Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2014

Την ώρα που άρχιζε να φλέγεται η Δύση..........

Ελλάς
Σαν το ζαφείρι ήταν της θάλασσας το χρώμα 
κι έμοιαζε οπάλιο πυρωμένο τ' ουρανού το δώμα. 
Σηκώσαμε πανιά ... Και πρίμο φύσαγε τ' αγέρι, 
στις ανατολικές γαλάζιες χώρες να μας φέρει.
Απ' την ολόρθη πλώρη, βιαστικό το βλέμμα 
τη Ζάκυνθο αγναντεύει, το κάθε της ρέμα 
και το κάθε λιοστάσι, 
της Ιθάκης τ' ακροθαλάσσι, 
του Λύκαιου τα κορφοβούνια χιονισμένα, 
της Αρκαδίας τα βουνά μ' ανθούς σπαρμένα.
Κανείς άλλος ήχος τη σιωπή δεν ταράζει, 
παρά το πανί που στο κατάρτι παφλάζει, 
το νερό που στα πλάγια του πλοίου φλοισβίζει 
και γέλιο κοριτσιών που στην πρύμνη αναβρύζει.
Την ώρα που άρχιζε να φλέγεται η Δύση 
κι ήλιος πορφυρός στα νερά είχε καθίσει, 
τη γη της Ελλάδας είχα τέλος πατήσει.
---
μτφρ.: Στάθης Σπηλιοτόπουλος (1903 - 1994)
Όσκαρ Ουάιλντ
Greece
.
The sea was sapphire coloured, and the sky
Burned like a heated opal through the air;
We hoisted sail; the wind was blowing fair
For the blue lands that to the eastward lie.
From the steep prow I marked with quickening eye
Zakynthos, every olive grove and creek,
Ithaca's cliff, Lycaon's snowy peak,
And all the flower-strewn hills of Arcady.
The flapping of the sail against the mast,
The ripple of the water on the side,
The ripple of girls' laughter at the stern,
The only sounds: - when 'gan the West to burn,
and a red sun upon the seas to ride,
I stood upon the soil of Greece at last!
Ο Όσκαρ Ουάιλντ
 (Oscar Fingal O'Flahertie Wills Wilde), 
(16 Οκτωβρίου 1854 – 30 Νοεμβρίου 1900)
 ήταν Ιρλανδός συγγραφέας και ποιητής.
Ο ποιητής με ελληνική φορεσιά.
 Ο δρόμος του παραδόξου
είναι ο δρόμος της αλήθειας.
 Για να υποβάλλουμε την πραγματικότητα
σε μια σοβαρή εξέταση, πρέπει
να την βλέπουμε να κρατάει ισορροπία
πάνω σε τεντωμένο σύρμα.
Την αλήθεια μπορούμε να κρίνουμε σωστά
μόνο όταν αποκτά την ιδιότητα του ακροβάτη.
==================
Είμαστε όλοι μέσα στο βούρκο,
 όμως μερικοί απο εμάς κοιτάζουμε τ' άστρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια :