Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2016

Ωραίο θα ταν όνειρο πολύ απλά να ήταν.

Για την ψυχή έχουν γραφτεί πάρα πολλές απόψεις
κάποιοι την θέλουν σαν πουλί κι άλλοι σαν πεταλούδα.
Υπάρχουν βέβαια κι αυτοί που λένε δεν υπάρχει,
κι είναι απλά ενέργεια της ύλης των εμψύχων.

Εγώ δεν είμαι φυσικός και ούτε επιστήμων
με υποθέσεις συνεχώς το συζητώ με φίλους
να βρούμε μια απάντηση σ’ αυτήν την απορία
αν η ζωή μας δηλαδή μοναδική δεν είναι.

Ωραίο θα ταν όνειρο πολύ απλά να ήταν
κι όπως ξυπνάμε ν’ άρχιζε και η ζωή μας πάλι.
                                 Καρτσωνάκης Πάν

Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2016

Τι συγκλονιστικό είδε στο όραμά του ο Ιεζεκιήλ; Τι σημαίνει η λέξη «όραμα».

Ποια είναι η ιστορική και όχι η φανταστική αλήθεια για τον προφήτη της Βίβλου, 
που κάποιοι τον συνέδεσαν με διάφορα οράματα, που είδε ο προφήτης 
με διαστημόπλοια («έργα ανθρωπίνης χειρός») και άλλα παρόμοια θέματα.

Ο Προφήτης Ιεζεκιήλ, όπως τουλάχιστον διαβάζουμε στο ομώνυμο βιβλίο 
της Παλαιάς Διαθήκης, ήταν ένας ιερέας και οδηγήθηκε αιχμάλωτος
 στη Βαβυ­λώνα μετά την πρώτη κατάληψη της Ιερουσαλήμ το 597 π.Χ. 
Εκεί κλήθηκε στο προφη­τικό αξίωμα το 593 π.Χ. και έδρασε μεταξύ
 των εξόριστων συμπατριωτών του. 
Το έργο ανήκει στα «Προφητικά Βιβλία» της Παλαιάς Διαθήκης, 
στην υποομάδα «Μεγάλοι Προφήτες». 
Στην Εβραϊκή Βίβλο κατατάσσεται επίσης στους «Προφήτες», 
στην υποομάδα «Μεταγενέστεροι Προφήτες».

Ας κάνουμε ένα μικρό διάγραμμα του βιβλίου:

Μετά την εισαγωγή (κεφ. 1-3), όπου περιγράφεται ένα μεγαλειώδες όραμα
 και η κλίση του Ιεζεκιήλ στο προφητικό αξίωμα, ακολουθούν οι προφητείες, 
οι οποίες εξαγγέλθηκαν κατά τις δύο περιόδους της δράσης του, πριν και μετά 
την οριστική κατάληψη της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους (587 π.Χ.).
 Κατά την πρώτη περίοδο της δράσης του εξαγγέλλει ο προφήτης το αναπόφευκτο 
της καταστροφής της Ιερουσαλήμ εξαιτίας των αμαρτιών των κατοίκων της, 
διαλύοντας έτσι τις απατηλές ελπί­δες των εξόριστων συμπατριωτών του,
 οι οποίοι πίστευαν ότι ο Θεός θα λυπηθεί τελι­κά την πόλη του και οι ίδιοι γρήγορα
 θα επιστρέψουν στην πατρίδα τους (κεφ. 1-24).
 Την ενότητα αυτή ακολουθεί μια συλλογή προφητειών
 κατά των γειτονικών με τον Ισραήλ λαών (κεφ. 25-32).

Μετά την οριστική πτώση της Ιερουσαλήμ και την κατα­στροφή της αλλάζει
 και η αποστολή του προφήτη. Στόχος του κηρύγματος του (κεφ. 33-39) είναι πλέον
 να στηρίξει και να παρηγορήσει τους απογοητευμένους συμπα­τριώτες του,
 να τους προετοιμάσει για τη νέα επέμβαση του Θεού και να θέσει τα θεμέλια 
της αποκατάστασης. Η αποκατάσταση αυτή εξαγγέλλεται με το μεγαλειώδες όραμα
 των ξηρών οστών που αποκτούν και πάλι ζωή (37,1-14), 
όπως γράφουμε στο επόμενο κεφάλαιό μας.

Στα τελευταία κεφάλαια του βιβλίου (40-48) ο προφήτης οραματίζεται 
τη νέα κοινότητα του Ισραήλ. Με κέντρο τον ανοικοδομημένο ναό της Ιερουσαλήμ, 
τον οποίο περιγράφει οραματικά με κάθε λεπτομέρεια, θα δημιουργηθεί
 μια νέα άγια κοινότητα, ξεχωριστή από τους υπόλοιπους λαούς.

Σε ότι αφορά την ερμηνεία της καταστροφής, ο Ιεζεκιήλ κινείται στην ίδια γραμμή 
με τους προηγούμενους προφήτες, διαφοροποιείται όμως ταυτόχρονα
 από αυτούς δεχόμενος ότι η ανομία του λαού είναι εγγενής και χρονολογείται 
από την αρχή της ιστορίας του. Παράλληλα τονίζει την ευθύνη που έχει 
το κάθε άτομο ξεχωριστά για τις πράξεις του και δίνει έμφαση 
στην ανάγκη εσωτερικής ανακαίνισης του ανθρώπου.

Στη θεολογία του ο προφήτης τονίζει την υπερβατικότητα και την ελευθερία του Θεού. 
Ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να κατανοήσει τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός 
ενεργεί στην ιστορία. Όσες φορές έσωσε ο Θεός στο παρελθόν το λαό του, 
δεν το έκανε από κάποια υποχρέωση, για να τηρήσει τις υποσχέσεις του,
 αλλά για τη δόξα του ονόματός του. 
Κατά ανάλογο τρόπο θα αντικαταστήσει την παλαιά με μια νέα διαθήκη, 
όχι ως επιβράβευση κάποιας επιστροφής του λαού προς αυτόν, αλλά ως χάρη.
Αυτήν τη θεολογία της χάριτος του Θεού θα αναπτύξουν αργότερα πιο αναλυτικά
 ο ευαγγελιστής Ιωάννης και ο απόστολος Παύλος, ενώ τα αποκαλυπτικά οράματα
 του προφήτη θα ασκήσουν σημαντική επίδραση
 στις εικόνες του βιβλίου της Αποκάλυψης.(1)

Ποιο ήταν το όραμα του Ιεζεκιήλ;

Ας διαβάσουμε το κείμενο, που άνοιξε πολύ την φαντασία των διαφόρων 
καλοπροαίρετων εραστών της εξωγήινης ζωής, αλλά και πολλών άλλων 
διακεκριμένων ερευνητών και ας δούμε ποια είναι η πραγματική αλήθεια
 σύμφωνα μ’ αυτά που πιστεύει η Εκκλησία μας. Ιεζεκιήλ, λοιπόν, κεφάλαιο πρώτο:

Όραμα του προφήτη για τη δόξα του Θεού

(Νεοελληνική απόδοση της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας):

1-3 Την πέμπτη μέρα του τέταρτου μήνα του τριακοστού έτους της ηλικίας μου,
 εγώ ο Ιεζεκιήλ, γιος του ιερέα Βουζί, βρι­σκόμουν ανάμεσα στους αιχμαλώτους, 
κον­τά στον ποταμό Χεβάρ. Εκείνη την ημέρα α­νοίχτηκαν οι ουρανοί 
και είδα οράματα που μου τα φανέρωσε ο Θεός. 
Αυτό συνέβη τον πέμπτο χρόνο μετά που είχε αιχμαλωτιστεί ο βασιλιάς Ιωαχίν.

