Ήταν μια μέρα περίπου σαν κι αυτή όταν......

Μια μέρα περίπου σαν κι αυτή, το 1969

δραπετεύει από τις στρατιωτικές φυλακές 

Μπογιατίου ο Αλέκος Παναγούλης. 

Ο Αλέκος Παναγούλης είχε σχεδιάσει την απόπειρα 

δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου 

την 13η Αυγούστου 1968 κοντά στη Βάρκιζα.

 Αποτυγχάνει και συλλαμβάνεται.

 Μετά από μερόνυχτα συνεχούς βασανισμού, 

οδηγείται ημιθανής στο νοσοκομείο και κατόπιν 

δικάζεται από το Στρατοδικείο στις 3 Νοεμβρίου 1968 

και καταδικάζεται δις εις θάνατον, μαζί με άλλα μέλη 

της Εθνικής Αντίστασης, στις 17 Νοεμβρίου 1968. 

Μεταφέρεται στην Αίγινα για την εκτέλεση 

η οποία όμως ματαιώθηκε χάρη στις πιέσεις

 της διεθνούς κοινότητας και αφού προσπάθησαν

 να πείσουν τον Παναγούλη να υπογράψει 

για να του δοθεί χάρη. 

Στις 25 Νοεμβρίου 1968 ο Παναγούλης μεταφέρθηκε 

από την Αίγινα στις Στρατιωτικές Φυλακές

 του Μπογιατίου όπου και του επιβλήθηκε 

η «ποινή του εντοιχισμού» όπως λέει ο ίδιος. 

Από εκεί δραπετεύει στις 5 Ιουνίου 1969, 

συλλαμβάνεται όμως εκ νέου και οδηγείται

προσωρινά στο στρατόπεδο στου Γουδί 

για να μεταφερθεί μετά από ένα μήνα και πάλι

 στις φυλακές Μπογιατίου.

 Εκεί τον περιμένει η απομόνωση σε κελί 

που το έφτιαξαν ειδικά για τον Παναγούλη 

και ήταν σαν αντίγραφο τάφου. 

Επιχειρεί να δραπετεύσει αρκετές φορές ανεπιτυχώς.

 Γράφει ποιήματα ως διέξοδο. 

Συνεχίζει να γράφει ακόμα και όταν του κατάσχουν

 κάθε γραφική ύλη χρησιμοποιώντας για μελάνι

το αίμα του και για χαρτί 

τους τοίχους του κελιού-τάφου του.

Ένας 20χρονος που ίσως σώσει τους ωκεανούς από το πλαστικό!

Η λύση στο πρόβλημα της ρύπανσης της θάλασσας 

ενδέχεται να δοθεί από έναν 20χρονο Ολλανδό 

ο οποίος σχεδιάζει ένα φιλόδοξο σχέδιο

 αυτοκαθαρισμού των ωκεανών. 

Πρόκειται για τον Μπόγιαν Σλατ 

και για τα πλωτά φράγματα που επινόησε

 και υλοποιεί σε συνεργασία 

με μια μεγάλη ομάδα ειδικών. 

Υπολογίζεται πως οι ωκεανοί επιβαρύνονται

 κάθε χρόνο με 8 εκατομμύρια τόνους πλαστικού.

 Ο αυτο-καθαρισμός των νερών αποτελεί 

μια συμβιβαστική λύση ώστε και το ατελείωτο κυνήγι

 όσων δεν φροντίζουν για τις θάλασσες να σταματήσει, 

αλλά και να υπάρξει 

οριστική αντιμετώπιση του φαινομένου. 

Ο Σλατ σχεδιάζει την τοποθέτηση τεράστιων

 πλωτών φραγμάτων σε συγκεκριμένες τοποθεσίες

 όπου εντοπίζονται φυσικές περιστρεφόμενες 

δίνες ανά την υφήλιο.

Αυτά τα πλωτά φράγματα σχήματος V 

θα αιχμαλωτίζουν τα πλαστικά απόβλητα, 

αλλά δεν είναι δίχτυα και οι οργανισμοί της θάλασσας 

δεν θα κινδυνεύουν να μπλεχτούν σε αυτά. 

Επιπλέον, το πλαστικό που επιπλέει θα συγκεντρώνεται 

και θα διοχετεύεται προς την επιφάνεια του νερού

για να είναι ευκολότερη η συλλογή
 και η απομάκρυνσή του. 
Τον περασμένο μήνα, η εταιρεία που θα αναλάβει 

την παραγωγή αυτού του μηχανισμού, δήλωσε 

πως θα είναι διαθέσιμο από το 2016. 

