Στις 22/4/1928 καταστρεπτικός σεισμός
χτύπησε την νέα πόλη.
Ευτυχώς του κυρίου σεισμού,
ο οποίος συνοδευόταν από υποχθόνια βουή,
προηγήθηκαν ισχυρές προσεισμικές δονήσεις
και έτσι οι κάτοικοι είχαν βγει από τα σπίτια τους.
Πάντως είκοσι άνθρωποι σκοτώθηκαν.
Η πόλη μεταβλήθηκε σε ερείπια.
Ανοικοδομήθηκε με τους πιο πλήρεις
αντισεισμικούς κανόνες
υπό την επίβλεψη του ΑΟΣΚ
(Αυτόνομος Οργανισμός Σεισμοπαθών Κορίνθου)
που σύστησε η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου
και προικοδότησε με 75 εκ. δραχμές,
τα έσοδα του τότε Καζίνο Λουτρακίου,
και ετήσια επιπλέον επιχορήγηση 5 εκατ.
Η πληρότητα των αντισεισμικών αυτών
κτισμάτων αποδείχτηκε στον μεγάλο σεισμό
του 1981 οπότε κανένα από τα κτίσματα
του Οργανισμού δεν έπαθε ζημιές.
Αυτή η γενναιόδωρη συμπεριφορά του Βενιζέλου,
παρά τον διχασμό που υπήρχε, ήταν αποτέλεσμα
των άοκνων πιέσεων των Κορίνθιων συνεργατών του,
Δημ. Ζαμπάνη, Δημ. Πετρίδη (υπουργού)
και Γεώργιου Ηλιόπουλου, Δημάρχου Κορινθίων.
