Αλλά για του χρόνου;
Με λέξεις μόνο έχτιζαν, τον κόσμο τους και ζούσαν στοές τριγύρω σκάβοντας, τούνελ για να ξεφύγουν. Πάν Καρτσωνάκης "Οι Ποιητές"
Παρασκευή 10 Μαΐου 2013
(Ξέρουν άραγε σημάδι;) Το παρεμπόριο στο στόχαστρο!
Απομιμήσεις θα κατάσχονται και θα σφραγίζονται.
Ρυθμίσεις για το παρεμπόριο, τις λαϊκές αγορές
και την ενίσχυση της διαφάνειας στην εταιρική
διακυβέρνηση προβλέπουν τροπολογίες
που κατατέθηκαν σήμερα στο νομοσχέδιο
για το «Εθνικό Σύστημα Ηλεκτρονικών
Δημοσίων Συμβάσεων».
Με τις διατάξεις αυτές, μεταξύ άλλων:
- Ενισχύονται οι ρυθμίσεις του νόμου 2190
που επιβάλουν στα μέλη ΔΣ Ανωνύμων Εταιριών
να ενημερώνουν για τυχόν σύγκρουση
συμφερόντων τους με αυτά της εταιρείας όπως επίσης,
για τις εισηγμένες εταιρίες, οι διατάξεις
που απαγορεύουν υπό προϋποθέσεις τη σύναψη
συμβάσεων μεταξύ της εταιρίας και μελών του ΔΣ,
συγγενών τους κλπ.
- Επιτρέπεται η πώληση τυροκομικών προϊόντων
στις λαϊκές αγορές, εφόσον έχουν παραχθεί
σε εγκεκριμένη εγκατάσταση, φέρουν σήμανση
αναγνώρισης και έχουν συμμορφωθεί
με τις απαιτήσεις της νομοθεσίας για την επισήμανση
και εφόσον, επίσης, κατά τη μεταφορά και πώληση
τηρούνται οι απαιτήσεις του Κανονισμού
(ΕΚ) 852/2004 για την υγιεινή των τροφίμων.
- Προβλέπεται ότι προϊόντα για τα οποία υπάρχουν
υπόνοιες ότι αποτελούν απομιμήσεις θα κατάσχονται,
θα σφραγίζονται και θα φυλάσσονται με ευθύνη
του ιδιοκτήτη τους, εφόσον αυτός αντιτίθεται
στην άμεση καταστροφή τους και μέχρι να εκδοθεί
πόρισμα περί της παραβίασης ή μη
των δικαιωμάτων του διανοητικής ιδιοκτησίας.
- Ρυθμίζονται θέματα για τη λειτουργία
της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων
Συμβάσεων, για τα Επιχειρηματικά Πάρκα, κ.α.
Δικό μας σχόλιο:
Ελπίζουμε να ξέρουνε σημάδι
και να μην "αλληθωρίζουν"
αλλά το "κυνήγι" του παρεμπορίου
δεν θα έπρεπε να ήταν είδηση.
Φυσικά, ας ελπίσουμε
αυτό το κυνήγι να μην είναι
απλά ένα "κυνήγι μαγισσών".
Αν πήγαινε και ο Αλέξης στο Πεκίνο!
Υπήρξαν επιχειρηματίες που παρακαλούσαν
να επιστρέψουμε στην δραχμή, ελπίζοντας ότι
εκείνη την ώρα θα έσβηνε ένα μεγάλο μέρος
των χρεών τους.
Κόμματα και πολιτικοί που επένδυσαν στην ώρα
που ο ελληνικός λαός θα ζούσε μόνο με το δελτίο.
Όλοι αυτοί έχουν πλέον ένα βασικό
πρόβλημα προσανατολισμού:
Η χώρα έχει αυξήσει
τις πιθανότητές της να αφήσει πίσω της
τα συντρίμμια της κρίσης.
