Τι σημαίνει η χρονική συγκυρία των επιθέσεων;

Όσοι έδωσαν την εντολή της ενεργοποίησης

του ολιγομελούς πυρήνα ενόπλων που σκόρπισε 

τον τρόμο στο Παρίσι είχαν αναμφίβολα 

εξαιρετική αίσθηση του timing. 

Οι επιθέσεις προηγήθηκαν κατά μόλις μία ημέρα της έναρξης της Συνόδου 

της G20 στην Αττάλεια της Τουρκίας και κατά λίγες ώρες της νέας, τρίτης κατά σειρά. πολυμερούς συνάντησης της Βιέννης για την συριακή κρίση. 

Με αυτό τον τρόπο, οι υπεύθυνοι για το μακελειό στη γαλλική πρωτεύουσα όχι μόνο

 κατάφεραν να “επιβάλλουν” κατάσταση έκτακτης ανάγκης στη Γαλλία 

και απαγόρευση κυκλοφορίας σε μια πόλη με το μέγεθος του Παρισιού, 

αλλά και να “γράψουν” τη διεθνή ατζέντα σε μιαν ιδιαίτερα λεπτή συγκυρία.

Υπενθυμίζεται ότι η Σύνοδος των ηγετών είκοσι ισχυρότερων οικονομιών του κόσμου

 (από την οποία πλέον θα απουσιάσει, για προφανείς λόγους, ο Francois Hollande) 

προβλεπόταν να είναι η πρώτη στη χρονικά στην οποία οι ανοιχτοί γεωπολιτικοί 

λογαριασμοί των κύριων πρωταγωνιστών θα επισκίαζαν τη συζήτηση

 περί της πορείας της διεθνούς οικονομίας. 

Αρκεί κανείς να αναλογισθεί ότι οικοδεσπότης θα είναι ο υπέρμαχος της αλλαγής

 καθεστώτος στη Δαμασκό και της δημιουργίας “ασφαλούς ζώνης” 

στη βόρεια Συρία Tayyip Erdogan – μεθυσμένος από την πρόσφατη εκλογική νίκη

 του κόμματός του, αλλά και από την αίσθηση ότι είναι απαραίτητος στην Ε.Ε. 

για την διαχείριση της προσφυγικής κρίσης. Ή ότι η διοργάνωση της Αττάλειας 

θα έφερνε τουλάχιστον στο ίδιο τραπέζι τους Barack Obama και Vladimir Putin, 

σε φάση που οι πολεμικές αεροπορίες των ΗΠΑ και της Ρωσίας 

επιχειρούν σε απόσταση αναπνοής η μία από την άλλη στη Συρία.

Το ραντεβού της Βιέννης, πάλι, αναδεικνύει, υπό το φως της σφαγής στο Παρίσι,

 πολύ εντονότερα την τραγική ειρωνεία των εξελίξεων – αφού κύριο
 αντικείμενό του προβλεπόταν να είναι η αναζήτηση συναίνεσης
 των ενδιαφερομένων στο ποιές από τις ένοπλες οργανώσεις 
που δρουν στη Συρία, κατά κανόνα ισλαμιστικές, 

θα χαρακτηριστούν “τρομοκρατικές” και ποιές όχι.

 Για τις μοναρχίες του Περσικού Κόλπου (και τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες)

 που έχουν εκπαιδεύσει, εξοπλίσει και χρηματοδοτήσει άλλοτε άλλες από αυτές, 

η προστασία των assets τους στην περιοχή από τα αδιάκριτα ρωσικά πλήγματα

 και η αναβάθμισή τους σε νομιμοποιημένους εταίρους της “πολιτικής διαδικασίας”

 στη Συρία αποτελεί κρίσιμη προτεραιότητα. 

Η πρόσφατη απόφαση του Barack Obama να αποστείλει στην συριακή επικράτεια 

περίπου 50 κομάντος ως συμβούλους σε “μετριοπαθείς” 

(κατόπιν διαγνώσεως της Ουάσιγκτον) οργανώσεις “που μάχονται 

το Ισλαμικό Κράτος” ενέχει ακριβώς λειτουργία 

“ανθρώπινης ασπίδας” – και ενδεχομένως αποτελεί τελευταία γραμμή άμυνας 

ενός σχεδίου κατακερματισμού της Συρίας.