Εκεί, στη Βαβυλώνα, στον ποταμό Χεβάρ, ο Κύριος μου μίλησε για πρώτη φορά 
και έ­νιωσα τη δύναμη του πάνω μου.

4 Καθώς πα­ρατηρούσα, είδα να ‘ρχεται από το βορρά μια ανεμοθύελλα, 
που έφερνε ένα μεγάλο σύννεφο. Το σύννεφο έβγαζε από μέσα του φωτιά 
και έλαμπε ολόγυρα, ενώ στο κέντρο του κάτι ακτινοβολούσε σαν το μέταλλο 
που βγαίνει από τη φωτιά.

5 Μέσα από τη φωτιά διέκρινα τέσσερα όντα που έμοιαζαν με άν­θρωπο.

6 Το καθένα τους είχε τέσσερα πρόσωπα και τέσσερα φτερά.

7 Τα πόδια τους ήταν ίσια, ενώ τα πέλματά τους έμοιαζαν με του μοσχαριού 
και σπινθηροβολούσαν σαν γυαλιστερός χαλκός.

8 Εκτός από τα τέσσερα πρόσωπα και τα τέσσερα φτερά, καθένα 
από τα όντα αυτά είχε τέσσερα ανθρώπινα χέρια, ένα χέρι κάτω από κάθε φτερό.

9 Τα ανοιγμένα φτερά τους συναντούσαν το ένα το άλλο στις άκρες καθώς 
κινούνταν δεν άλλαζαν κατεύθυνση· βάδιζαν κατευθείαν μπροστά, 
εκεί που κοίταζε το κάθε πρόσωπο.

10 Όσο για την όψη του προσώπου τους, το κάθε ον είχε από μπροστά 
τη μορφή ανθρώπου, δεξιά τη μορφή λιονταριού, αριστερά τη μορφή βοδιού
 και πίσω τη μορφή αετού.

11 Αυτά ήταν τα πρόσωπα τους. 
Τα δύο από τα φτερά του καθενός ήταν ανοιγμένα προς τα πάνω και άγγιζαν
 τα φτερά του άλ­λου, ενώ τα άλλα δύο φτερά σκέπαζαν το σώμα τους.

12 Το κάθε ον βάδιζε κατευθείαν μπροστά, εκεί που κοίταζε το κάθε πρόσωπό του, 
όπου τα πήγαινε το Πνεύμα. Βάδι­ζαν χωρίς να γυρίζουν τα σώματά τους. 
Α­νάμεσά τους διακρινόταν μια λάμψη σαν από αναμμένα κάρβουνα, σαν λάμψη
 από δαδιά που πηγαινοέρχονταν. 
Η φωτιά ήταν εκτυ­φλωτική κι από μέσα της πετιούνταν αστρα­πές.

14 Τα όντα πηγαινοέρχονταν κι έτρεχαν σαν αστραπή.

15 Καθώς παρατηρούσα τα όντα, είδα ότι πάνω στο έδαφος υπήρχε 
ένας τροχός κοντά τους, ένας τροχός για κάθε ον με τις τέσσερις μορφές.

16 Οι τέσσερις τροχοί είχαν το χρώμα του τοπαζιού. 
Όλοι τους είχαν το ίδιο σχήμα και ήταν έτσι κατασκευασμέ­νοι, ώστε ο ένας τροχός 
φαινόταν να έχει έναν δεύτερο τροχό μέσα του σταυρωτά.

17 Έτσι οι τροχοί είχαν τη δυνατότητα να κινούν­ται σταθερά 
και προς τις τέσσερις κατευ­θύνσεις.

18 Οι τροχοί ήταν πολύ μεγάλοι έφταναν σε τρομαχτικό ύψος
 και η περιφέρειά τους ήταν γεμάτη μάτια σπινθηροβόλα.

19 Όταν τα όντα προχωρούσαν, προχωρούσαν μαζί τους κι οι τροχοί 
κι όταν σηκώνονταν τα όντα από τη γη, σηκώνονταν κι εκείνοι.

20-21 Όπου το Πνεύμα πήγαινε τα όντα, μετατοπίζονταν μαζί τους κι οι τροχοί. 
Όταν αυτά βαδίζανε μετακινούνταν και οι τροχοί όταν αυτά σταματούσαν,
 σταματούσαν κι εκείνοι· κι όταν αυτά υψώνονταν από τη γη, υψώνονταν
 μαζί μ’ αυτά και οι τροχοί· γιατί το ίδιο Πνεύμα κατεύθυνε τα όντα και τους τροχούς.

22 Πάνω από τα κεφάλια των όντων είδα κάτι που έμοιαζε με κρυστάλλινο,
 λαμπερό θόλο.

23 Κάτω απ’ το θόλο στέκονταν τα όντα με απλωμένα τα φτερά τους· 
καθένα άπλωνε δύο φτερά και άγγιζε τα φτερά του άλλου όντος, 
ενώ με τα άλλα δύο φτερά σκέπαζε το σώμα του.

24 Όταν προχωρούσαν, άκουγα τον ήχο των φτερών τους: ήταν σαν μια 
μεγάλη θάλασσα που βρυχιέται, σαν τη φωνή του Παντοδύναμου·
 ήταν ένας ορυμαγδός σαν βουή από πολεμικό στρατόπεδο. 
Όταν στέκονταν, δίπλωναν τα φτερά τους.

25 Αλλά και τότε ακουγόταν ακόμα ένας ήχος που ερχόταν από το θόλο, 
πάνω απ’ τα κεφάλια τους.

26 Κι εκεί, πάνω από το θόλο, υπήρχε κάτι που έμοιαζε με τεράστιο ζαφείρι 
σε σχήμα θρόνου. 
Και πάνω στο θρόνο είδα να κάθεται κάποιος που έμοιαζε με άνθρωπο.

