Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Έψαχνα μέσα στις λύπες μου, να βρω τ’ αρχαία φτερά μου.

Έψαχνα μέσα στις λύπες μου, 
να βρω τ’ αρχαία φτερά μου.
Μα στα όνειρά μου χιόνιζε πάντα.
Κι ήμουνα μόνος στον κόσμο.
Ήμουνα μόνος κι απελπισμένος
σ’ έναν κόσμο που περνούσε πλάι μου αδιάφορος.
Όπως όταν περνάει μέσα στη νύχτα 
ένα πλοίο κατάφωτο.
Με τις ορχήστρες του στα σαλόνια να παίζουν.
Κι έτσι, αργά και σίγουρα κι επιβλητικά
περνάει πλάι σ’ έναν ναυαγισμένο και χάνεται.
Θανάσης Κωσταβάρας

Δεν υπάρχουν σχόλια :