Με λέξεις μόνο έχτιζαν, τον κόσμο τους και ζούσαν στοές τριγύρω σκάβοντας, τούνελ για να ξεφύγουν. Πάν Καρτσωνάκης "Οι Ποιητές"
Τετάρτη 27 Αυγούστου 2025
Τρίτη 26 Αυγούστου 2025
Κανένας μας δεν είναι τέλειος.
Ο ελεύθερος άνθρωπος είναι συνήθως μόνος.
Αν η αγάπη είναι σκλαβιά, τότε δεν είναι αγάπη.
Ο ελεύθερος άνθρωπος έχει την αίσθηση
της ειρηνικής σιγουριάς μέσα του.
Ο ελεύθερος άνθρωπος αρνείται να παρασυρθεί
από τις επιδοκιμασίες ή τις αποδοκιμασίες των άλλων.
Ο ελεύθερος άνθρωπος είναι απαλλαγμένος από ρόλους
που υπαγορεύουν, ουσιαστικά, τρόπους συμπεριφοράς.
Ο ελεύθερος άνθρωπος είναι υπεύθυνος, χωρίς
να ανησυχεί όμως για τις εγωιστικές ερμηνείες
των άλλων, σχετικά με το τι είναι ευθύνη.
Ο ελεύθερος άνθρωπος μπορεί να αισθάνεται πολίτης
του κόσμου και ταυτόχρονα πολίτης της πιο μικρής
κοινότητας χωρίς να νοιάζεται το τι πιστεύουν οι άλλοι
για το πώς θα έπρεπε να αισθάνεται.
Ο ελεύθερος άνθρωπος αγαπά τους άλλους γι' αυτό
που είναι και όχι γι' αυτό που θα τον βόλευε να είναι.
Αγαπά την ελευθερία του το ίδιο ακριβώς όσο και
την ελευθερία των άλλων.
Άνθρωπος που, με την συμπεριφορά του,
υποδουλώνει άλλους και στηρίζει την υποτιθέμενη
προσωπική του ελευθερία στην υποδούλωση
άλλων ανθρώπων, με διάφορους τρόπους,
δεν είναι στην ουσία ελεύθερος.
Είναι σκλάβος του εγωισμού του.
Και κάτι τελευταίο.
Είναι ανόητο να χάνετε τον καιρό σας,
προσπαθώντας να αλλάξετε τη γνώμη που έχουν
οι άλλοι για σας.
Αρκεί απλά να είστε ο εαυτός σας.
Πάν Καρτσωνάκης
Υ. Γ:και προπαντός κανένας μας δεν είναι τέλειος.
Δευτέρα 25 Αυγούστου 2025
Aφού εσύ δεν πρόκειται ποτέ να τα διαβάσεις.
Μιλούν στα δέντρα τα πουλιά, τα κύματα στα βράχια
εσύ μιλάς με όνειρα κι εγώ μιλώ για σένα
στον ουρανό, στα σύννεφα και στο χαρτί ματαίως
αφού εσύ δεν πρόκειται ποτέ να τα διαβάσεις.
Ακούω τώρα την βροχή τραγούδια να μου λέει
λυπητερά, χαρούμενα, δεν έχει σημασία
έτσι κι αλλιώς μονάχος μου τ’ ακούω τέτοια ώρα
ήχος που μπαίνει μέσα μου και ύπουλα με τρώει.
Οι ποιητές λένε πολλοί, ισορροπούν με λέξεις
κι ακροβατούν βαδίζοντας, σε κόσμους ουτοπίας.
Πάν Καρτσωνάκης
Κυριακή 24 Αυγούστου 2025
Αυτό δεν είναι σκάνδαλο. Είναι τραγωδία.
Θανάσης Μαυρίδης
Αυτό που συνέβη με την επίσημη σελίδα της Ελληνικής Πρεσβείας
στο Λουξεμβούργο ξεπερνάει κι αυτή ακόμη την έννοια του σκανδάλου.
Όσοι δεν το γνωρίζετε, η σελίδα διαφήμισε τις εκδηλώσεις
που έλαβαν χώρα την Κυριακή στη χώρα μας από ακροαριστερές
οργανώσεις εναντίον του κράτους του Ισραήλ.
