Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Όνειρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Όνειρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 12 Απριλίου 2021

Κόρινθος: Σιγά-σιγά, επιστρέφουν στην πλατεία μας.

Άπονη ζωή
μας πέταξες στου δρόμου την άκρη
μας αδίκησες 
ούτε μια στιγμή
δεν ήρθες να μας διώξεις το δάκρυ
μας κυνήγησες
το κρίμα μας βαρύ
μας γέννησες φτωχούς
με την καρδιά πικρή
γεμάτη στεναγμούς 

Άπονη ζωή
δεν θέλαμε παλάτια κι αστέρια
να μας χάριζες 
μια μπουκιά ψωμί
για μας τα ορφανά περιστέρια
ας χαλάλιζες
μας έδειρε ο βοριάς
μας ήπιε η βροχή
το αίμα της καρδιάς
γιατί είμαστε φτωχοί
Στίχοι του Λευτέρη Παπαδόπουλου

.............
Τόσα χρόνια πολιορκημένοι ἀπό στεριά και θάλασσα
ὅλοι πεινᾶνε, ὅλοι σκοτώνονται και κανένας δεν πέθανε -
πάνου στα καραούλια λάμπουνε τα μάτια τους,
μία μεγάλη σημαία, μία μεγάλη φωτιά κατακόκκινη
και κάθε αὐγή χιλιάδες περιστέρια φεύγουν ἀπ᾿ τα χέρια τους
για τις τέσσερις πόρτες τοῦ ὁρίζοντα
.................
Γ. Ριτσος - Ρωμιοσύνη

Το περιστέρι συμβολίζει την ειρήνη.
αλλά και την αθωότητα, την αγνότητα 
εξ ου και η φράση "ως αθώα περιστερά"

Σήμερα ήρθε και κάθισε στο περβάζι
του παραθύρου μου
ένα άσπρο περιστέρι.
— Τί γυρεύεις εδώ, του είπα,
μήπως σου δώσαν λάθος διεύθυνση;
— Καθόλου, μου απάντησε, τί νομίζεις
το περβάζι σου είναι μόνο
για μαύρα πουλιά;
 
Έκανε δύο τρεις βόλτες πάνω κάτω,
άφησε μια κουτσουλιά και πέταξε,
αφήνοντάς με έκπληκτο!

Μίλτος Σαχτούρης -Το άσπρο περιστέρι
Από τη συλλογή 
Ανάποδα γυρίσαν τα ρολόγια (1998)

Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2020

Θα σου μιλώ για σιωπές και τούτον τον χειμώνα....

Θα σου μιλώ για σιωπές της πέτρας στο ποτάμι
έτσι καθώς γλυκολαλιά της δίνει το νεράκι
όταν τις νύχτες λούζονται νεράιδες τραγουδώντας
και μαγεμένοι βάτραχοι, αδίκως περιμένουν. 

Θα σου μιλώ για σιωπές και τούτον τον χειμώνα
δίπλα στο τζάκι μοναχός χαζεύοντας ενθύμια
και πότε-πότε γράφοντας μηνύματα και στίχους
που κι όμως ξέρω τελικά  ποτέ δεν θα σου στείλω. 

Θα σου μιλώ για σιωπές της πέτρας στο σκοτάδι
τις νύχτες τις αφέγγαρες που τριγυρνούν νεράιδες. 
                                  Πάν Καρτσωνάκης

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2020

Like the chants of revelers and prodigals feasts.

-Listen to the trees, you told me, that the cicadas cry
They know that they will die this summer.
-This is their song is no dirge
but a call to females lest they mate.

-No, do not become a prosaic see things as a poet
these are creatures that live in the soil for so many years
and rejoice little,the love, the sun
they grow wings but are saddened, they know they will die.

Aesop, too, "saw" the song differently.
Like the chants of revelers and prodigals feasts. 
                                         Pan Kartsonakis
Απόδοση κειμένου από τα Ελληνικά στα Αγγλικά   Maria Kalaoglou

-Άκου στα δέντρα, μου ‘λεγες, πως κλαίνε τα τζιτζίκια
Ξέρουν πως θα πεθάνουνε αυτό το καλοκαίρι.
-Αυτό 'ναι το τραγούδι τους δεν είναι μοιρολόι
μα κάλεσμα στα θηλυκά μήπως και ζευγαρώσουν. 

