Έκανα λάθος......

Ήμουν από εκείνους που πίστευαν ότι η ήττα θα λειτουργούσε με τρόπο

 θεραπευτικό για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. 

Ότι θα τους βοηθούσε να ωριμάσουν πολιτικά. Αλλά έκανα λάθος. 

Ο λαϊκισμός έχει ποτίσει βαθιά το χώμα στη γλάστρα και δεν έχει αφήσει 

περιθώρια να φυτρώσει κάτι. Ο Αλέξης Τσίπρας ο... σοσιαλδημοκράτης

 θυμίζει κάθε μέρα όλο και περισσότερο τον Αλέξη του 2008-2012.

Μια κυβέρνηση γίνεται καλύτερη όταν έχει απέναντί της μία καλή αντιπολίτευση. 

Αυτό σημαίνει σκληρή και εποικοδομητική κριτική και με τελικό στόχο

 να ωφεληθούν οι πολίτες. 

Σημαίνει σοβαρός και υπεύθυνος διάλογος για όλα τα μεγάλα θέματα. 

Σημαίνει άνοδος του επιπέδου στην δημόσια συζήτηση. 

Δεν συμβαίνει κάτι απ' όλα αυτά! 

Εκείνο που βλέπουμε καθημερινά είναι ασκήσεις... χαμηλής πτήσης.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κάνει πρώτο θέμα

 στην ατζέντα του τον Joker. 

Ανακαλύπτει (πάλι) την... επιστροφή της χώρας στα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια. 

Έχει εμμονή με τον Εμφύλιο ο κ. Τσίπρας. 

Κι ύστερα κατεβαίνει στην Κρήτη και στήνει ένα νέο κίνημα «δεν πληρώνω»

 για τον υπό κατασκευή αυτοκινητόδρομο. 

Την ίδια ώρα συζητείται το θέμα της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού. 

Αλλά αυτό δεν είναι θέμα «άμεσου ενδιαφέροντος» για να καταθέσει 

το κόμμα του 31% προτάσεις. 

Οι Έλληνες του εξωτερικού, οι Έλληνες που έφυγαν πριν έξι χρόνια

 από την χώρα, τα παιδιά μας και τα αδέλφια μας, δεν είναι

 για τον Αλέξη Τσίπρα άξιοι της προσοχής μας.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδιώκει μεγάλες συναινέσεις.

 Γι αυτό και συζήτησε για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού με το ΚΚΕ

 προτάσεις που κάτω από άλλες συνθήκες θα τις θεωρούσε παράλογες.

 Επειδή είναι παράλογες. 

Το ερώτημα είναι αν έχει νόημα να επιμένει σε συναινέσεις με μία αριστερά

 που δεν είναι διατεθειμένη στην πραγματικότητα να το κάνει. 

Κι όταν το κάνει, όπως συνέβη στην περίπτωση του ΚΚΕ, το κάνει 

σε μία βάση που είναι σαν να μην το κάνει. 

Κι αυτό το ερώτημα είναι αρκετά δύσκολο για τον κ. Μητσοτάκη ειδικά, 

επειδή πρόκειται για έναν άνθρωπο που προτιμά την συναίνεση από την σύγκρουση.

Προσωπικά τολμώ να πω ότι έκανα λάθος που πίστεψα ότι μπορεί να υπάρξει

 ένας δρόμος συνεννόησης και μάλιστα μετά απ' ότι έχει προηγηθεί 

τα τελευταία χρόνια.

 Αλλά εγώ είμαι ένας πολίτης.

 Έχω το δικαίωμα να κάνω τέτοιου είδους διαπιστώσεις. 

Και λάθος να κάνω στην... αναγνώριση του λάθους, 

οι επιπτώσεις του θα είναι μικρές. 

Ο κ. Μητσοτάκης, όμως, έχει πιο βαρύ έργο. 

Και κυρίως έχει μία δύσκολη αποστολή: Να εξαντλήσει όλα τα περιθώρια,

 πριν αποφασίσει ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος...

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@liberal.gr

Πηγή

Απαραίτητη διευκρίνηση:

Όλα τα άρθρα γνώμης δεν εκφράζουν απαραίτητα 

και την δική μας άποψη αλλά 

τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν αφορμή

για διάλογο και μόνο.

Κόρινθος: Δύο σχόλια του εκδότη Χρήστου Σκουτέρη.

Θα έλεγα πως είμαι ο πρώτος Έλληνας και ο δεύτερος Ευρωπαίος που έχει κερδίσει το βραβείο του MVP.