27 Έπειτα είδα, από τη μέση του και πάνω κάτι που έλαμπε σαν χρυσάφι
 κι από τη μέση του και κάτω είδα κάτι σαν φωτιά, που ολόγυρα του έβγαζε λάμψη.

28 Έμοιαζε με το ουράνιο τόξο που εμφανίζεται στα σύννεφα μετά τη βροχή·
 τέτοια ήταν η λάμψη αυτή, σαν το α­παύγασμα της δόξας του Κυρίου.

Τι γράφουν οι ερευνητές

Πριν καταθέσουμε την δική μας άποψη, ας δούμε τι επισημαίνουν ορισμένοι 
ερευνητές και πώς αποκρυσταλλώνεται μία θεωρία, που έχει πάρει 
τεράστιες διαστάσεις, αλλά που η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.

Μέσα στο διαδίκτυο υπάρχει ένα σχόλιο που αξίζει τον κόπο να διαβάσουμε
 διότι δείχνει το εύρος αυτών των αντιλήψεων για τον Προφήτη Ιεζεκιήλ:

«Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι στην πραγματικότητα ο Ιεζεκιήλ
 είδε έναν ιπτάμενο δίσκο μαζί με τον οδηγό του και μας τον περιγράφει
 αναλυτικά, μιας και είναι προφανές ότι αποτελούσε ένα θέαμα πρωτόγνωρο 
και τρομερό για τον Προφήτη. Ο οδηγός του οχήματος παρουσιάζεται όμως
 ως ο Θεός των Εβραίων, για τους οποίους φαίνεται να γνωρίζει πολλά πράγματα, 
ενώ αναθέτει αποστολή στον Ιεζεκιήλ, δίνοντάς του μάλιστα το προφητικό χάρισμα.

Όλοι αυτοί δεν διστάζουν να επισημάνουν πως σε αρκετά άλλα σημεία 
της Παλαιάς Διαθήκης αλλά και στις παραδόσεις άλλων αρχαίων λαών, 
υπάρχουν σκανδαλιστικά παρόμοιες αναφορές, από τη Ραμαγιάνα 
και τη Μαχαμπαράτα των Ινδέων έως τα νοήμονα πλοία των Φαιάκων του Ομήρου. 
Είναι οι ίδιοι που θεωρούν ότι οι αρχαίοι λαοί είχαν έρθει πολλές φορές σε επαφή 
με εξωγήινους αποίκους του πλανήτη μας, 
οι οποίοι και αποτέλεσαν τους πρώτους θεούς της ανθρωπότητας.

Ένας από τους πρωτεργάτες της άποψης αυτής είναι ο πασίγνωστος 
Έρικ φον Νταίνικεν, καθώς και ο Ζεκάρια Σίτσιν, αμφότεροι από τους οποίους 
έχουν δεχθεί σφοδρές επιθέσεις από την επιστημονική και όχι μόνο κοινότητα
 για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζουν και ερμηνεύουν τα στοιχεία τους. 
Είναι ο τελευταίος μάλιστα που έχει κατηγορηθεί για λανθασμένη μετάφραση 
των σουμεριακών δελτών, καθώς και για το «στήσιμο» ολόκληρη
ς της φιλολογίας περί των εξωγήινων Ανουνάκι,
 που ήρθαν από τον πλανήτη Νιμπιρού και αποίκησαν τη γη.

Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι αυτό το όραμα δεν ήταν τίποτε άλλο 
από μια θρησκευτική εμπειρία που βίωσε ένα θρησκόληπτο άτομο, 
ίσως και υπό την επήρεια ψυχοτρόπων ουσιών. 
Αυτή είναι η υλιστική άποψη, με την οποία δεν συμφωνώ. 
Κάποιοι άλλοι τη θεωρούν ως μια κατεξοχήν θεϊκή επαφή, 
ενώ μερικοί τελευταίοι επισημαίνουν ότι μοιάζει πολύ
 με εμπειρία στο Αστρικό Πεδίο…
Κοινός γνωστός μας θα έλεγε ότι η χρήση ουσιών είναι πολύ πιθανόν 
να υπήρξε και απλά ήταν το μέσο για να ανοίξει μια δίοδος
 και να μπορέσει ο Ιεζεκιήλ να δει αυτό που υπάρχει 
και δεν μπορούσε πριν να δει, χωρίς να σημαίνει 
ότι η θρησκευτική εμπειρία που βίωσε, δεν ήταν αληθινή, αντίθετα μάλιστα…» (2)

Όπως διαπίστωσαν οι αναγνώστες, ορισμένοι ρίχνουν την ιδέα ότι 
ο προφήτης Ιεζεκιήλ έπαιρνε διάφορες ουσίες και πως όλα αυτά τα έβλεπε 
διότι ευρίσκετο υπό την επήρεια «ψυχοτρόπων ουσιών»! 
Προχωρούν μάλιστα και παραπέρα λέγοντας πως ο βιβλικός αυτός προφήτης 
ήταν … επιληπτικός!

Αυτό υποστηρίζει ένας Αμερικανός επιστήμονας ο οποίος λέει πως η περίπτωση
 του προφήτη Ιεζεκιήλ είναι η πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση επιληψίας
 και αναφέρεται στη Βίβλο:

«Σύμφωνα με τον Eric Althschuler, νευροεπιστήμονα στο Πανεπιστήμιο 
της Καλιφόρνια, ο Ιεζεκιήλ παρουσίαζε όλα τα τυπικά συμπτώματα της επιληψίας. 
Τα οράματα του προφήτη ενδεχομένως ήταν οι κρίσεις
 και η «αίσθηση πως βλέπουν όνειρο» που δηλώνουν όσοι υποφέρουν 
από επιληψία στην εποχή μας. 
Ο Ιεζεκιήλ έζησε πριν 2.600 χρόνια και οι εμπειρίες του καταγράφονται
 στην Παλαιά Διαθήκη. Ακόμη και το γεγονός πως έγραφε με αυθόρμητο τρόπο 
είναι σύμπτωμα επιληψίας.
 Άλλα συμπτώματα της επιληψίας είναι η επιθετικότητα και οι παραισθήσεις.» (3)

Ενδείξεις και όχι αποδείξεις

Είναι γεγονός, ότι ενδείξεις (και όχι αποδείξεις) για θεάσεις
 «επισκεπτών από τον ουρανό» υπάρχουν από την εποχή που η γη
 ήταν ακόμη ένας άναρχος τόπος. 
Αγάλματα και απεικονίσεις των προϊστορικών χρόνων σε Ιαπωνία, Κολομβία
 και Αυστραλία αναπαριστούν, σύμφωνα με μελετητές, εξωγήινα όντα, 
που επισκέπτονται με διάφορα τρόπο τη γη με τα σκάφη τους.

