Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους;

Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

(από το «Περιμένοντας τους βαρβάρους»)

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα 

που πρέπει το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ να πούνε.

Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους….

Δεν έχει πλοίο για σε δεν έχει οδό.

Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ,

σ’ όλη τη γη τη ρήμαξες.

(από το «Η πόλις»)

Την εμορφιά έτσι πολύ ατένισα,

που πλήρης είναι αυτής η όρασίς μου.

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με, αγαπημένη αίσθησις.

Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·

τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.

Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο

πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.

(«Το πρώτο σκαλί»)

Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι.

Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.

Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

(από την «Ιθάκη»)

Κωνσταντίνος Καβάφης, 1868-1933

Έλληνας ποιητής

Ένα σύντομο αυτοβιογραφικό από τον ίδιο:

«Είμαι Κωνσταντινουπολίτης την καταγωγήν,

 αλλά εγεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια - σ' ένα σπίτι της οδού Σερίφ· 

μικρός πολύ έφυγα, και αρκετό μέρος της παιδικής μου ηλικίας

 το πέρασα στην Αγγλία. 

Κατόπιν επισκέφθην την χώραν αυτήν μεγάλος, αλλά για μικρόν

 χρονικόν διάστημα. Διέμεινα και στη Γαλλία. 

Στην εφηβικήν μου ηλικίαν κατοίκησα υπέρ τα δύο έτη 

στην Κωνσταντινούπολη. 

Η τελευταία μου εργασία ήταν υπαλλήλου εις ένα κυβερνητικόν

 γραφείον εξαρτώμενον από το υπουργείον 

των Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου.

 Ξέρω Αγγλικά, Γαλλικά και ολίγα Ιταλικά».

Το σώμα των ποιημάτων του περιλαμβάνει:

 Τα 154 ποιήματα που αναγνώρισε ο ίδιος (τα «Αναγνωρισμένα»),

 τα 37 «Αποκηρυγμένα» ποιήματά του, τα περισσότερα νεανικά,

 τα οποία αργότερα αποκήρυξε, τα «Κρυμμένα», δηλαδή 75 ποιήματα

 που βρέθηκαν τελειωμένα στα χαρτιά του,

 καθώς και τα 30 «Ατελή», που βρέθηκαν στα χαρτιά του μισοτελειωμένα.

Ο ίδιος είχε κατατάξει τα ποιήματά του σε τρεις κατηγορίες: 

τα ιστορικά, τα φιλοσοφικά και τα ηδονικά ή αισθησιακά.