Με λέξεις μόνο έχτιζαν, τον κόσμο τους και ζούσαν στοές τριγύρω σκάβοντας, τούνελ για να ξεφύγουν. Πάν Καρτσωνάκης "Οι Ποιητές"
Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2025
Ξωτικά, Νύμφες και Νεράιδες στην Ελληνική μυθολογία και λαογραφία.
Ξωτικά, Νύμφες και Νεράιδες στην Ελληνική μυθολογία και λαογραφία.
Τα ξωτικά της Σκανδιναβικής μυθολογίας και λαογραφίας έχουν πολλές
ομοιότητες με τις Νύμφες και άλλες κατώτερες θεότητες
της Ελληνικής μυθολογίας και τις Νεράιδες και τα ξωτικά
της νεοελληνικής λαογραφίας και προφορικής παράδοσης.
Τα ξωτικά στη σύγχρονη φανταστική λογοτεχνία
Η σύγχρονη φανταστική λογοτεχνία αναβίωσε το μύθο των ξωτικών
ως ημίθεα πλάσματα με ανθρώπινη μορφή. Εξέχοντα ρόλο διαδραμάτισε
το έργο του Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν, ο οποίος δημιούργησε
έναν τεράστιο μυθικό κόσμο, όπου τα ξωτικά του είχαν σαφέστατα
εμπνευστεί από τα ξωτικά της Σκανδιναβικής μυθολογίας.
Τα ξωτικά σαν φυλή έμοιαζαν στους ανθρώπους, αλλά ήταν
ομορφότερα και είχαν μεγαλύτερη σοφία, μεγαλύτερες
πνευματικές δυνάμεις, οξύτερες ικανότητες και είχαν πιο κοντινή
επαφή με τη φύση. Είναι αθάνατα, με την έννοια ότι δε φθείρονται
από το χρόνο ή κάποια ασθένεια. Μπορούν όμως να σκοτωθούν
ή να πεθάνουν από λύπη, αλλά μεταβαίνουν στο Βάλινορ στη Δύση,
ενώ οι άνθρωποι εγκαταλείπουν εντελώς τον κόσμο της Άρντα.
Σε διάφορα παιχνίδια ρόλων (π.χ. Dungeons & Dragons),
τα ξωτικά είναι όμορφα, συνήθως ξανθά, λεπτοκαμωμένα
κι έχουν εξαιρετική ταχύτητα και ευκινησία.
Χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι
τα μεγάλα μυτερά αυτιά τους,
ενώ χωρίζονται σε διάφορες φυλές.
Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2025
Στον ουρανό κάθε στιγμή, γεννιόνται και πεθαίνουν..
Σαν τους ανθούς, οι άνθρωποι, ζούνε για λίγο μόνο
ανθίζουν και μαραίνονται, χαρές γνωρίζουν, πόνο.
Με χρώματα και μ’ ευωδιές γιορτάζουν και χορεύουν
τριγύρω τους οι μέλισσες την γύρη σαν μαζεύουν.
Όμως εσύ δεν πρόλαβες και τώρα πας ν’ ανθίσεις
και όμως επιπόλαια τον κόσμο θες ν’ αφήσεις.
Δες, η ζωή, επιστροφής, διαδρομή δεν έχει
σαν το νερό μία φορά μες’ το ποτάμι τρέχει.
Στον ουρανό κάθε στιγμή, γεννιόνται και πεθαίνουν
αστέρια που αιώνια, ούτε κι αυτά δεν μένουν.
Πάν Καρτσωνάκης
Ησυχία (ένα ποίημα της Γεωργίας Κόλλια)
Ένα σπιτάκι χαμηλό
πόσο αλήθεια επιθυμώ
να κάθομαι να ηρεμώ
και να αγναντεύω το βουνό
Να χω κοντά μου τον Θεό
και να μπορώ να του μιλώ
και εαν θα θελω συντροφιά
να χω μονάχα τα πουλιά .
Μια ροδιά και μια μηλιά
και τα τρεχούμενο νερά
και σαν θα πέφτει η νυχτιά
να γαληνεύει η καρδιά.
Να φύγω από όλα τα κοινά
έχω ανάγκη ειλικρινά
και κάπως έτσι η ζωή
να ξεκινά κάθε πρωί
Γεωργία Κόλλια
Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2025
Δέχεται πιέσεις να ολοκληρώσει και το νέο του συγγραφικό πόνημα! *(2 εικόνες)
Απαραίτητη διευκρίνηση:
Η ανάρτηση έχει σατιρικό και μόνο σκοπό.
Υ.Γ: Έτσι κι αλλιώς ο καθένας καταλαβαίνει
αυτό που του αρέσει ως αληθινό.
Μία πίτσα μαργαρίτα και λευκό κρασί για βραδινό, σήμερα. (3 φωτογραφίες)
Φυσικά και δεν είμαι σίγουρος αν είναι υγιεινό
αλλά δεν βαριέσαι.
Αξίζει πότε-πότε να ενδίδουμε στις επιθυμίες μας.
Εσείς, τι λέτε;
Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2025
Γοργόνας γάλα βύζαξε, ο Έλληνας, στην κούνια.
Γοργόνας γάλα βύζαξε, ο Έλληνας, στην κούνια
γι αυτό και με τη θάλασσα έχει αυτή τη σχέση.
Σαν μάγισσα η θάλασσα ασκεί μια γοητεία
και ξελογιάζει εντελώς κάποιους απ τους ανθρώπους.
Είναι μια χώρα μόνη της κι όσοι την αγαπήσαν
δεν την αλλάζουν με καμιά, του κόσμου, άλλη χώρα.
Οι Έλληνες απ την αρχή, τους μυθικούς μας χρόνους
η σχέση μας, με θάλασσα υπήρξε ....ερωτική.
Καθόρισε τον ρόλο μας σε όλη την ιστορία.
Ακόμη και στις μέρες, η θάλασσα μας σώζει.
Πάν Καρτσωνάκης
ΚΛΕΙΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ της Γεωργίας Κόλλια.
Μην μου αρχίζεις τα παραμύθια
δεν με αγγίζουν εμένα αυτά
γιατί έχω μάθει δεν είναι αλήθεια
λόγια είναι τούτα ρομαντικά
Θέλουνε χρόνο θέλουν μεράκι
τα συναισθήματα να αναπτυχθούν
για στάσου λίγο βρε αγοράκι
και πότε πρόλαβαν να εμφανιστούν;
Τα τόσα λόγια από συνήθεια
τα λέν(ε) τα αγόρια κάθε στιγμή
μα πια δεν ξέρω αν είναι αλήθεια
και την καρδια μου θέλω κλειστή
Ούτε ακούω ούτε πιστεύω
ούτε με νοιάζει κανένας πια
και την καρδιά μου πια δεν παιδεύω
τούτα είναι όνειρα απατηλά.
Γεωργία Κόλλια
Εγγραφή σε:
Σχόλια
(
Atom
)