Πέμπτη 24 Ιουλίου 2025
Στην Φρίντα Κάλo, ζωγράφο, στην γυναίκα που δεν τα παράτησε πότε, στην γυναίκα μαχήτρια.
Η Φρίντα Κάλο (Frida Kahlo) καταξιώθηκε
μέσα από τους πίνακές της,
την προσωπικότητά της, το στυλ της.
Παράλληλα έγινε γνωστή και ως σύμβολο αντοχής
μέσα από τις μάχες της και την σκληρή της μοίρα
(πολιομυελίτιδα,ατύχημα με τραμ,αποβολές,απιστία).
Δεν αφέθηκε να την "καταπιεί"το πεπρωμένο της.
Η φράση "Pies?...para què los quiero si tengo alas para volar?"
("Πόδια; ...γιατί τα θέλω εάν έχω φτερά για να πετάξω;")
κρύβει όλη την ουσία της ζωής της.
Εκτός από τους αυτοβιογραφικούς πίνακες
πολλοί επηρεάζονται από τα χριστιανικά τάματα που αποτελούν
ευχαριστία προς την Παναγία για την πραγματοποίηση μιας ευχής.
Έχοντας και εγώ πέσει σε μια σοβαρή περιπέτεια υγείας
είχα σαν παράδειγμα προς μίμηση την Φρίντα.
Αφιερωμένο αυτό το ποίημα και η ζωγραφιά μου
στην Φρίντα ζωγράφο,στην γυναίκα
που δεν τα παράτησε πότε,
στην γυναίκα μαχήτρια
και σε κάθε μαχήτρια αυτής της ζωής.
ΦΡΙΝΤΑ
Φρίντα μου αγαπημένη
που έκανες τον πόνο-τέχνη
μέσα από τις πληγές σου
ζωντάνεψες τους πίνακές σου
Γλάροι πάνω απ' τα βλέφαρά σου
στεφάνι πλεγμένο στα μαλλιά σου
αγάπη μέσα στην καρδιά σου
για τον Ντιέγο, τον έρωτα σου.
Φρίντα κράτα μου το χέρι
ταξίδεψε με σαν αγέρι
δώσε μου απ' την έμπνευσή σου
να πλησιάσω την ζωή σου.
Να περιγράψω την μορφή σου
την δύναμη της ψυχής σου
από παντού πληγώθηκες
με όση ψυχή και αν δόθηκες.
Σε θέλω τώρα οδηγό μου
στο ποίημα τούτο,το δικό μου
να "ζωγραφίσω" στο χαρτί
όλες τις χάρες που 'χες εσύ
Να σε υμνήσω προσπαθώ
βοηθά με ν'ανταποκριθώ
να γίνω η φωνή σου
για την γλυκόπικρη ζωή σου.
Φρίντα κάθε πίνακάς σου
η αλήθεια ή δικιά σου
τους πόνους "έντυνες" με χρώμα
ύμνος για της πατρίδας σου το χώμα.
Γεωργία Κόλλια
Τετάρτη 23 Ιουλίου 2025
Un viaje al vacìo,es nuestra muerte Ένα ταξίδι στο κενό, είναι ο θάνατός μας
Un viaje al vacìo,es nuestra muerte
y nosotros sin nuestro cuerpo,como aroma sólo
que "viaja" constantemente para unirse con el universo.
Unos hablan de alma y quizà tengan razón.
Sin cuerpo ni sombra,como aroma sólo.
Tambièn sin suen̈os, me temo que serà.
Desde la oscuridad hacia la luz y otra vez a la oscuridad.
Desde el cero al nfinito, en el medio nuestra vida.
Como relàmpago que en un instante brilla y se apaga
tanta vida, sobre la tierra, sólo nos tocó.
Pan Kartsonakis
Την απόδοση, στην Ισπανική γλώσσα
έκανε η καθηγήτρια φιλόλογος των Ισπανικών.
Γεωργία Κόλλια
Ένα ταξίδι στο κενό, είναι ο θάνατός μας
κι εμείς δίχως το σώμα μας, σαν άρωμα μονάχα
που «ταξιδεύει» διαρκώς να σμίξει με το σύμπαν.
Κάποιοι το λένε και ψυχή και ίσως έχουν δίκιο.
Με δίχως σώμα και σκιά, σαν άρωμα μονάχα
Αλλά και δίχως όνειρα, φοβάμαι πως θα είναι.
Απ το σκοτάδι προς το φως και πάλι στο σκοτάδι.
Απ το μηδέν στο άπειρο, στη μέση η ζωή μας.
Σαν αστραπή που μια στιγμή φεγγοβολά και σβήνει
όση ζωή, πάνω στην γη, μας έλαχε μονάχα.
Πάν Καρτσωνάκης
Labels:
Αρχαία
,
δεκαπεντασύλλαβος
,
εικαστικός
,
εξωγήινοι
,
Κορινθία
,
λιμάνι
,
λογοτεχνία
,
Ποιήματα
,
ποίηση
Κόρινθος-τώρα: Από ότι μου είπε, στο τηλέφωνο η φίλη που μου την έστειλε. (2 εικόνες)
Προφανώς και δεν γλίστρησε κι έπεσε,
διότι έχει βάλει και προσκεφάλι.
Απλά, όντας άστεγος, έπεσε να πάρει έναν
μεσημεριανό ύπνο εκεί στην σκιά.
Υ.Γ: Τι προβλέπεται για τους άστεγους αλήθεια;
Οι άστεγοι έχουν δικαιώματα… ΕΔΩ
Τρίτη 22 Ιουλίου 2025
Σχόλιο του Σίλα Σεραφείμ για το χθες, το σήμερα και ίσως το αύριο στην περιοχή της Μέσης Ανατολής..
Μια χρήσιμη προσέγγιση ΕΔΩ από τον γνωστό κωμικό
που μπορεί να σας βρει αντίθετους σε πολλά
άλλα σίγουρα έχει προσεγγίσεις που αξίζει να ακούσετε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)




















