Δεν μπορώ άλλο να αντέξω
Θέλω να φύγω Θέλω να τρέξω
νοιώθω σαν κούκλα από γυαλί
που μέρα νύχτα ακροβατεί.
Τούτος ο κόσμος δεν με σηκώνει
όσα κερδίζω γίνονται σκόνη
και είναι αλήθεια να απορείς
ποιο είναι το όριο της αντοχής.
Υπάρχει πείνα, υπάρχει πόνος
και κάθε ένας βαδίζει μόνος
πότε θα δούμε μια άσπρη μέρα
να πάρει η ζωή μας μια στάλα αέρα.
Σε αυτόν τον κόσμο της αδικίας
πολλοί διαλέγουν δρόμο κακιάς
μα εγώ διαλέγω της αρετής
και αν θελήσεις, με ακολουθείς.
Θέλω να πάω κόντρα σε όλα
φως και αγάπη κρατώ για "όπλα"
κι ένα χαμόγελο από άκρη σε άκρη
για να τους σβήνω το κάθε δάκρυ.
Έτσι είμαι εγώ και αυτό γυρεύω
αγάπης σπόρο παντού φυτεύω
έτσι όπως δίδαξε ο Χριστός
που είναι βοηθός μας μοναδικός.
Γεωργία Κόλλια
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου