Όχι πολλές δεκαετίες πριν, στην χώρα μας. (3 φωτογραφίες)

 

Κόρινθος: Μεσημέριασε και πεινάσαμε. (4 φωτογραφίες)

Λαδερό αλλά και όχι μόνο.

Μπάμιες με σαλιγκάρια σήμερα.

Κορινθία, πριν από λίγες δεκαετίες: Αναγνωρίζετε κάποιους; (3 εικόνες)

Κόρινθος 1955 Πέτρος Κοζανίδης: Ο πατέρας του φίλου μου του Βασίλη. (3 εικόνες)

Στην κεντρική μας λεωφόρο το 1955.

Εκεί τότε είχε και το μαγαζί του. 

Καλή μας όρεξη με μύδια, αρακά, ρύζι, καρότο και φασολάκια. ( 4 photos)

Μια ζεστή ψαρόσουπα, για δείπνο. (3 φωτογραφίες)

Στύφνος, αγριοντομάτα, στρύχνος. (Solanum nigrum)

Στύφνος Aμπελουρίδα, αγριοντομάτα, βρομόχορτο,

 μαυρόχορτο, στρύχνος (Solanum nigrum)

Ο κηπαίος στρύχνος του Διοσκουρίδη φυτρώνει 

συνήθως σε ελαιώνες, περβόλια και μποστάνια

 ως ζιζάνιο. Περιέχει μικρές ποσότητες σολανίνης,

 όμως η τοξικότητά της εξαφανίζεται μόλις βράσει. 

Συλλέγεται από τον Ιούνιο μέχρι τον Σεπτέμβριο

 και η ελαφρά πικρή, στυφή γεύση του προσθέτει 

νοστιμιά σε σαλάτες ή μαγειρέματα 

με βλίτα, κολοκυθάκια, πατάτες και φασολάκια, 

μειώνοντας τη φυσική γλύκα τους.

Παπαρούνα Κουσουνάδα, λαλές, κοκκινούδα..Δεν έχει σχέση με την οπιοφόρο παπαρούνα.

Παπαρούνα

Κουσουνάδα, λαλές, κοκκινούδα, πετεινός (Κύπρος),

 χασχάσι (Πόντος), μήκων η ροϊάς (Papaver rhoeas)

Το πιο αναγνωρίσιμο και αγαπητό αγριολούλουδο της ελληνικής φύσης, 

που πλημμυρίζει τους αγρούς με το κόκκινο χρώμα του, έχει 

τη θέση του και στην κουζίνα. Παλιά με τα άνθη της παπαρούνας 

τα παιδιά έφτιαχναν μικροσκοπικές κούκλες, κουτσούνες 

τις λένε στην Κρήτη, και από εκεί πήρε το όνομα κουσουνάδα. 

Η πρώτη γραπτή αναφορά στη χρήση των σπόρων της στην αρτοποιία

 ανατρέχει στο 600 π.Χ., σε ένα απόσπασμα του Αλκμάνα, μια πρακτική

 που συνεχίζεται μέχρι σήμερα και μάλιστα σε ολόκληρο τον πλανήτη. 

Τα τρυφερά φύλλα συλλέγονται την άνοιξη πριν από την ανθοφορία, 

και συμμετέχουν στο μείγμα της χορτόπιτας, σε χορτοκεφτέδες, 

σε βραστές σαλάτες, σε σφουγγάτο (ομελέτα).

 Οι Πόντιοι σερβίρουν «τι Μάι το φαΐν», βραστό με κορκότο,

 ή σοταρισμένα σε βούτυρο μαζί με καβουρμά. 

Χρειάζονται ελάχιστο βράσιμο, όχι παραπάνω από 3-4 λεπτά 

και η γεύση τους είναι γλυκιά. Δεν έχει σχέση 

με την οπιοφόρο παπαρούνα (Papaver somniferum), αλλά έχει 

καταπραϋντική δράση, γι’ αυτό και χρησιμοποιείται

 σε αντιβηχικά σιρόπια.