Μια πρόχειρη σαλάτα και λευκό κρασί
από τον φίλο μου Λευτέρη.
Υ.Γ: Φυσικά και ολικής άλεσης καρβελάκι.
Με λέξεις μόνο έχτιζαν, τον κόσμο τους και ζούσαν στοές τριγύρω σκάβοντας, τούνελ για να ξεφύγουν. Πάν Καρτσωνάκης "Οι Ποιητές"
Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026
Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026
Πολλές φορές με ρώτησαν γιατί δεν τραγουδάω
Κανείς δεν είναι λεύτερος ψευδαίσθησή μας είναι.
Λεύτεροι μόνο οι τρελοί, οι καλλιτέχνες, είναι
σαν τραγουδούν ελεύθερα και στα κλουβιά τους σπάνε
τα σίδερα της λογικής και κόντρα στο συμφέρον.
Μοιάζω με κείνα τα πουλιά που στα κλουβιά τους μέσα
δεν κελαηδούν από χαρά, μα ο λυγμός τους μοιάζει
θρήνος που έχει ψεύτικο ερωτικό κουκούλι
για τη ζωή που χάνεται μες το κλουβί τους τώρα.
Πολλές φορές με ρώτησαν γιατί δεν τραγουδάω
κι όταν οι άλλοι τραγουδούν ποτέ μου δε χορεύω.
Πάν Καρτσωνάκης
Αργά για δάκρυα
Δημήτρης Καμπουράκης
Μια χαρά το είπε ο Αλέξης.
«Σε λίγα εικοσιτετράωρα γίναμε αξιωματική αντιπολίτευση, σε λίγους
μήνες θα γίνουμε κυβέρνηση». Βούτυρο στο ψωμί του οι συνεχιζόμενες
μετρήσεις, με τις οποίες παγιοποιείται η πεποίθηση ότι είναι δεύτερος.
Διότι αυτά τα δημοσκοπικά ποσοστά, αν επιβεβαιωθούν
από τις κάλπες του ’27, θα κάνουν πράγματι τον Τσίπρα διεκδικητή
της εξουσίας το 2031.
Aυτή είναι βέβαια η επιδίωξη του, το ξέρει κι η Κουτσή Μαρία.
Τα περί εξουσίας το ’27 είναι μπουρδολογίες που πρέπει να λέγονται
κι ας μην τις πιστεύει ούτε η Περιστέρα.
Ο Ανδρουλάκης να τα βλέπει.
Όπως πάει το πράγμα, από τους τρεις (Μητσοτάκη, Τσίπρα και αυτόν),
μόνο ο Νίκος θα είναι σπίτι του την δεκαετία του ’30, οι άλλοι δυο
θα συνεχίσουν να βρίσκονται στο πολιτικό παιχνίδι.
Ο ένας ως πρωθυπουργός (αυτοδύναμος ή συμμαχικός) κι ο άλλος
ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Μόνο ο Νίκος θα τους κοιτάζει εκ του μακρόθεν και άπραγος,
έχοντας μάλιστα κληροδοτήσει στον διάδοχό του
ένα κόμμα σε κακή κατάσταση.
Διότι η παγίωση της πεποίθησης ότι βασικός αντίπαλος
του Μητσοτάκη είναι ο Τσίπρας, θα οδηγήσει ένα κομμάτι
του ΠΑΣΟΚ στην ΕΛΑΣ κι ένα άλλο κομμάτι στην ΝΔ.
Πάνω από τους μισούς σημερινούς ΠΑΣΟΚους, μη βλέποντας
προοπτική εξουσίας με το κόμμα τους, θα λακίσουν.
Όσοι είναι σκληροί αντιδεξιοί θα ψηφίσουν Τσίπρα κι όσοι
ακούνε Τσίπρας και ανατριχιάζουν θα ψηφίσουν Κυριάκο.
Οπότε στον Ανδρουλάκη θα απομείνει αυτός το πυρήνας
των παλιών και αμετακίνητων που δεν ξεπερνά το 7%-8% Ναι, αλλά
αυτό το γλίσχρο ποσοστό εγκαθιστά το ΠΑΣΟΚ στη ζώνη
των πολιτικών σχηματισμών που κανείς δεν ξέρει αν τελικά
έχουν λόγο ύπαρξης. Δυστυχώς.