-Όχι, μην γίνεσαι πεζός σαν ποιητής να βλέπεις
αυτά ‘ναι πλάσματα που ζουν στο χώμα τόσα χρόνια
και χαίρονται ελάχιστα, τον έρωτα, τον ήλιο
βγάζουν φτερά μα θλίβονται, ξέρουν πως θα πεθάνουν.

Ο Αίσωπος κι αυτός αλλιώς το «είδε» το τραγούδι
Σαν των γλεντζέδων άσματα κι ασώτων γλεντοκόπια. 
                                      Πάν Καρτσωνάκης


Τρίτη 18 Αυγούστου 2020

Ξέρουν πως θα πεθάνουνε αυτό το καλοκαίρι.

-Άκου στα δέντρα, μου ‘λεγες, πως κλαίνε τα τζιτζίκια
Ξέρουν πως θα πεθάνουνε αυτό το καλοκαίρι.
-Αυτό 'ναι το τραγούδι τους δεν είναι μοιρολόι
μα κάλεσμα στα θηλυκά μήπως και ζευγαρώσουν. 

-Όχι, μην γίνεσαι πεζός σαν ποιητής να βλέπεις
αυτά ‘ναι πλάσματα που ζουν στο χώμα τόσα χρόνια
και χαίρονται ελάχιστα, τον έρωτα, τον ήλιο
βγάζουν φτερά μα θλίβονται, ξέρουν πως θα πεθάνουν.

Ο Αίσωπος κι αυτός αλλιώς, το «είδε» το τραγούδι.
Σαν των γλεντζέδων άσματα κι ασώτων γλεντοκόπια. 
                          Πάν Καρτσωνάκης

Σάββατο 8 Αυγούστου 2020

Τώρα βεβαίως έμαθα, δεν έχω απορίες.









Εσύ κοιτάς τη θάλασσα κι εγώ κοιτώ εσένα

που τραγουδάς υπέροχα αυτό του Καββαδία.

Ναι, κείνο που των φορτηγών τις γάτες περιγράφει

και για το πώς οι ναυτικοί στη θάλασσα πετάνε.


Ειλικρινά δεν πίστευα σαν  το ‘χα πρωτακούσει

σε μια μπουάτ στο Ναύπλιο, μαζί σου, κι είχα νιώσει

και στο ‘χα πει, παράξενα, πως γίνεται κι αγάπη

να έχει νιώσει άνθρωπος που κάνει κάτι τέτοιο.


Τώρα βεβαίως έμαθα, δεν έχω απορίες.

Αγάπες κάλπικες μπορούν, ψυχρά να σε τελειώσουν. 

                                Πάν Καρτσωνάκης

Οι γάτες των φορτηγών     

Οι ναυτικοί στα φορτηγά πάντα μια γάτα τρέφουν,
που τη λατρεύουνε, χωρίς να ξέρουν το γιατί,
κι αυτή, σαν απ' τη βάρδια τους σχολάνε κουρασμένοι,
περήφανη στα πόδια τους θα τρέξει να τριφτεί.

Τα βράδια, όταν η θάλασσα χτυπάει τις λαμαρίνες,
και πολεμάει με δύναμη να σπάσει τα καρφιά,
μέσα στης πλώρης τη βαριά σιγή, που βασανίζει,
είναι γι' αυτούς σα μια γλυκιά γυναικεία συντροφιά. 

Της έχουν πάντα στο λαιμό μια μπακιρένια γύρα,
για του σιδέρου την κακή αρρώστια φυλαχτό,
χωρίς όμως, αλίμονο, ποτέ να κατορθώνουν
να την φυλάξουν απ' το μαύρο θάνατο μ' αυτό.

Γιατί είναι τ' άγρια τα μάτια της υγρά κι ηλεκτρισμένα
κι έτσι άθελα το σίδερο το μαύρο τα τραβά,
κι ουρλιάζοντας τρελαίνεται σε ένα σημείο κοιτώντας
φέρνοντας δάκρυα σκοτεινά στους ναύτες και βουβά.

Λίγο πριν από το θάνατον από τους ναύτες ένας,
- αυτός όπου ‘δε πράματα στη ζήση του φριχτά -
χαϊδεύοντας την, μια στιγμή στα μάτια την κοιτάζει
κι ύστερα μες στη θάλασσα την άγια την πετά.

Και τότε οι ναύτες, που πολύ σπάνια λύγα η καρδιά τους,
πάνε στην πλώρη να κρυφτούν με την καρδιά σφιχτή,
γεμάτη μια παράξενη πικρία που όλο δαγκώνει,
σαν όταν χάνουμε θερμή γυναίκα αγαπητή.
Νίκος Καββαδίας

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2020

Ώρες πολλές ξεχάστηκα, πάνω τους να κοιτάζω.


Φωτογραφίες μας παλιές, που είχα ξεχασμένες
τυχαία βρήκα εντελώς κι άρχισα να θυμάμαι.
Πάνω στο κάστρο πόζαρες για φλάμπουρο κουνώντας
το άσπρο σου πουκάμισο, γυμνόστηθη, γελούσες. 

Αχ, κοριτσάκι μου χαζοί, που ήμασταν κι οι δυο μας
πως θα νικήσουμε κι εμείς θ’ αλλάξουμε τον κόσμο.
Πως η δική μας η γενιά καλύτερη πως θα ‘ναι 
δεν θα υπάρχει πόλεμος, κανείς δεν θα πεινάει.

Ώρες πολλές ξεχάστηκα, πάνω τους να κοιτάζω
και μ’ έναν κόμπο στον λαιμό και δάκρυα στα μάτια. 
                                         Πάν Καρτσωνάκης 

Πέμπτη 25 Ιουνίου 2020

Της ευτυχίας, το κλειδί, υπάρχει στα μυαλά μας.

Μπροστά στην πύλη που ‘γραφε «Εντός, η ευτυχία»
είδα να συνωστίζονται  κι είχα την απορία
αφού ήταν ξεκλείδωτη, η πόρτα, πως απέξω
παρέμεναν τόσοι πολλοί κι είπα να το ελέγξω. 

Πως γίνεται ξεκλείδωτη κι ορθάνοικτη να μένει 
κι ανόητα ο άνθρωπος, κλειδί να περιμένει.
Έτσι πλουτίζουν μερικοί, ελπίδες σου πουλάνε
και είναι σαπουνόφουσκες, γυαλιστερές που σκάνε. 

Της ευτυχίας, το κλειδί, υπάρχει στα μυαλά μας
κι εμείς το προσαρμόσουμε στα μέτρα τα δικά μας.
                                    Πάν Καρτσωνάκης

Εδώ και 20 χρόνια η επιστήμη έχει μπει στο πεδίο της ευτυχίας 
και με επιστημονικά και στατιστικά εργαλεία αναζητά απαντήσεις στο τι κάνει 
τους ανθρώπους να αισθάνονται ευτυχείς με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Κυριακή 7 Ιουνίου 2020

Εσύ κοιτάς την όμορφη σελήνη και ρεμβάζεις.....(Σημειωτέον ότι τότε ήταν η εποχή του ψυχρού πολέμου).

Εσύ κοιτάς την όμορφη σελήνη και ρεμβάζεις
και δεν φαντάστηκες ποτέ τον νου σου δεν τον βάζεις
σε μονοπάτια πονηρά πως ψέματα σου λένε
γιατί σου κρύβουν μυστικά, να μην γνωρίζεις θένε

Αθέατοι στην σκοτεινή πλευρά της ζούνε όντα
σαν τους ανθρώπους μοιάζουνε μα έχουνε προσόντα.
Κι όμως, υπάρχουν οπαδοί αυτής της θεωρίας,
πως μυστικά στα πλαίσια κάποιας συνωμοσίας.

Έχουν δυνάμεις, σε νικούν, με σκέψη απλά και μόνο
αθάνατοι, σαν τους θεούς και άτρωτοι στον πόνο. 
                                         Πάν Καρτσωνάκης 1974
Υ.Γ: Αφιερωμένο εξαιρετικά
 σε μια πανέμορφη γυναίκα, 
που αγάπησα στα φοιτητικά μου χρόνια
 και η οποία πίστευε ακράδαντα 
σε αυτήν την θεωρία που της «καρφώθηκε» 
περισσότερο μετά την υποτιθέμενη 
και πολυδιαφημισμένη, όπως μου έλεγε, 
προσσελήνωση των Αμερικάνων 
στην οποία και δεν πίστευε ότι έγινε πραγματικά,
Σημειωτέον ότι τότε ήταν η εποχή 
του ψυχρού πολέμου
και ο έντονος ανταγωνισμός μεταξύ
 των δύο υπερδυνάμεων του πλανήτη 
για την κατάκτηση του διαστήματος. 
Δεδομένου και του έντονου αντιαμερικανισμού
Η θεωρία αυτή είχε βρει πρόσφορο έδαφος
σε κάποιους κύκλους προοδευτικών της εποχής
 αλλά και...................................υποψιασμένων.
Η προσελήνωση του Apollo 11 το 1969 και τα βήματα του Νιλ Αρμστρονγκ 
στην επιφάνεια του φυσικού δορυφόρου της Γης αποτελούν ακόμη 
και σχεδόν 50 χρόνια μετά, ένα αγαπημένο θέμα 
συζήτησης-και αμφισβήτησης- για όσους λατρεύουν τις θεωρίες συνωμοσίας.