Σε μια τέτοια συγκυρία, η Γαλλία εμφανιζόταν ήδη πολλαπλά αποδυναμωμένη. 

Όχι μόνο λόγω των πάγιων αντιφάσεων της κοσμικής, “ρεπουμπλικανικής”

 της φυσιογνωμίας και των ρηγμάτων στην κοινωνική της συνοχή που έχουν

δημιουργήσει ένα ευρύ περιθώριο ( από το οποίο να στρατολογούνται οι δράστες 

των χθεσινών επιθέσεων και οι χιλιάδες άλλοι που έσπευσαν ως εθελοντές μαχητές

 του Ισλαμικού Κράτους στη Μέση Ανατολή. Αλλά και γιατί το σύνθετο διεθνές

 παιχνίδι των τελευταίων εβδομάδων την άφηνε απομονωμένη σε μια 

αδιάλλακτη θέση, την ώρα που οι υπόλοιποι “παίκτες” δοκιμάζουν 

με διάφορους εμφανείς και υπόγειους τρόπους τις δυνατότητες συνεννόησής τους.

Καθ’ όλο το προηγούμενο διάστημα, η Γαλλία ήταν η χώρα που πρωτοστατούσε 

(χάριν της διαφύλαξης του υποβαθμισμένου στους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς γοήτρου της)

 σε πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς σε πρώην αποικίες της ή και στην άμεση περιφέρεια 

της Ευρώπης (π.χ. Λιβύη) χωρίς καμία πρόνοια για την “επόμενη μέρα”

 και τα ρίσκα αποσταθεροποίησης που έκρυβε αυτή, Και την ίδια στιγμή, ταυτιζόταν

 με τις “σουνιτικές δυνάμεις” στην προσπάθεια να παρεμποδισθεί η συμφωνία 

με το Ιράν με το πυρηνικό του πρόγραμμα

 (ακόμη και όταν οι ΗΠΑ είχαν πια επιλέξει την οδό του συμβιβασμού) 

και στην απαίτηση για έξωση του Άσαντ, με τη συνδρομή των γνωστών “μετριοπαθών” οργανώσεων. Όταν όμως πλέον ο διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας λ.χ. πραγματοποιεί 

δύο επισκέψεις εντός τριμήνου στη Μόσχα, μόνο το Παρίσι και η Άγκυρα

 του Ερντογάν είχαν απομείνει να επιδιώκουν

 την πάση θυσία “αλλαγή καθεστώτος” στη Δαμασκό.

Οι τρομοκράτες, συνεπώς, χτύπησαν την καταλληλότερη για αυτούς στιγμή 

τη χώρα όπου το τραύμα θα ήταν το μεγαλύτερο.

capital.gr -του Κώστα Ράπτη

Φοροδιαφυγή η ανακριβή δήλωση του ΕΝΦΙΑ.

Τον φάκελο των χρεών στο Δημόσιο άνοιξε 

στην εκπομπή «Ακραίως» στον ΣΚΑΪ ο δικηγόρος

 Μιχάλης Δημητρακόπουλος ο οποίος δήλωσε επίσης

 ότι «ο ΕΝΦΙΑ ήρθε για να μείνει».

«Μέχρι πρότινος ο ΕΝΦΙΑ δεν ήταν στην κατηγορία της φοροδιαφυγής. 

Πλέον θεσπίζεται ότι εάν υπάρχει ανακριβής δήλωση ΕΝΦΙΑ, τότε αυτό είναι

ποινικό αδίκημα με δρακόντειες συνέπειες. Εάν είναι πάνω από 150.000 ευρώ ετησίως,

 η αξία του αποκρυβέντος εισοδήματος τότε είναι κακούργημα» σημείωσε χαρακτηριστικά.

