Hay noches que el alba tarda mucho en llegar
te dan la impresion que no amanecerà.
Las horas, parecen si se hubieran petrificado
o si se hubieran caìdo en suen̈o
y yo miro el vacìo como si esperara algo.
Mientras no miro el vacìo no cesa de existir
el poeta lo escribió y no estaba equivocado.
Pero es una tentacion enorme y una duda
si es cierto que es el vacìo lo que me asusta.
Quien teme el vacìo nunca cae dentro
y nunca aprenderà, si el vacìo esta en su propia mente.
Pan Kartsonakis
Την απόδοση, στην Ισπανική γλώσσα
έκανε η καθηγήτρια φιλόλογος των Ισπανικών.
Γεωργία Κόλλια
Υπάρχουν νύχτες που αυγή αργεί πολύ να έλθει
σου δίνουν την εντύπωση πως δεν θα ξημερώσει.
Οι ώρες λες και πέτρωσαν ή έπεσαν για ύπνο
κι εγώ κοιτάζω το κενό σαν κάτι να προσμένω.
Όσο δεν πέφτω στο κενό δεν παύει να υπάρχει
Ο ποιητής το έγραψε και άδικο δεν είχε
Μα πειρασμός τεράστιος και μια αμφιβολία
αν όντως είναι το κενό αυτό που με τρομάζει.
Όποιος φοβάται το κενό, ποτέ δεν πέφτει μέσα
και δεν θα μάθει, το κενό, αν είναι στο μυαλό του.
Πάν Καρτσωνάκης
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου