Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2012

Δημιούργησε εφαρμογή που αποθαρρύνει την χρήση κινητού κατά την οδήγηση!

Με 20.000 δολάρια βράβευσε η Αμερικάνικη
 εταιρεία κινητής τηλεφωνίας AT&T 
την εντεκάχρονη Victoria Walker, 
για την υλοποίηση ενός προγράμματος 
που αποθαρρύνει τους χρήστες του
 από το να χρησιμοποιούν το κινητό τους ενώ οδηγούν.
 Το ποσό δόθηκε στην Walker σαν επιβράβευση 
για την πρώτη θέση που κέρδισε στον διαγωνισμό 
που διοργάνωσε η εταιρεία τον προηγούμενο μήνα,
 στο πλαίσιο της ενημερωτικής 
καμπάνιας της «It Can Wait».
Η Victoria συνεργάστηκε με τον σχεδιαστή David Grau 
για να δημιουργήσουν την εφαρμογή Rode Dog. 
Οι χρήστες της εφαρμογής διαχωρίζονται σε «αγέλες» 
με κάθε μέλος της αγέλης να έχει την δυνατότητα
 να ελέγχει αν κάποιο άλλο μέλος χρησιμοποιεί 
το κινητό του ενώ οδηγεί. 
Αν τυχόν ανακαλύψει κάποιον, μπορεί να στείλει 
στο κινητό του «παραβάτη» δυσάρεστους
 ή ενοχλητικούς ήχους, όπως σκυλιά που γαυγίζουν, 
μέχρι να σταματήσει.
Οι δυο τους ελπίζουν να κυκλοφορήσουν 
την εφαρμογή σε Android, iOS και Windows Phone 
μέχρι το τέλος του χρόνου. 
Τα χρήματα που κέρδισαν θα χρησιμοποιηθούν 
για την περαιτέρω ανάπτυξη της εφαρμογής.
Δεν είναι πάντως η πρώτη φορά που η AT&T 
προσπαθεί να μειώσει την χρήση κινητών τηλεφώνων
 κατά τη διάρκεια της οδήγησης.
 Η εφαρμογή DriveMode που ήδη κυκλοφορεί 
σε Android και Blackberry απενεργοποιεί προσωρινά 
τις δυνατότητες κλήσης και γραπτών μηνυμάτων 
στο κινητό του χρήστη όταν αυτός οδηγεί.


Πήραμε τη ζωή μας ... λάθος κι αλλάξαμε ζωή!

22-9-1971
 Η κηδεία του νομπελίστα ποιητή Γιώργου Σεφέρη 
εξελίσσεται σε διαδήλωση κατά της χούντας. 
Στη νεκρώσιμη πομπή προς το πρώτο νεκροταφείο
 μπροστά στην Πύλη του Αδριανού,
 το πλήθος σταματά την κυκλοφορία
 και αρχίζει να τραγουδά το (απαγορευμένο) τραγούδι 
του Μίκη Θεοδωράκη- σε στίχους Σεφέρη 
«Στο περιγιάλι το κρυφό».
Στο περιγιάλι το κρυφό 
κι άσπρο σαν περιστέρι 
διψάσαμε το μεσημέρι 
μα το νερό γλυφό. 

Πάνω στην άμμο την ξανθή 
γράψαμε τ' όνομά της.
Ωραία που φύσηξε ο μπάτης 
και σβήστηκε η γραφή. 

Με τι καρδιά, με τι πνοή, 
τι πόθους και τι πάθος 
πήραμε τη ζωή μας λάθος 
κι αλλάξαμε ζωή.
Γιώργος Σεφέρης 

Αλλά και αυτή η νίκη των Ελλήνων, έσωσε την Ευρώπη από τον Ασιατικό Δεσποτισμό!


