Κόρινθος, χθες το απόγευμα: Δυστυχώς όμως υπάρχουν και αυτές οι εικόνες. (4 φωτογραφίες)

Θυμόσαστε μήπως τον Σπαγγοραμμένο του Πολενάκη στο περιοδικό Ρομάντζο; (11 εικόνες)

Στον τόπο μας διαφορά μεταξύ σοβαρού και αστείου δεν υπάρχει. Φορέστε ξανά κελεμπίες και σαρίκια...

Τα φορέσαμε και πριν 12 χρόνια. Επανεκκίνηση ερευνών 

για τους υδρογονάνθρακες, μας είπαν τότε. 

Τις σταμάτησαν τρεις παρέες... Άλλαξε κάτι σήμερα...;

Το λέμε αυτό γιατί στον τόπο μας διαφορά μεταξύ σοβαρού και αστείου 

δεν υπάρχει. Ακόμη και αν μιλάμε και για την περιουσία 

της πατρίδας μας, όπως τα τυχόν αποθέματα πετρελαίου

 και φυσικού αερίου, που έπρεπε να συνεχίσουμε να τα ψάχνουμε, 

μετά τη χούντα η οποία ξεκίνησε τις έρευνες, πριν 50 χρόνια!! 

Τα ξέραμε από τότε τα πιθανά αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. 

Και δεν ήταν μόνο του Πρίνου, στην Καβάλα μαζί με τα άλλα πιθανά 

του Αιγαίου, της Δυτικής και Νότιας Κρήτης, του Ιονίου και της Πρέβεζας.

Άλλωστε γι' αυτό , υποτίθεται, ίδρυσε ο Καραμανλής, μετά το 1974, 

τη Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου (ΔΕΠ).

 Για το ψάξιμο των πετρελαίων και όχι για να προσθέσουμε 

άλλον έναν Οργανισμό στην τσέπη του φορολογούμενου... Κάνω λάθος; 

Τι κάναμε στην πράξη; 

Εγκαταλείψαμε τις έρευνες με διάφορα προσχήματα ανάμεσα στα οποία

 ήταν και αν είναι συμφέρουσες οι δαπάνες για την εξόρυξή τους,\

 όταν το πετρέλαιο θα έπεφτε...

Σε πολιτικό επίπεδο επικράτησε και η απαράδεκτη εκτίμηση ότι έτσι 

και συνεχίσουμε έρευνες για τα πετρέλαια και για τα φυσικά αέρια 

θα είχαν τεράστιο τοπικό πολιτικό κόστος. 

Ήξεραν ότι οι αριστεροί της προόδου (το προόδου μας μάρανε...) 

θα ξεσήκωναν (όπως και έκαναν και συνεχίζουν) τις γνωστές παρέες 

καφενόβιων που παριστάνουν τους ευαίσθητους στο περιβάλλον

και δεν θέλουν να χαλάσουν την αισθητική του...

Με τούτα και με εκείνα άφησαν και τους Τούρκους να ψάχνουν 

για τα δικά τους αποθέματα. 

Έτσι έφθασαν, μέχρι τη Λήμνο και το Καστελλόριζο

και εμείς τους κοιτάμε, όλα αυτά τα χρόνια. 

Και πάμε τώρα στο "θέατρο" των, από τηλεοράσεως..., ερευνών 

και τα σαρίκια και κελεμπίες επί σκηνής,... όπως τα κατέγραψα

 και στα ρεπορτάζ μου (κατά τη μεταπολίτευση) στις πολιτικές 

και τις οικονομικές εφημερίδες της διαδρομής μου.

Το "όραμα" των ερευνών μέσω της ΔΕΠ αφέθηκε εντελώς

 στην τύχη του 20 χρόνια μετά την ίδρυση της κρατικής Εταιρείας. 

Η ΔΕΠ, υπεύθυνη και το έργο αξιοποίησης των αποθεμάτων 

της χώρας σε υδρογονάνθρακες, κατέληξε σε ένα μικρό γραφείο

 που απλά λειτουργούσε για να λειτουργεί...

Χάνουμε άλλα 10 περίπου χρόνια αν αφαιρέσουμε κάποιες 

συμπτωματικές συμφωνίες με Εταιρείες ερευνών, μόνο όταν 

οι κυβερνήσεις δεν διαπίστωναν πολιτικό κόστος από το ξεσήκωμα

κομματικών οικολόγων και δημάρχων

 ή κοινοταρχών μόνο για προεκλογικές σκοπιμότητες. 

Φθάνουμε στο 2011. 

Και τι ανακαλύπτουμε; 

Ότι η Ελλάδα πρέπει να ψάξει να βρει ποια αποθέματα φυσικού

 αερίου, πετρελαίου διαθέτει σε στεριά και θάλασσα!!

Προσέξτε. Φθάσαμε το 2011 να δούμε τι θα κάνουμε με αυτό 

που ξεκίνησε η χούντα το 1973, το σχεδιάσαμε μεν με τη ΔΕΠ

 μετά το 1974, αλλά στη συνέχεια τα διαλύσαμε όλα !!! 

Το 2011 λοιπόν ψηφίζεται ο νόμος 4001. 

Και δίδεται υπόσχεση για επανεκκίνηση των ερευνών. 

Προς επιβεβαίωση, προφανώς, ιδρύεται και νέος κρατικός φορέας 

υπό την επωνυμία Ελληνική Διαχειριστική

 Εταιρία Υδρογονανθράκων ΑΕ (ΕΔΕΥ).

Ξεκινάει ο προγραμματισμός... Σε 5 χρόνια παραχωρήθηκαν 11 περιοχές

 στη Δυτική Ελλάδα, το Ιόνιο Πέλαγος και Δυτικά και Νοτιοδυτικά 

της Κρήτης. 

Τις έρευνες ανέλαβαν ΕΛΠΕ, Energean, Repsol, Total, Exxon-Mobil.

Την ίδια ώρα όμως παίρνουν θέσεις "αντίστασης" στις έρευνες 

και 3-4 κομματικές παρέες με προσφυγές "...ενάντια στην καταστροφή

 του περιβάλλοντος και στο δόσιμο της κρατικής περιουσίας

 στα ξένα συμφέροντα..." Από κοντά και η πάντα αντιδραστική 

κρατική μηχανή με τη μέθοδο της απόρριψης περιβαλλοντικών

 μελετών που υπέβαλαν οι Εταιρείες. 

Αποτέλεσμα. Μετά από 12 χρόνια, με το ζόρι παραμένουν

 στον τόπο 1-2 από τις ενδιαφερόμενες ξέρες Εταιρείες ερευνών. 

Μαζί και η κρατική ΕΔΕΥ, όπως είναι φυσικό 

μιας και δεν γίνεται να κάνει αλλιώς. 

Άρα, τι είδους επανεκκίνηση ερευνών στα αποθέματα φυσικού αερίου 

και πετρελαίων είναι αυτή που αναγγέλθηκε με ταμπούρλα 

και με σημαίες... την περασμένη εβδομάδα. 

Η επανεκκίνηση δεν μας είπαν ότι έγινε και το 2011; 

Από τότε που μέχρι σήμερα τα κάναμε μούσκεμα, λόγω πολιτικής

 σκοπιμότητας και κρατικής αδεξιότητας;

 Τι άλλαξε τώρα; 

Μήπως βρήκαμε τρόπο να αντλήσουμε το φυσικό αέριο

 (αν το ανακαλύψουμε) σε εβδομάδες..., αντί των 10ετιών 

(1-2 θα μας πάρει -στην Ελλάδα-), μέχρι να το δούμε στα σπίτια μας; 

ΠΗΓΗ

Του Γιώργου Κράλογλου

george.kraloglou@capital.gr 

Ένα κόσμο χάρτινο που να τον αντιλαμβάνονται μόνο όσοι μας αγαπούν και όσοι αγαπάμε.