Δεν του φταίει κανένας του Νίκου, μόνος του το κατάφερε αυτό.
Επί δυο χρόνια κι ενώ η τύχη τον ευνόησε σκανδαλωδώς
δίνοντας του την δεύτερη θέση, δεν μπορούσε κανείς να καταλάβει
αν πολιτευόταν ως διάδοχος ενός μεγάλου και ιστορικού κυβερνητικού
κόμματος ή ως αδελφό γκρουπούσκουλο της έξαλλης Ζωής.
Μαντάρα τα ‘κανε, προσχωρώντας στην άποψη ότι το βασικό
πρόβλημα της χώρας είναι να απαλλαγεί από τον Μητσοτάκη.
Πονηρά (και αφελώς) σκεφτόμενος, πίστευε πως αν εξοβελιστεί
ο Κυριάκος, εκείνος θα ήταν ο φυσικός διάδοχος ελλείψει άλλου.
Αμ δε. Ο Τσίπρας τον περίμενε στην γωνία.
Τώρα που θυμήθηκε ο Νίκος τον διμέτωπο, είναι αργά.
Όταν επί δυο χρόνια σπέρνεις αντιμητσοτακισμό ως μονοκαλλιέργεια,
μην περιμένεις το χωράφι να βγάλει την τελευταία στιγμή
και αντιτσιπρισμό επειδή ξάφνου έσκασε μύτη ο Αλέξης.
Ό,τι έσπειρες θα φυτρώσει, απλώς θα το θερίσει άλλος.
Όταν έθετε ως πρώτο και κυρίαρχο στόχο την πάση θυσία απαλλαγή
της χώρας από τον Μητσοτάκη επειδή είναι μαφιόζος και απατεώνας,
ας μην απορεί που τώρα οι δικοί του πάνε και ψηφίζουν Τσίπρα
όταν τον είδαν να περνά μπροστά.
Αυτοί είναι συνεπείς στον στόχο τους, ο Ανδρουλάκης άλλαξε
ξαφνικά κι από μονομέτωπος έγινε… διμέτωπος.
Τόσο καιρό τους έλεγε ότι το πρόβλημα τους είναι μόνο ο Κυριάκος,
τώρα ξαφνικά θα πιστέψουν ότι το πρόβλημα τους διπλασιάστηκε;
Από δω ο μαφιόζος Κυριάκος κι από κει ο λαϊκιστής Τσίπρας;
Πολύπλοκο για την διάνοια του απλού ΠΑΣΟΚου ψηφοφόρου,
ο οποίος ψάχνει καθαρά μηνύματα, όχι εχθρούς που καθορίζονται
κατά περίπτωση και ανάλογα με τις δημοσκοπήσεις.
Τώρα είναι αργά για δάκρυα. Ένα ασανσέρ που το πήρε η βαρύτητα,
θέλει δεκαπλάσια προσπάθεια για να πάρει την ανιούσα
απ’ όση ήθελε όταν έστεκε στον όροφο.
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν
αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.
Τρίτη 16 Ιουνίου 2026
Κόρινθος-Συνοικισμός Κορίνθου: Θυμόσαστε τον Ρέντη Θεοχάρη ; (7 εικόνες)
Επίσκεψη κατ' οίκον, προς άγραν ψήφων.
Υ.Γ: Στην φωτογραφία μας, στο σπίτι του Κοζανίδη Πέτρου
όταν ήταν ακόμη στην Ένωση Κέντρου.
Ο Θεοχάρης Ρέντης (1925 - 28 Σεπτεμβρίου 1996),
του Κωνσταντίνου, ήταν Έλληνας πολιτικός.
Διατέλεσε μέλος διαφόρων κυβερνήσεων.
Σαν τον Ιωσήφ Στάλιν
Δημήτρης Καμπουράκης
Στις πιο διάσημες φωτογραφίες της σταλινικής περιόδου, συμβαίνει
κάτι σχεδόν μεταφυσικό αλλά εξόχως φρικιαστικό.
Στην πρώτη εκδοχή τους, ο Στάλιν στέκεται πλάι σε συντρόφους,
συνεργάτες και πρωτοπαλίκαρα της επανάστασης.