480 π.Χ: Η Ναυμαχία της Σαλαμίνας. 
Ο ελληνικός στόλος υπό τον Θεμιστοκλή 
και τον Ευρυβιάδη καταναυμαχεί τον περσικό στόλο
 στα στενά της Σαλαμίνας. 
Ο αρχηγός των Περσών, Ξέρξης, παρακολουθεί
 την τραγωδία του ναυτικού του
 από το όρος Αιγάλεω. 
Σύμφωνα με μια εκδοχή η Ναυμαχία έγινε 
στις 22 Σεπτεμβρίου. 
Άλλες πηγές αναφέρουν ότι πραγματοποιήθηκε
 στις 28 ή 29 Σεπτεμβρίου 
(21-22 Βοηδρομιώνος) του 480 π.Χ.

Ο Ξέρξης ονειρευόταν ότι θα γινόταν 
ο κύριος όλης της Ευρώπης.
 αλλά οι ενωμένοι Έλληνες
    ευτυχώς του χάλασαν αυτό το όνειρο. 
 Η Ιστορία του "Δυτικού Πολιτισμού" 
σε κρίσιμη καμπή!
Περισσότερα:

Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2012

“Xωριό που φαίνεται, κολαούζο δε θέλει” Τι σημαίνει η φράση;

ΚΟΛΑΟΥΖΟΣ: 
Μια μικρή αλλά χρήσιμη σημείωση, που πρέπει 
να διορθωθεί νοηματικά, για να πάψει 
η παρερμηνεία της. 
Συχνά ακούμε: Αυτός, ή ο τάδε είναι ΚΟΛΑΟΥΖΟΣ,
 με την έννοια του γλείφτη, σφουγγοκωλάριου,
βδέλας που κολλάει και απομυζά κ.λ.π. 
Η λέξη ΚΟΛΑΟΥΖΟΣ δε σημαίνει καθόλου αυτό, 
αλλά αντιθέτως σημαίνει τον Οδηγό / τον μπροστάρη.
 Η λέξη είναι από το Οθωμανικό ουσιαστικό kilavuz
 που σημαίνει οδηγός (οδηγητής), 
αυτός που μας δείχνει το δρόμο.
Τα άλογά τους, οι άντρες οδηγοί των καραβανιών 
της βαλκανικής τα έλεγαν Κολαούζους, 
δηλ. άλογα οδηγούς, διότι ήξεραν το δρόμο 
(π.χ Γιάννενα – Βουκουρέστι ), και έτσι 
ενώ ο αναβάτης μπορούσε
 να αποκοιμηθεί στο σαμάρι, 
αυτά πήγαιναν μόνα τους, χωρίς έλεγχο των χαλινών. 
Αν κάποιος δεν ήξερε το δρόμο, έπαιρνε 
ένα τέτοιο οδηγό / κολαούζο ( άνθρωπο και άλογο ) 
και έβρισκε το δρόμο του προορισμού του. 
Αν όμως το μέρος/ χωριό/ πόλη που ήθελε να πάει 
φαινόταν οπτικά, τότε πήγαινε και μόνος του, 
χωρίς οδηγό/ κολαούζο.
Έτσι: “χωριό που φαίνεται, κολαούζο 
(: οδηγό) δε θέλει” !!! 
Ο πιο γνωστός Κολαούζος/οδηγός της ιστορίας
 των ελληνικών καραβανιών της Βαλκανικής
 ήταν ο Γιαννιώτης Ρόβας, που :” 
Ο Ρόβας εξεκίνησε, μεσ’ τη Βλαχιά να πάει,
 νύχτα σελώνει τ’ άλογο, νύχτα το καλιγώνει..”
--------------------------------
Πηγή: 24grammata.com


ΟΙ 8 ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΣΩΣΤΟΥ ΗΓΕΤΗ κατά τον Ρον Χάιφετζ