Κατά διαστήματα ξεπροβάλλουν νέες θεωρίες που προσπαθούν να ενισχύσουν
 την αβάσιμη άποψη πως ο άνθρωπος δεν περπάτησε ποτέ στη Σελήνη 
και πως οι εικόνες που προβλήθηκαν εκτυλίχθηκαν
 στο πλατό κάποιου...επίγειου στούντιο.

Κάποιοι λοιπόν, αναζήτησαν και ανέλυσαν στα αρχεία
 του Smithsonian National Air and Space Museum μαι φωτογραφία 
που δείχνει τη στολή και τις μπότες που φορούσε ο Νιλ Άρμστρονγκ
 κατά την πραγματοποίηση της αποστολής Apollo 11.


SMITHSONIAN NATIONAL AIR AND SPACE MUSEUM / NASA
Στην φωτογραφία εμφανίζεται και η σόλα της μπότας
 που φορούσε και από εκεί ξεκινούν τα προβλήματα.

Τα άτομα που αναζήτησαν την φωτογραφία, συνέκριναν τη σόλα
 της μπότας με φωτογραφία στην οποία εμφανίζονται 
τα πρώτα βήματα ανθρώπου στη Σελήνη. 
Και όπως είναι εμφανές η συγκεκριμένη σόλα από την στολή
 του αστροναύτη δεν μπορεί να έχει αφήσει αυτό το αποτύπωμα 
αφού δεν παρουσιάζει τις ίδιες ραβδώσεις.
Αφού λοιπόν το αποτύπωμα στη Σελήνη δεν ταιριάζει 
με την σόλα τότε όλα ήταν πράγματι ένα ψέμα;

Προφανώς και όχι!
Κατά πρώτον τόσο ο Άρμστρονγκ όσο και τα άλλα μέλη 
της αποστολής Apollo 11 φορούσαν μεν την συγκεκριμένη στολή
 που βλέπουμε στην φωτογραφία (Apollo / Skylab A7L spacesuit)
 είχαν όμως και πρόσθετο εξοπλισμό.
Συγκεκριμένα είχαν ειδικά επιπρόσθετα υποδήματα (overshoes)
 τα οποία φέρουν βαθιές γραμμώσεις που μοιάζουν με αυτές 
που άφησε ο Αρμστρονγκ στη Σελήνη.

Κατά δεύτερον, το αποτύπωμα με τον οποίο συγκρίνεται εν προκειμένω
 η μπότα του Άρμστρονγκ, δεν είναι καν του Άρμστρονγκ 
αλλά του αστροναύτη Μπαζ Όλντριν που υπήρξε ο δεύτερος άνθρωπος 
που πάτησε στη Σελήνη και ήταν επίσης μέλος της αποστολής Apollo 11.

Όσο για το που βρίσκονται αυτά τα ειδικά επιπρόσθετα υποδήματα;
 Σύμφωνα με την σχετική έκθεση της NASA 
οι αστροναύτες τα άφησαν στη Σελήνη.

Βέβαια, καμία από αυτές τις απαντήσεις δεν πρόκειται να πείσει
 έναν φανατικό οπαδό της συγκεκριμένης θεωρίας συνωμοσίας...

