 στο Άσυλο Τέχνης. 

Η επιτυχία που σημείωσε τον οδήγησε στη συνέχεια να φοιτήσει

 στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου

 κατά τα έτη 1929–1935, με καθηγητές τους Ιακωβίδη, 

Βικάτο και Παρθένη.

 Παράλληλα, κατά το διάστημα 1931–1934, μαθήτευσε

 κοντά στον Φώτη Κόντογλου, ο οποίος τον μύησε 

στη βυζαντινή αγιογραφία, ενώ μελέτησε 

την λαϊκή αρχιτεκτονική και ενδυμασία.

 Μαζί με τους Δημήτρη Πικιώνη, Φώτη Κόντογλου 

και Αγγελική Χατζημιχάλη πρωτοστάτησε 

στο αίτημα της εποχής για την ελληνικότητα της τέχνης.

En el sueño la mente en mundos viaja Μέσα στον ύπνο το μυαλό σε κόσμους ταξιδεύει.

En el sueño la mente en mundos viaja

sin normas de lògica, leyes de física

Puedes volar como los pájaros y con las ferias lucrative

y cuando te sientes acorralado te despiertas poco antes de morir.

Así como de repente te despiertas, nuestra mente huye 

quisiera que mi cuerpo pudiera hacer lo mismo.

Y unos dicen que puede y en otros mundos va

porque aunque el cuerpo parece perecedero, 

no  es sino el vehìculo en este viaje terrenal.

Incluso en Odisea de Ulises ve y reconoce, 

en el Hades, a amigos y conocidos entonces el Ulises.

                           Pan Kartsonakis

Την απόδοση, στην Ισπανική γλώσσα

έκανε η καθηγήτρια φιλόλογος των Ισπανικών.

                                  Γεωργία  Κόλλια

Μέσα στον ύπνο το μυαλό σε κόσμους ταξιδεύει 

δίχως κανόνες λογικής, της φυσικής τους νόμους.

Μπορείς πετάς σαν τα πουλιά και με θεριά παλεύεις

κι όταν στριμώχνεσαι ξυπνάς λίγο προτού πεθάνεις.

Όπως ξυπνώντας ξαφνικά ο νους μας δραπετεύει

θα ήθελα το σώμα μου το ίδιο να μπορούσε

και κάποιοι λένε το μπορεί και σ’ άλλους κόσμους πάει

 γιατί το σώμα το φθαρτό που φαίνεται δεν είναι

παρά το όχημα σ’ αυτό το γήινο ταξίδι. 

Ακόμη και στον Όμηρο βλέπει κι αναγνωρίζει,

στον Άδη, φίλους και γνωστούς τότε ο Οδυσσέας.

                                    Πάν Καρτσωνάκης

Το να είσαι έτοιμος είναι η μισή νίκη..

Ποτέ μην παρακαλάς για κάτι που έχεις τη δύναμη να το αποκτήσεις

 με τις δικές σου δυνάμεις.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τρέλα που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος 

από το να απελπιστεί.

Μια παροιμία είναι μια μικρή πρόταση βασισμένη σε μια μακρά εμπειρία.

Τι προτιμάς: σοφή τρέλα ή ανόητη λογική;

Η πείνα είναι η καλύτερη σάλτσα του κόσμου.

Το να είσαι έτοιμος είναι η μισή νίκη.

Ο Δον Κιχώτης, ο εμβληματικός ήρωας του Μιγκέλ ντε Θερβάντες,

 κυνηγούσε φανταστικούς γίγαντες, χίμαιρες και τα ιδανικά 

του ιπποτισμού (όπως την ειρήνη και τη δικαιοσύνη).

 Επηρεασμένος από τα βιβλία ιπποτισμού που διάβαζε, αναζητούσε 

περιπέτειες για να αποδείξει την ανδρεία του, παρερμηνεύοντας 

την πραγματικότητα, με πιο γνωστό παράδειγμα 

τη μάχη με τους ανεμόμυλους.

Τι κυνηγούσε/πάλευε:Ανεμόμυλους: 

Πίστευε ότι ήταν επικίνδυνοι γίγαντες που έπρεπε να νικήσει.

Ιδανικά: Αναζητούσε το δίκαιο, την υπεράσπιση των αδυνάτων

 και τη δόξα, ακολουθώντας έναν τρόπο ζωής βασισμένο

 στον ρομαντισμό.

Τη Δουλτσινέα: Το φανταστικό του ιδανικό (μια ανύπαρκτη γυναίκα)

 στο οποίο αφιέρωνε τις πράξεις του. 

Ουσιαστικά, ο Δον Κιχώτης κυνηγούσε ένα δικό του, φανταστικό 

όνειρο, αφήνοντας πίσω την πραγματικότητα, στοιχεία

 που τον καθιστούν σύμβολο του ιδεαλισμού.

Κάνε τη ζωή σου ένα όνειρο και το όνειρό σου πραγματικότητα.....

Όλοι οι ενήλικοι υπήρξαν κάποτε παιδιά, 

αλλά λίγοι απ’ αυτούς το θυμούνται.

Δεν γίνεται να φυτέψεις ένα βελανίδι το πρωί και να περιμένεις ότι 

το απόγευμα θα κάθεσαι στον ίσκιο μιας βελανιδιάς.

Άσε το όνειρό σου να κατασπαράξει τη ζωή σου, μην αφήσεις 

τη ζωή σου να κατασπαράξει το όνειρό σου.

Και τη νύχτα μ’ αρέσει να ακούω τ’ αστέρια. 

Είναι σαν πεντακόσια εκατομμύρια μικρές καμπανούλες.

Κάθε άνθρωπος κουβαλάει μέσα του 

την ψυχή ενός ποιητή που πέθανε νέος.

Καταρχήν εγώ σέβομαι οτιδήποτε διαρκεί 

περισσότερο από τους ανθρώπους.

Η τελειότητα επιτυγχάνεται όχι όταν δεν υπάρχει 

τίποτα να προσθέσεις, αλλά όταν δεν υπάρχει τίποτα να αφαιρέσεις.

Κάνε τη ζωή σου ένα όνειρο και το όνειρό σου πραγματικότητα.

Antoine de Saint-Exupéry, 1900-1940

Γάλλος συγγραφέας

Έγραψε το βιβλίο «Ο Μικρός Πρίγκιπας»

Κόρινθος: Λαδερό σήμερα για μεσημεριανό. (5 φωτογραφίες)

Ελπίζω να σας αρέσουν τα χρυσόψαρα στην γυάλα.

Απαραίτητη διευκρίνηση:

Η ανάρτηση έχει σατιρικό και μόνο σκοπό.

Υ.Γ: Έτσι κι αλλιώς ο καθένας καταλαβαίνει

 αυτό που του αρέσει ως αληθινό.