Αρχικά, θα τοποθετηθεί κοντά στο ιαπωνικό 

νησί Τσουσίμα που βρίσκεται ανάμεσα στο Ναγκασάκι

 και τη Νότια Κορέα. 

H ομάδα θα αποτελείται από τον Σλατ ο οποίος 

θα ηγείται του project και 100 ακόμη ωκεανογράφους, σχεδιαστές, μεταφραστές, και μηχανικούς του ναυτικού.

koutipandoras.gr

Ο Μπουτάρης πίνει μπύρες με ολόγυμνο ποδηλατοδρόμο!

Δε συμμετείχε στη ποδηλατοδρομία 

αλλά δεν έχασε την ευκαιρία να έχει μία χαλαρή 

κουβεντούλα με κάποιους από τους συμμετέχοντες.

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης επισκέφτηκε

 το πάρκο του Ξαρχάκου απ' όπου ξεκίνησε

 η 8η Γυμνή Ποδηλατοδρομία στη Θεσσαλονίκη.

Ο κ.Μπουτάρης δε συμμετείχε στη ποδηλατοδρομία 

αλλά δεν έχασε την ευκαιρία να έχει μία χαλαρή 

κουβεντούλα με κάποιους από τους συμμετέχοντες.

Πηγή: seleo.gr

Δικό μας σχόλιο:

Μπα, εμείς δεν βλέπουμε να πίνει μπύρες.

Από που προκύπτει αυτή η είδηση;

Βίντεο: Οι θρησκείες θα αφανίσουν τον άνθρωπο;

Λιαντίνης: Οι θρησκείες θα αφανίσουν 

τον άνθρωπο.

«Εγώ, αξιότιμοι συνάδελφοι, πιστεύω ότι η αιτία 

που θα καταστραφεί το ανθρώπινο γένος 

από τον πλανήτη είναι οι θρησκείες. 

Γιατί διδάσκουν χωρίς επιστήμη

 Θεμελιώνουν απάνω στη φαντασία.» 

«Αν ήθελα να ζωγραφίσω τη χειρότερη μορφή 

της βλακείας, δεν μπορώ παρά να τη ζωγραφίσω έτσι.

 Θα βάλω ένα θεολόγο 

να κάνει στα παιδιά σου κατήχηση. 

Και αν ήθελα να τρελάνω ένα παιδί θα το ‘βαζα

 να μου πει τί του ‘μαθε ο θεολόγος στην κατήχηση.»

Δημήτρης Λιαντίνης

ΠΗΓΗ

Κόρινθος: Από ποια δεκαετία είναι αυτή η φωτογραφία;

Οι οδοκαθαριστές δεν φορούσαν στολή...

...αυτοί ήταν τότε

 οι κάδοι των οδοκαθαριστών.

Τότε ο δρόμος αυτός δεν λεγόταν ακόμη

οδός Πυλαρινού αλλά Θεοτόκη.

Αυτό το αυτοκίνητο 

ήταν του φίλου μου του Γιάννη

και παρκάραμε ελεύθερα

δεν υπήρχαν παρκόμετρα και χρονοχρέωση.

3 φωτογραφίες από την εποχή του μεγάλου σεισμού στην περιοχή μας.

Τρέμε Μέρκελ! Σου στέλνουμε την Ζωή!

Δεν αγχωνόμαστε. Μπορεί να χρωστάμε 

μερικά δισεκατομμύρια ευρώ, αλλά οι «άλλοι» 

μας οφείλουν περισσότερα. Κατά πως είπε

 η σύντροφος πρόεδρος της Βουλής, 

δεν παραιτηθήκαμε από τις αξιώσεις μας 

του Δευτέρου, αλλά και του Πρώτου 

Παγκοσμίου Πολέμου. 

Έτσι εξηγείται και η αιφνίδια αλλαγή της στάσης 

της κυβέρνησης στο θέμα του ΔΝΤ. 

Γιατί να δώσουμε, αν αυτοί μας χρωστάνε; 

Πρώτα να μας δώσουν εκείνα που μας χρωστάνε 

κι ύστερα συζητάμε για όλα τα άλλα. Μέρκελ τρέμε. 

Ο Αλέξης ήταν παιδική χαρά 

μπροστά σε αυτό που σου έρχεται! 

Ετοιμάσου να αντιμετωπίσεις την Ζωή! 

Παρ' όλα αυτά, πιστεύουμε ότι η σύντροφος πρόεδρος 

έχει ένα βασικό λάθος στο σκεπτικό της! 