Στη δεύτερη εκδοχή, λίγα χρόνια αργότερα, κάποιοι από αυτούς
έχουν εξαφανιστεί.
Οι φωτογραφίες είχαν εντέχνως ρετουσαριστεί, σαν οι απόντες
να μην είχαν ποτέ υπάρξει εκεί, δίπλα στον ηγέτη.
Ο Σταλινικός μηχανισμός τους είχε εκτελέσει κι ύστερα
τα εργαστήρια φρόντισαν να τους διαγράψουν και από τις εικόνες.
Ο Τρότσκι, ο Γιεζόφ, ο Ζινόβιεφ και τόσοι άλλοι έπαψαν
να υπάρχουν όχι μόνο πολιτικά αλλά και φωτογραφικά.
Δεν πιστεύω ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται.
Συχνά όμως κάνει ομοιοκαταληξίες.
Στη νέα πολιτική κίνηση του Αλέξη Τσίπρα
δεν έχουμε φωτογραφικό ρετούς.
Έχουμε βιογραφικό ρετούς.
Πρόσωπα με πολυετή κομματική διαδρομή πρωτίστως
στον ΣΥΡΙΖΑ, πρώην υπουργοί, βουλευτές, στελέχη, κομματικοί
αξιωματούχοι και επαγγελματίες της πολιτικής, παρουσιάζονται
ξαφνικά ως απλοί γιατροί, δικηγόροι, πανεπιστημιακοί, μηχανικοί
ή άνθρωποι της κοινωνίας των πολιτών.
Η πολιτική τους διαδρομή διαγράφεται, μεταφέρεται εκτός κάδρου.
Έτσι, ο πρώην υπουργός εμφανίζεται ως οικονομολόγος.
Ο πρώην βουλευτής ως δικηγόρος.
Ο πρώην κομματικός παράγοντας ως πανεπιστημιακός.
Σαν να πρόκειται για ανθρώπους που μόλις κατέβηκαν από κάποιον
ουδέτερο πλανήτη της κοινωνίας των πολιτών και όχι από
τα υπουργικά συμβούλια, τα κομματικά όργανα
και τις εσωκομματικές ίντριγκες της τελευταίας δεκαετίας.
Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι την ιδέα συνέλαβε
και επέβαλε ο ίδιος ο Τσίπρας.
Έτσι κι αλλιώς αυτός είναι ο Big Boss εκεί μέσα.
Αποτελεί άλλωστε φωτοτυπία της Τσιπρικής αντίληψης για την ΕΛΑΣ.
Ότι το νέο κόμμα, από την κορυφή ως τα νύχια του, είναι
προϊόν πολιτικής παρθενογένεσης.
Δεν σέρνει καμιά προϊστορία, δεν κουβαλά κανένα βαρίδι, δεν έχει
παρελθόν για το οποίο πρέπει να απολογηθεί ή να περηφανευτεί.
Είναι tabula rasa, άγραφος πίνακας.
Ακόμα και ο αρχηγός υπάγεται σ’ αυτόν τον κανόνα,
απλώς εκείνος (και μόνο εκείνος) το πέτυχε μέσω του rebranding,
το οποίο (ω του θαύματος) αφαίρεσε κάθε σκιά
της προσωπικής του ιστορίας, άφησε όμως ανέπαφη την πολύτιμη
πείρα του προς μελλοντική αξιοποίηση.
Τι πιο φυσιολογικό λοιπόν, τα βιογραφικά των στελεχών
να υπακούουν σ’ αυτή την λογική;
Ειδικά όταν πρόκειται για πρώην στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ
και την Νέας Αριστεράς, των οποίων η πολιτική προϋπηρεσία
λογίζεται (από τον ίδιο τον πρώην αρχηγό τους) ως βάρος
που πρέπει να κρυφτεί και όχι ως παράσημο που πρέπει να προβληθεί.
Υπάρχει όμως μια θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα στο σταλινικό
φωτογραφικό ρετούς και στο ΕΛΑΣίτικο βιογραφικό ρετούς.
Οι άνθρωποι που εξαφανίζονταν από τις φωτογραφίες του Στάλιν,
δεν είχαν κανένα λόγο στο ζήτημα.
Ήταν ήδη νεκροί.
Οι σημερινοί «ρετουσαρισμένοι» είναι ολοζώντανοι.
