Η "Ημέρα της Νάκμπα"

Αμαλία🇬🇷

🔴Η "Ημέρα της Νάκμπα" και η αβάστακτη υποκρισία

 των ορφανών του Στάλιν.

🔴Προχθές, 15 Μαΐου, οι αριστεροί που εμφανίζονται ως θερμοί 

"συμπαραστάτες" και "αλληλέγγυοι" των Παλαιστινίων, 

πραγματοποίησαν πορείες, αυτή την φορά για την "Ημέρα της Νάκμπα".

 Ας δούμε περί τίνος πρόκειται, κάνοντας πρώτα μια σύντομη ιστορική 

αναδρομή.

🔴Η Παλαιστίνη, βρισκόταν υπό βρετανική εντολή, από το 1920. 

Τον Φεβρουάριο του 1947, η Βρετανία έφερε το ζήτημα

 του μελλοντικού καθεστώτος της Παλαιστίνης στον ΟΗΕ. 

Σχηματίστηκε τότε μια επιτροπή για να εξετάσει αν στη θέση 

του παλιού βρετανικού προτεκτοράτου θα δημιουργούταν ένα ενιαίο

 κράτος ή θα υπήρχε διχοτόμηση ανάμεσα σε ένα Εβραϊκό 

κι ένα Αραβικό κράτος. Σημειωτέον, ότι αυτοί που σήμερα

 ονομάζονται "Παλαιστίνιοι", τότε αναφέρονταν

ως "αραβικός πληθυσμός".

🔴Στην πρώτη συζήτηση που έγινε στον ΟΗΕ για τα συμπεράσματα 

της επιτροπής, στις 14 Μαΐου 1947, ο Αντρέϊ Γκρομύκο, μόνιμος

 αντιπρόσωπος της ΕΣΣΔ στο συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ,

 δήλωσε ότι:

«Η μόνη ενδεδειγμένη λύση είναι η διχοτόμηση της Παλαιστίνης

 σε δυο ανεξάρτητα κράτη, ένα Εβραϊκό κι ένα Αραβικό».

Από την ημέρα εκείνη, η σταλινική ΕΣΣΔ έγινε ο κυριότερος

 σύμμαχος του σιωνιστικού κινήματος, που επιδίωκε μια πατρίδα 

για τους Εβραίους, ενώ οι ΗΠΑ, ενώ ήταν υπέρ της ίδρυσης 

εβραϊκού κράτους, δίσταζαν να εκτεθούν ανοιχτά, 

για να μην διαταράξουν τις σχέσεις τους με τους Άραβες.

🔴Στις 29 Νοεμβρίου 1947, έγινε η κρίσιμη γενική συνέλευση του ΟΗΕ,

 για το τι μέλλει γενέσθαι στην περιοχή, κι εκδόθηκε η τελική 

Απόφαση (181) για την δημιουργία δύο κρατών. 

Στην Απόφαση, πρωτοστάτησαν η σταλινική ΕΣΣΔ και οι ΗΠΑ.

 Όμως, αντέδρασαν οι Άραβες της Παλαιστίνης και οι αραβικές χώρες, 

που τα ήθελαν όλα δικά τους, "από το ποτάμι μέχρι 

την θάλασσα" (εξού και το σύνθημα "from the river to the sea").

🔴Εδώ, πρέπει βέβαια να θυμίσω, ότι το 1830, όταν με το Πρωτόκολλο 

του Λονδίνου, οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής αναγνώρισαν

 την ύπαρξη ελληνικού κράτους, το οποίο περιείχε μόνο 

την Πελοπόννησο, την Στερεά Ελλάδα και τις Κυκλάδες, εμείς 

οι Έλληνες "αρπάξαμε την ευκαιρία από τα μαλλιά"

 και δεν προβάλλαμε μαξιμαλιστικά αιτήματα, του τύπου

 "από το ποτάμι μέχρι την θάλασσα" (από τον Έβρο 

μέχρι το Λιβυκό Πέλαγος) και "ή όλα δικά μας, ή τίποτα".

🔴Έτσι, αμέσως μετά την Απόφαση του ΟΗΕ, άρχισαν 

οι συγκρούσεις Εβραίων και Αράβων στην Παλαιστίνη.

 Οι Εβραίοι έφτιαξαν μια ένοπλη οργάνωση, την "Χαγκάνα", 

για την υπεράσπιση του πληθυσμού τους. Κύριος προμηθευτής όπλων

 για τις ανάγκες της Χαγκάνα, ήταν η Τσεχοσλοβακία, φυσικά

 κατόπιν εντολής του Στάλιν.

🔴Στις 14 Μαΐου 1948, ο Μπεν Γκουριόν κηρύσσει την ίδρυση

 του κράτους του Ισραήλ. Η πρώτη χώρα στον κόσμο

 που το αναγνωρίζει επίσημα, ήταν η Σοβιετική Ένωση, στις 17 Μαΐου. 