Υπολογίζει τις οφειλές των άλλων με βάση

 το πόση ζημία μας προκάλεσαν.

 Όταν θα έπρεπε να συνυπολογίσει την θετική 

επίδραση του ελληνικού πολιτισμού στην οικονομική 

και κοινωνική πρόοδο των υπολοίπων λαών.

 Θα έπρεπε, δηλαδή, να αποτιμήσει

 και το κέρδος που αποκόμισαν οι άλλοι εξαιτίας 

της δικής μας παρουσίας στον πλανήτη. 

Που θα ήσαν σήμερα οι Δυτικοί αν δεν είχαν

υιοθετήσει τις βασικές αρχές της ελληνικής παράδοσης;

 Ιδού το βασικό ερώτημα το οποίο διέφυγε 

της προσοχής της κυρίας προέδρου. 

Κι εδώ ερχόμαστε –φίλοι και φίλες– να ενστερνιστούμε

 τα όσα υποστήριξαν προ ολίγων ετών άλλοι λαμπροί

 αστέρες της πολιτικής ζωής

(τα ονόματα μας διαφεύγουν αυτή την στιγμή), 

σύμφωνα με τους οποίους οι άλλοι μάζευαν 

βελανίδια όταν εμείς κτίζαμε Παρθενώνες. 

Αλλά αυτό που θαυμάζουμε περισσότερο είναι

 ο συναγωνισμός που υπάρχει μεταξύ των μελών

 της κυβέρνησης για το ποιος 

θα μας εκπλήξει περισσότερο. 

Ο κ. Βούτσης, για παράδειγμα. Τι είπε ο άνθρωπος; 

Ότι το περίφημο e –mail Χαρδούβελη ήταν καλύτερο

 από τα μέτρα που πρότειναν οι Θεσμοί! 

Ποιος το περίμενε αυτό;

 Ούτε ο Αντώνης δεν θα έκανε μία τέτοια δήλωση. 

Τέλος πάντων! 

Το πραγματικό πρόβλημα του Αλέξη 

δεν είναι οι δανειστές.

 Εκείνοι κάνουν την δουλειά τους 

και είναι πραγματικά εκτεθειμένος 

αν περίμενε κάτι διαφορετικό από αυτό

 που συμβαίνει. 

Το πρόβλημα είναι αυτά που γίνονται 

μέσα στο ίδιο του το κόμμα. Ο Αλέξης Τσίπρας

 δεν τολμάει να επιβάλλει την θέση του. 

Είναι δέσμιος του δημιουργήματός τους. 

Μπορεί να ισχυριστεί ό,τι θέλει, αλλά η αλήθεια

 είναι ότι η εικόνα του απέχει πολύ από εκείνη

 του στιβαρού ηγέτη που θα ήθελε για τον εαυτό του.  

Ακόμη κι αν ήθελε σήμερα να ακροβατήσει 

ανάμεσα στις προεκλογικές του δεσμεύσεις 

και στον ρεαλισμό της Ευρώπης, έχει αντικειμενικό

 πρόβλημα να το κάνει. Στην ρήξη δεν θα οδηγηθεί

 επειδή το θέλει, αλλά επειδή μπορεί 

να μην του βγαίνουν τα κουκιά στο μέτρημα. 

Στον ΣΥΡΙΖΑ οι απόψεις που κυριαρχούν 

είναι περισσότερες από τις Συνιστώσες του. 

Αλλά με τον τρόπο αυτόν δεν μπορεί

 να οδηγηθεί το καράβι. 

Άλλη πολιτική έχει ο Αλέξης, άλλη ο Λαφαζάνης, 

άλλη η Ζωή. Ο Αλέξης περιμένει μία έντιμη

 συμφωνία, την ώρα που ο Λαφαζάνης αναζητάει

 ρούβλια στην Μόσχα και δίνει συνεντεύξεις 

στα ρώσικα κανάλια και η Ζωή ισχυρίζεται ότι 

οι απόγονοι του Ούννων και των Βησιγότθων

 μας οφείλουν περισσότερα από εκείνα 

που τους οφείλουμε εμείς. 

Βγάλτε άκρη και καταλήξτε σε συμπέρασμα... 

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@capital.gr

Κορώνα χάνεις, γράμματα κερδίζω!

Μια από τις παιδικές πονηριές στο παιχνίδι

 “κορώνα ή γράμματα” ήταν να πεις γρήγορα

πριν πετάξεις το νόμισμα “κορώνα χάνεις, 

γράμματα κερδίζω”. 