Γιάννης Αντετοκούνμπο: 

Ακόμη και τώρα είμαι άνθρωπος 

που παλεύει για το ψωμί του.

«Πίεση δεν υπάρχει ποτέ για μένα 

Από τα 12 έως τα 16 δεν είχα να φάω»

Στα δύσκολα χρόνια που έζησε πριν γίνει ένας παγκόσμιος αστέρας

 όχι μόνο του μπάσκετ, αλλά ολόκληρου του αθλητικού στερεώματος, 

μίλησε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. 

Με δηλώσεις του στην ιστοσελίδα contra.gr, ο MVP της regular season του NBA 

γύρισε τον χρόνο πίσω και αναφέρθηκε στην εποχή που κατάλαβε ότι 

θα γίνει επαγγελματίας μπασκετμπολίστας, όταν οι συμμαθητές του

δεν τον έπαιζαν στο σχολείο.

Ο φόργουορντ των Μιλγουόκι Μπακς και της εθνικής Ελλάδας έστειλε 

το μήνυμα ότι δεν θα σταματήσει να δουλεύει, όπως έχει μάθει στη ζωή του, 

ενώ τόνισε πως δεν νιώθει πίεση, καθώς 

«από τα 12 έως τα 16 μου δεν είχα να φάω…». Επίσης, αναφέρθηκε

 και στις βλέψεις του με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα 

και το τελετουργικό πριν από κάθε ματς.

Για το πότε συνειδητοποίησε ότι το μπάσκετ θα είναι στη ζωή του, 

είπε: «Στη Στ' Δημοτικού συνειδητοποίησα ότι έχω ταλέντο. 

Υπήρχαν και άνθρωποι δίπλα μου που με έκαναν να το πιστέψω, 

αλλά δεν θα σου πω ψέματα, ήμουν "σκύλος", θα έκανα οτιδήποτε περνά

 από το χέρι μου για να αγωνιστώ στο ΝΒΑ. 

Υπήρχαν μέρες, όπως ξέρεις κι εσύ, που έκανα προπονήσεις με το εφηβικό, 

το ανδρικό και το γυναικείο. Ήμουν όλη μέρα σε ένα γήπεδο.

 Πολλές φορές μάλιστα κοιμόμουν εκεί, σε ένα μπλε στρώμα, που νομίζω ότι 

υπάρχει ακόμα». Η πορεία του στο NBA απέδειξε ότι τον στόχο του τον πέτυχε.

Ωστόσο, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο υπογράμμισε ότι παρόλο που «αναγνωρίζω

 τον εαυτό μου ως έναν από τους top παίκτες στο κόσμο», εντούτοις

 «όταν σκέφτομαι κάτι τέτοιο, με κάνει να σταματάω να δουλεύω. 

Δεν μου αρέσει να το ακούω συνεχώς, είμαι ένας άνθρωπος που παλεύει

 για το ψωμί του, για τη θέση του. Έτσι έχω μάθει από μικρό παιδί, 

να παλεύω καθημερινά, αυτή ήταν και είναι η ζωή μου. 

Πολλά στοιχεία του παιχνιδιού μου χρειάζονται βελτίωση, όπως το σουτ

 και η ντρίμπλα. Ακόμα βρίσκομαι στο 60% με 70% των δυνατοτήτων μου».

Αναφερόμενος στα μπασκετικά του πρότυπα, είπε: «Στα 16-17 μου ήθελα

 να μοιάσω στον Νικολά Μπατούμ, αργότερα ήθελα 

να γίνω σαν τον Κέβιν Ντουράντ.

 Πάντα έχω μπασκετικά πρότυπα -ακόμα και τώρα- τα οποία με παρακινούν 

συνεχώς να πετύχω τον στόχο μου. Για παράδειγμα, ο Λεμπρόν Τζέιμς,

 ο Καουάι (Λέοναρντ) έχουν μια δική τους επιτυχημένη πορεία, που με ωθεί 

στο να τους ξεπεράσω. 

Κάποια εποχή πέρασα τόσο δύσκολα με την οικογένειά μου, 

που δεν με ένοιαζε καν το μπάσκετ. Ήθελα να γίνω σκληρός σαν τη μητέρα μου. 

Η μητέρα μου είναι ένας άνθρωπος που πάντα έχει ψηλά το κεφάλι

 και χαμογελά. Πλέον, θέλω να γίνω ένα καλό πρότυπο πατέρα».

