Όταν ο Ισαάκ Νεύτων έμεινε στο σπίτι, για να αποφύγει τη Πανούκλα,
έβαλε τις βάσεις για τους νόμους της βαρύτητας,
της οπτικής και τον διαφορικό λογισμό.
Πανδημία 1665: Όταν Νεύτωνας χρειάστηκε να δουλέψει από το σπίτι του…
Μια μικρή ιστορία για το πως η εργασία από το σπίτι
μας χάρισε την θεωρία της βαρύτητας.
Ο Ισαάκ Νεύτωνας ήταν φοιτητής στο κολλέγιο Τρίνιτι, του Κέιμπριτζ.
Θα περνούσαν άλλα 200 χρόνια πριν οι επιστήμονες ανακαλύψουν τα βακτήρια
που προκαλούν την πανώλη, αλλά ακόμη και χωρίς να ξέρουν ακριβώς γιατί,
ακόμα και τότε οι άνθρωποι έκαναν μερικά από τα ίδια πράγματα
που κάνουμε και σήμερα για να αποφύγουμε τις ασθένειες.
Το Κέιμπριτζ έστειλε τους φοιτητές στο σπίτι για να συνεχίσουν τις σπουδές τους
από το σπίτι τους. Για το Νεύτωνα, αυτό σήμαινε πως θα πήγαινε
στο κτήμα της οικογένειας, περίπου 60 μίλια βορειοδυτικά του Κέιμπριτζ.
Ήταν κι αυτό ένας είδος «κοινωνικής αποστασιοποίησης» του 1665-ένα μέτρο
δημόσιας υγιεινής.
Ο Νεύτωνας φαίνεται πως «άνθισε», ακόμα και χωρίς
να τον καθοδηγούν οι καθηγητές του.
Αυτή η χρονιά που πέρασε ο φοιτητής Νεύτωνας μακριά
από το πανεπιστήμιο, έμελε να αναφέρεται αργότερα ως το annus mirabilis του,
δηλαδή το «έτος των θαυμάτων».
Πρώτον, συνέχισε να δουλεύει πάνω στα μαθηματικά προβλήματα
που είχε αρχίσει στο Κέιμπριτζ, ενώ τα έγγραφα που έγραψε σχετικά με αυτό
εξελίχθηκαν στα πρώιμα στάδια του διαφορικού λογισμού.
Στη συνέχεια, απέκτησε μερικά πρίσματα και πειραματίστηκε μαζί τους
στην κρεβατοκάμαρά του.
Από αυτό ξεπήδησαν οι θεωρίες του για την οπτική.
Και ακριβώς έξω από το παράθυρο του στο οικογενειακό κτήμα, υπήρχε μια μηλιά.
Η μηλιά που έμελλε να γίνει η γνωστότερη όλων.
Η ιστορία για το πώς ο Νεύτωνας κάθισε κάτω από το δέντρο, του έπεσε
στο κεφάλι ένα μήλο και ξαφνικά κατανόησε τις θεωρίες της βαρύτητας
και της κίνησης, είναι σε μεγάλο βαθμό απαρχαιωμένη.
Αλλά σύμφωνα με τον βοηθό του, Τζον Κοντουίτ
υπάρχει ένα στοιχείο αλήθειας σε αυτή:
“… Ενώ καθόταν στον κήπο, του ήρθε στο μυαλό η σκέψη, ότι η ίδια δύναμη
βαρύτητας (η οποία έκανε ένα μήλο να πέσει από το δέντρο στο έδαφος)
δεν περιοριζόταν αποκλειστικά σε κάποια συγκεκριμένη απόσταση
από τη γη αλλά πρέπει να εκτείνεται πολύ μακρύτερα απ ‘ότι νόμιζαν μέχρι τότε.
«Γιατί όχι τόσο μακριά όσο η Σελήνη;» είπε στον εαυτό του .. “
Στο Λονδίνο, ένα τέταρτο του πληθυσμού πέθανε
από πανώλη από το 1665 έως το 1666.
Ήταν ένα από τα τελευταία μεγάλα κρούσματα στα 400 χρόνια
που ο Μαύρος Θάνατος κατέστρεφε την Ευρώπη.
Ο Νεύτωνας επέστρεψε στο Κέιμπριτζ το 1667, έχοντας τις θεωρίες του στο χέρι.
Μέσα σε δύο χρόνια έγινε καθηγητής.
Έτσι εάν εργάζεστε ή σπουδάζετε από το σπίτι τις επόμενες εβδομάδες,
ίσως χρειαστεί να θυμηθείτε το παράδειγμα του Νεύτωνα.
Έχοντας χρόνο να πειραματιστεί μέσα σε μια αδόμητη άνεση, άλλαξε τη ζωή του
και κανένας δεν νοιάζεται αν κοιμόταν μέχρι το μεσημέρι
ή αν δούλευε φορώντας πιτζάμες.
Με πληροφορίες από την Washington Post
During a pandemic, Isaac Newton had to work from home, too.
He used the time wisely.
https://cosmoseduthess.blogspot.com/.../04/blog-post_18.html
Cosmoseduthess
Από το προφίλ της φίλης μου Despina Papaioannou
