Καλό μας μεσημέρι και καλή μας όρεξη φυσικά. (4 φωτογραφίες)

Κόρινθος 1951 επίσκεψη Βασ.Παύλου

Ναι, υπάρχουν πεταλωτές και σήμερα, αν και το επάγγελμα έχει σχεδόν εξαφανιστεί.

Το επάγγελμα του πεταλωτή είναι αυτό του τεχνίτη που φτιάχνει

 και τοποθετεί πέταλα στις οπλές των αλόγων, ώστε να προστατεύονται 

από τη φθορά και να διατηρούν την ισορροπία τους. 

Ο πεταλωτής εργάζεται στο «πεταλωτήριο», καθαρίζει τις οπλές, 

κόβει το περίσσευμα του νυχιού και, αφού ζεστάνει τα πέταλα, 

τα καρφώνει προσεκτικά στο πόδι του ζώου. 

Καθήκοντα: Η κύρια εργασία είναι η φροντίδα των οπλών 

και η τοποθέτηση των πετάλων, διαδικασία που απαιτεί

 κατανόηση της κίνησης και της υγείας των ζώων.

Διαδικασία: Περιλαμβάνει την αφαίρεση των παλιών πετάλων, 

τον καθαρισμό και το κόψιμο των οπλών, καθώς και την τοποθέτηση

 των νέων, ζεστών πετάλων με καρφιά, 

προσέχοντας να μην πληγώσουν το ζώο.

Εργαλεία: Τα βασικά εργαλεία του πεταλωτή είναι τα πέταλα,

 το σφυρί, η τανάλια, το μαχαίρι (σατράτσι) και η τανάλια.

Ιστορικό: Ήταν ένα πολύ κοινό επάγγελμα στο παρελθόν, καθώς

 σχεδόν κάθε σπίτι είχε ένα ζώο (άλογο, γαϊδούρι, μουλάρι) 

για αγροτικές εργασίες. 

Το πετάλωμα παραμένει σημαντικό για την υγεία 

των αλόγων, καθώς εξασφαλίζει σωστό

 περπάτημα και προστατεύει από τραυματισμούς,

 ιδιαίτερα στα πόδια και τις αρθρώσεις τους. 

Κόρινθος: Μετά από πολλά χρόνια κάτι πάει να γίνει (3 φωτογραφίες)

‘’Αν δεν παίρνεις τα Γράμματα, θα πας να γίνεις λούστρος ”

Ο ΛΟΥΣΤΡΟΣ

‘’Αν δεν παίρνεις τα Γράμματα, θα πας να γίνεις λούστρος ”,

 κάτι που θα λειτουργούσε σαν απειλή, προκειμένου να προκόψει

 και να διακριθεί στα γράμματα ο γιος .

‘Ανθρωποι της πόλης οι λούστροι, γνωστοί στο εμπορικό κέντρο

 και γενικά στην πιάτσα.

Μορφές μοναχικές, χωρίς επαγγελματική εκπροσώπηση,

 χωρίς οργάνωση και συνδικαλισμό.

Οι περισσότεροι απ’ αυτούς, θέλοντας ν’ αφήσουν πίσω 

την φτώχεια και τη μιζέρια, εγκατέλειψαν τις ορεινές 

και άγονες περιοχές τους, τα απόμακρα χωριά τους

 και ήρθαν στην πόλη, αναζητώντας καλύτερη τύχη.

Ένα κασελάκι όλη τους η συρμαγιά και η περιουσία τους!

Συνήθως ξύλινο, αλλά και πολλές φορές διακοσμημένο 

με κομμάτια απαστράπτοντος μπρούτζου.

Ορισμένα ήταν αληθινά κομψοτεχνήματα.

Εκεί πάνω, λοιπόν, κρεμούσαν τις βούρτσες, τοποθετούσαν

 τα βερνίκια και όλα τα σχετικά.

Απαραίτητη συντροφιά τους, ένα χαμηλό σκαμνάκι, 

όπου κάθονταν, προκειμένου να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. 

Υπομονετικά περίμεναν το μουστερή τους, τον πελάτη

 που τους πλησίαζε, απλώνοντας πρώτα το δεξί 

και μετά το αριστερό του πόδι.

Δεν ήταν υποχρεωτικό να τους χαιρετίσει πολλές φορές, 

αφού κατά τη νοοτροπία ορισμένων η θέση του λούστρου 

θεωρούνταν κοινωνικά υποδεέστερη.

Η λέξη “λούστρος” χρησιμοποιούνταν και σαν βρισιά,

 αρκετές φορές: “Βρε λούστρο” ή “είσαι λούστρος”.

Odigos Volou

 

Κάποτε, πιτσιρικάδες, τους περιμέναμε με λαχτάρα.(5 φωτογραφίες)

Κορινθία: Φυσικά και θα αναγνωρίσετε αρκετούς στην φωτογραφία. (3 εικόνες)

Κόρινθος: Κάποτε στην πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου *(Φλοίσβος) 4 εικόνες.