Αναφορικά με την παρουσία του στην Εθνική και το εάν νιώθει πίεση 

στο να είναι ο ηγέτης της, απάντησε. «Δεν υπήρχε πίεση. 

Ο καθένας μπορεί να γράφει και να λέει ό,τι θέλει. 

Πίεση δεν θα υπάρχει ποτέ για μένα, 

γιατί από τα 12 έως τα 16 μου δεν είχα να φάω… Αν είχα μεγαλώσει

 μέσα στα λεφτά και είχα τις ανέσεις από μικρός, θα έλεγα πως τότε ναι, 

υπάρχει πίεση, αλλά εγώ ήρθα από το τίποτα και έχω φτάσει εδώ που είμαι. 

Ακόμα και σήμερα να έκοβα το μπάσκετ, 

θα κοίταζα πίσω και θα έλεγα πως είμαι 

ο πρώτος Έλληνας και ο δεύτερος Ευρωπαίος 

έχει κερδίσει το βραβείο του MVP,

 ότι έχω βοηθήσει τα αδέλφια μου να φοιτήσουν 

σε ιδιωτικά σχολεία και ότι έχει ζήσει 

μια καλή ζωή ο πατέρας μου.

 Έχω καταφέρει ήδη πολλά στα 25 μου, 

δεν μπορώ να νιώσω πίεση».

Όσον αφορά το τελετουργικό του πριν από κάθε παιχνίδι, ανέφερε: 

«Πριν ξεκινήσει ο αγώνας, χτυπώ το στήθος μου και δείχνω τον ουρανό.

 Με την κίνηση αυτή, αναφέρομαι στον πατέρα μου. 

Από κει και πέρα, όσον αφορά τις συνήθειές μου πριν αγωνιστώ, προσπαθώ

 να κοιμάμαι πάντα δύο ώρες και σαράντα πέντε λεπτά πριν από το ματς.

 Αν δεν το κάνω, δεν νιώθω καλά. 

Επίσης, συνηθίζω να τρώω ελάχιστη ποσότητα από μακαρόνια».

Όσον αφορά τις δράσεις του εκτός παρκέ, 

ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είπε: 

«Έχει μαζευτεί ένα ποσό για να χτιστεί γήπεδο 

στη Ραφήνα (ως φόρος τιμής για τους νεκρούς 

από τη φωτιά στο Μάτι), αλλά αυτό είναι κάτι

 για το οποίο δεν μ' αρέσει να μιλάω. 

Αυτά τα αφήνω στους μάνατζερ 

και στους δημοσιογράφους. 

Όπως μου είχε διδάξει ένας άνθρωπος

 κάποτε στο κατηχητικό, ό,τι γνωρίζει

 το δεξί σου χέρι, δεν πρέπει

 να το μαθαίνει το αριστερό.

Εγώ, ως Γιάννης, έχω αποκτήσει αρκετά, το θέμα είναι να αφήσω κάτι 

πίσω για τον κόσμο που το έχει ανάγκη.

 Στα μελλοντικά σχέδια είναι να προσφέρω κάτι και στη Νιγηρία, τη χώρα 

στην οποία είναι οι ρίζες μου. 

Δεν έχω καταφέρει να πάω ακόμα, διότι ενώ είχα κλείσει εισιτήρια το 2016,

 πέθανε ο παππούς μου και η μητέρα μου δεν ήθελε να έχω ως πρώτη

 ανάμνηση από τη Νιγηρία αυτό το γεγονός. 

Ύστερα, το 2017, έφυγε ο πατέρας μου, αλλά σίγουρα κάποιο καλοκαίρι 

που δεν θα έχω αγωνιστικές υποχρεώσεις, θα την επισκεφτώ».

ΠΗΓΗ

Κόρινθος-"Περιβολάκια":....και για όσους ανησυχούν, τα έργα συνεχίζονται κανονικά. (5 φωτογραφίες)

Αποκάλυψη-«Βόμβα»:Πώςνοµιµοποιούνταν, αποκτώντας από την πρώτη µέρα στη χώρα, ΑΦΜ και «ελεύθερη διακίνηση».

«Για ποιον λόγο ζητούν ΑΦΜ;» ήταν η απλή ερώτηση, στην οποία φυσικά

 δεν υπήρχε η παραµικρή απάντηση, παρά το ότι η διαδικασία έκδοσης ΑΦΜ 

αφορά πολύ συγκεκριµένες περιπτώσεις, όπως η µίσθωση κατοικίας, 

η έναρξη εργασιών για επαγγελµατίες και επιχειρήσεις, η πρόσληψη, 

η αγορά ακινήτου ή αυτοκινήτου, το άνοιγµα τραπεζικού λογαριασµού,

 για το οποίο απαιτούνται και άλλες προϋποθέσεις,

 π.χ. βεβαίωση µόνιµης κατοικίας.