Διάφορα ιερογλυφικά σύμβολα των αρχαίων Αιγυπτίων, που μοιάζουν πράγματι 
με σύγχρονα ελικόπτερα, δημιουργούν μεγαλύτερη αίσθηση στους ερευνητές,
 ενώ, όπως ήδη μιλάμε, κι αυτό ακόμη το όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ, 
που αναφέρεται σε τέσσερα πλάσματα πάνω στο τετράτροχο όχημα τους,
 οδηγεί τους ανθρώπους σε άλλους συνειρμούς.

Χωρίς αμφιβολία, η ίδια η Βίβλος περιέχει, κατά μία άποψη, 
πολλές περιπτώσεις θέασης ιπτάμενων αντικειμένων 
(εδώ ορισμένοι φθάνουν στο σημείο να λένε ότι ακόμη και το αστέρι της Βηθλεέμ
 ήταν Α.Τ.Ι.Α.), ενώ οι πιο πρόσφατοι Ινδιάνοι Ανασάζι του Νέου Μεξικού 
είναι μια καλή περίπτωση για παραπέρα συζητήσεις, αφού σύμφωνα με μαρτυρίες 
«ήρθαν από τον ουρανό» και εκεί επέστρεψαν όταν εντελώς ξαφνικά
 εξαφανίστηκαν από τους καταυλισμούς τους.
Για όλα αυτά που είπαμε, ενδιαφέρον παρουσιάζει μία μελέτη ενός ερευνητή 
από το Πάντειο Πανεπιστήμιο, που είναι δημοσιευμένη στο διαδίκτυο (4) 
και η οποία ασχολείται με το θέμα αυτό. 
Αξίζει τον κόπο να διαβάσουμε ένα απόσπασμα του πονήματος αυτού, 
που φέρει την υπογραφή του κ Δημήτρη Δημητρίου
 και του οποίου το προοίμιο έχει ως ακολούθως:

«Η αναζήτηση για εξωγήινη ζωή και νοημοσύνη είναι το «ιερό δισκοπότηρο» 
των αστρονόμων και άλλων ειδικών επιστημόνων εδώ και πάνω από μισό αιώνα. 
Οι μαρτυρίες για θεάσεις αγνώστων αντικειμένων και επαφές με όντα 
από άλλο πλανήτη είναι εκατομμύρια ανά τον κόσμο την τελευταία πεντηκονταετία. 
Οι (επιστημονικές και μη) θεωρίες για την εξήγηση του φαινομένου
 είναι πολλές και το ερώτημα αν υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες απασχολεί, 
λιγότερο ή περισσότερο, όλους μας»

Συνεχίζοντας ο κ Δημητρίου θα προσθέσει:

«Έχουν περάσει σχεδόν 55 χρόνια από τότε που ο Κένεθ Άρνολντ, 
πιλότος της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, κατά τη διάρκεια πτήσης του 
πάνω από τα όρη Κάσκεϊντ της Ουάσινγκτον είδε για πρώτη φορά 
ένα «Άγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενο Αντικείμενο». 
Τότε, ο Αμερικανός πιλότος είχε περιγράψει ένα πουροειδές λαμπερό αντικείμενο 
που κινούνταν με εκπληκτική ταχύτητα. 
Η ιστορία των Α.Τ.Ι.Α. ξεκινά, όμως, πολύ νωρίτερα.

Ενδείξεις για θεάσεις «επισκεπτών από τον ουρανό» υπάρχουν από την εποχή 
που η γη ήταν ακόμη πρωτόγονος τόπος.
 Αγάλματα και απεικονίσεις των προϊστορικών χρόνων σε Ιαπωνία, Κολομβία
 και Αυστραλία αναπαριστούν, σύμφωνα με μελετητές, 
εξωγήινα όντα και τα σκάφη τους. 
Ιερογλυφικά σύμβολα των αρχαίων Αιγυπτίων
 μοιάζουν εκπληκτικά με σύγχρονα ελικόπτερα.

Ακόμη και το όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ, που αναφέρεται σε τέσσερα πλάσματα
 πάνω στο τετράτροχο όχημα τους, παραπέμπει σε «απόκοσμες θεωρίες».
 Η ίδια η Βίβλος περιέχει, κατά μία άποψη, πάμπολλες περιπτώσεις θέασης
 ιπτάμενων αντικειμένων (όπως η, για πολλούς βλάσφημη, θεωρία ότι 
το αστέρι της Βηθλεέμ ήταν Α.Τ.Ι.Α.). Τέλος, οι πιο πρόσφατοι Ινδιάνοι Ανασάζι 
του Νέου Μεξικού είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση, 
αφού σύμφωνα με μαρτυρίες «ήρθαν από τον ουρανό» 
και εκεί επέστρεψαν όταν εντελώς ξαφνικά
 εξαφανίστηκαν από τους καταυλισμούς τους…»

Θεωρίες..

«Πολλές είναι οι θεωρίες που δέχονται την ύπαρξη των Α.Τ.Ι.Α. και προσπαθούν 
να την εξηγήσουν. Πρώτη και πιο διαδεδομένη είναι η θεωρία των εξωγήινων
 νοημόνων όντων που επισκέπτονται τη γη. 
Οι περισσότερες μαρτυρίες παραπέμπουν σ’ αυτή την άποψη, η οποία όμως
 είναι εκείνη που έχει και τους περισσότερους πολέμιους. 
Όσοι την απορρίπτουν, τονίζουν τους περιορισμούς που υπάρχουν για το ταξίδι 
στο διάστημα και τις αποστάσεις μεταξύ των πλανητών. 
Μια άλλη θεωρία είναι αυτή που πρεσβεύει ότι τα Α.Τ.Ι.Α. είναι αποτέλεσμα
 μυστικής γήινης τεχνολογίας. Άλλη πάλι μιλά για παράλληλες διαστάσεις
 στο σύμπαν, στις οποίες τα Α.Τ.Ι.Α. ανοίγουν τρύπες και μπορούν να εμφανίζονται 
και να εξαφανίζονται ξαφνικά. Τέλος, μια πολύ ενδιαφέρουσα θεωρία
 είναι αυτή των χρονοταξιδιωτών, σύμφωνα με την οποία τα Α.Τ.Ι.Α.
 είναι σκάφη ανθρώπων από το μέλλον που ταξιδεύουν στο παρελθόν.»