Ζωγράφισα με γράμματα

κι όλα τα χρώματα της γης

πλάθοντας έναν κόσμο

με λέξεις, όνειρα κι επιθυμίες.

Σε προσκάλεσα να ζήσουμε εκεί

κοιτάζοντας  τη θάλασσα,

τον ουρανό, τους γλάρους

ηλιοβασιλέματα και χαραυγές

έως το τέλος του χρόνου.

Κανείς να μην υπάρχει

 άλλος στον κόσμο μας

παρεκτός οι φίλοι μας.

Ένα κόσμο χάρτινο

 που να τον αντιλαμβάνονται

μόνο όσοι μας αγαπούν και αγαπάμε.

Ένας κόσμος σαν νησί που ταξιδεύει

στην απεραντοσύνη του χρόνου.

Ένας κόσμος δίχως θάνατο

δίχως χθες και αύριο

Ένας κόσμος  

που να υπάρχει μόνο το τώρα.

Ένας κόσμος του παρόντος……

Μοιράστηκα τα όνειρά μου μαζί σου

και γέλασες.

Αυτά είναι παιδιάστικες φαντασίες

και ποιητικές ουτοπίες,

μου είπες,

αλλά τελικά δέχτηκες.

Από τότε όμως κάθε νύχτα

μου τραβάς τα σκεπάσματα

αποκαλύπτοντας το γυμνό μου σώμα.

Πάν Καρτσωνάκης

Δείτε κι ακούστε έναν υπέροχο Στέλιο Κερασίδη στην αντιπολεμική σπουδή του!

Εμπνευσμένη από μια σπουδή

 του αγαπημένου του συνθέτη 

Frederic Chopin, η καινούργια σύνθεση 

του Στέλιου Κερασίδη ”Anti-War Etude”

 καταφέρνει με τις καθαρές μελωδικές γραμμές της, να μας ταξιδέψει

 στο γνώριμο μουσικό του σύμπαν, ενώ παράλληλα ο Στέλιος 

στέλνει ένα μήνυμα ευαισθητοποίησης απέναντι στο πόλεμο 

και τις τραγικές του συνέπειες.

Μέσα απ´ τις νότες του πιάνου αποτυπώνεται η αγωνία για ένα κόσμο

 που δοκιμάζεται ξανά, όπως ακριβώς συνέβη πρόσφατα και στην περίοδο 

της καραντίνας όταν ο Στέλιος δημιούργησε το «Isolation Waltz » 

που ταξίδεψε και συγκίνησε όλο το κόσμο.

Σήμερα που το μήνυμα για ειρήνη, αγάπη και αλληλεγγύη γίνεται

 πιο επιτακτικό από ποτέ στη σύγχρονη ιστορία, ο Στέλιος Κερασίδης

 αποδεικνύει ξανά πως εκτός από χαρισματικός καλλιτέχνης 

είναι ένα ευαίσθητο παιδί με ιδιαίτερα έντονες κοινωνικές ανησυχίες.

ΠΗΓΗ

Δείτε το συγκλονιστικό performance video

 του Στέλιου Κερασίδη στο “Anti–War Etude”:

Βρείτε και ακούστε το “Anti–War Etude” ψηφιακά, εδώ:

https://stelioskerasidis.lnk.to/AntiWarEtudePR

Βρείτε τον Στέλιο Κερασίδη, εδώ:

https://www.facebook.com/stelioscherry

https://www.instagram.com/stelioskerasidis/

https://www.youtube.com/channel/UC1Epw1Iwor9X5xOxrqJGMQA/featured

Κυκλοφορεί από την Minos EMI, a Universal Music Company

Νομίζετε ότι οι ιπτάμενοι δίσκοι είναι μόνο σενάρια επιστημονικής φαντασίας; (ΒΙΝΤΕΟ)

Νομίζετε ότι η επιστήμη και οι ιπτάμενοι δίσκοι

[και συνεπώς και οι τα εξωγήινα ούφο]

 είναι πράγματα άσχετα; 

Είτε πιστεύετε ότι υπάρχουν Ιπτάμενοι Δίσκοι 

είτε δεν το πιστεύετε, το μόνο σίγουρο είναι 

ότι η σχετική τεχνολογία έχει αρχίσει ήδη

 να αναπτύσσεται.