Το πρόβληµα λύθηκε όταν η φορολογική διοίκηση εξέδωσε 

µια πολύ απλή κι αυτονόητη οδηγία:

«Οσοι µετανάστες επιθυµούν να αποκτήσουν ΑΦΜ θα πρέπει

 να προσκοµίσουν τα ανάλογα δικαιολογητικά, π.χ. βεβαίωση 

ότι πρόκειται να µισθώσουν κατοικία ή να εργαστούν».

Αποτέλεσµα ήταν η µαζική προσέλευση µεταναστών µε αίτηµα 

την απόκτηση ΑΦΜ να ανακοπεί και οι ουρές να εξαφανιστούν άµεσα. 

Από το 2016 όµως και µετά έχουν ήδη χορηγηθεί φορολογικά µητρώα 

σε χιλιάδες µετανάστες, χωρίς να είναι δυνατόν να διασταυρωθεί τι έχουν

 απογίνει αυτοί οι ΑΦΜ. Στελέχη του υπουργείου Οικονοµικών επισηµαίνουν

 ότι σε ελέγχους που γίνονται κατά καιρούς έχουν εντοπιστεί τέτοιοι ΑΦΜ

 σε υποθέσεις εικονικών εταιρειών, καθώς οι «επιτήδειοι» 

τους αγοράζουν έναντι 1.000 ευρώ το πολύ.

Αυτή την περίοδο επιχειρείται συντονισµένα, σε συνεργασία 

και µε την Οικονοµική Αστυνοµία, να διασταυρωθούν χιλιάδες ΑΦΜ

 αλλοδαπών µε εταιρείες-φαντάσµατα, αρκετές εκ των οποίων έχουν

 ίδιες έδρες και οµοειδείς γενικές δραστηριότητες ώστε να µπορούν

 να εκδίδουν τιµολόγια για µεγάλο εύρος εµπορικών συναλλαγών.

*Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ

ΠΗΓΗ

Απαραίτητη διευκρίνηση:

Όλα τα άρθρα γνώμης δεν εκφράζουν απαραίτητα 

και την δική μας άποψη αλλά 

τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν αφορμή

για διάλογο και μόνο.

Τρεις επιλογές, η εξής μία!

Ακούμε διαρκώς τρομαχτικές ιστορίες για το μέλλον μας.

 Ότι θα γίνουμε μία χώρα γερόντων, ότι η Τουρκία θα αποτελεί μία διαρκώς 

αυξανόμενη απειλή, ότι οι σύμμαχοί μας έχουν ροπή στην αναξιοπιστία.

 Δυστυχώς, όλα αυτά είναι έτσι, όπως ακριβώς τα ακούτε. 

Έχουμε τρεις επιλογές: α) γινόμαστε Ισραήλ β) γινόμαστε ένα σοβαρό κράτος

 γ) προτείνουμε την επανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας 

και εκμεταλλευόμαστε την πατρότητα της ιδέας.

Να ξεκινήσουμε απ' αυτό με το Ισραήλ. 

Είναι πράγματι εντυπωσιακό τι έχουν καταφέρει αυτοί οι άνθρωποι. 

Έχουν επιβιώσει και μεγαλουργήσει μέσα σε συνθήκες απόλυτης εχθρότητας. 

Όποιος έχει επισκεφτεί το κράτος του Ισραήλ δεν μπορεί να υποστηρίξει

 σοβαρά ότι εμείς οι Έλληνες μπορούμε να κάνουμε κάτι ανάλογο. 

Αυτό βρίσκεται μόνο στη σφαίρα της φαντασίας μας. 

Η αλήθεια είναι ότι οι Ισραηλινοί έχουν δουλέψει σκληρά

 σε όλα τα επίπεδα για να πετύχουν. 

Το Τελ Αβίβ, για παράδειγμα, είναι η παγκόσμια πρωτεύουσα της καινοτομίας. 

Για να μπορούν να περιφρουρούν αποτελεσματικά τα σύνορά τους 

δημιούργησαν οι ίδιοι την τεχνολογία που τους το επιτρέπει! 

Παράγουν τα δικά τους όπλα, έχουν τους δικούς τους δορυφόρους, μπορούν

 σε κάθε περίπτωση να επιβιώσουν ακόμη κι αν μείνουν ολομόναχοι, χωρίς φίλους. 