Βλέπουν την πολιτική τους διαδρομή να σβήνεται εντελώς ή υποχωρεί
στο υποσέλιδο, βλέπουν δεκαετίες κομματικής δράσης να εξατμίζονται
πίσω από έναν ουδέτερο επαγγελματικό τίτλο.
Και το αποδέχονται χωρίς την παραμικρή αντίρρηση,
χωρίς ίχνος αμηχανίας και ντροπής.
Αυτό κατά την γνώμη μου είναι το πιο
αποκαλυπτικό στοιχείο της υπόθεσης.
Ότι πίσω από κείνον που διέταξε το ρετούς των άλλων, στοιχίζονται
πρόθυμα τόσοι πολλοί που δέχθηκαν να ρετουσαριστούν.
Ενώ παριστάνουν τους περήφανους αριστερούς, και επαίρονται
(στις παρέες, όχι στα βιογραφικά τους) ότι είναι εγγόνια
της «δρακογενιάς» που προτιμούσε να μένει στην εξορία
παρά να κάνει δήλωση μετάνοιας.
Τελικά η πολιτική δεν είναι μόνο οι ηγέτες
που ξαναγράφουν τις λεζάντες.
Είναι και οι πρόθυμοι κομπάρσοι που ποζάρουν χαμογελώντας
μπροστά στον φακό, ελπίζοντας ότι κανείς δεν θα θυμάται ότι
πόζαραν χαμογελαστοί στην αρχική φωτογραφία.
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν
αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.
Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026
«Οι περισσότεροι σκεπτόμενοι άνθρωποι δεν πιστεύουν στον Θεό, αλλά παρ’ όλα αυτά τον αισθάνονται».
«Δε σʼ αγαπούν ανθρωπάκο, σε περιφρονούν, επειδή
περιφρονείς τον εαυτό του.
Σε ξέρουν απ’ έξω κι ανακατωτά.
Γνωρίζουν τις χειρότερες αδυναμίες σου, όπως
θα έπρεπε να τις γνωρίζεις εσύ.
Σε θυσίασαν σε ένα σύμβολο και εσύ τους έδωσες
τη δύναμη να σʼ εξουσιάζουν.»
«Η ζωή σου θα γίνει ωραία και ασφαλής όταν η ζωντάνια σημαίνει
για σένα περισσότερα απ’ την σιγουριά,
η αγάπη περισσότερα απ’ το χρήμα,
η ελευθερία σου περισσότερα απ’ την γραμμή του κόμματος
ή την κοινή γνώμη.»
«Η καταπίεση της φυσιολογικής σεξουαλικής ικανοποίησης οδηγεί
σε διαφόρων ειδών υποκατάστατα ικανοποίησης.»
«Άκου ανθρωπάκο.. Σε φοβάμαι ανθρωπάκο, σε τρέμω, επειδή απο σένα
εξαρτάται το μέλλον της ανθρωπότητας.
Σε φοβάμαι επειδή το κυριότερο μέλημα στην ζωή
είναι να δραπετεύεις από τον εαυτό σου.
Θα ‘χες από καιρό αποτινάξει τα δεσμά σου αν δεν ενθάρρυνες
εσύ o ίδιος την κατάσταση και δεν την στήριζες με τις πράξεις σου.
Καμία αστυνομική δύναμη στον κόσμο δεν θα ήταν ικανή
να σε νικήσει, αν διέθετες έστω μία στάλα αυτοσεβασμό…»
«Οι περισσότεροι σκεπτόμενοι άνθρωποι
δεν πιστεύουν στον Θεό, αλλά παρ’ όλα αυτά τον αισθάνονται.»
Ο Βίλχελμ Ράιχ, αυστριακός ψυχαναλυτής και αμφιλεγόμενη
προσωπικότητα στο χώρο της ψυχολογίας, ανέπτυξε μια ξεχωριστή
και αντισυμβατική φιλοσοφία που συνδύαζε την ψυχανάλυση
με κοινωνικοπολιτικές ανησυχίες.
Κόρινθος-το παλιό Νοσοκομείο: Ποζάρουν στην είσοδό του (4 εικόνες)
Φυσικά αυτός με την άσπρη αμφίεση είναι νοσοκόμος.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)