Όχι, δεν είναι σκάνδαλο.
Είναι μια τραγωδία, μια ακόμη απόδειξη ότι το κράτος αυτό
είναι ένας διαλυμένος οργανισμός.
Χωρίς διαδικασίες, χωρίς δικλείδες ασφαλείας.
Μιλάμε για την επίσημη σελίδα της ελληνικής πρεσβείας.
Για υπαλλήλους του υπουργείου Εξωτερικών που πληρώνονται
για να εκπροσωπούν τη χώρα στο εξωτερικό.
Μία δουλειά είχαν αυτοί οι άνθρωποι στο Λουξεμβούργο.
Στο Λουξεμβούργο, όχι σε κάποια δύσκολη πρωτεύουσα.
Ούτε στην Ουάσιγκτον, ούτε στη Μόσχα.
Στο Λουξεμβούργο!
Κι εκεί και τα κατάφεραν και τα έκαναν μπάχαλο.
Να μας συγχωρούν, αλλά ανησυχούμε.
Δεν υπάρχει κάποιος να μας διαβεβαιώσει ότι αυτά που συνέβησαν
εκεί δεν θα επαναληφθούν κι αλλού.
Ως προς την επιπολαιότητα ο λόγος.
Αν οι υπάλληλοι σε ένα από τα πλέον νευραλγικά υπουργεία της χώρας
λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο,
τι απαιτήσεις να έχουμε από τις άλλες υπηρεσίες;
Δεν μπορεί να ήταν τόσο ανόητος αυτός που έκανε τις αναρτήσεις
και να μη γνώριζε ότι αυτή δεν είναι η επίσημη θέση
της ελληνικής κυβέρνησης.
Λίγο ακόμη ήθελε ο κύριος ή η κυρία για να ενημερώσει το κοινό
στο Λουξεμβούργο για το… κοινωνικό έργο του Ρουβίκωνα.
Δεν μπορεί ο επικεφαλής πρέσβης
να μην ελέγχει τους υφισταμένους του.
Εκτός κι αν έκανε ο ίδιος την ανάρτηση!
Να σκεφτούμε απλά ότι οι άνθρωποι αυτοί μπορεί αύριο
να εκπροσωπήσουν τη χώρα σε μια κρίσιμη διάσκεψη.
Να χειριστούν υποθέσεις ιδιαίτερα ευαίσθητες.
Τι θα κάνουν;
Θα τις χειριστούν με τον ίδιο αφελή τρόπο;
Η χώρα είναι στα πρόθυρα της διάλυσης
και αυτό δεν είναι απόρροια της χρεοκοπίας.
Η χρεοκοπία προέκυψε εξ αυτού του γεγονότος.
Και η διαλυτική αυτή κατάσταση εξακολουθεί και υφίσταται,
απειλώντας την ίδια την υπόσταση της χώρας.
Επειδή ένας υπάλληλος έκανε μία ανοησία; Όχι!
Επειδή ο οποιοσδήποτε μπορεί να κάνει ό,τι του κατεβαίνει.
Ακόμη και να στηρίζει τη δράση περίεργων ΜΚΟ που εξυπηρετούν
ύποπτα παιχνίδια στην περιοχή και σε βάρος
των ελληνικών συμφερόντων.
Αν κάποιος είναι υπάλληλος του υπουργείου Εξωτερικών
ή των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας και δεν μπορεί
να κατανοήσει αυτά που λέμε και να δρα αναλόγως,
τότε κάτι λάθος υπάρχει συνολικά στο οικοδόμημα.
Φίλος μου περιέγραφε κωμικοτραγικές καταστάσεις
σε άλλες πρεσβείες και μάλιστα σε πρωτεύουσες
που έχουν ιδιαίτερη σημασία για τα εθνικά μας συμφέροντα.
Δεν τον πίστεψα, θεώρησα ότι οι αναφορές του ήταν υπερβολικές.
Από χτες αρχίζω να πιστεύω ότι και λίγα μου είπε.
