Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες
στα περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι’ αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
κ’ έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν
με την ψυχή στο βλέμμα,
περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο
της ύπαρξής μου στέμμα,
μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν.

Μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάη
είδα τη λυγερή σκιά μου, ως όνειρο
να παίζει, να πονάη,
μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες.

Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε
γι’ αυτό έμεινεν ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ’ ακολουθούσες όπου πήγαινα,
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε.

Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα,
γι’ αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα.

Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.

Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες
έζησα, να πληθαίνω
τα ονείρατά σου, ωραίε που βασίλεψες
κ’ έτσι γλυκά πεθαίνω
μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες.
    Μαρία Πολυδούρη

Η Μαρία Πολυδούρη γεννήθηκε το 1902 
στη Καλαμάτα.
Μετά το γυμνάσιο, στη πατρίδα της,
γράφτηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών
αλλά δεν πήρε ποτέ το πτυχίο.
 Διορίστηκε υπάλληλος κι εργάστηκε
σε διάφορες νομαρχίες,
 Το 1927 ταξίδεψε στο Παρίσι,
αλλά γύρισε άρρωστη από φυματίωση.
Τελικά μπήκε στο νοσοκομείο Σωτηρία,
αλλά ήταν πλέον αργά.
Το 1930 πέθανε 28 χρονών. 
Πρόλαβε κι έγραψε δυο ποιητικές συλλογές:
«Τρίλιες Που Σβήνουν»
κι «Ηχώ Στο Χάος».
Η ζωή κι η ποίησή της ήταν πολύ επηρεασμένη
από την άτυχη σχέση της
 με τον Κώστα Kαρυωτάκη,
Η Πολυδούρη δεν έζησε αρκετά
 ώστε να ολοκληρώσει
 το ποιητικό  της έργο
αλλά και αυτά που έγραψε ήταν αρκετά
ώστε να πολιτογραφηθεί,
όπως θα έλεγε και ο Καβάφης,
 εις των ιδεών τη πόλη.

Δεν υπάρχουν σχόλια :