Και τέλος ένα δώρο στους απανταχού συνωμοσιολόγους.
 Το βίντεο από την προσσελήνωση του Άρμοστρονγκ που κρύβει 
ένα ακόμη αίνιγμα: Αφού στη Σελήνη δεν έχει αέρα 
πως η σημαία των ΗΠΑ κυματίζει; Ε;

Σύμφωνα με τους συνωμοσιολόγους, οι Αμερικάνοι έστησαν την κομπίνα,
 θέλοντας έτσι να κερδίσουν τους Σοβιετικούς στον «αγώνα δρόμου» 
για την κατάκτηση του διαστήματος. 
Ήταν τα χρόνια του ψυχρού πολέμου και κάθε πρωτιά, 
από ένα χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες μέχρι το πρώτο βήμα 
ανθρώπου στη σελήνη, είχε τεράστια κοινωνική και πολιτική σημασία. 
Σύμφωνα με κάποιους οι Αμερικανοί με την αποστολή στη Σελήνη 
παρέσυραν τους Σοβιετικούς σε πολυέξοδες έρευνες για να κερδίσουν
 στο αποκαλούμενο «πόλεμο των άστρων» και τους εγκλώβισαν 
σε έναν αδιέξοδο ανταγωνισμό που τους αποπροσανατόλισε. 
Ο λόγος, όμως, που οι θεωρίες συνωμοσίας διαδόθηκαν με μεγάλη ταχύτητα 
ήταν η δυσπιστία με τη οποία αντιμετώπισαν οι ίδιοι οι Αμερικάνοι 
την κυβέρνησή τους.
 Εκατομμύρια είχαν απογοητευτεί από τις στρατιωτικές απώλειες στο Βιετνάμ, 
αλλά και από τα πολιτικά σκάνδαλα, όπως το Γουότεργκεϊτ 
που έριξε τελικά την κυβέρνηση Νίξον....
Ο Οτο Μπίντερ, πρώην υπάλληλος της NASA, υποστήριξε ότι ορισμένοι κύκλοι
 (ανώνυμοι για ευνόητους λόγους) κατάφεραν να υποκλέψουν τις συνομιλίες
 της NASA με τους αστροναύτες.
 Τη στιγμή που βρίσκονταν οι αστροναύτες στην επιφάνεια της Σελήνης 
και μάζευαν δείγματα του εδάφους της, ο Αρμστρονγκ ακούστηκε να λέει:
 «Τι είναι αυτό; Πολύ θα ήθελα να μάθω!».
 Το διαστημικό κέντρο αντέδρασε αμέσως: «Τι συμβαίνει;.. (παράσιτα) 
Διαστημικό κέντρο καλεί «Απόλλων». Τι συμβαίνει;». «Απόλλων 11»: 
«Είναι μωρά, τεράστια μωρά… Δεν θα το πιστέψετε… 
Υπάρχει και άλλο διαστημόπλοιο εδώ… Στέκεται στην άκρη του κρατήρα… 
Στέκονται στην επιφάνεια της Σελήνης και μας παρατηρούν…». 
Κατά την άποψη του Μπίντερ, το παραπάνω τμήμα της συνομιλίας δεν δόθηκε
 ποτέ στη δημοσιότητα από τις επίσημες αρχές της NASA. 
«Χάρη στην τεχνολογική καθυστέρηση αναμετάδοσης 
των πέντε δευτερολέπτων, η παραπάνω συνομιλία λογοκρίθηκε»
 αναφέρει στο βιβλίο του «Τα μυστικά της Σελήνης» ο Don Wilson. 
Η δεύτερη ανεξακρίβωτη πληροφορία για τη συνάντηση του «Απόλλων 11» 
με εξωγήινους στη Σελήνη αναφέρει ότι τη στιγμή που το «Απόλλων 11»
 πλησίαζε τη Σελήνη, παρατήρησε επάνω στην επιφάνειά της 
τον σχηματισμό ενός ολόκληρου διαστημικού στόλου. 
Αστροναύτες: «Φαίνονται καθαρά.
 Είναι διαστημόπλοια παρατεταγμένα 
με τάξη αεροδρομίου στην άκρη του κρατήρα. 
Εφτασαν στη Σελήνη πριν από εμάς». 
Το διαστημικό κέντρο διέταξε τους αστροναύτες να κινηματογραφήσουν 
τα παράξενα αντικείμενα. 
Τα φιλμ δεν δόθηκαν ποτέ στη δημοσιότητα και το επεισόδιο δεν επιβεβαιώθηκε.

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2020

Έχουμε χρέος στους νεκρούς και στις γενιές που θα ‘λθουν

Ανάσες, γέλια και λυγμοί αλλά και μοιρολόγια
τραγούδια γάμου και χαράς από τα χρόνια κείνα
λέξεις και σκέψεις,  μυστικά πολύ καλά φυλάνε
τα μάρμαρα π’ αμίλητα στέκουν και μας κοιτάζουν…

Αλλά κι οι πέτρες που έχτιζαν τα σπίτια τους, τα τείχη.