Κι ότι τελικά η άγνοια είναι θείο δώρο, επειδή η αλήθεια
μας κάνει να έχουμε ανήσυχο ύπνο.
Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@liberal.gr
Αντί για δικό μας σχόλιο:
Η ανάρτηση που άναψε φωτιές στο ΥΠΕΞ:
Όλο το παρασκήνιο ΕΔΩ
Το πότε βέβαια ο Τσίπρας έγινε “κεντροαριστερός”, χαμπάρι δεν πήραμε.
Ύβρις
Κυριάκος Μπερμπερίδης
Η διαφαινόμενη “ολική επαναφορά” του πρώην πρωθυπουργού
Αλέξη Τσίπρα, συνιστά την απόλυτη ύβρη απέναντι στον ελληνικό λαό.
Και συνιστά την απόλυτη ύβρη γιατί πέραν
της καταστροφικής του πενταετίας, ουδέποτε ο κύριος αυτός προέβη
σε αυτοκριτική για τα τραγικά του λάθη που παραλίγο
να προκαλέσουν καταστροφή μεγαλύτερη κι απ’ την Μικρασιατική.
Δεν ήταν βέβαια ο μόνος στη Μεταπολίτευση που δεν έκανε αυτοκριτική.
Αλλά ήταν ο μόνος που προκάλεσε τόση συσσωρευμένη ζημιά
σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα.
Διότι δεν ήταν μόνο η αισχρή εξαπάτηση του κόσμου
με τις υποσχέσεις για σκίσιμο μνημονίων “μ ’ένα νόμο κι ένα άρθρο”
η για τον ΕΝΦΙΑ που “δεν μειώνεται αλλά καταργείται”.
Δεν ήταν μόνο η καιροσκοπική σύμπραξη με τους ακροδεξιούς
των ΑΝΕΛ του κατά τ ‘άλλα “προοδευτικού” Σύριζα, προκειμένου
να γίνει το ρεσάλτο στην εξουσία.
Δεν ήταν μόνο η εγκληματική διαπραγμάτευση
του πρώτου εξαμήνου του 2015 που φόρτωσε τη χώρα
με 100 δις επιπλέον χρέους κι ένα τρίτο αχρείαστο μνημόνιο.
Δεν ήταν μόνο το ντου που επιχειρήθηκε στο Νομισματοκοπείο
προκειμένου να “απαλλοτριωθούν”
τα αποθεματικά της Τράπεζας της Ελλάδος.
Δεν ήταν μόνο τα μυστηριώδη ταξίδια στη Βενεζουέλα
και το Ιράν αλλά και τα παρακάλια στον Πούτιν να μας τυπώσει
δραχμές χωρίς καν να υπάρχει εντολή
από τον ελληνικό λαό για έξοδο απ’ το ευρώ.
Ήταν η εξαχρείωση των θεσμών με τη χειραγώγηση
της Δικαιοσύνης στην υπόθεση Νοβάρτις.
Ήταν η φίμωση μη αρεστών Μέσων ενημέρωσης που ξεδιάντροπα
επιχειρήθηκε με τις περίφημες 4 τηλεοπτικές άδειες
και με βάση μια ανύπαρκτη μελέτη
ενός ανύπαρκτου “Ινστιτούτου της Φλωρεντίας”.
Ήταν οι “συνακροάσεις” και παρακολουθήσεις πολιτικών αντιπάλων,
τροϊκανών αλλά και υπουργών της κυβέρνησης Τσίπρα.
Ήταν το χάιδεμα τρομοκρατών αρχικά με την κατάργηση
των φυλακών τύπου Γ και μετά με τις χαριστικές μεταγωγές
σε αγροτικές φυλακές και τις άδειες
που δίνονταν αφειδώς στον Κουφοντίνα.
Ήταν ο νόμος Παρασκευόπουλου με τον οποίο αφέθηκαν
ελεύθεροι εκατοντάδες εγκληματίες.
Ήταν η ωμή εκβίαση επιχειρηματιών μέσα στο μέγαρο Μαξίμου
προκειμένου “να φανούν λογικοί”
και “συνεργάσιμοι” με το καθεστώς Τσίπρα.
