Οι πατημασιές του Σατανά!

Μια χειμωνιάτικη μέρα του 1855, ο πληθυσμός

 της βρετανικής πόλης Devon ξύπνησε 

για να βρει ίχνη από οπλές που εκτείνονταν 

σε περισσότερα από 100 χιλιόμετρα,

 και μάλιστα σε μια τέλεια ευθεία. 

Κι όταν λέμε τέλεια ευθεία, το εννοούμε: 

όταν οι πατημασιές συναντούσαν τοίχο, συνέχιζαν 

πάνω του, όταν έβρισκαν σπίτι, 

σκαρφάλωναν στη σκεπή του! 

Κι επειδή τίποτα δεν «μυρίζει» Σατανά περισσότερο

 από μια σειρά μυστηριωδών χναριών, οι ντόπιοι 

πήραν τα όπλα αποφασισμένοι να τα βάλλουν 

με το κακό το πνεύμα. 

Δεν συνάντησαν βέβαια τίποτα το ύποπτο 

στο διάβα τους και η ιστορία προοδευτικά ξεθώριασε,

 με την πραγματικότητα να αποδεικνύεται μετέπειτα 

λιγότερο δαιμονική απ' όσο θα έλπιζαν οι κάτοικοι:

 καγκουρό το είχε σκάσει από τον τοπικό 

ζωολογικό κήπο και ήταν ο κύριος υπαίτιος 

για τα σατανιστικά ίχνη, ενώ λίγο έλειψε 

να λιντσαριστεί από τον εξαγριωμένο όχλο...

Ο κόκορας που έκανε αυγό! Σατανικά κωμικοτραγικά περιστατικά.

Ήταν το 1474 όταν ελβετός κόκορας αποφάσισε 

να σκαρώσει ένα αυγό, κάτι που βέβαια δεν κάνουν 

οι τυπικοί πετεινοί. 

Αντί λοιπόν να αποδοθεί σε πλαστή ταυτότητα

 (λες ο κόκορας να ήταν τελικά κότα;),

 οι κάτοικοι της Βασιλείας το είδαν ως περίτρανη 

απόδειξη σατανιστικής αποκάλυψης, με τον κόκορα

να συλλαμβάνεται και να περνά από δίκη(!) 

για δαιμονική κατάληψη. 

Μιλάμε για πραγματική δίκη, σε πραγματικό 

δικαστήριο και με πραγματικούς δικαστές!

 Τα ήθη της εποχής θεωρούσαν ότι ένας δαιμονισμένος

 κόκορας θα μπορούσε πράγματι να γεννήσει

 τον βασιλίσκο, ένα από τα φριχτότερα τέρατα

 που πέρασαν ποτέ από το συλλογικό φαντασιακό, 

ήταν επιβεβλημένο λοιπόν για τους δικαστές

 να καταδικάσουν τον άμοιρο κόκορα

 σε τελετουργικό παλούκωμα και κάψιμο.

 Όπως άλλωστε και συνέβη...

Γυμνόστηθη επίθεση σε Πούτιν και Μέρκελ. (Βίντεο)

Για ποιο λόγο, μέλη της ομάδας

 ακτιβιστριών "Femen", επιτέθηκαν

 σε Πούτιν και Μέρκελ

Ο Πούτιν και η Μέρκελ ήταν στο περίπτερο

 της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας

 Volkswagen, στο Ανόβερο συνοδευόμενοι 

από τον πρόεδρο του ομίλου Μάρτιν Βίντερκορν. 

Ήταν ένα ήρεμο απόγευμα Κυριακής. 

Την ώρα που οι δύο ηγέτες ετοιμάζονταν

 να εγκαινιάσουν την έκθεση, τέσσερις 

γυμνόστηθες ακτιβίστριες εισέβαλαν 

στην αίθουσα και άρχισαν

 να φωνάζουν "Fuck dictator!"

 (Άι γ..., δικτάτορα!).