Επίσης τα πολύχρωμα λουλούδια που αιώνες
επίμονα και συνεχώς φυτρώνουν  και στολίζουν
όπως και ζούδια που σ’ αυτή την ίδια γη υπάρχουν
μιαν αίσθηση σαν άνεμος και μυρωδιές μας φέρνουν
σαν το τραγούδι των πουλιών κι ο ήχος των κυμάτων.

Ολόγυρα τα βήματα μονάχα τους μας πάνε 
να βλέπουμε ερείπια που έχουν κλειδωμένα 
τις ιστορίες τις παλιές, αν ξέρεις να διαβάζεις.

Αυτά μόνο την γλίτωσαν δεν έγιναν ασβέστης
ούτε τα καταχώνιασαν σ ανήλιαγα υπόγεια
σε συλλογές ιδιωτών κρυφά από τον κόσμο
να μην μπορούν σαν μάρτυρες να πουν  τι κουβαλάνε
σαν κύτταρα  όταν ξυπνούν, σαν σπόροι που φυτρώνουν.

Έχουμε χρέος στους νεκρούς και στις γενιές που θα ‘λθουν 
στον τόπο που μας γέννησε σε μας τους κληρονόμους
ελεύθεροι, σαν άνθρωποι, αν θέλουμε να ζούμε.
                                     Πάν Καρτσωνάκης



Ελεύθεροι, σαν άνθρωποι, αν θέλουμε να ζούμε........

Τρίτη 2 Ιουνίου 2020

Λεπτομέρειες ασήμαντες που κάνουν πιο οδυνηρές τις αναμνήσεις.

Τάσος Λειβαδίτης – Δειλινό

Λεπτομέρειες ασήμαντες 
που κάνουν πιο οδυνηρές τις αναμνήσεις
και τα χρόνια μας, βαλσαμωμένα πουλιά, 
μας κοιτάζουν τώρα με μάτια ξένα –
αλλά κι εγώ ποιος ήμουν; ένας πρίγκηπας του τίποτα
ένας τρελός για επαναστάσεις κι άλλα πράγματα χαμένα
και κάθε που χτυπούσαν οι καμπάνες 
ένιωθα να κινδυνεύει η ανθρωπότητα
κι έτρεχα να τη σώσω.
Κι όταν ένα παιδί
κοιτάει μ’ έκσταση το δειλινό,
είναι που αποθηκεύει
θλίψεις για το μέλλον.

Τετάρτη 20 Μαΐου 2020

Ήχους και λόγια μαγικά, παγκόσμια που νοιώθουν.

Μας τραγουδά, η θάλασσα και όσοι την ακούνε
μπορεί να γίνουν ποιητές, ζωγράφοι, φωτογράφοι
ή μαγεμένοι να χαθούν μέσα στο κάλεσμά της
να γίνουν ίσως ναυτικοί, ψαράδες ή και δύτες.

Κάποιοι μπορεί να στέκονται, απλώς να την κοιτάζουν, 
να κολυμπούν όπως κι εγώ να χαίρονται εξίσου
με αναμνήσεις παιδικές, στην ίδια παραλία
ξεχωριστές, πολύτιμες που χάνονται στα χρόνια.

Μας τραγουδά, η θάλασσα πανάρχαια τραγούδια.
Ήχους και λόγια μαγικά, παγκόσμια που νοιώθουν. 
                                             Πάν Καρτσωνάκης

Πέμπτη 7 Μαΐου 2020

Μακρόσυρτα, ο άνεμος, ανάμεσα στους δρόμους.........

Μας τραγουδά, ο άνεμος, δεν ξέρουμε τι λέει 
μα μ’ έναν τρόπο μαγικό πολλοί καταλαβαίνουν.
Όταν μιλά για έρωτα, υπάρχει μία γλώσσα
που νοιώθουν όλοι οι άνθρωποι σε τούτον τον πλανήτη.

Όταν μιλά για χωρισμούς, ο πόνος είναι ίδιος
κι όταν μιλά για θάνατο το ίδιο μοιρολόι
μακρόσυρτα, ο άνεμος, ανάμεσα στους δρόμους
κι ακούγεται σαν άνθρωπος όταν ψυχομαχάει. 