«Υποχρέωση του ιδιοκτήτη ακινήτου, είναι να το δηλώσει. 

Εάν δεν το δηλώσει κινδυνεύει με φυλάκιση, εάν η αξία του ακινήτου 

που αποκρύβει είναι πάνω από 150.000 ευρώ», πρόσθεσε.

Σχετικά με τα χρέη στο δημόσιο επεσήμανε πως με τον νέο νόμο, 

το «διαρκές αυτόφορο για τους επιχειρηματίες που ίσχυε από το 2011», 

έπαψε να υφίσταται και πλέον το μέτρο της σύλληψης καταργείται.

Διευκρίνισε παράλληλα πως η μη καταβολή ΦΠΑ παραμένει ποινικό αδίκημα. 

Όμως όπως είπε, «αλλάζουν τα όρια του αξιόποινου, από 50.000 ευρώ και πάνω».

«Όταν όμως η φοροδιαφυγή στον ΦΠΑ από 100.000 ευρώ και πάνω

 τότε θεωρείται κακούργημα και επιφέρει ποινές φυλάκισης πολλών ετών»

 συνέχισε και επεσήμανε:

Ακόμη ένα θετικό μνημονιακό μέτρο είναι ότι το ποσό μέχρι 100.000 ευρώ χρέη 

προς το δημόσιο δεν είναι αξιόποινο. 

Όσοι είναι στη φυλακή για χρέη μέχρι αυτό το ποσό, ή εκκρεμείς ποινικές διώξεις, 

παύουν να διώκονται.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις κατασχέσεις 

περιεχομένου των τραπεζικών θυρίδων. 

Υποστήριξε πως «εάν είσαι κατηγορούμενος για φοροδιαφυγή, τότε με εισαγγελική

παραγγελία μπορούν οι αρχές να δεσμεύουν το περιεχόμενο των θυρίδων. 

Αλλά  εδώ υπάρχει η ένσταση ότι αδειάζουν πλήρως

 τις θυρίδες – ακόμα και οικογενειακά κειμήλια».

Είπε ακόμα πως πρέπει να δοθούν κίνητρα για τον επαναπατρισμό κεφαλαίων.

Αναλυτικά τα όσα είπε. 

Ποινικό αδίκημα τα χρέη στο δημόσιο άνω των 100.000 ευρώ (έως 5 χρόνια φυλάκιση).

Ο ΕΝΦΙΑ εντάσσεται στη φοροδιαφυγή. Δηλαδή ανακριβής δήλωση ή απόκρυψη 

στοιχείων περιουσιακών θα αποτελούν πλέον ποινικό αδίκημα. 

(Για άνω των 100.000 ευρώ έως 5 χρονιά φυλακή, άνω των 150.000 ευρώ 5-20 χρόνια φυλακή).

Φοροδιαφυγή ΦΠΑ άνω των 50.000 ευρώ έως 5 χρόνια φυλακή, 

άνω των 100.000 ευρώ 5 έως 20 χρόνια φυλακή.

Τα διαρκή αυτόφωρα φορολογικά αδικήματα καταργούνται.

Όσοι έχουν καταδικαστεί για χρέη έως 100.000 ευρώ σε φυλάκιση

 είτε αποφυλακίζονται είτε η ποινή τους (αν δεν την έχουν εκτίσει διαγράφεται).

ΠΗΓΗ

Γιατί η πιο μισητή αγγαρεία,στο στρατό, στις τουαλέτες ονομάστηκε Καλλιόπη;

Ιούνιος 1930.

 Ο Ελευθέριος Βενιζέλος εγκαινιάζει τον σταθμό

 του υπόγειου σιδηρόδρομου στην πλατεία Ομονοίας.

 Το έργο είχε αρχίσει λίγα χρόνια νωρίτερα

 και με την ολοκλήρωσή του έδωσε χαρά

σε πολλούς Αθηναίους, που θα είχαν πλέον εύκολη 

και γρήγορη πρόσβαση στην καρδιά της πόλης.

Μέχρι τότε η πλατεία ήταν γεμάτη λουλούδια, φοίνικες και ξύλινα παγκάκια. 

