Θα ‘θελα να ‘μουν φυλακτό, στα ρούχα σου επάνω
να σε προσέχω διαρκώς, κακό να μην σε πιάνει
κι εσύ το νου σου πάντοτε να έχεις μην ξεχάσεις
όταν αλλάζεις φορεσιά. να τρέμεις μην με χάσεις.
Θα ‘θελα να ‘χα μαγικό και σπάνιο βοτάνι
που να γιατρεύει κάθε τι και θάνατο ξορκίζει
να στο χαρίσω και μ’αυτό αθάνατη να γίνεις
αστερισμός στον ουρανό τις νύχτες να στολίζεις.
Θα ΄θελα να ‘μουν ναυαγός στο άγνωστο μαζί σου
και να προσεύχομαι ποτέ, να μην μας βρει κανένας.
Πάν Καρτσωνάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου