Φωνές από Βορρά και Νότο προσπαθούν
να ευαισθητοποιήσουν συναδέλφους τους
στην Ευρωβουλή να καταψηφιστεί διακομματικά
η νομοθετική πρόταση που υποχρεώνει τους αγρότες
της Ε.Ε. να μην αναπαράγουν τους σπόρους
αλλά να τους αγοράζουν μόνο από πολυεθνικές.
Η εμπορική αξία της παγκόσμιας αγοράς σπόρων
εκτιμάται σε περίπου 45 δισ. δολ.
Φραγμό στη μονοπώληση του ελέγχου
της παραγωγής και εμπορίας των τροφίμων
προσπαθούν να βάλουν ευρωβουλευτές
από διαφορετικές πολιτικές ομάδες
συμπαρατασσόμενοι απέναντι στην πρόταση
κανονισμού που έχει καταθέσει η επιτροπή Υγείας
της Ε.Ε. Βάσει της πρότασης, επιβάλλονται
γραφειοκρατικά εμπόδια στους γεωργο-κτηνοτρόφους,
αν δεν προσφεύγουν στις βιομηχανίες σπόρων.
Η αιτιολογία που προβάλλει η επιτροπή μέσω
της γενικής γραμματείας της που έχει την αρμοδιότητα
ελέγχου των φυτών είναι ότι απλοποιεί τη νομοθεσία
και τις 12 σχετικές οδηγίες που συμπεριλαμβάνει
στον προταθέντα κανονισμό!
Πατέντα
Υπενθυμίζεται ότι η κανονική νομοθεσία
που αφορά την εμπορία σπόρων ίσχυε
από τη δεκαετία του 1960.
Μέχρι σήμερα τα κράτη-μέλη στην Ε.Ε. των «27»
είχαν (υποχρεωτικώς) ενσωματώσει το νομικό πλαίσιο
της Ε.Ε. στην εθνική τους νομοθεσία.
Επί της ουσίας αυτό που βλέπουμε να εξελίσσεται
σήμερα για τον έλεγχο της σποροπαραγωγής
ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980, με τη ραγδαία
ανάπτυξη της γενετικής μηχανικής.
Τότε έγινε η εισαγωγή του όρου
της «βιομηχανικής πατέντας οργανισμών»,
αλλάζοντας τη φύση της ίδιας της γεωργίας.
Μόνο λίγες εταιρείες-κολοσσοί που δεν ξεπερνούν
τη μία ντουζίνα (Syngenta-Dupont, Monsanto, Basf)
ελέγχουν τα 2/3 της παγκόσμιας αγοράς.
Στο παιχνίδι συμμετέχει και ο Παγκόσμιος
Οργανισμός Εμπορίου: Από τις αρχές του 2000
προώθησε συνθήκες και νομικές συμφωνίες
όπως εκείνη για τα ζητήματα εμπορίου
για τα δικαιώματα της πνευματικής ιδιοκτησίας
που αφορά περισσότερα από 140 κράτη
και επιτρέπει το πατεντάρισμα γονιδίων,
φυτών, ζώων, βακτηρίων, ιών κ.λπ.
Αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης τονίζουν ότι
με το νέο κανονισμό προβλέπονται: Απλούστεροι
και ευέλικτοι κανόνες για την εμπορία σπόρων
και άλλου φυτικού-αναπαραγωγικού υλικού
με σκοπό να διασφαλιστούν η παραγωγικότητα,
η προσαρμοστικότητα και η ποικιλότητα
των καλλιεργειών και των δασών της Ευρώπης.
Επίσης εξασφαλίζεται η προστασία της βιοποικιλότητας
και της βιώσιμης γεωργίας κ.ά.
Ελεγχος τροφής
Δεν είναι έτσι τα πράγματα, αντιλέγει ο ευρωβουλευτής
Κρίτων Αρσένης επισημαίνοντας ότι
«με τη δικαιολογία της προστασίας της αγροτικής
παραγωγής κλιμακώνεται ο πόλεμος για τον έλεγχο
της τροφής από τις πολυεθνικές».
Με τροπολογία του ζητείται η «πλήρης απόρριψη
της πρότασης». Προσπαθώ, λέει ο ευρωβουλευτής,
να υποστηριχθεί από την πλειοψηφία
του Ευρωκοινοβουλίου.
Η έγκριση του κανονισμού θα σημάνει
και το τέλος των τοπικών ποικιλιών
και την εξάρτηση του αγροτικού κόσμου
από τους γίγαντες της γενετικής μηχανικής
που προωθούν τα μεταλλαγμένα
ως τη λύση-σωτηρία των προβλημάτων
επισιτισμού παγκοσμίως.
Η νέα πραγματικότητα όμως θα διαμορφώσει
ένα νέο νομικό, τεχνικά ασφυκτικό πλαίσιο,
που θα απαγορεύει ακόμα
και το μαρουλάκι στη γλάστρα.
----------------------------------
Πηγή: Ελευθεροτυπία
Δικό μας σχόλιο:
Στην αρχαιότητα
ο βασιλικός οίκος
έδινε κάθε χρόνο το σπόρο
στους αγρότες
ελέγχοντας και με αυτόν τον τρόπο
τον πληθυσμό.
Λένε μάλιστα ότι η αρχική χρήση
των πυραμίδων ήταν να διατηρούν
"ζωντανούς" τους σπόρους
για πολλά χρόνια.
(Πυρ-αμάω= Πυρήνας-σπόρος και αμάω =θερίζω)
.jpg)