Ο κόσμος ενδιαφέρεται;
«Το ενδιαφέρον του κόσμου για το φαινόμενο των Α.Τ.Ι.Α. υπήρξε ανέκαθεν έντονο. 
Αυτό δείχνουν και οι διάφορες ερευνητικές ομάδες πολιτών
 που κατά καιρούς δημιουργήθηκαν. 
Ενδεικτικά αναφέρουμε το Αμοιβαίο Δίκτυο Α.Τ.Ι.Α. (MUFON – Mutual UFO Network)
 και το Κέντρο Ερευνών Α.Τ.Ι.Α. (CUFOS – Centre of UFO Studies), 
που υφίστανται ακόμα. Άλλο ένα δείγμα του αυξημένου ενδιαφέροντος του κοινού 
είναι η τεράστια εμπορική επιτυχία ταινιών που ασχολούνται με το ζήτημα 
(από τις παλαιότερες «Ε.Τ. ο εξωγήινος» και «Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου» 
ως τις νεότερες «Μέρα Ανεξαρτησίας», «Επαφή» και την πιο πρόσφατη «Οιωνός»). 
Επιπλέον, μεγάλη επιτυχία σημείωσαν και τηλεοπτικές σειρές
 όπως το «Star Trek» και τα «X-Files»,
 που επίσης είχαν θεματικό άξονα σχετικό με την εξωγήινη ζωή…». (5)

Τι λέει ο Αλέξανδρος Λαγκαδάς:

Για να επανέλθουμε, όμως, στο θέμα του Προφήτη Ιεζεκιήλ, ας δούμε
 τι ισχυρίζεται ο αείμνηστος ιστορικός ερευνητής και μεγάλος γνώστης 
αστρονομικών θεμάτων, Αλέξανδρος Λαγκαδάς:

«Άλλη επίσης, πολύ παλιά περιγραφή εμφανίσεως εξωγήινου μηχανισμού,
 είναι εκείνη του ιπταμένου άρματος, στο όραμα του ιερέως και προφήτου Ιεζεκιήλ,
 περί το τέλος της ανοίξεως του 613 π.Χ. – Ιεζ. α1γ.

Επρόκειτο για ένα βίαιο άνεμο με νέφος και συστρεφομένη φωτιά. 
Από το άρμα αυτό έβγαιναν τέσσερα ζωντανά πλάσματα με φτερά και πρόσωπα, 
ενός ανθρώπου, ενός λέοντος, ενός μόσχου και ενός αετού. 
Το καθένα συνοδευόταν, σαν να πούμε, από ένα τροχό μέσα σε άλλο τροχό
 φοβερού ύψους, με στεφάνη γεμάτη μάτια .
Πολλοί για να εντυπωσιάσουν τους καλόπιστους ή αφελείς, προσπαθούν 
να εξηγήσουν με επιστημονικό τρόπο «το είδος του διαστημοπλοίου αυτού»,
 αφού έφθασαν μέχρι του σημείου να θεωρούν το όραμα του Ιεζεκιήλ 
σαν εμφάνισιν ατομοκινήτου διαστημοπλοίου!

Σχετικώς ο μηχανικός της NASA Γιόζεφ Μπλούμπριχ κατεσκεύασε, 
βάσει της περιγραφής της Βίβλου, ένα διαστημικόν όχημα που εδοκίμασε
στο ειδικό τούνελ του Κέντρου Ερευνών της NASA, στο Λάνγκλεϋ 
και έγραψε στο βιβλίο του «Και ηνοίχθησαν οι ουρανοί….» 
πως «τα συμπεράσματα που βγάζουμε από τις μελέτες που κάναμε, 
δείχνουν ένα διαστημόπλοιο που όχι μόνον είναι αναμφισβήτητα πιθανόν, 
από τεχνικήν άποψιν, αλλά και που είναι πολύ λογικά διαρρυθμισμένο 
για τις λειτουργίες του και για την αποστολή του Εκτός αυτού
 τα συμπεράσματά μας είναι πως χρησιμοποιήθηκε ένα διαστημόπλοιο 
που είχε επαφή με ένα αστρόπλοιο-μητέρα το οποίο βρισκόταν σε τροχιά γύρω στη Γη».

Όλα αυτά είναι εκτός σοβαρότητος. 
Όχι μόνο γιατί η περιγραφή του οράματος, «με τα φτερά και τις ρόδες
 και στεφάνη γεμάτη μάτια» δεν έχει καμιά σχέση με την μορφή διαστημοπλοίου,
 που ούτε φτερά ούτε ρόδες του χρειάζονται για να ταξιδέψη στο διαστημικό χώρο,
 αλλά ακόμη και γιατί δεν είναι δυνατόν να πιστεύωμε πως υπήρξαν κατά γράμμα 
όσα περιγράφει ο Ιεζεκιήλ, επειδή αυτά, πρέπει να δεχθούμε, πως είναι συμβολικά.

Η Αγία Γραφή δεν είναι βιβλίο που έχει σκοπό να μας δώσει επιστημονικές γνώσεις. 
Θα ήταν μεγάλο λάθος μας να πιστεύουμε σε κάτι τέτοιο. 
Ο σκοπός της είναι καθαρά πνευματικός. 
«Θέλει να βοηθήσει τον άνθρωπο πνευματικώς ώστε να τον ανεβάσει 
από την Γη στον Ουρανό». (6)

Η αλήθεια

Πραγματική εντύπωση προκαλεί στον γράφοντα η ευκολία με την οποίαν 
ένα όραμα μεταφράζεται σε … διαστημική εμπειρία και μάλιστα από έναν προφήτη,
 ο οποίος το μόνο που ήθελε ήταν η σωτηρία του λαού του. 
Και η εντύπωση αυτή λαμβάνει μεγαλύτερη μορφή και γίνεται απορία
 όταν είναι γνωστό, πως όποιος ανοίξει ένα τυχαίο ετυμολογικό λεξικό 
των ελληνικών λέξεων θα δει τι σημαίνει η λέξη «όραμα»:

«όραμα = καθετί που βλέπουμε # θέαμα # όραση # οπτασία # παράσταση #
υπνοφαντασία # φάσμα, το – εξ αυτής η αγγλική λέξη panorama» (7)

Τα οράματα, λοιπόν, είναι στοιχεία που αποδεικνύουν την αλήθεια για τα UFO;
Τι πιο απλό και σαφές να λέει ο ίδιος ο Ιεζεκιήλ ότι είδε όραμα και όχι … εξωγήϊνους και διαστημόπλοια;

Σημειώσεις:

1) Παλαιά Διαθήκη, βιβλίο « Ιεζεκιήλ.», Νεοελληνική απόδοση: Ελληνική Βιβλική Εταιρεία.
2) Από την ιστοσελίδα: images.google.gr.
3) www.focusmag.gr (Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2001)
4) www.papaki.panteion.gr
5) www.papaki.panteion.gr
6) Αλέξανδρος Λαγκαδάς, Η μυθολογία των ιπταμένων δίσκων, Αθήνα 2001.
7) Ηλεκτρονικό Ελληνικό Λεξικό Ματζέντα.


Κόρινθος: Από αύριο χαλάει ο καιρός για δύο ημέρες.



