Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2019

Επειδή νομίζετε ότι εμείς δεν έχουμε Γκρέτες.

Επειδή νομίζετε ότι εμείς δεν έχουμε Γκρέτες. 
Στην Ελλάδα λειτουργούν διάφοροι "θεσμοί", όπου οι έφηβοι παριστάνουν
 τους πολιτικούς, τους διπλωμάτες, τους μελετημένους και φιλοσοφημένους
 ανθρώπους με κοστούμια και γραβάτες. 
Προγράμματα που τρέχουν μέσα στα σχολεία μαθαίνουν στα παιδιά
 πώς να είναι ειδικοί επί παντός επιστητού και να μηρυκάζουν τις ανοησίες
 που τους μαθαίνουν αντιστοίχως ανόητοι στο σχολείο περί ανθρωπίνων
 δικαιωμάτων, κοινωνικής αδικίας, δικαιωμάτων του παιδ...ιού, 
περιβάλλοντος, ΜΚΟ κτλ κτλ. 
Ο πρώτος θεσμός είναι η περίφημη Βουλή των Εφήβων. 
μια γελοιότητα από τις λίγες, όπου μικρομέγαλα μας κουνάνε το δάχτυλο,
 γιατί ο κόσμος που τους φτιαχνουμε δεν είναι του γούστου τους και αυτοί 
θα τον αλλάξουν κατακεραυνώνοντας μας με τα συγκλονιστικά τους επιχειρήματα.
 Περηφάνεια οι γονείς των Εφήβων ωστόσο.
Περνάμε στους υπερεθνικούς φορείς. 
Η πιο ελαφριά μορφή είναι το EUROSCOLA, όπου μαθητές επισκέπτονται 
για μία ημέρα το Ευρωκοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, συναντάνε μαθητές
 από άλλες χώρες και αναπαριστούν μία συνεδρίαση, όπου χωρισμένοι
 σε ομάδες συζητούν για κάποιο θέμα από τα SOS που ανέφερα πιο πάνω. 
Ωραία εμπειρία το ταξίδι και η επίσκεψη, αν δεν πάρει κάποιος
 στα σοβαρά την συνεδρίαση.
Ο άλλος φορέας και ο πιο επικίνδυνος και απαράδεκτος 
είναι τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία ανέδειξαν και ως ποπ σταρ την Γκρέτα. 
Σε ένα μαθητικό πρόγραμμα, ονόματι MUN, τα παιδιά, και παιδιά Γυμνασίου,
 αναπαριστούν τους διπλωμάτες εκπροσωπώντας όχι την χώρα τους,
 αλλά άλλες χώρες.
 Τα Ελληνάκια π.χ. εκπροσωπούν και μιλάνε για τα δικαιώματα στο Αφγανιστάν,
 για τον Πακιστάν, για τα Αραβικά Εμιράτα. 
Οι συζητήσεις έχουν να κάνουν κυρίως με τα δικαιώματα. 
Κοστουμογραβατωμένα ανθρωπάκια συναντιούνται ανά τακτά χρονικά
 διαστήματα σε διάφορα σχολεία ανά την Ελλάδα, που συμμετέχουν
 στον πρόγραμμα και μιμούνται τις συνεδριάσεις του ΟΗΕ. 

Περήφανοι οι γονείς που τα παιδιά τους είναι διπλωμάτες ξεπαραδιάζονται
 για να πληρώσουν συμμετοχή και έξοδα διαμονής σε μία γελοία διαδικασία,
 που το μόνο εφέ που έχει στα παιδιά τους είναι αφενός να τους σακατέψει
 το μυαλό με ορθοπολιτικές ανοησίες, 
αφετέρου να ενισχύσει τον ναρκισσισμό τους. 
Φυσικά το όλο πρόγραμμα καμία σχέση δεν έχει με τις συνεδριάσεις
 των ΗΕ, αφού εκεί εκπρόσωποι των χωρών είναι διπλωμάτες της κάθε χώρας
 και όχι άλλων χωρών. Στα ΗΕ τα συμφέροντα τα ελληνικά 
τα υπερασπίζεται Ελληνας και τα Αραβικά Αραβας
 και όχι το ανάποδο, όπως συμβαίνει στο MUN. 
Μικρές Γκρέτες ξεπηδούν από το MUN, γιατί είναι πρόγραμμα 
που τρέχει για χρόνια στο σχολείο, ώστε η πλύση εγκεφάλου να είναι σίγουρη. 

Αντε να τα καταργήσεις τώρα να ξεσηκωθεί όλος ο ΟΗΕ. 
Μόνο οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν πλέον στην επίθεση που δέχεται 
ο εγκέφαλος των παιδιών μέσα στο ίδιο το σχολείο.
Εχω ακούσει κάτι μαργαριτάρια από μικρές Γκρέτες μέσα στα σχολεία 
που δεν λέγονται. 
Μου έρχεται την άλλη φορά ο πιτσιρικάς με ύφος οχτακοσίων λόρδων
 και αφού με ζαλίζει με αντιπολεμικά και ανιστόρητα τσιτάτα 
που του έμαθαν σε ένα από αυτά τα υπέροχα γκρετοπρογράμματα,
 μου λέει "δεν είναι σωστό να κάνουν αυτό και εκείνο στον πόλεμο,
 γιατί υπάρχει κώδικας δεοντολογίας. 
Μας τον έδωσαν στο πρόγραμμα τάδε, που ήμουν 
στην Επιτροπή Ασφαλείας του ΟΗΕ
 (15χρονο ήταν αυτό) 
και πολλά που γίνονται στον πόλεμο είναι λάθος".
 "Εχεις δίκιο", του απαντώ, 
"όταν έρθει ο Τούρκος και σου κολλήσει 
το όπλο στο κούτελο, αν προλάβεις, 
πες του ότι είναι λάθος. 
Το λέει το manual του πολέμου, σελίδα 56. 
Αν δεν έρθει, μπορείς να τα πεις
 όλα αυτά στον αξιωματικό σου, 
όταν θας πας στρατό και θα σου δώσουν όπλο.
 Θα χαρεί πολύ να τα μάθει." 
Το άλλο το 14χρονο διάβαζε για τους Ταλιμπάν,
 γιατί εκπροσωπούσε το Αφγανιστάν και έπρεπε 
να δείξει πόσο διώκονται οι Αφγανοί, 
ώστε δικαίως πλημμυρίζουν τον πλανήτη.
Το άλλο με ρωτούσε γιατί μαθαίνουν 
για την ελληνική ιστορία, λέμε τώρα 
ότι μαθαίνουν, και δεν μαθαίνουν για άλλα Κράτη, 
την ιστορία της Ιαπωνίας π.χ. για την οποία
 δεν γνωρίζουμε.
Τα άλλα θεωρούσαν το Ισλάμ θρησκεία της ειρήνης. 
Τα άλλα ήταν τσαντισμένα με τόοοοση αδικία 
που υπάρχει στον κόσμο 
και που εμείς οι μεγάλοι δεν κάνουμε τίποτα
 για να την διορθώσουμε, 
αντιθέτως τα κάνουμε όλα λάθος. 
Και όλα αυτά μαζί με έπρηζαν στο μάθημα
 για όλα αυτά, γιατί δεν έπρεπε
 να κάνουμε μάθημα, αλλά να λέμε
 για τον άδικο τούτο κόσμο,
 σαν τον Καζαντζίδη, αλλά σε διάλογο.
Ενα μικρό παράδειγμα από αυτά 
που μαθαίνουν εκεί μέσα. 
Αριστερά, αγράμματα, αντιδραστικά, μίζερα,
 δυστυχισμένα, αχάριστα, 
κομμουνισμένα πρόβατα επί σφαγή φτιάχνουν. 
Δυστυχώς. 
Απαραίτητη διευκρίνηση:
Όλα τα άρθρα γνώμης δεν εκφράζουν 
απαραίτητα 
και την δική μας άποψη αλλά 
τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν αφορμή
για διάλογο και μόνο.

Δεν υπάρχουν σχόλια :