Να ακούει και να συνθέτει διαφορετικές αναλύσεις
 από πολλαπλές πηγές πρoτού λάβει μια απόφαση.
Να έχει υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη, 
να κατανοεί ανθρώπους και να είναι καλός
 στις διαπροσωπικές του σχέσεις.
Να είναι ρήτορας, να έχει την ικανότητα κάποιου 
να μιλάει όχι απλώς με σαφήνεια, αλλά και με έναν τρόπο
 που «μιλάει» στις καρδιές των ανθρώπων, στοχεύοντας
στο προσωπικό τους αξιακό σύστημα.
Να εξηγεί στον κόσμο γιατί μια μεταβατική περίοδος 
μπορεί να διαρκέσει λίγο ή πολύ.
Να αποτρέπει τον πανικό. 
Ένας ηγέτης μπορεί να γίνει ιδιαίτερα επικίνδυνος 
όσο η περίοδος μετάβασης μακραίνει.
Να μην απαρνείται την πραγματικότητα ούτε 
να αναζητεί αποδιοπομπαίους τράγους· μια αεροπορική 
εταιρεία δεν μπορεί να κατασκευάσει αεροπλάνα
 αν διαμαρτύρεται για τη βαρύτητα!
Να προσαρμόζεται στη νέα εποχή.
 Ο πλανήτης είναι γεμάτος με απολιθώματα 
οργανισμών που εξαφανίστηκαν γιατί αδυνατούσαν 
να προσαρμοστούν στο νέο περιβάλλον τους.
Να αυτοσχεδιάζει όπως ακριβώς ένας μουσικός της τζαζ. 
Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, να αποσυρθεί 
για λίγο από το προσκήνιο και να επανέλθει δυναμικά, 
αφού έχει διαγνώσει τα λάθη του 
και έχει σχεδιάσει διορθωτικές κινήσεις.
Περισσότερα:

Η αποκάλυψη για τη θρυλική φωτογραφία! (Φωτογραφίες και βίντεο)

Δεν ήταν τόσο αυθόρμητη 
όσο πιστευόταν ως τα σήμερα.
Είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωτογραφίες 
της ιστορίας της Νέας Υόρκης. 
Καθώς κλείνει 80 χρόνια «ζωής», αποκαλύπτεται 
πως ενδεχομένως να μην ήταν και τόσο αυθόρμητη
 όσο πιστευόταν έως σήμερα.
Υποστηρίζεται λοιπόν πως οι έντεκα εργάτες 
που απολαμβάνουν το διάλειμμά τους 
σχεδόν στον… αέρα, πάνω από τους δρόμους
 του Μανχάταν, ήταν μάλλον ένα διαφημιστικό κόλπο. 
Παρότι οι πρωταγωνιστές ήταν πραγματικοί οικοδόμοι
 που εργάζονταν στην ανέγερση του Rockefeller Center,
 το ενσταντανέ ήταν «στημένο» για να προωθηθεί 
ο νέος ουρανοξύστης, πριν από ογδόντα χρόνια. 
Η άποψη αυτή υποστηρίζεται και από μία άλλη, 
σπάνια, φωτογραφία από την ίδια φωτογράφιση 
όπου οι εργάτες φαίνονται σε διαφορετική πόζα. 
Τραβηγμένη στις 20 Σεπτεμβρίου του 1932, 
στόχος της φωτογραφίας ήταν να δείχνει
 σαν μια τυχαία αποτύπωση του διαλείμματος 
των εργατών στο κτήριο RCA, 
τμήμα του Rockefeller Center. 
«Η φωτογραφία εντασσόταν στη διαφημιστική 
προσπάθεια εκ μέρους του Rockefeller Center. 
Οι εργάτες είναι πραγματικοί εργάτες αλλά η όλη 
διαδικασία οργανώθηκε με πολλούς φωτογράφους»,
 δήλωσε ο Ken Johnston, επικεφαλής ιστορικός 
στο Corbis Images- που έχει τα δικαιώματα 
της φωτογραφίας. 
Περιέγραψε μάλιστα τη φωτογραφία 
ως «κομμάτι της αμερικανικής ιστορίας». 
Το αρνητικό της φωτογραφίας φυλάσσεται 
σε δωμάτιο με ελεγχόμενη θερμοκρασία 
στην Pennsylvania.
Η εικόνα πρωτοεμφανίστηκε 
στη New York Herald Tribune λίγες εβδομάδες
 μετά τη λήψη της. 
Μυστήριο αποτελούσαν τα ονόματα των εργατών
 που πρωταγωνίστησαν. 
Το Corbis επιχείρησε να τους εντοπίσει 
πριν από 12 χρόνια αλλά δεν κατάφερε να μάθει 
την ταυτότητά τους. 
Ωστόσο υπήρξαν συγγενείς που δήλωσαν 
τα στοιχεία ορισμένων και όπως προκύπτει 
οι περισσότεροι ήταν Ιρλανδοί μετανάστες.
Η 80χρονη πλέον φωτογραφία είναι το αντικείμενο
 νέας ταινίας με τίτλο «Men At Lunch» 
που συμμετείχε στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ
 του Τορόντο και προβάλει στοιχεία 
για την ιρλανδική καταγωγή κάποιων εκ των εργατών. 