Κόρινθος: Τώρα που άρχισε να κρυώνει.....μια φωτιά επειγόντως! (2 φωτογραφίες)



ΤΑ ΜΑΖΕΥΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ: «Δεν θα γίνει καμία αλλαγή στο μάθημα των Θρησκευτικών» δήλωσε ο Γαβρόγλου

Σέβομαι, τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο «έχει μία καίρια θέση, που παίζει έναν 
εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στην κοινωνία μας», σημείωσε ο νέος υπ. Παιδείας.
«Καμία απολύτως αλλαγή» δεν είναι στις προθέσεις του υπουργείου Παιδείας 
σε ό,τι αφορά το μάθημα των θρησκευτικών, διαβεβαίωσε ο υπουργός Παιδείας, 
Κώστας Γαβρόγλου, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού 
Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 fm» και διευκρίνισε:
 «Το εννοώ, καμία απολύτως αλλαγή, γιατί και ο Αρχιεπίσκοπος έχει συμφωνήσει 
στο Μέγαρο Μαξίμου με τον κ. Φίλη και τον πρωθυπουργό 
για το τι θα ακολουθήσουμε και βεβαίως θα το ακολουθήσουμε, 
όπως έχει συμφωνηθεί».

Σε ό,τι αφορά το πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, με τον οποίο σήμερα 
έχει μία πρώτη άτυπη συνάντηση ο κ. Γαβρόγλου επισήμανε: 
«Τον σέβομαι, έχει μία καίρια θέση, που παίζει έναν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο 
στην κοινωνία μας και για λόγους ιστορίας και για λόγους συγκυρίας 
και ελπίζω να είναι αμοιβαία τα αισθήματα».

«Δεν είναι μόνον η πολιτική εξουσία, είναι πώς αντιδρά και η κοινωνία 
στις πρωτοβουλίες που παίρνονται και αυτό είναι πάντα 
το πιο δύσκολο θέμα στην πολιτική. 
Εδώ, λοιπόν, θα πρέπει να δει κανείς ποια είναι τα πιο ώριμα αιτήματα, 
όπως τα είδε ο προκάτοχός μου και έχουμε κάνει συγκλονιστικά βήματα» 
ανέφερε ο υπουργός, εξηγώντας: «Άνοιξαν τα σχολεία στην ώρα τους, με βιβλία,
 όσο κι αν αυτό ακούγεται τετριμμένο. 
Τόσο τετριμμένο, όμως, που για δεκαετίες δε γινόταν, άρα κάτι δεν πήγαινε καλά, 
και για το οποίο εγώ είμαι σίγουρος πως κάθε υπουργός ήθελε να γίνονται
 στην ώρα τους, άρα δεν είναι μόνο το υπουργείο».
crashonline.gr
Δικό μας σχόλιο:
Κοσμική εξουσία-Ιερατείο
αποτέλεσμα;

Επιτέλους...λέτε να βρούμε ανακούφιση από τη νέα Υπουργό Πολιτισμού; (Βίντεο)


Λυδία Κονιόρδου | Θεραπεία Pranic Healing

Τελευταία ημέρα για το δημοψήφισμά μας και προηγείται....

Τελευταία ημέρα για το δημοψήφισμά μας 
και προηγείται....η απάντηση σκ@τ@ στην ερώτηση: 
Πως βλέπετε την πορεία της Ελληνικής οικονομία
 από τους 39 φίλους αναγνώστες του BLOG 
που έκαναν τον κόπο να ψηφίσουν.
Υ,Γ: Υπάρχουν και 4 που την βλέπουν πολύ ελπιδοφόρα
 (ο ένας μάλιστα από αυτούς μου είπε ότι επέλεξε 
αυτήν την απάντηση για πλάκα) και φυσικά υπάρχουν
 και 4 που ζητούν αλλαγή διακυβέρνησης. 
Φυσικά και αυτοί που επέλεξαν την απάντηση χάλια 
δεν απέχουν πολύ από την απάντηση που προηγείται.

Η οδυνηρή, πλην ηρωική, ιστορία ενός άντρα που οδήγησε τον λαό του στη λευτεριά σε πείσμα της Ιστορίας.

Ο σκλάβος που νίκησε τον Βοναπάρτη αλλά νικήθηκε 
από τη διγλωσσία του Ναπολέοντα Βοναπάρτη.
H ιστορία μας εκτυλίσσεται σε μια τυπική αποικιοκρατική φυτεία 
της Ισπανιόλας του 18ου αιώνα, με τους δούλους να δουλεύουν 16-18 ώρες τη μέρα 
κάτω από εξαντλητικές συνθήκες.

Οι μερίδες ήταν ελάχιστες και οι τιμωρίες παραδειγματικές, πόσο μάλλον 
όταν μιλάμε για την πιο κερδοφόρα ευρωπαϊκή δουλοκτητική αποικία του καιρού, 
το υπό γαλλικό ζυγό Σάντο Ντομίνγκο (τη σημερινή Δομινικανή Δημοκρατία).

Ο ίδιος ο φημισμένος οικονομολόγος Άνταμ Σμιθ είχε χαρακτηρίσει
 το Σάντο Ντομίνγκο ως «τη σημαντικότερη
 από τις αποικίες ζάχαρης της Καραϊβικής». 
Εξαιτίας μάλιστα της εμπορικής δραστηριότητας με τις προσφάτως 
ανεξάρτητες ΗΠΑ, η παραγωγή του Σάντο Ντομίνγκο 
είχε διπλασιαστεί μεταξύ 1783-1789.

Κι έτσι οι γαλλικές αποικιοκρατικές δυνάμεις έκαναν τα πάντα για να διασφαλίζουν 
την απρόσκοπτη παραγωγή ζάχαρης, θέτοντας υπό σιδηρά πειθαρχία 
τους περισσότερους από μισό εκατομμύριο σκλάβους. 
Σιδηρά πειθαρχία σήμαινε φυσικά απίστευτα επίπεδα βίας και παντελή
 καταφρόνηση της ανθρώπινης ζωής.
 Τα εγκλήματα των Γάλλων στον Άγιο Δομίνικο έχουν περάσει στην Ιστορία 
ως μια από τις πιο αιματοβαμμένες περιόδους του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού.

Παρά τη λυσσαλέα βία -ή μάλλον ακριβώς εξαιτίας της-, το Σάντο Ντομίνγκο 
γνώρισε μια μακρά σειρά διαδοχικών εξεγέρσεων, αρχής γενομένης από το 1679.
 Αυτή η επαναστατική παράδοση των σκλάβων του νησιού θα συνεχιστεί
 και στον 18ο αιώνα και θα γίνει μάλιστα ακόμα πιο εντατική και μεθοδική
 στα χρόνια που προηγήθηκαν της Γαλλικής Επανάστασης, όταν οι Γάλλοι 
έφεραν στο Ντομίνγκο άλλους 150.000 αφρικανούς σκλάβους 
για να καλύψουν τη μεγάλη ζήτηση της ζάχαρης.