Η πρώτη μεγάλη ιδιωτικοποίηση, αυτή του ΟΠΑΠ,
έγινε και παρά το γεγονός ότι οι δυνάμεις
της διαπλοκής πολέμησαν λυσσασμένα
για να την αποτρέψουν. Ο ξένος Τύπος αρχίζει
να αναγνωρίζει όλα όσα έχουν γίνει με τις θυσίες
του ελληνικού λαού, το χρηματιστήριο ανεβαίνει
και ξένος οίκος προτείνει
την αγορά ελληνικών ομολόγων!
Ειδικά αυτό το τελευταίο ήταν που ενόχλησε ιδιαίτερα.
Διότι γνωρίζουν ότι οι ξένες μεγάλες τράπεζες
δεν χαρίζονται σε κανέναν όταν μιλάνε για λεφτά!
Έχουμε κάποιες πρώτες ενθαρρυντικές ενδείξεις.
Το παιγνίδι δεν έχει ακόμη κερδηθεί.
Χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια
και κυρίως να αρχίσουν να εισρέουν
κεφάλαια για επενδύσεις.
Δίχως επενδύσεις δεν υπάρχουν νέες θέσεις εργασίας.
Το ότι οι αντίπαλοι της κυβέρνησης απειλούν
κάθε επενδυτή που εμφανίζεται στην χώρα
και ταυτόχρονα εμφανίζονται ως υποστηρικτές
των ανέργων και των αδυνάτων, είναι κάτι
που υπερβαίνει κι αυτά ακόμη τα όρια της υποκρισίας.
Χάθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Επειδή –πέραν των άλλων– κατέρρευσε ένα σαθρό
μοντέλο ανάπτυξης. Εκτός κι αν υποστηρίζει
κανείς στα σοβαρά ότι θα μπορούσε να επιβιώσει
το οικονομικό εκείνο μοντέλο
με τις δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις
που είχαν έναν και μόνο πελάτη, το κράτος.
Ή ακόμη και με τους χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους,
όπου ο ένας πουλούσε στον άλλον εισαγόμενα προϊόντα.
Αυτό το άρρωστο περιβάλλον δεν μπορεί
και δεν πρέπει να ξαναστηθεί στο μέλλον.
Το κακό είναι ότι δεν έχουμε ακόμη συζητήσει
και αποφασίσει ποιο θα είναι το νέο οικονομικό
μοντέλο που θέλουμε να ακολουθήσουμε, ώστε πάνω
σε αυτό να κτίσουμε. Οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου
δεν θέλησαν να συζητήσουν επί της ουσίας
και προτίμησαν την ανούσια αντιπαράθεση.
Ίσως επειδή η συζήτηση απαιτεί κάτι περισσότερο
από άναρθρες κραυγές. Θέλει θέσεις, απαιτεί γνώσεις
και γενναίες αποφάσεις. Όταν συζητάς χρειάζεται
συχνά να κάνεις και υποχωρήσεις.
Υπάρχουν ενδιαφέρουσες φωνές σε όλα τα κόμματα
και ακόμη πιο ενδιαφέρουσες απόψεις.
Όπως για παράδειγμα η τοποθέτηση
του κ. Παπαδημούλη, ότι χρειαζόμαστε ένα σχέδιο
για την περίπτωση εκείνη που το ευρώ πέσει στα βράχια.
Ποιος είναι εκείνος που θα ισχυριστεί ότι αυτή
η πρόταση δεν είναι μία καλή βάση για συζήτηση;
Ότι η χώρα δεν χρειάζεται ένα τέτοιο σχέδιο;
Το γεγονός ότι δεν έχουμε προχωρήσει πολλές
αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και ότι δεν έχουμε
καταλήξει σε ένα κοινά αποδεκτό σε όλους μοντέλο
ανάπτυξης, δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους
για το μέλλον, καθώς αυξάνει σημαντικά
τον παράγοντα τύχη στο όλο εγχείρημα της ανάκαμψης.
Επίσης δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να επιστρέψουμε
κάποια στιγμή στο σημείο από όπου ξεκινήσαμε
και μάλιστα με χειρότερους όρους.
Από την άλλη πλευρά, το γεγονός ότι έχουν
γίνει πέντε πράγματα και ότι υπάρχουν κάποιες
πρώτες ενδείξεις ανάκαμψης, αποδεικνύει
τις αντικειμενικές δυνατότητες της χώρας.
