Εικόνες που αδυνατούν να περιγράψουν λόγια.

Στα μονοπάτια του μυαλού γεννούν τα όνειρά μας

κάνουν ταξίδια που κανείς παραμυθάς δεν είπε. 

Αλλόκοτες, περίπλοκες, προσωπικές πορείες

σπάζουν φραγμούς και σύνορα με γνώμονα τ αστέρια.

Εικόνες που αδυνατούν να περιγράψουν λόγια

έχουν σε χρόνους άρρυθμους μια λογική δική τους.

Αδυνατούν οι ποιητές να ζήσουν στην αλήθεια, 

έτσι κι αλλιώς το ξέρουνε αλήθεια δεν υπάρχει. 

Αγανακτούν και πνίγονται να σπάσουνε τους φράχτες

κι απ το υπόγειο τραγουδούν τις κορυφές του κόσμου. 

Χαρτογραφούν οι ποιητές τα ίχνη τους αφήνουν

κι αν προχωρήσουν χάνονται βυθίζονται στο μέλλον. 

                       Πάν Καρτσωνάκης

Είναι και κάποιοι φίλοι μου που χρόνια έχω χάσει.

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι,  που χρόνια επιμένουν

κι αρνούνται να προσαρμοστούν και λογικοί να γίνουν.

Συνήθως, μοιάζουν άστεγοι, αερικά στους δρόμους.

Δεν είναι συνεργάσιμοι,  να ενταχθούν, που λένε

μα παραμένουν ξέχωροι, πρίγκιπες μες τους βάλτους

κι αν μοιάζουν σαν τους βάτραχους, ένα φιλί προσμένουν.

Αχτένιστοι κάποιες φορές, κακοντυμένοι ίσως

Συνήθως και αξύριστοι, νομίζεις στα παγκάκια

παρέα με τους άστεγους την νύχτα θα την βγάλουν.

…………………….......................................................

Είναι  και κάποιοι φίλοι μου που χρόνια έχω χάσει.

Δεν έχουν ούτε κινητό και  ζουν σ’ αυτήν την φάση.

                                            Καρτσωνάκης Πάν