Σε εικόνες που μετέδωσε το γερμανικό 

τηλεοπτικό δίκτυο συνεχούς ενημέρωσης NTV,

 βλέπει κανείς δύο απ' αυτές τις γυναίκες, 

που είχαν γραμμένο στο σώμα τους

 με μαύρη μπογιά το σύνθημα που φώναξαν, 

να τίθενται με δυσκολία υπό έλεγχο από την αστυνομία.

Putin & Merkel auf der Hannover Messe από CDemo83

Ρε ότι και να φτιάξουν, στον Άγιο Νικόλαο, τα τσαντίρια παραμένουν.

Την παραπάνω φωτογραφία, 

μας την έστειλε αναγνώστης 

και δείχνει την άλλη πλευρά των έργων….

Πηγή: ekorinthos.gr

Δικό μας σχόλιο:

Ρε, τον παλιορατσιστή.

Αν είχε πάει σε άλλες πόλεις 

(στο Ηράκλειο της Κρήτης, για παράδειγμα) 

τι θα έλεγε; 

Αν έβλεπε τι γίνεται σε άλλες πόλεις . . . 

Μάλλον χτυπάει τον "γάιδαρο" 

για να κάνει αντιπολίτευση αλλά . . . 

. . . . δεν το γνωρίζει το "άθλημα". 

Επαγγελματίες! (Είναι να μην το "έχεις")

Επειδή τα γραπτά μένουν, να μερικά δείγματα.

Όταν πολεμάς για τη λευτεριά, είσαι κιόλας λεύτερος.

Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς

 απ’ όλους τους σωτήρες*

 αυτή ’ναι η ανώτατη λευτεριά, 

η πιο αψηλή, 

όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. 

Αντέχεις; 

Νίκος Καζαντζάκης Αναφορά στον Γκρέκο, 1961.

Ξέρω καλά πως ο θάνατος δε νικιέται· 

μα η αξία του ανθρώπου δεν είναι η νίκη, 

παρά ο αγώνας για τη Νίκη. 

Και ξέρω ακόμα ετούτο, το δυσκολότερο: 

δεν είναι ούτε ο αγώνας για τη Νίκη· 

η αξία του ανθρώπου είναι μια μονάχα, ετούτη: 

να ζει και να πεθαίνει παλικαρίσια 

και να μην καταδέχεται αμοιβή. 

Κι ακόμα ετούτο, το τρίτο, ακόμα πιο δύσκολο:

 η βεβαιότητα, πως δεν υπάρχει αμοιβή, 

να μη σου κόβει τα ήπατα 

παρά να σε γεμίζει χαρά, υπερηφάνεια κι αντρεία.

Νίκος Καζαντζάκης Αναφορά στον Γκρέκο, 1961.

Να πολεμάς για μιαν υπόθεση 

που την ξέρεις χαμένη, αυτός είναι ο μόνος αγώνας

 που στέκει στον περήφανον άντρα.

Νίκος Καζαντζάκης Ο Βραχόκηπος, 1960. 

Μετ. Παντελής Πρεβελάκης. 

Εκδόσεις Ελένης Καζαντζάκη, 1981. 164.

Όσο βγαίνεις από τον ίσιο δρόμο,

 τόσο ο πειρασμός είναι γλυκότερος 

κι οι υποσχέσεις πιο μεγάλες. 

Ο κίντυνος να χαθούμε αυξαίνει, μα ο κύκλος

 της εμπειρίας μας φαρδαίνει, κι η ελπίδα μας 

να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας μεγαλώνει.

 Δεν είναι αυτό τάχα που πεθυμάει η ζωή,

 αυτή η τυχοδιώκτισσα;

Νίκος Καζαντζάκης Ο Βραχόκηπος,

Όταν πολεμάς για τη λευτεριά […] 

είσαι κιόλας λεύτερος.

Νίκος Καζαντζάκης  Ο Βραχόκηπος, 1960

Σε ποιον θα έδινες την καρδιά σου;