Η Ελλάδα μπορεί να ξεπεράσει την κρίση.
Αλλά δεν φτάνει να έχει κανείς δυνατότητες.
Χρειάζεται να κάνει και τα αναγκαία βήματα.
Ακόμη κι αν χρειαστεί να φτάσει στην άλλη άκρη
του κόσμου αναζητώντας επενδυτές.
Αλήθεια! Πόσο πιο πειστικοί θα ήμασταν
αν στο ταξίδι του Πρωθυπουργού στην Κίνα
συμμετείχε και αντιπροσωπεία της αντιπολίτευσης;
Εκτός κι αν νομίζει κανείς ότι σε περίπτωση
που ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει την κυβέρνηση
δεν θα έχει ανάγκη τις επενδύσεις των Κινέζων,
των Ρώσων ή των Αμερικάνων.
Ή αν γνωρίζουν κάποια άλλη λύση
για να καταπολεμηθεί η ανεργία.
Αν την έχουν, ας μην μας κρατούν σε αγωνία
και ας μας την πουν. Κι αν δεν θέλουν να την πουν
σε εμάς, ας την πουν στους εκατοντάδες
χιλιάδες ανέργους. Να παρουσιάσουν, δηλαδή,
την πρότασή τους για το πώς οι ίδιοι
θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας,
αν όχι μέσω του δρόμου των επενδύσεων.
Κατά τα λοιπά, έχει κανείς χιλιάδες ευκαιρίες
για να κάνει αντιπολίτευση.
Δεν χρειάζεται να στεναχωριέται που οι αγορές
αρχίζουν να προσέχουν και πάλι την Ελλάδα.
Ούτε να απειλεί κάθε επενδυτή που τολμά
να πατήσει το πόδι του σε ελληνικό έδαφος.
Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@capital.gr
Πηγή:www.capital.gr
Η «μητέρα» του σύγχρονου χορού και οι αρχαιοελληνικές επιρροές της!
Η περίφημη «ξυπόλυτη χορεύτρια»
που καλούσε σε επιστροφή στην αρχαία
ελληνική χορογραφία έμελλε να αλλάξει ριζικά
τη μορφή του σύγχρονου χορού.
Οι διδασκαλίες της στράφηκαν ενάντια στις αυστηρές
αρχές του κλασικού μπαλέτου,
το οποίο χαρακτήριζε κακόγουστο και αφύσικο,
υποστηρίζοντας ταυτόχρονα
ότι ο χορός πρέπει να λειτουργεί ως μέσο έκφρασης
και ψυχαγωγίας και όχι να περιορίζει τον χορευτή
μέσω ανόητων κανόνων
που εναντιώνονται στην ανθρώπινη φύση!
Συνδυάζοντας τη μουσική και την ποίηση
και αξιοποιώντας τα «καλά» στοιχεία του μπαλέτου,
η Ντάνκαν δημιούργησε ένα εξολοκλήρου δικό της
είδος χορού, το οποίο διέφερε από όλα
τα προϋπάρχοντα χορευτικά είδη.
«Δεν επινόησα τον χορό, υπήρχε πριν από εμένα.
Κοιμόταν όμως κι εγώ τον ξύπνησα!», είπε κάποτε
η Ντάνκαν σε μια δόση υπερβολής, με πολλούς
ιστορικούς να της αναγνωρίζουν ωστόσο ότι
προσέφερε περισσότερα από κάθε άλλον
στην τέχνη της κίνησης.
Κι αυτό γιατί η Ντάνκαν δεν ήταν απλώς
μια χορεύτρια που σφράγισε ανεξίτηλα
τη χορευτική κουλτούρα του 20ού αιώνα,
αλλά μια ολοκληρωμένη πνευματική οντότητα:
λάτρης της περιπέτειας και κοινωνικά
συνειδητοποιημένη γυναίκα, δεν άφησε πίσω της
μόνο τη χαρακτηριστική τεχνική της
και το αναντίρρητο παιδαγωγικό της έργο,
αλλά και μια πληθώρα από σχέδια, ζωγραφιές,
φωτογραφίες και θεωρητικά κείμενα.
