Η ισχύς δεν διακηρύσσεται· ασκείται.

Η Golden Hour του Κυριάκου Μητσοτάκη

Κατερίνα Γαλανού

Στη διαχείριση κρίσεων υπάρχει ο όρος golden hour:

 το καίριο πρώτο διάστημα κατά το οποίο οι αποφάσεις, οι ενέργειες, 

ακόμη και οι δηλώσεις καθορίζουν την έκβαση των εξελίξεων. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει «αξιωθεί» να διαχειριστεί 

τόσες μείζονες κρίσεις εθνικού και παγκόσμιου βεληνεκούς 

και μετρά πλέον υπερβολικά πολλές σκοτεινές αλλά και 

«χρυσές» ώρες, που μετατρέπουν έναν ισχυρό χαρακτήρα 

σε μια χαλκέντερη ηγετική προσωπικότητα.

Η ακαριαία αντίδρασή του, με την αποστολή της νεότευκτης

 φρεγάτας «Κίμων» και των μαχητικών αεροσκαφών F-16 στην Κύπρο,

 τη μετακίνηση του συστήματος Patriot στην Κάρπαθο

 και την αδιάκοπη διεθνή παρέμβαση, ακολουθεί

 ένα συγκεκριμένο μοτίβο.

 Το ίδιο μοτίβο επέβαλε στη διαχείριση της πανδημίας,

 στην αποτροπή της εισβολής μεταναστών στον Έβρο,

 στην επί του πεδίου δράση του ελληνικού στόλου στην Ανατολική 

Μεσόγειο το 2020, αλλά και μετά 

την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Η κουλτούρα της εγρήγορσης, της προετοιμασίας, 

της προνοητικότητας και της καλής γνώσης των δεδομένων

 επιτρέπει στον Κυρ. Μητσοτάκη να δείχνει αποφασιστικότητα, 

ψυχραιμία αλλά και στρατηγική καθαρότητα.

 Η απόφαση να κινητοποιήσει ναυτικές και αεροπορικές

 δυνάμεις προς την Κύπρο άφησε τριπλό αποτύπωμα: επιχειρησιακό, 

διπλωματικό και ψυχολογικό.

Η στρατηγική αξία της απόφασης περιλαμβάνει και το δόγμα ότι

 η πρώτη χώρα που κινείται θέτει και το πλαίσιο. 

Ο Μητσοτάκης διάβασε το πεδίο και τα επίδικα. 

Γνωρίζοντας τους κινδύνους, δημιούργησε μια νέα «βάση αναφοράς» 

για την Ελλάδα στην Ανατολική Μεσόγειο και υποχρέωσε 

και άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις να τοποθετηθούν αναλόγως.

Ενίσχυσε την εικόνα μιας χώρας με επιχειρησιακή ετοιμότητα

 και απέδειξε ότι η επένδυση στην άμυνα είχε νόημα. 

Έκανε επίσης σαφές ότι το «βούτυρο» 

στο τραπέζι απαιτεί και «κανόνια».

Η αποφασιστικότητα σφραγίζει την πρωθυπουργία του και κλείνει 

τα στόματα όσων, με ευκολία και χωρίς «πειστήρια», 

του καταλόγιζαν ενδοτισμό, υποχωρητικότητα και εθνική αβουλία.

Το συνολικό και τελικό αποτύπωμα θα αργήσει να φανεί. 

Όμως στη «χρυσή ώρα» της κρίσης το σήμα του πρωθυπουργού

 ήταν σαφές: η ισχύς δεν διακηρύσσεται· ασκείται.

Πηγή

Ποια είναι η γνώμη σας;

Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο

να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη

αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν        

αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.     

Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.

Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.

Τι είναι η σιδηροπενική αναιμία; Ποια η διαφορά με τη σιδηροπενία;

Τι είναι η σιδηροπενική αναιμία;

Όπως γίνεται ξεκάθαρο και από το όνομά της, η σιδηροπενική αναιμία 

είναι μία παθολογική κατάσταση που προκύπτει από την ανεπάρκεια

 του οργανισμού σε σίδηρο. 

Εξαιτίας των χαμηλών επιπέδων σιδήρου, ο οργανισμός 

δεν παράγει επαρκή αιμοσφαιρίνη στα ερυθρά αιμοσφαίρια, 

εμποδίζοντας τη φυσιολογική μεταφορά του οξυγόνου στον οργανισμό.

Ποια η διαφορά με τη σιδηροπενία; 

Η ανεπάρκεια του οργανισμού σε σίδηρο (σιδηροπενία) 

δε συνοδεύεται απαραίτητα από αναιμία, το οποίο σημαίνει

 πως είναι πιθανό κάποιος να είναι σιδηροπενικός 

αλλά όχι αναιμικός. 

Ωστόσο, η αποκατάσταση των επιπέδων σιδήρου

 είναι πολύ σημαντικό να πραγματοποιείται άμεσα, ακόμη

 και αν δεν έχει εμφανιστεί αναιμία.

Το πετιμέζι είναι ένα 100% φυσικό, θρεπτικό σιρόπι

 από βρασμένο μούστο, πλούσιο σε σίδηρο, ασβέστιο, κάλιο

 και αντιοξειδωτικά. 

Λειτουργεί ως φυσικό τονωτικό, αντικαταθλιπτικό, 

και καταπραϋντικό για τον πονόλαιμο. 

Ιδανικό για αναιμία, δεν περιέχει ζάχαρη, διατηρείται εκτός ψυγείου

 και αντικαθιστά τα γλυκαντικά στη μαγειρική.