Μιχάλης Κουρουπάκης

Απαραίτητη διευκρίνηση:

Η πρώτη φωτογραφία, με τον ιπτάμενο δίσκο, 

είναι αποτέλεσμα ψηφιακής επεξεργασίας 

από εμένα και δεν ανταποκρίνεται 

σε πραγματικό γεγονός.

Οι φονιάδες των λαών πάλι μίλησαν για πυρηνικά που να μην σώσουν να ξημερώσουν. (6 φωτογραφίες)

Επιτέλους, ας γίνει μια τιμητική εκδήλωση για τον "Καρεκλά", τον Κώστα Νταμαδάκη.

Ο Κώστας Νταμαδάκης Καρεκλάς είχε και στην πόλη 

της Κορίνθου  θέατρο σκιών και συγκεκριμένα 

εγώ το θυμάμαι σε μια αυλή λίγο μετά την περιοχή 

που σήμερα είναι το Δεσποτικό της πόλης μας 

επί της σημερινής οδού ΠΥΛΑΡΙΝΟΥ  

και συγκεκριμένα λίγο πριν την γωνία 

και από την πλευρά που υπάρχει το ΜΠΙΣΤΡΟ.

Εκείνο που θυμάμαι είναι οι καταπληκτικότερες 

φιγούρες που έχω δει ποτέ σε όλη τη ζωή μου.

Σε ότι αφορά τα υπόλοιπα και ακόμη 

και παράσταση από τον Ευγένιο Σπαθάρη που είδα

ως φοιτητής....δεν εντυπωσιάστηκα έτσι

ίσως διότι δεν είχα πλέον την "παιδική ματιά".

Φυσικά αυτό είναι η προσωπική μου άποψη

και δεν μειώνει την αξία του ενός απέναντι στον άλλον.

Το γεγονός ότι ο Καρεκλάς επέλεξε την επαρχία

και όχι την πρωτεύουσα σε ένα Αθηνοκεντρικό κράτος

πολύ πιθανόν να έπαιξε καθοριστικό ρόλο.

Ο Καραγκιόζης είναι μορφή πανάρχαια που η σκούφια του κρατά 

από πολύ μακριά, Ίσως από τα Ελευσίνια μυστήρια, 

τις κωμωδίες του Αριστοφάνη, το Βυζαντινό μιμικό θέατρο, 

είναι η ενσάρκωση της καταπιεσμένης μερίδας του ελληνικού λαού.

 Δε φοβήθηκε ποτέ, δεν άλλαξε στρατόπεδο και δεν υποτάχθηκε. 

Έμεινε πιστός στα ήθη και τα έθιμά του και πολέμησε 

κάθε μορφή ξενόφερτης επίθεσης, κρατώντας ψηλά 

τη σημαία της παράδοσης. 

Αυτός ίσως να είναι και ο λόγος που σήμερα αργοπεθαίνει.

 Γιατί δεν μπορεί ν’ αλλάξει στρατόπεδο και να προσαρμοστεί 

σε μια εποχή φθοράς.

Προτίμησε ν’ αποτραβηχτεί στην καλύβα του, να ονειρεύεται 

το καρβέλι του, μακριά από έναν κόσμο που έχει πάψει να ονειρεύεται.

Δικό μας σχόλιο:

Προσωπικά πιστεύουμε ότι ο κόσμος ποτέ 

δεν θα πάψει να ονειρεύεται και τα όνειρα

 δεν έχουν σύνορα αλλά ούτε και "ταβάνι".