Με λέξεις μόνο έχτιζαν, τον κόσμο τους και ζούσαν στοές τριγύρω σκάβοντας, τούνελ για να ξεφύγουν. Πάν Καρτσωνάκης "Οι Ποιητές"
Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013
Αλήθεια, στην Ελλάδα, μιλάμε αλλά κατά πόσο γράφουμε στα ελληνικά;
Αναφέρομαι στις διάφορες ταμπέλες
που μας περικυκλώνουν από παντού στη χώρα μας
που αν δεν γράφουν σε άλλη γλώσσα
(πολλές φορές λανθασμένα)
σε λίγο θα γράφουν σε άπταιστα Greeklish.*
*Έτσι νομίζω ότι λένε τα μοντέρνα φραγκολεβάνικα.
Το σύμβολο του Boston College της Μασσαχουσέτης...
«αιεν αριστεύειν... και υπείροχον εμμεναι αλλων,
μηδέ γένος πατέρων αισχυνέμεν...»
(Ιλιάς Ζ', στ. 20Cool
( Πάντα να αριστεύεις ...και να είσαι ανώτερος
από τους άλλους, και να μην ντροπιάζεις
την γενιά των προγόνων σου... )
ΔΙΠΛΟΥΝ ΟΡΩΣΙΝ ΟΙ ΜΑΘΟΝΤΕΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
«Διπλά βλέπουν αυτοί που γνωρίζουν γράμματα».
Η φωτογραφία απεικονίζει την είσοδο στο κτίριο
της γραμματείας του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου.
«ΠΛΕΩΝ ΕΠΙ ΟΙΝΟΠΑ ΠΟΝΤΟΝ
ΕΠ' ΑΛΛΟΘΡΟΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ»
«Μέντης Αγχιάλοιο δαίφρονος ειχομαι ειναι υιός,
αταρ Ταφίοισι φιληρέτμοισιν ανάσσω.
Νυν δ' ωδε ξυν νηί κατήλυθον ηδ' ετάροισιν πλέων
επί οινοπα πόντον επ' αλλοθρόους ανθρώπους,
ες Τεμέσην μετά χαλκόν, άγω δ' αιθωνα σίδηρον.»
( Οδύσσεια, Α.180-184 )
«πως είμαι γιος του Αγχίαλου πέτομαι
του καστροπολεμάρχου Μέντη με λεν,
κι οι καραβόχαροι Ταφιώτες μΏ έχουν ρήγα.
Εδώ έχω φτάσει με τους συντρόφους
στο πλοίο μου ταξιδεύω για τόπο αλλόγλωσσο,
την Τέμεσα, στο πέλαο το κρασάτο, να δώσω σίδερο,
χαλκό να πάρω πίσω.»
Επιγραφή στη γέφυρα Eiserner Steg
της Φρανκφούρτης, Γερμανία.
ΔΙΟΔΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΠΡΟΣ ΚΑΪΡΟ.
Η ΑΝΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΚΑΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΗΤΑΝ ΑΠΑΙΤΗΣΗ
ΤΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ
ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ.
Εκτάκτως! Επέκταση του φόρου ακινήτων.
Ξέρω, θα μου πείτε τώρα
να μην τους βάζω ιδέες.
Ναι, εμένα περιμένουνε....
Η θανάσιμη μοναξιά του Μιχάλη Ασλάνη.
Το θλιμμένο παιδί που κατέκτησε δόξα και χρήμα,
αλλά δεν ξέφυγε από τους δαίμονές του.
Γεννήθηκε στη Χαλκίδα και μεγάλωσε δύσκολα,
φτωχικά, μοναχικά, με συνεχή ραπίσματα απόρριψης.
Στην Αθήνα γνώρισε την επιτυχία, τη δόξα,
την αποθέωση, τα glamorous 80s και 90s δίπλα
σε καλλονές, διασημότητες,
διεθνείς προσωπικότητες.
Ταξίδεψε, μεγαλούργησε, πήρε τα εύσημα
ως αναγνωρισμένος σχεδιαστής και κατάφερε
να ξεφύγει από εκείνο το «τίποτα»
που αισθανόταν ως παιδί.
Ένα «τίποτα» στο οποίο όμως ξαναβυθίστηκε
ο Μιχάλης Ασλάνης ως μεσήλικας, έρμαιο
της οικονομικής κατάρρευσης και των δαιμόνων
που τον κατέτρωγαν.
Τελικά το θλιμμένο και μοναχικό παιδί
δεν τον εγκατέλειψε ποτέ.
Ακόμα και στις στιγμές του θριάμβου
του έκλεινε από μια μυστική γωνία το μάτι.
Αρκεί να θυμηθούμε ένα περιστατικό που αναφέρει
το «Πρώτο Θέμα» από το 1997 στη Μύκονο.
Όπως είχε δηλώσει ξεναγώντας μια δημοσιογράφο
για τις ανάγκες φωτογράφισης του σπιτιού του,
«εδώ είναι το δωμάτιο “Ήλιος”, εδώ το δωμάτιο
της Ρούλας Κορομηλά, εδώ το ένα εδώ το άλλο.
Τι να το κάνεις, δεν το ευχαριστιέμαι κούκλα μου.
Έρχομαι εδώ αλλά ο νους μου είναι στη δουλειά.
Στην πισίνα δεν έχω μπει ποτέ. Ίσως μια φορά.
Βλέπω αυτή τη θέα στη Δήλο και γαληνεύω.
Μην κοιτάς τις επιτυχίες και τις δόξες.
Είμαι μοναχικός άνθρωπος.
Η κατάρα μου είναι να μην ευχαριστιέμαι τίποτα».
Ο Μιχάλης Ασλάνης ήταν εμμονικός με τη δουλειά.
Ακόμα και στα υποτιθέμενα ταξίδια αναψυχής
έβρισκε αφορμή να τα συνδυάσει
με επαγγελματικό όφελος. Ολοκληρωνόταν μόνο
μέσα από τη δουλειά. Ουσιαστικά είχε μόνο
επαγγελματική ταυτότητα, αφού την προσωπική
την είχε προ πολλού σκίσει.
Βασικό του μέλημα ήταν να διώξει τις φωνές
που τον καταδίωκαν από τα παιδικά του χρόνια,
εκείνες που όταν έδειχνε τις ζωγραφιές του
στους γονείς του, του έλεγαν «τι πράγματα είναι αυτά!
Κοίτα, ο γιος της γειτόνισσας έγινε γιατρός
κι εσύ μουντζουρώνεις»;
Προς στιγμήν τις φωνές τις είχε βάλει στο mute
και επέλεξε να ακούσει τις προτροπές
της συμμαθήτριάς του, Μαλβίνας Κάραλη
που ήταν η πρώτη κολλητή του
και πρώτη μούσα του αφού το πρώτο του ταγέρ
το είχε φορέσει εκείνη προκαλώντας
"σεισμό" στη Χαλκίδα.
http://www.newsbeast.gr
Ζήσε! - Δείτε το εκπληκτικό βίντεο.
Η ζωή είναι μπροστά σου,
αρκεί μόνο να τη... ζήσεις.
Δείτε το εκπληκτικό βίντεο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)