Η νέα εικόνα της πλατείας ήταν κυκλική, πλησίαζε στα ευρωπαϊκά πρότυπα 

και είχε μαρμάρινα κιγκλιδώματα στις εισόδους προς τον υπόγειο σιδηρόδρομο.

 Όμως, η χρήση του υπόγειου σιδηρόδρομου στην Ομόνοια δημιούργησε

 την ανάγκη κατασκευής υπόγειου εξαερισμού στον σταθμό.

Γιατί η πλατεία Ομονοίας ονομάστηκε «τούρτα»

Για να καλυφθούν οι «τρύπες» των εξαερισμών, το 1934, τοποθετήθηκαν περιμετρικά 

της πλατείας, οχτώ κατασκευές που ονομάστηκαν «οι μούσες της Ομόνοιας». 

Κι αυτό γιατί στη βάση κάθε κατασκευής υπήρχε ένα καθιστό άγαλμα, 

που απεικόνιζε μια από τις εννέα μούσες της αρχαιότητας.

Πάνω από τα αγάλματα υψώνονταν ψηλοί τσιμεντένιοι κίονες, στην κορυφή 

των οποίων υπήρχαν καπνοδόχοι. Οι κατασκευές αυτές έλυσαν το πρόβλημα 

εξαερισμού του σταθμού, αλλά έκαναν την πλατεία να μοιάζει 

με τεράστια τούρτα και τους κίονες με υπερμεγέθη κεράκια.

Καλλιόπη, η μούσα των ουρητηρίων

Αν και οι μούσες κατά τη μυθολογία ήταν εννέα, οι κατασκευές που τοποθετήθηκαν

 στην πλατεία ήταν οχτώ, για λόγους αισθητικής και συμμετρίας. 

Η μούσα που περίσσευε ήταν η Καλλιόπη, η μούσα της επικής ποίησης. 

Σύμφωνα με τον Ησίοδο, η Καλλιόπη ήταν η ευγενέστερη και η μεγαλύτερη 

από τις υπόλοιπες μούσες. Ο αρχιτέκτονας του έργου δε σεβάστηκε καθόλου 

τη φήμη της Καλλιόπης και όχι μόνο δεν έβαλε το άγαλμά της στην πλατεία

 μαζί με τα υπόλοιπα, αλλά το τοποθέτησε στα υπόγεια του ηλεκτρικού, 

δίπλα στα δημόσια ουρητήρια.

Ο κόσμος τότε, όταν ρωτούσε που είναι τα δημόσια ουρητήρια, 

έπαιρνε την απάντηση: Κάτω στην Καλλιόπη! Με την πράξη του αυτή ταύτισε 

το όνομα της ευγενικής μούσας με την τουαλέτα. Γι αυτό αργότερα οι φαντάροι 

όταν είχαν αγγαρεία στις τουαλέτες, έλεγαν ότι είχαν ραντεβού με την «Καλλιόπη».

Οι Μούσες της Ομόνοιας θεωρήθηκαν από τη Δημοτική αρχή αντιαισθητικές 

και έπρεπε να απομακρυνθούν. Ο τότε δήμαρχος Κ. Κοτζιάς 

που ήδη είχε κατεδαφίσει το Δημοτικό Θέατρο δεν δυσκολεύτηκε. 

Η αφορμή που όλοι περίμεναν, δόθηκε τον Αύγουστο του 1936, όταν 

κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων ενάντια στη δικτατορία του Μεταξά,

 μια μούσα έπεσε, τραυματίζοντας περαστικούς. 

Λίγο αργότερα τα γλυπτά απομακρύνθηκαν 

και η παρέα των μουσών της Ομόνοιας διαλύθηκε.

Πηγη madata

Οι νέες περικοπές θα είναι, λένε, προσεκτικές με χειρουργική ακρίβεια.

Επιτέλους....βρέθηκε τι φταίει για την κακοτυχιά των Ελλήνων!

Πολύ μεγάλη επιτυχία!!! Ορίστε, που είσαστε όλοι κακοπροαίρετοι.