Τις επόμενες μέρες, ακολουθούν οι κομμουνιστικές χώρες της Ευρώπης 

και οι ΗΠΑ. Οι δυτικές χώρες, εκτός από την Ισπανία, 

την Πορτογαλία και την Ελλάδα, αναγνώρισαν το Ισραήλ 

τον επόμενο χρόνο.

🔴Την επόμενη της ανακήρυξης, πέντε αραβικά κράτη επιτίθενται 

στο νεοσύστατο εβραϊκό κράτος. Στον πόλεμο αυτό, το Ισραήλ 

έλαβε αμέριστη υποστήριξη από τον Στάλιν.

 Η ροή των εξοπλισμών από την Τσεχοσλοβακία αυξήθηκε αλματωδώς.

 Μέχρι και γερμανικά αεροπλάνα, που είχαν κατασχεθεί 

μετά τον Β΄ Π.Π., τέθηκαν στην διάθεση του Ισραήλ, ενώ

 η Πολωνία και η Τσεχοσλοβακία ανέλαβαν την εκπαίδευση

 των Ισραηλινών πιλότων. Όπως είπε αργότερα ο Μπεν Γκουριόν:

«Χωρίς τα όπλα από την Τσεχοσλοβακία, αμφιβάλλω αν θα επιβιώναμε

 πάνω από ένα μήνα».

Να σημειωθεί, ότι κατά την διάρκεια του πολέμου, οι ΗΠΑ είχαν 

επιβάλλει εμπάργκο όπλων και στις δύο πλευρές.

🔴Επιπλέον, ο Στάλιν βοήθησε το Ισραήλ και σε έμψυχο υλικό,

 διατάσσοντας τις δορυφορικές του χώρες, να επιτρέψουν

 την μετανάστευση των Εβραίων τους στην Παλαιστίνη. 

Υπολογίζεται, ότι περίπου 200.000 Εβραίοι από την Ανατολική 

Ευρώπη έφτασαν απευθείας στο Ισραήλ και ρίχτηκαν αμέσως στις μάχες.

🔴Ερχόμαστε τώρα και στην λεγόμενη "Νάκμπα",

 που στα αραβικά σημαίνει "καταστροφή".

 Κατά την διάρκεια του πολέμου, εφόσον είχε γίνει πλέον σαφές ότι ήταν 

αδύνατο να συμβιώσουν οι Εβραίοι και οι Άραβες στο ίδιο κράτος, 

εκτοπίστηκαν οι αραβικοί πληθυσμοί από τα εδάφη 

που καταλάμβανε το Ισραήλ. 

Υπολογίζεται, ότι ο αριθμός των Αράβων που απομακρύνθηκαν, 

φτάνει τις 700.000.

🔴Το θέμα τους έρχεται στην γενική συνέλευση του ΟΗΕ, τον Δεκέμβριο 

του 1948 και εγκρίνεται κατά πλειοψηφία η 194 Απόφαση,

 που προέβλεπε «το δικαίωμα της επιστροφής των προσφύγων

 στις εστίες τους». Η Σοβιετική Ένωση και οι κομμουνιστικές χώρες, 

καταψηφίζουν την Απόφαση. Επιπλέον, η Σοβιετική Ένωση 

θέτει βέτο, όπως έχει δικαίωμα ως ένα από τα 5 μόνιμα μέλη

 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, κι έτσι καθιστά

 ανεφάρμοστη την Απόφαση.

🔴Η "Ημέρα της Νάκμπα" καθιερώθηκε το 1998, 

από τον Γιάσερ Αραφάτ, ως ημέρα "απώλειας

 της Παλαιστινιακής πατρίδας" (η οποία βέβαια δεν υπήρξε ποτέ,

 κι όταν δόθηκε η δυνατότητα να υπάρξει, οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι 

και οι υπόλοιποι Άραβες κλώτσησαν την ευκαιρία...).

 Την ημέρα αυτή, οι Παλαιστίνιοι κάνουν διαδηλώσεις με μεγάλα 

ομοιώματα κλειδιών, που συμβολίζουν τα κλειδιά των σπιτιών τους,

 ζητώντας την επιστροφή τους. Βέβαια, αυτό είναι και πρακτικά 

ανέφικτο, καθώς ελάχιστοι από αυτούς που απομακρύνθηκαν τότε, 

βρίσκονται τώρα εν ζωή.

🔴Αλλά, ας πούμε ότι είναι λογικό να ζητούν οι Παλαιστίνιοι 

την επιστροφή τους στα μέρη από τα οποία απομακρύνθηκαν,

 έστω και για προπαγανδιστικούς λόγους.

 Όμως, τα ορφανά του Στάλιν, που τότε εμπόδισε σθεναρά 

την επιστροφή τους, με ποιο θράσος τολμούν και διαδηλώνουν;

Ποια είναι η γνώμη σας;

Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο

να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη

αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν

αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.

Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε. 

Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.