Οι νέοι δούλοι ήρθαν σε επαφή με τα απάνθρωπα επίπεδα διαβίωσης
 και έκαναν την τεταμένη κατάσταση ακόμα πιο εκρηκτική. 
Το φιτίλι άλλης μιας εξέγερσης είχε μπει για τα καλά και τη νύχτα 
της 21ης Αυγούστου 1791 εκδηλώθηκε η αναμενόμενη επανάσταση, 
η οποία εξαπλώθηκε γοργά και αριθμούσε πλέον αρκετούς ένοπλους θύλακες.

Κατά την πεπατημένη τέτοιων εξεγέρσεων βέβαια, κάθε πολέμαρχος πολεμούσε
 για τη δική του ελευθερία και όχι για λογαριασμό όλων των σκλάβων. 
Στα αιτήματά τους περιλαμβάνονταν συνήθως η βελτίωση των συνθηκών
 όλης της αποικίας, αλλά ως εκεί. 
Ήταν πάντα ο καθένας μόνος του και για τον εαυτό του. 
Αυτή τη φορά όμως η κατάσταση θα ήταν εντελώς διαφορετική.
Κι αυτό γιατί ένας από τους ηγέτες 
των ένοπλων ομάδων ήταν ο Τουσέν Λ’Οβερτούρ…

Η Γαλλική Επανάσταση και η αντεπανάσταση
Όπως ξέρουμε, μέχρι το 1793 η Γαλλική Επανάσταση είχε πέσει στα χέρια 
των σκληροπυρηνικών και ριζοσπαστών επαναστατών Ιακωβίνων, 
οι οποίοι είχαν απέναντι τους πάντες, από τους Βρετανούς και τους Ισπανούς
 μέχρι και τους γάλλους μοναρχικούς.
 Η αστική, δημοκρατική εξέγερση διολίσθησε κάποια στιγμή 
στην παλινόρθωση της μοναρχίας, όταν και πήρε τα ηνία ο Ναπολέων Βοναπάρτης.

Και παρά το θρυλικό σύνθημα περί «ελευθερίας, ισότητας, αδελφότητας», 
θα ήταν μόνο στις τελευταίες στιγμές της παραπαίουσας ιακωβίνικης κυβέρνησης
 που η Γαλλία θα αποτίναζε τη δουλεία (Φεβρουάριος του 1794). 
Και πάλι όμως αυτό συνέβη μόνο γιατί τρεις άντρες από το Σάντο Ντομίνγκο, 
ένας λευκός αποικιοκράτης, ένας μιγάς και ένας απελεύθερος μαύρος
 κατάφεραν να φτάσουν στο Παρίσι και να το απαιτήσουν!

Μέσα στην οδύνη των τελευταίων στιγμών της επανάστασης που άλλαξε τον κόσμο 
και ψάχνοντας απεγνωσμένα για συμμάχους, οι Ιακωβίνοι εκχωρούν 
την ελευθερία των δούλων της Ισπανιόλας χωρίς πολλά πολλά. 
Και πράγματι η συναίνεσή τους θα αποδεικνυόταν καρποφόρα: η υποστήριξη 
των 500.000 δούλων του Σάντο Ντομίνγκο και η οικονομική δύναμη της μηχανής
 που κινούσαν επέτρεψαν στους Ιακωβίνους να συνεχίσουν
 να μάχονται τους εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς τους.

Όσο για τον Τουσέν, θα αποδεικνυόταν ο σημαντικότερος ηγέτης
 του μαύρου απελευθερωτικού κινήματος της Καραϊβικής…

Ο αντι-Ναπολέων
Γεννημένος μέσα στη σκλαβιά του Σάντο Ντομίνγκο τον Μάρτιο του 1743,
 ο Τουσέν ήταν γιος αφρικανού πρίγκιπα που είχε πέσει στα χέρια των δουλεμπόρων. 
Τη Μητέρα Αφρική την ήξερε μόνο από διηγήσεις. 
Αυτός είχε βέβαια την τύχη να έχει θείο πάστορα, 
ο οποίος του έμαθε να γράφει και να διαβάζει.

Εντυπωσιασμένος από τη φιλομάθεια του μικρού και το κοφτερό του πνεύμα, 
ο επιστάτης της φυτείας τού επέτρεψε να δανείζεται βιβλία 
από τη βιβλιοθήκη του αφέντη, κι έτσι μέχρι να φτάσει στα 20 ήταν πια τρίγλωσσος 
και γραμματιζούμενος. 
Αλλά και καταπληκτικός ιππέας. 
Ήταν τόσο ικανός στα λόγια και τις διαπραγματεύσεις που είχε καταφέρει
 να κερδίσει την ελευθερία του και λειτουργούσε τώρα ως επιστάτης της οικίας 
αλλά και προσωπικός αμαξάς του αφέντη.

Όταν όμως εξεγέρθηκε ο σκλαβωμένος λαός του τη «Νύχτα της Φωτιάς» 
(21η Αυγούστου 1791) και έκαψε φυτείες και σκότωσε λευκούς, ο 48χρονος πια
 και «βολεμένος» Τουσέν παίρνει το παρατσούκλι «Λ’Ουβερτούρ» 
(«Αυτός που βρίσκει το άνοιγμα») και προσχωρεί αμέσως στους επαναστάτες.
Δυο χρόνια μετά τη μνημειώδη εκείνη νύχτα και κάτω από την απειλή
 των βασιλόφρονων Γάλλων, των Άγγλων και των Ισπανών, 
η ιακωβίνικη διοίκηση του Ντομίνγκο συναινεί με φιρμάνι στην κατάργηση
 της δουλείας για να προσεταιριστεί τους δούλους. 
Ο Τουσέν ξέρει βέβαια ότι η αποικιοκρατική εξουσία του νησιού δεν έχει καμιά 
δικαιοδοσία για κάτι τέτοιο, μιας και καμιά επίσημη απόφαση δεν έχει φτάσει 
από το Παρίσι, κι έτσι κάνει την κίνηση-ματ: απορρίπτει την προσφορά
 και με την ένοπλη ομάδα του συντάσσεται με τους Ισπανούς, 
που κατέχουν το άλλο μισό νησί!

Όταν μαθαίνει ωστόσο ότι οι Γάλλοι έχουν καταργήσει τη δουλεία σε όλες
 τις γαλλικές αποικίες του πλανήτη, συντάσσεται και πάλι 
με τους παλιούς του αφέντες κατά των Ισπανών. 
Κάτι που ήταν απλώς ένας ενδιάμεσος σταθμός, καθώς τον Μάιο του 1794 
προσχωρεί στις τάξεις των γάλλων επαναστατών και γνωρίζει νέες δόξες.

Κι αυτό γιατί μεταξύ 1794-1802, ο Λ’Ουβερτούρ θα αναδεικνυόταν
 στον μεγάλο ηγέτη του Δομίνικου και θα αποδεικνυόταν 
τόσο στρατιωτική όσο και πολιτική ιδιοφυΐα. 
Μέσα σε δέκα χρόνια, είχε μετατρέψει τις άναρχες ομάδες των δούλων
 σε καλοκουρδισμένη στρατιωτική μηχανή που μέτρησε εμφατικές νίκες 
κατά των μεγαλύτερων αποικιοκρατικών αυτοκρατοριών,
 αφήνοντας τους λευκούς Ευρωπαίους να ξύνουν το κεφάλι τους 
με τις ικανότητες του «απολίτιστου νέγρου»…

Η επανάσταση γενικεύεται
Η κατάργηση της δουλείας στη βάση μιας κοινωνικής εξέγερσης τρόμαξε 
όπως ήταν φυσικό τις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, που έψαχναν απεγνωσμένα 
να διατηρήσουν το status quo και δεν ήθελαν να μπουν σε αντίστοιχες περιπέτειες. 
Οι ΗΠΑ, για παράδειγμα, έσπευσαν να στείλουν δυνάμεις για να καταστείλουν 
την εξέγερση της Ισπανιόλας και ο ίδιος ο δημοκρατικότατος 
κατά τα άλλα Τζορτζ Ουάσιγκτον έσπευσε να καυτηριάσει: 

«Πόσο λυπηρό να βλέπεις ένα τέτοιο πνεύμα εξέγερσης ανάμεσα σε νέγρους!».
Οι θρήνοι του Ουάσιγκτον δεν απέτρεψαν φυσικά τους μαύρους των ΗΠΑ 
να ονειρεύονται αντίστοιχη τύχη με τη φυλή του Δομίνικου, 
ούτε και τον Τουσέν βέβαια από τους μελλοντικούς του άθλους. 
Κι αυτό γιατί λειτουργώντας πια ως στρατάρχης των γαλλικών δυνάμεων
 στο Ντομίνγκο, έδιωξε τους Βρετανούς από το νησί και κυρίευσε τελικά 
το άλλο μισό κομμάτι της Ισπανιόλας που έλεγχαν οι Ισπανοί.

Την ίδια ώρα, εσωτερικό πραξικόπημα ανέτρεπε τους Ιακωβίνους στη Γαλλία
 και έδινε την εξουσία στο Διευθυντήριο. 
Το οποίο αναγνώρισε τη συνεισφορά του απελεύθερου σκλάβου στο γαλλικό έθνος 
και επισημοποίησε την εξουσία του στην (κατοπινή) Αϊτή, 
χρίζοντάς τον αντικυβερνήτη της αποικίας τον Απρίλιο του 1796
 και την επόμενη χρονιά αρχιστράτηγο των γαλλικών δυνάμεων της Ισπανιόλας.
Μέχρι το 1801 και παρά το γεγονός ότι ο Δομίνικος παρέμενε επισήμως
 σε γαλλικά χέρια, ο Τουσέν τον διοικούσε σαν ανεξάρτητο κράτος. 
Ακόμα και Σύνταγμα έκατσε και έγραψε, στο οποίο θεσμοθέτησε
 την κατάργηση της δουλείας και έχρισε τον εαυτό του αποκλειστικό κυβερνήτη. 
Το πράγμα θα τελείωνε πιθανότατα αισίως αν δεν έμπαινε στο κάδρο
 ο Μέγας Ναπολέων!
Ο οποίος με το που ήρθε στην εξουσία, άκουσε προσεκτικά τις ικεσίες 
των αφεντικών των ζαχαρο-φυτειών και επανέφερε τη δουλεία 
στις γαλλικές κτήσεις, βυθίζοντας τον Δομίνικο και πάλι στον πόλεμο…
Νικώντας τον Βοναπάρτη, αλλά με τι τίμημα
Ο Ναπολέων έστειλε το 1802 στον Δομίνικο περισσότερους από 35.000 στρατιώτες, 
θεωρώντας την υπόθεση τελειωμένη. Δεν υπολόγισε όμως τη στρατιωτική διάνοια
 του αντιπάλου του, ο οποίος αντεπιτέθηκε και κέρδισε την ανεξαρτησία των σκλάβων
 για δεύτερη φορά, εγκαινιάζοντας έτσι την έναρξη της Δημοκρατίας της Αϊτής!

Η Αϊτή ήταν το πρώτο ανεξάρτητο έθνος της Καραϊβικής και το μόνο κρατίδιο
 του δυτικού ημισφαιρίου που νίκησε όχι μία, όχι δύο, αλλά τρεις υπερδυνάμεις 
του καιρού (Άγγλους, Γάλλους, Ισπανούς)! 
Ο Τουσέν νίκησε τον Βοναπάρτη στο πεδίο της μάχης, έχασε όμως στη διπλωματία.
Εξοργισμένος από την ήττα του, ο γάλλος στρατάρχης τον υποχρέωσε
 να απομακρυνθεί από τη δημόσια ζωή για να εκχωρήσει επισήμως την ελευθερία 
στους μαύρους της Ισπανιόλας και να μην επιστρέψει
 με ακόμα εκδικητικότερες διαθέσεις. 
Ο δίγλωσσος Βοναπάρτης δεν θα σταματούσε όμως εδώ.

Λίγους μήνες αργότερα, οι Γάλλοι τον κάλεσαν σε διαπραγματεύσεις εγγυώμενοι 
για την ασφάλειά του. 
Οι αποικιακές δυνάμεις τον συνέλαβαν όμως και τον επιβίβασαν αλυσοδεμένο 
σε ένα καράβι για τη Γαλλία. 
Μόλις έφτασε στην Ευρώπη, ο Βοναπάρτης τον έκλεισε σε ένα ανήλιαγο 
μπουντρούμι των Άλπεων, όπου και πέθανε τελικά τον Απρίλιο του 1803.
Σε άλλη μια επίδειξη της τραγικότητας της Ιστορίας, μόλις έξι μήνες αργότερα 
ο Ναπολέων θα παραιτούνταν από τις κτήσεις του στον Νέο Κόσμο 
για να επικεντρωθεί στις πολεμικές του προσπάθειες στη Γηραιά Ήπειρο.
 Η Αϊτή είχε και πάλι την ανεξαρτησία της.

Όσο για τον μαχητικό Τουσέν Λ’Ουβερτούρ, το επαναστατικό του πνεύμα 
θρονιάστηκε στην Αϊτή και οδήγησε τον λαό του με γενναιότητα 
στους κατοπινούς αιώνες και τις νέες μάχες του με τη διγλωσσία 
και την πλεονεξία του λευκού Δυτικού…