Ήταν οι αναφορές για τους “αρμούς της εξουσίας
που δεν ελέγχονταν” και παρέπεμπε σε αυταρχική “δημοκρατία”
λατινοαμερικάνικου τύπου.
Ήταν το “ο στρατός εγγυάται την εσωτερική ασφάλεια”.
Ήταν το “είχαμε την κυβέρνηση αλλά όχι την εξουσία”.
Ήταν η αλλαγή του ποινικού κώδικα, μια μόλις εβδομάδα
πριν τις εκλογές του 2019, κίνηση με την οποία προφανώς
ξεπληρώθηκαν γραμμάτια.
Αλλά και αρκετά πριν την ανάληψη της εξουσίας, ήταν
και η ελεεινή αντιπολίτευση της περιόδου 2010-2014
με την οποία “προειδοποιήθηκαν” επενδυτές να ακυρώσουν
δουλειές στην Ελλάδα γιατί “θα χάσουν τα λεφτά τους”,
επιχειρήθηκαν δολοφονίες χαρακτήρα και έγιναν
δαιμονοποιησεις πολιτικών αντιπάλων, προπηλακισμοί
και “νομιμοποίηση” γενικώς της αλητείας στην πολιτική ζωή.
Όπως επίσης και η ακόμα χειρότερη αντιπολίτευση
της περιόδου 2019-2023 με την ευθεία υπονόμευση
του εμβολιαστικού προγράμματος, με τα εμβόλια που ο Τσίπρας
αποκαλούσε χυδαία, “ρετσινόλαδα”, κλείνοντας το μάτι
σε ανεμβολίαστες και συνωμοσιολόγους, τα “μετά θα λογαριαστούμε”,
τις 300 πορείες υπέρ του Κουφοντινα σε εποχές σκληρών λοκ νταουν,
την απαίτηση για γκρέμισμα του φράχτη του Έβρου
την ώρα που ήταν εξέλιξη η απόπειρα εισβολής,
την καταψήφιση της αγοράς των Ραφάλ και πολλά άλλα.
Μια αντιπολίτευση για την οποία ο Τσίπρας και το κόμμα του
τιμωρήθηκαν σκληρά και από το 32% του 2019,
πήγαν αρχικά στο 20% και μετά στο 17% του 2023.
Και τώρα - μετά και τις πολλαπλές διασπάσεις - βρίσκονται πια
στα τάρταρα καταγράφοντας αξιοθρήνητα δημοκοπικά ποσοστά
της τάξεως του 6 % και 7%.
Αλλά όπως φαίνεται τα αναγκαία συμπεράσματα δεν βγήκαν.
Ουδέποτε αναστοχάστηκαν εκεί για τα αίτια της ήττας του 2023.
Μιας ήττας που είχε για την ακρίβεια διαστάσεις συντριβής.
Ουδέποτε είπαν “κάναμε λάθος”.
Ουδέποτε ζήτησαν συγνώμη.
Ισχυρίζονται απεναντίας και με περίσσιο θράσος,
ότι “έβγαλαν τη χώρα απ’ τα μνημόνια με την κοινωνία όρθια”.
Κι ας υποθήκευσαν τη δημόσια περιουσία για 99 χρόνια.
Κι ας ξεπούλησαν τις τράπεζες σε ξένους.
Κι ας δεσμεύτηκαν για πλεονάσματα μέχρι το 2060.
Και τώρα μια δεκαετία μετά, σε μια γιγαντιαία επιχείρηση
χειραγώγησης της κοινής γνώμης, και βλέποντας ότι
ο τωρινός Σύριζα πνέει τα λοίσθια, ο Τσίπρας έγινε ξαφνικά
“ηγέτης με διεθνή ακτινοβολία” και ο άνθρωπος
“που θα ενώσει την κεντροαριστερά”
ως αντίπαλον δέος του Μητσοτάκη.
Το πότε βέβαια ο Τσίπρας έγινε “κεντροαριστερός”,
χαμπάρι δεν πήραμε.
Αλλά ας όψεται αυτό το άτιμο το rebranding.
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν
αφορμή για διάλογο.
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε,
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)