Δραπετεύω απ΄τον κόσμο, τα άψυχα τα πράγματα
σ έναν άλλο που ναι μόνο, όνειρα και θαύματα.
Τον καθρέφτη μη σκεπάζεις, γιατί θέλω να κρυφτώ
Κι όποτε θα τον κοιτάζεις, θα σου λέω σ΄ αγαπώ!
Τον καθρέφτη μας μη σπάζεις
γιατί είναι γρουσουζιά
την ζωή σου δεν αλλάζεις
μοναχά με μια γροθιά !
Μαύρο φόρεμα αν βάζεις και δακρύζεις, δένομαι
με τ ανθρώπινα και πάλι, τόσο που θα φαίνομαι.
Το καντήλι να τ ανάβεις, μες το φως αισθάνομαι
εγκλωβίζομαι κοντά του, χαίρομαι, δεν χάνομαι!
Πάν Καρτσωνάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου