Μα φυσικά το εύχομαι, αλήθεια, έτσι να ναι.

Αν είχε σχήμα η ζωή δεν θα ΄ταν σαν τον κύκλο

που  κάθε τέλος μιαν αρχή, απλώς μπορούσε να ‘ναι.

Εμείς ωστόσο άνθρωποι, θνητοί, που λαχταρούμε

μια μετά θάνατον ζωή, πλάσαμε θεωρίες

για μιαν ανάσταση νεκρών ή σαν σκιές στον Άδη.

Όμορφοι μύθοι, ευτυχώς, παρηγοριά προσφέρουν

μα δυστυχώς και αφορμή για κάποιους να πλουτίζουν 

πουλώντας  φούμαρα, σ’ αυτούς που ζούνε με φοβίες

όπως  παλιά, που στις σπηλιές, το έκανε ο μάγος

και μέχρι σήμερα αφού, οι μάγοι, δώρα φέρουν.

Μα φυσικά το εύχομαι αλήθεια να ναι  κι ότι

αυτό που λέμε θάνατο, ανάσταση  να είναι.

                        Πάν Καρτσωνάκης

Ο άνθρωπος είναι το όνειρο μιας σκιάς. – Πίνδαρος

Πάνω στις πέτρες φύτρωσες, ήλιο κι αλμύρα ήπιες

την θάλασσα σαν σύνορο, ποτέ σου δεν την είδες.

Γοργόνες ερωτεύτηκες  στα πέρατα του κόσμου.

Με τους θεούς σου, ήρωες κι ημίθεους γεννούσες. 

Πολλές φορές ποτίστηκε ο τόπος σου στο αίμα

μα σπόρος έστω λιγοστός δεν χάνονταν, υπήρχε

στα βράχια ρίζες έπιανε κι επέμενε ν ανθίζει

και τότε κήπος ζηλευτός ο τόπος σου και πάλι.

Μπορείς και είσαι ικανός ημίθεος να γίνεις

αλλά ταυτόχρονα μπορείς, να τα γκρεμίζεις όλα.

                              Πάν Καρτσωνάκης