Και στις δύο περιπτώσεις ο χαμένος ήταν ο αντίπαλος,

 αλλά το δίλημμα φαινόταν τίμιο.

Με την ίδια αλλά μάλλον παρωχημένη

 κουτοπονηριά, οι θιασώτες

 του “βάστα Σόιμπλε” αντιμετωπίζουν 

τη διαπραγμάτευση και τον Τσίπρα.

 Εν ολίγοις ό,τι και να κάνει ο Τσίπρας είναι χαμένος

 αφού κορώνα ή γράμματα κερδίζουν αυτοί

 και μόνο αυτοί.

Πριν ξεκινήσει λοιπόν μια διαπραγμάτευση, 

οι εφημερίδες γεμίζουν με αναλύσεις πως πέφτουμε 

στα βράχια, η χώρα καταστρέφεται , η αγορά ρημάζει. 

Όταν είναι σε εξέλιξη η διαπραγμάτευση

 και υπάρξουν διαρροές πως υπάρχει πιθανότητα

 εξεύρεσης λύσης, η προφητεία αλλάζει και ξαφνικά 

ο Τσίπρας γίνεται κωλοτούμπας που είναι έτοιμος 

να τα υπογράψει όλα. 

Την επόμενη μέρα όταν υπάρξουν ανακοινώσεις 

και φανεί πως η ελληνική πλευρά δεν μπορεί

 να υπογράψει επώδυνα μέτρα, το νόμισμα ρίχνεται 

ξανά στον αέρα και, ω του θαύματος,

 κερδίζουν πάλι: ο Τσίπρας οδηγεί και πάλι

 τη χώρα στην καταστροφή.

 Με κορώνα χάνει ο Τσίπρας και με γράμματα

 κερδίζουν αυτοί.

Δεν πρόκειται για παιχνίδι, ούτε μόνο για συμφέροντα,

 αλλά κυρίως για μίσος. 

Θέλουν να αποτύχει ο Τσίπρας 

και ας καταστραφεί η χώρα. 

Είναι έτοιμοι να φωνάξουν “ζήτω ο Σόιμπλε”,

 “ζήτω η Μέρκελ” ακόμη και “κράτα Ρόμελ”

 αν χρειαστεί, αρκεί να είναι δεδομένο 

πως θα χάσει ο Τσίπρας.

Είναι δεδομένο πως οραματίζονται την αποτυχία

 και μέσα τους τη μεταμορφώνουν στην επόμενη μέρα

 που θα έχει κυλήσει το νόμισμα

 και είτε κορώνα είναι είτε γράμματα, είτε ευρώ, 

είτε δραχμή, είτε ιρακινό δηνάριο θα καταλήξει 

στο δικό τους κουμπαρά. 

Αλλά δεν νομίζω πως τα κίνητρά τους 

είναι μόνο πολιτικά. 

Δεν αντέχουν την εικόνα μιας διακυβέρνησης, 

είτε είναι καλή είτε όχι, που δεν θα έχει τους ίδιους

 να καθορίζουν τα πράγματα. 

Δεν αντέχουν την εικόνα του πιτσιρικά 

και των αγραβάτωτων που έγιναν συνομιλητές 

της Μέρκελ αφήνοντας τους ίδιους στο περιθώριο.

 Δεν υποφέρουν την ήττα, -ίσως και του ίδιου 

του πολέμου όχι μόνο της μάχης- που κουβαλά

 μαζί της η νέα κατάσταση.

Αφρίζουν τα βαλτωμένα νερά του Ποταμιού,

 αναστενάζει ο Σαμαράς και χωρίς τη βοήθεια 

της Παναγίας, αναρωτιέται τι κόμμα είναι ο Βενιζέλος.

 Κοινή στάση και απαίτηση όλων να αποτύχει

 ο Τσίπρας κι ας πάει στα κομμάτια η χώρα.

Ρίχνουν και ξαναρίχνουν το νόμισμα μήπως 

και βρουν κανένα εύπιστο να ξεγελάσουν πως νίκησαν.

 Και κορώνα και γράμματα κερδίζουν. 

Αλλά βέβαια προτιμούν “κορώνα”. 

Αν είναι δυνατόν στο κεφάλι τους.

Προς θεού, όχι στου Τσίπρα.

Του Κώστα Βαξεβάνη

Δικό μας σχόλιο:

Είτε κορώνα, είτε γράμματα

είτε και κόχη....πάω στοίχημα πως ξέρω

ποιος θα την πληρώσει πάλι.