Από ποιο ιστορικό γεγονός βγήκε η περίφημη φράση για τη γυναίκα του Καίσαρα;

«Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια,

 πρέπει και να φαίνεται τίμια». 

Η φράση είναι πασίγνωστη και χρησιμοποιείται 

ευρέως, ιδιαίτερα σε πολιτικές τηλεοπτικές συζητήσεις. 

Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, η φράση είχε όντως 

ειπωθεί από τον Ιούλιο Καίσαρα, όταν χώρισε 

με τη δεύτερη σύζυγό του, Πομπηία Σύλλα.

 Το ζευγάρι είχε παντρευτεί το 67 π.Χ, όταν 

ο Καίσαρας ήταν 33 ετών. 

Ο χωρισμός, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ήταν 

αποτέλεσμα σκευωρίας εναντίον της Πομπηίας, 

που οργάνωσε ο ίδιος ο Καίσαρας.

Πέντε χρόνια μετά τον γάμο, ήθελε να χωρίσει

από την σύζυγό του για λόγους πολιτικού συμφέροντος

και να παντρευτεί μια άλλη γυναίκα με μεγαλύτερη επιρροή. 

Για να έχει δικαιολογία, οργάνωσε ένα σχέδιο. 

Όταν ήταν ποντίφικας η σύζυγός του είχε οργανώσει 

τη γιορτή της θεάς Αγαθής, όπου καλεσμένες 

ήταν μόνο γυναίκες και αυτός ο κανόνας ήταν ιερός 

και απαράβατος. 

Ο Καίσαρας έστειλε έναν τυχοδιώκτη και θρασύ νεαρό

της Ρώμης, τον Πόπλιο Κλαύδιο Πούλχερ, ο οποίος 

ήταν ούτως ή άλλως ερωτευμένος με την Πομπηία.

 Αποστολή του ήταν να μπει κρυφά στο παλάτι, 

την ώρα της ιερής γιορτής. Ο νεαρός μεταμφιέστηκε 

σε οργανοπαίκτρια για να μη γίνει αντιληπτός από 

τους φρουρούς και κατάφερε να εισέλθει στο ανάκτορο.

 Ο Καίσαρας ήξερε καλά ότι εκτός από τους φρουρούς,

 υπήρχε και η μητέρα του Αυρηλία, η οποία 

παρακολουθούσε κάθε κίνηση της νύφης της. 

Έτσι ανακάλυψε τον Πόπλιο, που προδόθηκε 

από τις ανδρικές του κινήσεις και ο Καίσαρας 

κατηγόρησε την Πομπηία για μοιχεία. 

Ο Ιούλιος είχε πια την αφορμή που έψαχνε για τον χωρισμό. 

Όταν η γυναίκα του αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση

 με τον νεαρό και δήλωσε πως ήταν τίμια, ο Καίσαρας

της απάντησε: «Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί 

να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται τίμια».

 Ο Πόπλιος δικάστηκε αλλά αθωώθηκε, καθώς 

δεν υπήρχαν σε βάρος του στοιχεία.

 Μάλιστα, όταν ο Καίσαρας ρωτήθηκε

 από το δικαστήριο γιατί χώρισε αφού 

δεν βρέθηκαν αποδείξεις, είπε 

«Ότι την εμήν ηξίουν μηδ’ υπονοηθήναι»,

 δηλαδή, αξιώνω από τη γυναίκα μου

 να είναι υπεράνω υποψίας. 

Υπάρχει και μια εκδοχή της ιστορίας σύμφωνα 

με την οποία ο Καίσαρας δεν είχε καμία ανάμειξη

 με την είσοδο του νεαρού στο ανάκτορο 

και πως όντως θα έπεφτε θύμα μοιχείας

 αν δεν τον ανακάλυπτε η μητέρα του, 

ωστόσο επικρατέστερη είναι η πρώτη εκδοχή.... 

ΠΗΓΗ

Όταν επιστρέψει ο Πρωθυπουργός από το ταξίδι του στην Τουρκία....