Ας μην συζητάμε, λοιπόν, για πράγματα που εμείς δεν τα καταλαβαίνουμε καν.

Η τρίτη επιλογή είναι απλή! 

Αν είναι να γίνουμε προτεκτοράτο της Τουρκίας,

θα είναι πιο τίμιο να ζητήσουμε συγγνώμη το 2021, 

στην επέτειο της συμπλήρωσης των 200 ετών από την κήρυξη 

της επανάστασης του 1821, συγγνώμη για εκείνη την απερίσκεπτη σκέψη

 και να προτείνουμε την επανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. 

Σαν να λέμε ότι βγαίνουμε από το ευρώ 

(κάνουμε έτσι ευτυχείς και όσους μισούν το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα) 

και υιοθετούμε την τουρκική λίρα! 

Και ύστερα καλούμε μέσα Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία, Κόσοβο και λύνουμε 

όλα μας τα προβλήματα με μιας! 

Παρακαλώ τους πατριώτες να μην βιαστούν να απορρίψουν την πρόταση! 

Αρκεί να σκεφτούν ότι η Εκκλησία 

και γνωστοί προύχοντες της εποχής του Κολοκοτρώνη ήσαν αντίθετοι 

με την κήρυξη της επανάστασης και με τα φιλελεύθερα μηνύματά της.

 Βεβαίως – βεβαίως…

Αν εξακολουθούμε και είμαστε λογικοί άνθρωποι, μας μένει η δεύτερη λύση: 

Να προσπαθήσουμε, τουλάχιστον αυτό, να γίνουμε ένα σοβαρό κράτος! 

Δεν θέλουμε ένα κυρίαρχο στην ζωή μας κράτος που θα αποφασίζει για όλα, 

αλλά ένα σοβαρό κράτος που θα αναλάβει να κάνει τρία πράγματα 

και θα τα κάνει σωστά.

 Ένα εκ των οποίων είναι η ασφάλεια της χώρας.

Θα πει κάποιος ότι όλα αυτά χρειάζονται λεφτά. 

Σίγουρα χρειάζονται οικονομικοί πόροι

 και θα συμπληρώναμε ότι χρειάζεται και Παιδεία.

 Το πέρασμα από την Ελλάδα της χρεοκοπίας στην Ελλάδα της ανάπτυξης 

περνάει υποχρεωτικά μέσα από την επιστροφή των αξιών 

που έκτισαν αυτή την χώρα. 

Πριν ανασυστήσουμε το κράτος μας θα πρέπει να συστηθούμε εκ νέου 

στο περιβάλλον μας, εντός και εκτός συνόρων. 

Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσω της ελληνικής παιδείας, που αποτελεί 

τον κρίκο που μας ενώνει με το παρελθόν και το μέλλον μας.

Η ανάπτυξη είναι ένας διαρκής στόχος.

 Είναι προϋπόθεση επιβίωσης. 

Η Οικονομία είναι το ευαγγέλιο της νέας εποχής.

 Η Παιδεία όμως είναι ο οδηγός μας.

 Να γνωρίζουμε για ποιον λόγο έχουμε φτάσει μέχρις εδώ, για να μπορούμε

 να βρούμε και πάλι τον δρόμο μας. 

Όταν κάποιος ξυπνάει με αμνησία δεν θυμάται που είναι το σπίτι του.

 Ακόμη κι αν αυτό βρίσκεται δέκα μέτρα μακριά…

Η Οικονομία είναι ο πιο άμεσος στόχος της κυβέρνησης. 

Η Παιδεία, όμως, θα πρέπει να είναι ο πιο σημαντικός. 

Μακάρι οι έχοντες την εντολή να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους.

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@liberal.gr

ΠΗΓΗ

Καλημέρα σε όλους τους διαδικτυακούς μου φίλους. (2 φωτογραφίες)

Η Σουηδική Ακαδημία τιμά τον Γιώργο Σεφέρη με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

24-10-1963: Η Σουηδική Ακαδημία τιμά

 τον Γιώργο Σεφέρη με το Νόμπελ Λογοτεχνίας,

 «για το υπέροχο λυρικό ύφος του, που είναι

 εμπνευσμένο από ένα βαθύ αίσθημα για το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες». 

Είναι ο πρώτος Έλληνας που τιμήθηκε με το 

παγκοσμίως ανώτερο βραβείο πνευματικής προσφοράς.