Σαν άνεμος κι ο έρωτας σηκώνει τους ανθρώπους
τους πάει ως τα σύννεφα και νοιώθουν πως πετάνε.
                                     Πάν Καρτσωνάκης

Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2020

Όσοι αυτό το βίωσαν και το’ χουν καταλάβει........

Όλες οι λέξεις άχρηστες και ήχοι παραμένουν
αν δεν υπάρχουν και αυτιά κατάλληλα ν’ ακούσουν.
Με λίγα λόγια ανοικτά μυαλά μες το κεφάλι
κι όχι κλειστά ερμητικά μυαλά βαλσαμωμένα. 

Θα παραμένει άλυτο θα μας παιδεύει πάντα,
η συνεννόηση, γιατί εκτός από συμφέρον
υπάρχει και η άγνοια όπως κι ερμηνεία 
που δίνουνε οι Άνθρωποι ανάλογα τις γνώσεις.

Όσοι αυτό το βίωσαν και το’ χουν καταλάβει
ας πάρουν την απόφαση πολύ απλά πως…..βρέχει.
                                        Πάν Καρτσωνάκης

Τρίτη 17 Δεκεμβρίου 2019

Τώρα που ωριμάσαμε μάθαμε την αλήθεια.......

Πιστεύαμε στα θαύματα, τον Άγιο Βασίλη
που στα παιδάκια μοίραζε σ’ όλον τον κόσμο δώρα
και φυσικά και στα μικρά χθόνια διαβολάκια
π’ ολοχρονίς πριόνιζαν το δέντρο του πλανήτη.  

Μας «ταξιδεύουν» οι γιορτές στα παιδικά μας χρόνια
νοσταλγικές πια εποχές που βλέπαμε τον κόσμο
με άλλα μάτια φυσικά δίχως τις εμπειρίες
που τώρα φίλτρα έβαλαν να νοιώθουμε τι ζούμε. 

Τώρα που ωριμάσαμε μάθαμε την αλήθεια
και σ’ άλλα νέα δυστυχώς «μασάμε» παραμύθια.
                                          Πάν Καρτσωνάκης

Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2019

Μην πολεμάς την θάλασσα με πέτρες δεν σου φταίει.....ο άνθρωπος εφήμερα μονάχα θα νικάει.

Είναι θεριό η θάλασσα και πώς να την δαμάσεις
όπως πολλοί προσπάθησαν να βάλουν χαλινάρι
μα κείνη τους ξεγέλαγε και δήθεν τα χατίρια
τους έκανε και νόμιζαν μα κείνη δεν νικιόταν.

Ολόγυρα η θάλασσα την γη μας αγκαλιάζει
και τα ποτάμια απ την γη σ’ αυτήν θα καταλήξουν
και μόνο αυτά με τον καιρό μπορούν να την δαμάσουν
ο άνθρωπος εφήμερα μονάχα θα νικάει. 

Μην πολεμάς την θάλασσα με πέτρες δεν σου φταίει
αυτή ανέκαθεν εκεί υπήρχε και υπάρχει. 
                                        Πάν Καρτσωνάκης

Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2019

Αν ήταν φρούτα λογικά θα είχανε σαπίσει.


Τον ουρανό, τα σύννεφα, ο Άτλας τα κρατούσε
συμβολικά και φυσικά ο μύθος κάτι κρύβει.
Ο Άτλας είναι το βουνό στο κράτος του Μαρόκου
κι είναι κοντά στο Γιβραλτάρ στις στήλες Ηρακλέους. 

Ο μύθος λέει από ‘κει τον γίγαντα τον Άτλα,
ο Ηρακλής τον έπεισε να πάει να του φέρει
τα μήλα που απαίτησε, ο Ευρυσθέας, άθλο
και κράτησε τον ουρανό ο Ηρακλής στους ώμους. 

Τον ουρανό, αδύνατον κάποιος να τον κρατάει
οπότε μάλλον έφερε, ο Ηρακλής τα μήλα
των Εσπερίδων και ιδού το ζήτημα ποιο είναι.
Αν ήταν φρούτα λογικά θα είχανε σαπίσει.
                               Πάν Καρτσωνάκης


























πηγή φωτογραφίας  

Αντί για άλλο σχόλιο:
Ακόμα και εάν περάσεις τις στήλες του Ηρακλέους . .
.......... σε ποια Ήπειρο αναφέρεται;