Δείτε  και το βίντεο:

Καρτούν με σάρκα και οστά! (σαν δυο σταγόνες νερό)










Αλλά έχουμε και μία 
100% Ελληνική πρόταση!
Ο πολύ γνωστός
συγγραφέας, δημοσιογράφος
χρονογράφος
Ζάχος Χατζηφωτίου.


Μέσα στο βράχο σύναξα το γαίμα στάλα στάλα!



Κυκλάμινο - κυκλάμινο 
στου βράχου τη σχισμάδα
πού βρήκες χρώματα κι ανθείς
πού μίσχο και σαλεύεις

Μέσα στο βράχο σύναξα
το γαίμα στάλα στάλα
μαντήλι ρόδινο έπλεξα
κι ήλιο μαζεύω τώρα.
 στίχοι του Γιάννη Ρίτσου
που έντυσε με μουσική
ο Μίκης Θεοδωράκης
κι ερμήνευσαν ο Γιώργος Νταλάρας, 
η Μαρία Φαραντούρη, 
η Αφροδίτη Μάνου κ.α.
Ολόκληρος ο κύκλος, των τραγουδιών
είχε τον τίτλο:
18 Λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας
Πρόκειται για 18 τετράστιχα του Γιάννη Ρίτσου, 
εκ των οποίων τα 16 ο ποιητής τα έγραψε 
στο Παρθένι της Λέρου στις 16/9/1968,
 ύστερα από κρυφή έκκληση του Μίκη Θεοδωράκη. 
Η σύνθεση του δίσκου έγινε στο Παρίσι 
τη διετία 1971-1973 από τον Μίκη Θεοδωράκη,
 και η πρώτη εκτέλεση στις 17 Ιανουαρίου 1973
 στο Albert Hall με τραγουδιστές τους:
 Μαρία Φαραντούρη, Πέτρο Πανδή, Αφροδίτη Μάνου,
 Αχιλλέα Κωστούλη και τον ίδιο το συνθέτη. 
Η πρώτη ηχογράφηση του έργου έγινε το 1973 
στο Παρίσι με τους ίδιους τραγουδιστές 
και κυκλοφόρησε στην Γαλλία την ίδια χρονιά 
από την EMI France. Παράλληλα ηχογραφήθηκε
 και στην Ελλάδα, κρυφά κατά τη διάρκεια 
της Χούντας, με τον Γιώργο Νταλάρα
 και την Άννα Βίσση. 
Με την πτώση της χούντας κυκλοφόρησαν 
στην Ελλάδα πρώτα η έκδοση με τον Νταλάρα
 και μετά η έκδοση με Φαραντούρη, Πανδή,
 Μάνου και Κωστούλη. Λίγους μήνες αργότερα 
κυκλοφόρησε και τρίτη έκδοση του έργου 
με την Μ.Δημητριάδη, Ε.Βιτάλη, Κ.Καμένο,
 Σ.Πασπαράκη και Σ.Κρυστάλη.