Και περισσότερο ίσως απ' όλα, ήταν μια
απελευθερωμένη γυναίκα, με πρωτοποριακές
για την εποχή της αντιλήψεις.
Ο αντισυμβατικός αμφισεξουαλικός τρόπος ζωής της
είχε προκαλέσει κατά καιρούς θύελλες αντιδράσεων
και σχολίων, αλλά η ίδια δεν απαρνήθηκε ούτε στιγμή
τις πεποιθήσεις της: θεωρητικός του χορού, δεν δίσταζε
να ασκήσει κριτική στη σύγχρονη κοινωνία,
τον πολιτισμό και την εκπαίδευση.
Υπήρξε ένθερμη υποστηρικτής του αγώνα
υπέρ των δικαιωμάτων της γυναίκας και ονειρευόταν
μια κοινωνική επανάσταση
και έναν κόσμο δικαιότερο...
Isadora Duncan at the Parthenon, 1921*
Η Ισιδώρα Ντάνκαν,
πέρα από διαπρεπής χορεύτρια,
περιλαμβάνεται στα ονόματα που ανανέωσαν
τον χορό αποδεσμεύοντάς τον από τις πεπατημένες νόρμες.
Η ελευθερία στην κίνηση που εισήγαγε έμελλε
να γίνει κοινός τόπος στον σύγχρονο χορό, εμπλουτίζοντας
τη χορογραφία με την απαραίτητη δόση ορμητικότητας
και αυθεντικότητας που φαινόταν να είχε ανάγκη.
Κατηγορούσε το μπαλέτο ότι «κατέστρεφε τη φυσική
ομορφιά του σώματος» και πίστευε ότι ο χορευτής
έπρεπε να νιώθει ότι βρίσκεται σε αρμονία με τη φύση.
Γι’ αυτό και οι κινήσεις που εμπνεύστηκε ήταν
εξαιρετικά απλές: τρεξίματα, χοροπηδητά, πηδήματα
κι όλα αυτά με τα χέρια ελεύθερα να κυματίζουν.
Η Ντάνκαν αναζητούσε τη «θεία έκφραση
του ανθρώπινου πνεύματος» περισσότερο
στην έμπνευση παρά στην τεχνική.
Ο τρόπος που χόρευε χαρακτηριζόταν από κομψότητα,
χάρη, αιθέριες και γήινες κινήσεις, μελωδικότητα
και έντονη εκφραστικότητα.
Η ίδια, μέσω της διδασκαλίας της, προωθούσε
την ελευθερία κινήσεων, τη φυσικότητα,
τον αυτοσχεδιασμό και την προσωπική έκφραση
κάθε χορευτή. Στα χνάρια της βάδισαν κατόπιν
χιλιάδες χορευτές, οι οποίοι εμπνεύστηκαν από την ίδια
για να αναπτύξουν τα δικά τους χορευτικά στιλ.
Πέρα από αυτό, ίδρυσε μια σειρά από σχολές χορού
στα πέρατα του κόσμου, περιλαμβανομένων
των πλέον γνωστών σε ΗΠΑ, Ρωσία,
Γερμανία και Γαλλία. Παρά το γεγονός ότι
οι περισσότερες θα έκλειναν σύντομα, οι μαθητές της
θα συνέχιζαν τη χορευτική της παράδοση, μένοντας
στην ιστορία του χορού ως «Isadorables»...
Στον δήμο Βύρωνα λειτουργεί σήμερα το Κέντρο
Μελέτης Χορού Ισιδώρας & Ραϋμόνδου Ντάνκαν,
το οποίο στεγάζεται στο κτίριο που σχεδίασε
και έχτισε το 1903 ο ίδιος ο Ρέιμοντ,
αδελφός της Ισιδώρας Ντάνκαν, σύμφωνα
με τα πρότυπα του ανακτόρου του Αγαμέμνονα
στις Μυκήνες...
Πηγή και περισσότερα:
Isadora Duncan Dance from isadora duncan on Vimeo.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)