 

Κόρινθος: Αυτή είναι η υπέροχη Κανέλα. Την γνωρίζετε και τι γνωρίζετε γι αυτήν; (2 φωτογραφίες)

Σούπα με ρύζι μπασμάτι και κομματάκια από το ήδη ψημένο χοιρινό σουβλάκι.

 

Μα δε ντρέπονται καθόλου;

Σάκης Μουμτζής

Προφανώς και δε ντρέπονται. Και εξηγούμαι.

 Μπορώ να κατανοήσω τους Αριστερούς 

που υποστηρίζουν τους αγιατολάδες. 

Τα έχουμε πει αυτά. 

Και για αυτό εκτιμώ τις φωτεινές εξαιρέσεις αυτού του χώρου 

που διαφοροποιούνται και εκτός από τον «Άνθρωπο»

 υποστηρίζουν και τους αντιφρονούντες του Ιράν. 

Η ντροπή αναφέρεται κυρίως στον αποκαλούμενο 

πατριωτικό χώρο - με πολλά εισαγωγικά πλέον - που προσπαθεί 

να μειώσει την ελληνική στρατιωτική παρουσία στη Μεγαλόνησο,

 ενώ ιστορικά διακατέχεται από έναν έντονο αντιτουρκισμό. 

Οι πιο έξυπνοι αυτού του χώρου σιωπούν.

 Οι άλλοι εκτίθενται. 

Τι λένε; 

Διακινούν και αναπαράγουν ό,τι μεταδίδουν

 οι Φρουροί της Επανάστασης.

Οι ψευδείς ειδήσεις είναι ενταγμένες στον πόλεμο 

της προπαγάνδας και τις χρησιμοποιεί η αδύναμη πλευρά 

για να κερδίσει τη συμπάθεια της κοινής γνώμης. 

Συνεπώς, η άνευ ελέγχου διακίνηση τέτοιων ειδήσεων

 προδίδει την ευνοϊκή αντιμετώπιση και την ενδιάθετη υποστήριξη

 σε αυτούς που κατασκευάζουν παρόμοιες ειδήσεις. 

Και εδώ ερχόμαστε στην ουσία της υπόθεσης. 

Ποια είναι αυτή η ουσία; 

Εμβριθείς αναλυτές προσπαθούν να μας πείσουν

 για την επιχειρησιακή ικανότητα των Φρουρών της Επανάστασης. 

Έφτασαν στο σημείο να ισχυρίζονται πως τα περιορισμένα 

κτυπήματά τους, σε σχέση με τον πόλεμο των 12 ημερών,

 είναι το αποτέλεσμα μιας στρατηγικής. 

Θέλουν να παρατείνουν τον πόλεμο, όπως ισχυρίζονται αυτοί 

οι αναλυτές, για να γονατίσουν οικονομικά τη Δύση. 

Κάνουν πως αγνοούν τι δύναμη πυρός διαθέτουν ΗΠΑ και Ισραήλ 

η οποία θα επιπέσει στα κεφάλια των Φρουρών της Επανάστασης

 τις επόμενες μέρες. 

Σύμφωνα με δική τους παραδοχή τα κέντρα διοίκησης τους έχουν

 καταστραφεί και ομάδες των Φρουρών της Επανάστασης, 

δίκην ατάκτων, ρίχνουν κατά βούληση τους εναπομείναντες 

πυραύλους τους, πριν τους εντοπίσουν τα ισραηλινά αεροπλάνα

 που κάνουν πάρτι στον αέρα. 

Έτσι, χωρίς αεροπορία, χωρίς αεράμυνα, με απούσες 

από τη μάχη τις Ένοπλες Δυνάμεις του Ιράν, τίθεται 

το γνωστό ερώτημα: πού πας ρε Καραμήτρο; 

Όλο αυτό το σκηνικό μου θυμίζει τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου,

 το μακρινό 1991. Τότε, οι εγχώριοι «προοδευτικοί» δημοσιογράφοι 

προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι η Προεδρική Φρουρά του Σαντάμ 

θα κατατρόπωνε τις δυνάμεις της Συμμαχίας. 

Ως γνωστόν αυτό το «φοβερό και τρομερό» σώμα δεν πολέμησε ποτέ.

 Πετούσαν όπλα και στολές και πήγαιναν στα σπίτια τους, 

μόλις αντιλήφθηκαν το τι ερχόταν καταπάνω τους. 

Το ερώτημα είναι γιατί ο «πατριωτικός» χώρος δεν κρύβει 

τη συμπάθειά του προς τους αγιατολάδες; 

Γιατί δεν τηρεί τα προσχήματα;

 Ένα μέρος του δεν αντέχει την ιδέα πως ο Μητσοτάκης 

και πάλι κράτησε την Ελλάδα στη σωστή πλευρά της Ιστορίας.

 Κατανοητό.

 Ένα άλλο μέρος πονά διότι ο Πούτιν χάνει ένα ακόμα

 στήριγμά του, παντελώς αδύναμος να αντιδράσει. 

Εξουθενωμένος από τον τετραετή πόλεμο στην Ουκρανία βλέπει 

τον έναν μετά τον άλλον τους συμμάχους του να πέφτουν. 

Και οι εγχώριοι θαυμαστές του συμπάσχουν. Τόσο απλά.

Πηγή

Ποια είναι η γνώμη σας;

Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο

να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη

αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν

αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.

Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε. 

Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.

Ρεβιθάδα και σουβλάκια σήμερα το μεσημέρι. (8 φωτογραφίες)

Κορινθία: Έτσι γλεντούσαν την δεκαετία του 60 στις οικογενειακές ταβέρνες. (5 εικόνες)

Φασολάδα σήμερα, ελίτσες και όχι μόνο.